Lucas 17
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARA
1 Iesu na unda ambo nimbidu nghaĩ ititurota eghá ririe, “Endava enembodava kuvia gari dibe eini be eini siroreaveta, mema kotú bouvu itatama eta rousue. Tago, aná kuvia gari rera-nu, avona bua furá anami unda komana eini kuvirota juradua mo, undava mema sembago sirorota, itatama aita rouvie.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 Amindu rea, avona sasingu maneda rorova eininu kuvirota, ari akuago adua, taubana mo, singoi jojabenu unda ukova dighia fugasueta, uvu kafuruva degimbasue.
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 Amindu, nendufa kaifa ea goghó urota iririge!
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Atá, umó onembo dabakoda rova, fefera dano 7, indava ari-bari sembago ea, kotú fefera dano 7 kaverea furá indava, ‘Amó neno kaveretore.’ radua, umó aná nundubea gia do!”
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 Iesu aghá rea sidara uria-da ambova, unda ambo nímbimi regeguturie, “Jojabee, námanda gaabee ari sonembe, bariroe!”
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Aghá regeguturieta, Iesu mino númandu eghá ririe, “Nímanda gaabee ari ijokoko, ika ragaro maineda veego iradua mo, inona radi-gea, ená ika jojabe gavide inda gaa ningia, riribu numbua voriya karajeva jiria bariraita rouvie.
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 Nundubea gigige! Nímanda rorova enembo einida sabua* buro katomi unda sifi mane kaifa asua, o aayova buro asua mo, buro sidara asueta, ambova umó kaverea furá kambova bubasueta unda barirarimi, ‘Tutumi fu, terua asumbea undari undadi!’ rasua?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 Aghá rasua katogo, doa unda barirarimi eghá raita rouvie. ‘Anda undarinu simbugea, eembo evia, amó kaifa uradi-gea, amó undaride uvude undia sidara adora-da ambova, imó inda undaride uvude undadi!’ raita rouvie.
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 Atá, umó buro donu ari-du retueta etua-du, unda barirarimi undú ‘aiye’ rari jo nundubambi re.
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 Nímane aná sabua dabako aghago re! God nímane donu egegadi radua-nu, ege, sidara ata-gea, eghá regege! ‘Námane God da sabua enembo-gea, donu ari-du retua, aná nuenembo egegetore.’”
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 Iesu Bogu Naa Jerusalem yaita aria, Galili frovensi doa, Samaria frovensiva rekimbuturia-da gorotova,
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 — ausente —
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 — ausente —
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 Aghá regeguturieta, Iesu, númane gia, eghá ririe, “Igige, fristi* manedava nímanda tamo nendufako irugadi!” ririeta, númane kaverea igigutueta, númanda tamo dano taubana urie.
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 — ausente —
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 — ausente —
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 Aghá urieta, Iesu na uriga urie. “Embobo dano ingo ungagha jebugetora mo, embobo 9 niavoro?
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 Númane dano jejebugetua mo, dodu kaverea furá, God du raga rambi dodogetueta, ená naa einiva embómi eti?”
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Aghá rea doa, aná embódu ririe, “Inda gaabee arimi imó jebugetoravota! Erea ii!”
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Fefera eini Moses Da Gaga Kaifa kakatomi* Iesu dava uriga egeguturie, “God unda natofo* tumanadu kaifa aita rouvia-da fefera nanjigo bubadu?” aghá regeguturieta, umó mino eghá ririe, “God unda natofo tumanadu kaifa aita rouvia-da fefera nanjigo furaita rouvia, jo enemboda nundubarimi tanana ari inono irambi re.
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 Enembo eini avona jo ‘God da riria fefera enanu bubie.’ o ‘Onanu bubie,’ rari inono irambi re. Anada bee mo, Afa God da enembo* kaifa ari fefera seibe unda natofoda neno rova vitie.”
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 Anada ambova, Iesu na unda ambo nimbidu eghá ririe, “Nímane Enemboda Jojabee* kaverea furaita riria feferanu gaita uno urota, kaifa egegaita rosoravore-tago, aná riria fefera jo gambi aita rosoravore.
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 Atá enembomi, ‘Umó enanu bubie.’ o ‘Onanu bubie,’ riradua, ananu mania ningia, inda gaabee ari doa, númanda ambo-ambo ata!”
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 Anada bee mo, Enemboda Jojabee furaita rouvia feferava, aná eghá aita rouvie. Eto-bato kirivami uutuva tari eaveta, uutu enda tano vareta tanova unana eaveta, enembo oruabemi gita rousua, aghagonu aita rouvie.
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Avotago, umó aghá ambi-da tutunova, umó mema oruaruabe itatama urota, kotú orekida feferava enembo vitia-mi umó injigha egegaita rousue.
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Eto-bato Noa da feferava ari-bari daiyagha siroruturia aghagonu, Enemboda Jojabeeda feferava beago, aghá siroraita rouvie.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Noa da feferava enembo boro-banau ueta, evevetu yagera ueta, kotú embobodava vai egegutueta, Noa unda ghava teterurie. Teterurieta, uria jojabe buburiturieta, aná enembo dano karaje undia ambubuguturie.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 — ausente —
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 — ausente —
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 Noa ungá Lot ghada feferava daiyagha siroruturia, aghagonu egeguturota, Enemboda Jojabee isaghava bubaita rouvie.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 Umó furaita rouvia feferava, enembo avona kambo sebova iradua, o aayova buro rouradua, umó jo kaverea ya, kambova terua, unda eini-eini bambi asue.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 Lot da evetunu nundubea gigige! Umó endada gugua-ghayafanu nundubuturota, bogu naa Sodom gaita kaveruturia, God na urieta, umó singoi ninditurie.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Enembo avona endava gugua-ghayafa nundubuturota, amburaridu oru ea, andú goitu fotadua, ambova umó jebuga tumanadu irarinu kasovigaita rouvie. Tago, enembo avona anda ragarova bouvu o mema jojabe itatama ea amburadua, ambova umó jebuga tumanadu irari tambaita rouvie.
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 Amó nímandu eghá rere: aná fefera bubaita rouvia-da tumbade, enembo ungagha kambesi dabakova vasia eviviguturota, eininu rururota, eini doaita rouvie.
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 — ausente —
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 — ausente —
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 Aghá ririeta, unda ambo nímbimi uriga eghá egeguturie. “Jojabee aná niavo siroradu?” regeguturieta, umó númandu mino ririe, “Amburari eini-eini einida tamo niavo betea masa uradua, dii kasi mane avo danode egegaita rousue.”
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.