Lucas 15
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARIB
1 Aghade, onembo einiva, aná takesi bari kakatode kotú ari-bari akokogo egegari kakatode Iesu da gaga niningigaita bubua, danode desuturie.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Avotago, Moses da Gaga Kaifa ari kakato kotú Irugari Kakatode* neno akuago egeguturie-gea, gaje rirota, eghá regeguturie, “Ená embó ari akokogo ari kakatonu gangorogha ghanena ea, reaveta fufugeaveta, numonde danode undari undidigeta rousue.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Aghá regeguturieta, Iesu númandu kasia gaga eghá ririe,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Atá nímanda einimi oka sifi dano 100 kirisa rova kaifa rourota, dabako baghimbadua, umó daiyagha adu? Umó aná 99 avo doa, ya aná sifi dabako baghimbetua-nu tava ea ya tambaita rouvie.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 — ausente —
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 — ausente —
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Amó nímandu eghá raita rore. Emboro dabako aghagonu enembo taubana 99 iradua mo, God unda anera kakarade uutuva irirota, gangoro rousue-tago, embó eini avona ari-bari akokogo rourogo doa, neno kaverea God ambo-ambo adua-du, gangoro jojabe egegaita rousue.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Aghago, evetu eini unda guri siliva dano ingo ungagha re. Atá, dabako aná jua baghimbadua mo, aná evetu nanefa inimbia bua, tava goghó urota, kambo roo, kotú isaghava, yaveve rourogo tambaita rouvie.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Kotú, aná evetu unda guri tambadua, umó unda kokomanade, kotú totofode rata bububugota eghá raita rouvie, ‘Amó anda guri baghimbetua, aná tambua bereta! Namonde gangoro egegore!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Amó nímandu eghá raitare. Emboro dabako aghagonu, enembo eini avona ari akokogo rourogo, neno kaverea God da Gaga kaifa urota, kotú unda Gaga ambo-ambo adua, God da anera kakara uutuva gangoro jojabe egegaita rousue.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Aghade, Iesu gaga eini eghá ririe, “Embó eini unda sasingu gigimasa ungagha vita.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Fefera eini, unda mendi ambomi, numamodu eghá retue, ‘Afa, námanda eini-eini inda simbugutara aná gategea, anda boanda bofu!’ aghá retueta, ungá unda numamo númanda eini-eini ungá unda rorova gategea, unda boanda utue.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Anada ambova jo yafa ambi, mendi ambo unda gugua-ghayafa bua, eini-eini taimbea bua iya, kambesi airo irirota, unda gugua-ghayafa aná yausi-yausi jijimu etue.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Unda gugua-ghayafa fugea, sidara etua-da ambova, unda vita roo endava baimana akuago siroretueta, umó baimanami akuago etue.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Aghá ea, umó iya, aná unda vita roo endava embó einidava unda buro kato embó eini aita retueta, aná embómi avore retueta iya, unda aayova naa oka unduturota vita.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Umó baimana ueta, naa okada undarinu undaita nundubetue. Aghade, enembo eini avo jo undú neno mema ea undari utambi re. |src="43 Prodig&Pigs_DN00484B.tif" size="col" loc="15:16" ref="Luk 15:16"
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Umó buro urota, goroto einiva unda nenova nundubari eghá etue, ‘Anda afada buro kakato undari bari númanda uno aghago jijimu rousue-tago, amó eve baimanami amburaita itoko rore.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Amindu amó kaverea ya, afadava eghá raita rore, “Afa, amó inda, kotú God da dibeva ari-bari akokogo bee etore.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Andú mania inda mendi tofo aghago rata! Tago, amó ege-gea, inda buro kato eini aghago are!” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Aghá nundubetue-gea, umó erea, unda afadava iye. Umó jo ya, numamodava utuvako ambi, numamo umó gia, neno mema etue-gea, sumbua iya, unda mendi nandia, muno etue. |src="44 Prodig&Pa_IB04147gr&cp.tif" size="col" loc="15:20-24" ref="Luk 15:20"
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Aghá etueta, unda mendi eghá retue, ‘Afa, amó inda kotú God da dibeva ari-bari akokogo bee etore. Amindu, mania amó inda mendi tofo rata!’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Aghá retue-tago, unda numamo sei unda buro kakatodu eghá retue, ‘Tutumi! Unda dighari ombari taubananu bua fu dighia, unda ninimo reka eini bua ingova asuge! Kotú, eka andoro eini bua fu, undava asugadi!
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 — ausente —
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Aghá egegutueta, unda mendi bego aayo rovareta kaverea etia, kambo kasava bubia mo, divari furari egegetueta ningie.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Aghá ningia, buro kato eini retueta etieta, kambova donu rei-sirorutua-nu, uriga ea ningie.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Buro kato undú mino eghá retue, ‘Inda ikoko dara eini jo bambi taubana kaverea etia bubie. Amindu, nimamo burumakao da mendi reka korodugo reta dea buria, banau rouvie.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Aghá retueta, aná mendi bego neno akuago etue-gea, kambo rova terari uno ambi etue. Amindu, numamo bubua etia, isaghava unda mendi terua, unda ikoko gari-du, benunu etue.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Aghá etueta, numamodu eghá retue, ‘Afa, eveta gi! Amó ená ghaeko inono inda sabua* kato ea, buro uta refara, inda donu rari jo ningia doambi, kotú besiga ambi eta rore. Tago, imó andú oka gouti da mendi eini jo utota, amó anda kokomanade dano neno gangorogha undidigambi re.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Atá, inda mendi inda gugua-ghayafa bua iya, arau enembode yausi-yausi jijimu ea sidara etueta, imó erea, oka burumakau da mendi ijoko korodugonu undú detoravore.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Aghá retueta, numamo mino undú eghá retue, ‘Anda mendi, imó aná angá danode tumanadu viteravore. Amindu, eini-eini dano andava vitia, aná inda tofo re.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Amindu, namonde ená banau neno gangorogha egegaita rosore. Anada bee mo, inda ikoko ambue-tago, umó oreki jebugetue, baghimbetue-tago, namonde umó tatambugetore.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.