Lucas 14

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nangu Undari Fefera einiva, Iesu aria, Moses da Gaga Kaifa kakatoda* beforo righari embó einida kambova undari undaita ueta, númane umonu utuvako tatasegea reisi-gerurie.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Aghade, embó eini eka ingo babarigea vitiria-mi furia, unda dibe kena jiriturie.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Aghá urieta, Iesu na Moses da Gaga Kaifa kakato, kotú Irugari kakatodedu uriga urie, “Gigige! God da Agho Dariva Nangu Undari Feferava enembo mo ata jebugadua, aĩ, tefo?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Aghá ririe-tago, númane gaga eini jo rambi egeguturia-du aná embó bua urieta jebuguturieta ninenguturieta arie.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Aghá ea, númandava uriga urie, “Atá nímanda soká ra, o nino-oka mendi ra Nangu Undari Feferava ya koto rova juradua mo, nímane jo tutumi ghambugota vitambi adua?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Aghá ririe-tago, númane undú gaga mino rari emboro tefo egeguturie.
6 A isto nada puderam responder.
7 Aná banauva esega enembo kambesi taubana maneva asusumbugutueta gerurie-gea, númandu isuri ari gaga eini eghá ririe.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Nímane evetu yagera ari banauva aghi jumbota igigadora mo, mania kambesi taubana maneva asusumbegata! Anada bee mo, enembo eini inda itiva yaita rouvia-jogo.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Aghá siroradua mo, banau numamo furá, indú eghá raita rouvie, ‘Ená kambesi doa, ená embódu utu!’ aghá rata, imó mekagha vorea, tuva asumbaita roravore.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Amindu, imó banauva aghi jumbota yadora mo, kambesi tuva bua asumbe-gea, banau numamo gadua-gea, eghá raita rouvie, ‘Mambu, erea vitia, itiva asumbe!’ raita rouvie. Aghá ata-gea, inda esega kokomanami imó aná embó kotofuko gaa regegaita rousue.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Anada bee evere, enembo avona undufako raga radua, ambova God na umó itota voraita rouvie. Atá, enembo avona durumuguturota undufa itota voradua, ambova God na umó righota eraita rouvie.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Anada ambova, Iesu na banau numamodu eghá ririe. “Imó ambova banau adora, mania inda ikoko mendi, ariri gharovu, kotú gugua-ghayafade enembonu aghi jumbota fufugauveta! Aghá adora, númane ambova inda banau mino egegaita rousue.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Amindu imó banau simbugadora mo, makasi enembo, eka ingo dimbaride, dibe soikidenu aghi jumbu fufugoe!
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Aghá adora, God na imó taubana ea simbugaita rouvie. Númane jo indú mino egegambi aita rousue-tago, gaabee ari enembo jejebugea eroruradua feferava, God na indú mino utaita rouvie.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Aghade, embó eini unda kasava vitiria-mi aná gaga riria-nu ningia, Iesu du eghá ririe, “Enembo avona God da natofo* tumanadu kaifa ari kambesiva banau undaita rouvia, umó gangoro aita rouvie!”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Aghá ririeta, Iesu mino undú eghá ririe, “Embó einimi banau jojabe simbuguturota, esega enembo oruaruabe fufugari-du aghi jumbie.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Banauda fefera bubieta, unda buro kato ninenguturota eghá retue, ‘Eini-eini dano simbugetoreta! Ii radi-gea, númane avona fufugari-du aghi jumbera, dano fufugoe!’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Tago, númane jo fufugambi aita urota, enembo einimi tutuno ea, serigari gaga eghá ririe, ‘Amó guri utua, aayo reka bere-gea, ya gaita rore. Amindu, amó “Arii!” rere. Amó jo yambi aita rore.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Kotú einimi eghá retue, ‘Amó oreki buro ari oka ragaro burumakau dano ingo ungagha bere-gea, ya kuvia gaita rore. Amindu, amó “Arii” rere. Amó jo banauva yambi aita rore.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Kotú, embó eini eghá retue, ‘Amó oreki enembo evetu reka yagera etore-gea, amó “Arii!” rere. Amó jo yambi aita rore.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Aghá regegetua-du, aná buro kato kaverea iya, unda bariraridu aná gaga dano retueta ningia, neno sembago etue-gea, ‘Tutumi ii, emborova kotú naa maneva makasi enembo, eka ingo dimbaride, dibe soikide, kotú eka takembea vitia enembonu unumbea furadi!’ retue.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Jo gaimbo ambi buro kato kaverea etia, eghá retue, ‘Barirari, amó inda retora aghagonu etore. Tago kambo jo beda ambi re.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Aghá retueta, unda barirarimi eghá retue, ‘Avore, imó bubua, emboro jojabebeiva, kotú aayo emboro maneva deĩ urota, enembo gadora-nu ininigha rea bera-bera ege-gea, furá anda kambo beda ae!
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Amó nímandu gaa bee rere: Amó sei enembo avodu aghi jumbieta furambi egegetua, númane jo anda banau itoko undidigambi aita rousue.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Enembo oruaruabe, Iesu de dano igiguturota, umó kaverea, númandu eghá ririe.
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Imó avona anda ambova furaita rirota, inda aya afa, ikoko mendi, ariri gharovu, evetu, mendi sasingu, kotú inda jebuganu ininigha neno rururota, inda neno bari andava ijoko iradua, imó jo anda ambo nímbi ari inono irambi re.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kotú enembo avona, jo unda ifatara fumbua, anda ambo-ambo urota amburaita simbugadua, umó beago, jo anda ambo nímbi ari inono irambi re.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Atá, nímane enembo eini avona kambo yafabe itaita nundubadora, sei imó asumbea, aná kambo ea, sidara aita rouvia-da guri mo inono ra, aĩ, tefo, ananu irugea gasiravore!
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 — ausente —
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 — ausente —
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Aghago, kini eini ya, unda komanagha mene-mene aita nundubadua mo, umó sei asumbea nundubea goghó ae! Unda mene-mene ari kakato 10,000 mi ya kini einida mene-mene ari kakato 20,000 de mene-mene ari mo, inono ra?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Atá umó jo mene-mene ari inono gambi adua mo, kini eini furá utuvako bubambi, airo bee irota-gea aghi ninengota ya tambua, siriri ari gaga raita rouvie.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Dabako aghagonu, imó avona inda gugua-ghayafa jo doambi adora, imó jo anda ambo nímbi ari inono irambi re.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Ireri aná taubana re. Tago, ireri musisi ea sororo ea ya, vivi sidara adua, daiyagha ata-gea unda vivi rekago siroradu?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Vivi sidara adua, umó jo endadu jeuro utari inono irambi re, kotú umó rekago eini-eini dumeniva jijimu ari jo inono irambi re. Amindu, doa fugota-gea, enemboda ekami fatia, iru-furu aita rouvie.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.