Lucas 14

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nangu Undari Fefera einiva, Iesu aria, Moses da Gaga Kaifa kakatoda* beforo righari embó einida kambova undari undaita ueta, númane umonu utuvako tatasegea reisi-gerurie.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Aghade, embó eini eka ingo babarigea vitiria-mi furia, unda dibe kena jiriturie.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Aghá urieta, Iesu na Moses da Gaga Kaifa kakato, kotú Irugari kakatodedu uriga urie, “Gigige! God da Agho Dariva Nangu Undari Feferava enembo mo ata jebugadua, aĩ, tefo?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Aghá ririe-tago, númane gaga eini jo rambi egeguturia-du aná embó bua urieta jebuguturieta ninenguturieta arie.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Aghá ea, númandava uriga urie, “Atá nímanda soká ra, o nino-oka mendi ra Nangu Undari Feferava ya koto rova juradua mo, nímane jo tutumi ghambugota vitambi adua?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Aghá ririe-tago, númane undú gaga mino rari emboro tefo egeguturie.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Aná banauva esega enembo kambesi taubana maneva asusumbugutueta gerurie-gea, númandu isuri ari gaga eini eghá ririe.
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Nímane evetu yagera ari banauva aghi jumbota igigadora mo, mania kambesi taubana maneva asusumbegata! Anada bee mo, enembo eini inda itiva yaita rouvia-jogo.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Aghá siroradua mo, banau numamo furá, indú eghá raita rouvie, ‘Ená kambesi doa, ená embódu utu!’ aghá rata, imó mekagha vorea, tuva asumbaita roravore.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Amindu, imó banauva aghi jumbota yadora mo, kambesi tuva bua asumbe-gea, banau numamo gadua-gea, eghá raita rouvie, ‘Mambu, erea vitia, itiva asumbe!’ raita rouvie. Aghá ata-gea, inda esega kokomanami imó aná embó kotofuko gaa regegaita rousue.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Anada bee evere, enembo avona undufako raga radua, ambova God na umó itota voraita rouvie. Atá, enembo avona durumuguturota undufa itota voradua, ambova God na umó righota eraita rouvie.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Anada ambova, Iesu na banau numamodu eghá ririe. “Imó ambova banau adora, mania inda ikoko mendi, ariri gharovu, kotú gugua-ghayafade enembonu aghi jumbota fufugauveta! Aghá adora, númane ambova inda banau mino egegaita rousue.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Amindu imó banau simbugadora mo, makasi enembo, eka ingo dimbaride, dibe soikidenu aghi jumbu fufugoe!
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Aghá adora, God na imó taubana ea simbugaita rouvie. Númane jo indú mino egegambi aita rousue-tago, gaabee ari enembo jejebugea eroruradua feferava, God na indú mino utaita rouvie.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Aghade, embó eini unda kasava vitiria-mi aná gaga riria-nu ningia, Iesu du eghá ririe, “Enembo avona God da natofo* tumanadu kaifa ari kambesiva banau undaita rouvia, umó gangoro aita rouvie!”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Aghá ririeta, Iesu mino undú eghá ririe, “Embó einimi banau jojabe simbuguturota, esega enembo oruaruabe fufugari-du aghi jumbie.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Banauda fefera bubieta, unda buro kato ninenguturota eghá retue, ‘Eini-eini dano simbugetoreta! Ii radi-gea, númane avona fufugari-du aghi jumbera, dano fufugoe!’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Tago, númane jo fufugambi aita urota, enembo einimi tutuno ea, serigari gaga eghá ririe, ‘Amó guri utua, aayo reka bere-gea, ya gaita rore. Amindu, amó “Arii!” rere. Amó jo yambi aita rore.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Kotú einimi eghá retue, ‘Amó oreki buro ari oka ragaro burumakau dano ingo ungagha bere-gea, ya kuvia gaita rore. Amindu, amó “Arii” rere. Amó jo banauva yambi aita rore.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Kotú, embó eini eghá retue, ‘Amó oreki enembo evetu reka yagera etore-gea, amó “Arii!” rere. Amó jo yambi aita rore.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Aghá regegetua-du, aná buro kato kaverea iya, unda bariraridu aná gaga dano retueta ningia, neno sembago etue-gea, ‘Tutumi ii, emborova kotú naa maneva makasi enembo, eka ingo dimbaride, dibe soikide, kotú eka takembea vitia enembonu unumbea furadi!’ retue.
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Jo gaimbo ambi buro kato kaverea etia, eghá retue, ‘Barirari, amó inda retora aghagonu etore. Tago kambo jo beda ambi re.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Aghá retueta, unda barirarimi eghá retue, ‘Avore, imó bubua, emboro jojabebeiva, kotú aayo emboro maneva deĩ urota, enembo gadora-nu ininigha rea bera-bera ege-gea, furá anda kambo beda ae!
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Amó nímandu gaa bee rere: Amó sei enembo avodu aghi jumbieta furambi egegetua, númane jo anda banau itoko undidigambi aita rousue.’”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Enembo oruaruabe, Iesu de dano igiguturota, umó kaverea, númandu eghá ririe.
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Imó avona anda ambova furaita rirota, inda aya afa, ikoko mendi, ariri gharovu, evetu, mendi sasingu, kotú inda jebuganu ininigha neno rururota, inda neno bari andava ijoko iradua, imó jo anda ambo nímbi ari inono irambi re.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kotú enembo avona, jo unda ifatara fumbua, anda ambo-ambo urota amburaita simbugadua, umó beago, jo anda ambo nímbi ari inono irambi re.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Atá, nímane enembo eini avona kambo yafabe itaita nundubadora, sei imó asumbea, aná kambo ea, sidara aita rouvia-da guri mo inono ra, aĩ, tefo, ananu irugea gasiravore!
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 — ausente —
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 — ausente —
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Aghago, kini eini ya, unda komanagha mene-mene aita nundubadua mo, umó sei asumbea nundubea goghó ae! Unda mene-mene ari kakato 10,000 mi ya kini einida mene-mene ari kakato 20,000 de mene-mene ari mo, inono ra?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Atá umó jo mene-mene ari inono gambi adua mo, kini eini furá utuvako bubambi, airo bee irota-gea aghi ninengota ya tambua, siriri ari gaga raita rouvie.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Dabako aghagonu, imó avona inda gugua-ghayafa jo doambi adora, imó jo anda ambo nímbi ari inono irambi re.”
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Ireri aná taubana re. Tago, ireri musisi ea sororo ea ya, vivi sidara adua, daiyagha ata-gea unda vivi rekago siroradu?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Vivi sidara adua, umó jo endadu jeuro utari inono irambi re, kotú umó rekago eini-eini dumeniva jijimu ari jo inono irambi re. Amindu, doa fugota-gea, enemboda ekami fatia, iru-furu aita rouvie.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.