Lucas 15

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aghade, onembo einiva, aná takesi bari kakatode kotú ari-bari akokogo egegari kakatode Iesu da gaga niningigaita bubua, danode desuturie.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Avotago, Moses da Gaga Kaifa ari kakato kotú Irugari Kakatode* neno akuago egeguturie-gea, gaje rirota, eghá regeguturie, “Ená embó ari akokogo ari kakatonu gangorogha ghanena ea, reaveta fufugeaveta, numonde danode undari undidigeta rousue.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Aghá regeguturieta, Iesu númandu kasia gaga eghá ririe,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Atá nímanda einimi oka sifi dano 100 kirisa rova kaifa rourota, dabako baghimbadua, umó daiyagha adu? Umó aná 99 avo doa, ya aná sifi dabako baghimbetua-nu tava ea ya tambaita rouvie.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 — ausente —
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 — ausente —
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Amó nímandu eghá raita rore. Emboro dabako aghagonu enembo taubana 99 iradua mo, God unda anera kakarade uutuva irirota, gangoro rousue-tago, embó eini avona ari-bari akokogo rourogo doa, neno kaverea God ambo-ambo adua-du, gangoro jojabe egegaita rousue.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Aghago, evetu eini unda guri siliva dano ingo ungagha re. Atá, dabako aná jua baghimbadua mo, aná evetu nanefa inimbia bua, tava goghó urota, kambo roo, kotú isaghava, yaveve rourogo tambaita rouvie.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Kotú, aná evetu unda guri tambadua, umó unda kokomanade, kotú totofode rata bububugota eghá raita rouvie, ‘Amó anda guri baghimbetua, aná tambua bereta! Namonde gangoro egegore!’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Amó nímandu eghá raitare. Emboro dabako aghagonu, enembo eini avona ari akokogo rourogo, neno kaverea God da Gaga kaifa urota, kotú unda Gaga ambo-ambo adua, God da anera kakara uutuva gangoro jojabe egegaita rousue.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Aghade, Iesu gaga eini eghá ririe, “Embó eini unda sasingu gigimasa ungagha vita.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Fefera eini, unda mendi ambomi, numamodu eghá retue, ‘Afa, námanda eini-eini inda simbugutara aná gategea, anda boanda bofu!’ aghá retueta, ungá unda numamo númanda eini-eini ungá unda rorova gategea, unda boanda utue.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Anada ambova jo yafa ambi, mendi ambo unda gugua-ghayafa bua, eini-eini taimbea bua iya, kambesi airo irirota, unda gugua-ghayafa aná yausi-yausi jijimu etue.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Unda gugua-ghayafa fugea, sidara etua-da ambova, unda vita roo endava baimana akuago siroretueta, umó baimanami akuago etue.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Aghá ea, umó iya, aná unda vita roo endava embó einidava unda buro kato embó eini aita retueta, aná embómi avore retueta iya, unda aayova naa oka unduturota vita.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Umó baimana ueta, naa okada undarinu undaita nundubetue. Aghade, enembo eini avo jo undú neno mema ea undari utambi re. |src="43 Prodig&Pigs_DN00484B.tif" size="col" loc="15:16" ref="Luk 15:16"
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Umó buro urota, goroto einiva unda nenova nundubari eghá etue, ‘Anda afada buro kakato undari bari númanda uno aghago jijimu rousue-tago, amó eve baimanami amburaita itoko rore.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Amindu amó kaverea ya, afadava eghá raita rore, “Afa, amó inda, kotú God da dibeva ari-bari akokogo bee etore.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Andú mania inda mendi tofo aghago rata! Tago, amó ege-gea, inda buro kato eini aghago are!” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Aghá nundubetue-gea, umó erea, unda afadava iye. Umó jo ya, numamodava utuvako ambi, numamo umó gia, neno mema etue-gea, sumbua iya, unda mendi nandia, muno etue. |src="44 Prodig&Pa_IB04147gr&cp.tif" size="col" loc="15:20-24" ref="Luk 15:20"
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Aghá etueta, unda mendi eghá retue, ‘Afa, amó inda kotú God da dibeva ari-bari akokogo bee etore. Amindu, mania amó inda mendi tofo rata!’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Aghá retue-tago, unda numamo sei unda buro kakatodu eghá retue, ‘Tutumi! Unda dighari ombari taubananu bua fu dighia, unda ninimo reka eini bua ingova asuge! Kotú, eka andoro eini bua fu, undava asugadi!
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 — ausente —
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 — ausente —
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Aghá egegutueta, unda mendi bego aayo rovareta kaverea etia, kambo kasava bubia mo, divari furari egegetueta ningie.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Aghá ningia, buro kato eini retueta etieta, kambova donu rei-sirorutua-nu, uriga ea ningie.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Buro kato undú mino eghá retue, ‘Inda ikoko dara eini jo bambi taubana kaverea etia bubie. Amindu, nimamo burumakao da mendi reka korodugo reta dea buria, banau rouvie.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Aghá retueta, aná mendi bego neno akuago etue-gea, kambo rova terari uno ambi etue. Amindu, numamo bubua etia, isaghava unda mendi terua, unda ikoko gari-du, benunu etue.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Aghá etueta, numamodu eghá retue, ‘Afa, eveta gi! Amó ená ghaeko inono inda sabua* kato ea, buro uta refara, inda donu rari jo ningia doambi, kotú besiga ambi eta rore. Tago, imó andú oka gouti da mendi eini jo utota, amó anda kokomanade dano neno gangorogha undidigambi re.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Atá, inda mendi inda gugua-ghayafa bua iya, arau enembode yausi-yausi jijimu ea sidara etueta, imó erea, oka burumakau da mendi ijoko korodugonu undú detoravore.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Aghá retueta, numamo mino undú eghá retue, ‘Anda mendi, imó aná angá danode tumanadu viteravore. Amindu, eini-eini dano andava vitia, aná inda tofo re.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Amindu, namonde ená banau neno gangorogha egegaita rosore. Anada bee mo, inda ikoko ambue-tago, umó oreki jebugetue, baghimbetue-tago, namonde umó tatambugetore.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.