Lucas 14

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nangu Undari Fefera einiva, Iesu aria, Moses da Gaga Kaifa kakatoda* beforo righari embó einida kambova undari undaita ueta, númane umonu utuvako tatasegea reisi-gerurie.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Aghade, embó eini eka ingo babarigea vitiria-mi furia, unda dibe kena jiriturie.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Aghá urieta, Iesu na Moses da Gaga Kaifa kakato, kotú Irugari kakatodedu uriga urie, “Gigige! God da Agho Dariva Nangu Undari Feferava enembo mo ata jebugadua, aĩ, tefo?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Aghá ririe-tago, númane gaga eini jo rambi egeguturia-du aná embó bua urieta jebuguturieta ninenguturieta arie.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Aghá ea, númandava uriga urie, “Atá nímanda soká ra, o nino-oka mendi ra Nangu Undari Feferava ya koto rova juradua mo, nímane jo tutumi ghambugota vitambi adua?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Aghá ririe-tago, númane undú gaga mino rari emboro tefo egeguturie.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Aná banauva esega enembo kambesi taubana maneva asusumbugutueta gerurie-gea, númandu isuri ari gaga eini eghá ririe.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Nímane evetu yagera ari banauva aghi jumbota igigadora mo, mania kambesi taubana maneva asusumbegata! Anada bee mo, enembo eini inda itiva yaita rouvia-jogo.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Aghá siroradua mo, banau numamo furá, indú eghá raita rouvie, ‘Ená kambesi doa, ená embódu utu!’ aghá rata, imó mekagha vorea, tuva asumbaita roravore.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Amindu, imó banauva aghi jumbota yadora mo, kambesi tuva bua asumbe-gea, banau numamo gadua-gea, eghá raita rouvie, ‘Mambu, erea vitia, itiva asumbe!’ raita rouvie. Aghá ata-gea, inda esega kokomanami imó aná embó kotofuko gaa regegaita rousue.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Anada bee evere, enembo avona undufako raga radua, ambova God na umó itota voraita rouvie. Atá, enembo avona durumuguturota undufa itota voradua, ambova God na umó righota eraita rouvie.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Anada ambova, Iesu na banau numamodu eghá ririe. “Imó ambova banau adora, mania inda ikoko mendi, ariri gharovu, kotú gugua-ghayafade enembonu aghi jumbota fufugauveta! Aghá adora, númane ambova inda banau mino egegaita rousue.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Amindu imó banau simbugadora mo, makasi enembo, eka ingo dimbaride, dibe soikidenu aghi jumbu fufugoe!
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Aghá adora, God na imó taubana ea simbugaita rouvie. Númane jo indú mino egegambi aita rousue-tago, gaabee ari enembo jejebugea eroruradua feferava, God na indú mino utaita rouvie.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Aghade, embó eini unda kasava vitiria-mi aná gaga riria-nu ningia, Iesu du eghá ririe, “Enembo avona God da natofo* tumanadu kaifa ari kambesiva banau undaita rouvia, umó gangoro aita rouvie!”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Aghá ririeta, Iesu mino undú eghá ririe, “Embó einimi banau jojabe simbuguturota, esega enembo oruaruabe fufugari-du aghi jumbie.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Banauda fefera bubieta, unda buro kato ninenguturota eghá retue, ‘Eini-eini dano simbugetoreta! Ii radi-gea, númane avona fufugari-du aghi jumbera, dano fufugoe!’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Tago, númane jo fufugambi aita urota, enembo einimi tutuno ea, serigari gaga eghá ririe, ‘Amó guri utua, aayo reka bere-gea, ya gaita rore. Amindu, amó “Arii!” rere. Amó jo yambi aita rore.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Kotú einimi eghá retue, ‘Amó oreki buro ari oka ragaro burumakau dano ingo ungagha bere-gea, ya kuvia gaita rore. Amindu, amó “Arii” rere. Amó jo banauva yambi aita rore.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Kotú, embó eini eghá retue, ‘Amó oreki enembo evetu reka yagera etore-gea, amó “Arii!” rere. Amó jo yambi aita rore.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Aghá regegetua-du, aná buro kato kaverea iya, unda bariraridu aná gaga dano retueta ningia, neno sembago etue-gea, ‘Tutumi ii, emborova kotú naa maneva makasi enembo, eka ingo dimbaride, dibe soikide, kotú eka takembea vitia enembonu unumbea furadi!’ retue.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Jo gaimbo ambi buro kato kaverea etia, eghá retue, ‘Barirari, amó inda retora aghagonu etore. Tago kambo jo beda ambi re.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Aghá retueta, unda barirarimi eghá retue, ‘Avore, imó bubua, emboro jojabebeiva, kotú aayo emboro maneva deĩ urota, enembo gadora-nu ininigha rea bera-bera ege-gea, furá anda kambo beda ae!
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Amó nímandu gaa bee rere: Amó sei enembo avodu aghi jumbieta furambi egegetua, númane jo anda banau itoko undidigambi aita rousue.’”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Enembo oruaruabe, Iesu de dano igiguturota, umó kaverea, númandu eghá ririe.
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Imó avona anda ambova furaita rirota, inda aya afa, ikoko mendi, ariri gharovu, evetu, mendi sasingu, kotú inda jebuganu ininigha neno rururota, inda neno bari andava ijoko iradua, imó jo anda ambo nímbi ari inono irambi re.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Kotú enembo avona, jo unda ifatara fumbua, anda ambo-ambo urota amburaita simbugadua, umó beago, jo anda ambo nímbi ari inono irambi re.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Atá, nímane enembo eini avona kambo yafabe itaita nundubadora, sei imó asumbea, aná kambo ea, sidara aita rouvia-da guri mo inono ra, aĩ, tefo, ananu irugea gasiravore!
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 — ausente —
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 — ausente —
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Aghago, kini eini ya, unda komanagha mene-mene aita nundubadua mo, umó sei asumbea nundubea goghó ae! Unda mene-mene ari kakato 10,000 mi ya kini einida mene-mene ari kakato 20,000 de mene-mene ari mo, inono ra?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Atá umó jo mene-mene ari inono gambi adua mo, kini eini furá utuvako bubambi, airo bee irota-gea aghi ninengota ya tambua, siriri ari gaga raita rouvie.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Dabako aghagonu, imó avona inda gugua-ghayafa jo doambi adora, imó jo anda ambo nímbi ari inono irambi re.”
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Ireri aná taubana re. Tago, ireri musisi ea sororo ea ya, vivi sidara adua, daiyagha ata-gea unda vivi rekago siroradu?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Vivi sidara adua, umó jo endadu jeuro utari inono irambi re, kotú umó rekago eini-eini dumeniva jijimu ari jo inono irambi re. Amindu, doa fugota-gea, enemboda ekami fatia, iru-furu aita rouvie.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.