Lucas 15
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NTLH
1 Aghade, onembo einiva, aná takesi bari kakatode kotú ari-bari akokogo egegari kakatode Iesu da gaga niningigaita bubua, danode desuturie.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Avotago, Moses da Gaga Kaifa ari kakato kotú Irugari Kakatode* neno akuago egeguturie-gea, gaje rirota, eghá regeguturie, “Ená embó ari akokogo ari kakatonu gangorogha ghanena ea, reaveta fufugeaveta, numonde danode undari undidigeta rousue.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Aghá regeguturieta, Iesu númandu kasia gaga eghá ririe,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Atá nímanda einimi oka sifi dano 100 kirisa rova kaifa rourota, dabako baghimbadua, umó daiyagha adu? Umó aná 99 avo doa, ya aná sifi dabako baghimbetua-nu tava ea ya tambaita rouvie.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 — ausente —
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 — ausente —
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Amó nímandu eghá raita rore. Emboro dabako aghagonu enembo taubana 99 iradua mo, God unda anera kakarade uutuva irirota, gangoro rousue-tago, embó eini avona ari-bari akokogo rourogo doa, neno kaverea God ambo-ambo adua-du, gangoro jojabe egegaita rousue.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Aghago, evetu eini unda guri siliva dano ingo ungagha re. Atá, dabako aná jua baghimbadua mo, aná evetu nanefa inimbia bua, tava goghó urota, kambo roo, kotú isaghava, yaveve rourogo tambaita rouvie.
8 Jesus continuou:
9 Kotú, aná evetu unda guri tambadua, umó unda kokomanade, kotú totofode rata bububugota eghá raita rouvie, ‘Amó anda guri baghimbetua, aná tambua bereta! Namonde gangoro egegore!’
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Amó nímandu eghá raitare. Emboro dabako aghagonu, enembo eini avona ari akokogo rourogo, neno kaverea God da Gaga kaifa urota, kotú unda Gaga ambo-ambo adua, God da anera kakara uutuva gangoro jojabe egegaita rousue.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Aghade, Iesu gaga eini eghá ririe, “Embó eini unda sasingu gigimasa ungagha vita.
11 E Jesus disse ainda:
12 Fefera eini, unda mendi ambomi, numamodu eghá retue, ‘Afa, námanda eini-eini inda simbugutara aná gategea, anda boanda bofu!’ aghá retueta, ungá unda numamo númanda eini-eini ungá unda rorova gategea, unda boanda utue.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Anada ambova jo yafa ambi, mendi ambo unda gugua-ghayafa bua, eini-eini taimbea bua iya, kambesi airo irirota, unda gugua-ghayafa aná yausi-yausi jijimu etue.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Unda gugua-ghayafa fugea, sidara etua-da ambova, unda vita roo endava baimana akuago siroretueta, umó baimanami akuago etue.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Aghá ea, umó iya, aná unda vita roo endava embó einidava unda buro kato embó eini aita retueta, aná embómi avore retueta iya, unda aayova naa oka unduturota vita.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Umó baimana ueta, naa okada undarinu undaita nundubetue. Aghade, enembo eini avo jo undú neno mema ea undari utambi re. |src="43 Prodig&Pigs_DN00484B.tif" size="col" loc="15:16" ref="Luk 15:16"
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Umó buro urota, goroto einiva unda nenova nundubari eghá etue, ‘Anda afada buro kakato undari bari númanda uno aghago jijimu rousue-tago, amó eve baimanami amburaita itoko rore.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Amindu amó kaverea ya, afadava eghá raita rore, “Afa, amó inda, kotú God da dibeva ari-bari akokogo bee etore.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Andú mania inda mendi tofo aghago rata! Tago, amó ege-gea, inda buro kato eini aghago are!” ’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Aghá nundubetue-gea, umó erea, unda afadava iye. Umó jo ya, numamodava utuvako ambi, numamo umó gia, neno mema etue-gea, sumbua iya, unda mendi nandia, muno etue. |src="44 Prodig&Pa_IB04147gr&cp.tif" size="col" loc="15:20-24" ref="Luk 15:20"
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Aghá etueta, unda mendi eghá retue, ‘Afa, amó inda kotú God da dibeva ari-bari akokogo bee etore. Amindu, mania amó inda mendi tofo rata!’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Aghá retue-tago, unda numamo sei unda buro kakatodu eghá retue, ‘Tutumi! Unda dighari ombari taubananu bua fu dighia, unda ninimo reka eini bua ingova asuge! Kotú, eka andoro eini bua fu, undava asugadi!
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 — ausente —
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Aghá egegutueta, unda mendi bego aayo rovareta kaverea etia, kambo kasava bubia mo, divari furari egegetueta ningie.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Aghá ningia, buro kato eini retueta etieta, kambova donu rei-sirorutua-nu, uriga ea ningie.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Buro kato undú mino eghá retue, ‘Inda ikoko dara eini jo bambi taubana kaverea etia bubie. Amindu, nimamo burumakao da mendi reka korodugo reta dea buria, banau rouvie.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Aghá retueta, aná mendi bego neno akuago etue-gea, kambo rova terari uno ambi etue. Amindu, numamo bubua etia, isaghava unda mendi terua, unda ikoko gari-du, benunu etue.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Aghá etueta, numamodu eghá retue, ‘Afa, eveta gi! Amó ená ghaeko inono inda sabua* kato ea, buro uta refara, inda donu rari jo ningia doambi, kotú besiga ambi eta rore. Tago, imó andú oka gouti da mendi eini jo utota, amó anda kokomanade dano neno gangorogha undidigambi re.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Atá, inda mendi inda gugua-ghayafa bua iya, arau enembode yausi-yausi jijimu ea sidara etueta, imó erea, oka burumakau da mendi ijoko korodugonu undú detoravore.’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Aghá retueta, numamo mino undú eghá retue, ‘Anda mendi, imó aná angá danode tumanadu viteravore. Amindu, eini-eini dano andava vitia, aná inda tofo re.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Amindu, namonde ená banau neno gangorogha egegaita rosore. Anada bee mo, inda ikoko ambue-tago, umó oreki jebugetue, baghimbetue-tago, namonde umó tatambugetore.’”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.