Lucas 12

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Fefera aghade, anava natofo jede danode desea, fatia dirigea iru-furu ueta, Iesu tutuno ea, unda ambo nímbidu gaga eghá ririe, “Moses da Gaga kaifa kakato* númane, aná evevetu yisti farava rova itiaveta baria, jojabe eta rouvia aghagonu, númanda rova gaverami beda ea vitie. Amindu, nendufa kaifa ea goghó urota, mania númane aghagago eta rousua aghagonu egegata!
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Eini-eini nanjogo nungariva vitia, aná dano bubua, isagha aita rouvie. Kotú, kivu gaga nanjogo ambova enembo dano niningigaita rousue.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Imó bingoi rova donu radora, aná onembo rorova rirota niningigaita rousue. Kotú imó kambo rova dumumutami donu radora, aná ambova naa rorova minono rirota niningigaita rousue.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 Anda kokomana, amó nímandu eghá rere: Enemboda tamo nuenembo data amburari inono ea vitia enembodu, mania oru egegata!
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Avotago, amó nímane avodu igheghi egegasira-nu irugaita rore. Inda tamo data amburota, imó fugota, ivari tumanadu reivia-va vorarida ano God dava vitie. Amindu undú oru egegasiravore.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 — ausente —
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 — ausente —
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 Eini evere: enembo avona Enemboda Jojabee* gaabee urota, natofo jededa dibeva unda gaabee arinu ivatava itadua, amó beago, God da anera maneda dibeva undú ikoko gaa raita rore.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Avotago, umó avona enemboda dibeva amó kivu adua, Enemboda Jojabee ari dabako aghagonu urota, God da anera maneda dibeva númane beago kivu aita rouvie.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Dabako aghago, Enemboda Jojabeeda bingá avona fara adua, God na unda ari-bari akuago aná nundubea gia doaita rouvie. Atá, avona Asisi Kakarada bingá fara adua mo, God aná ari akuago jo nundubea gia doambi aita rouvie.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 Kotú, aghade imó kuvia gaita bua furá, nghaĩ itari kamboda* beforo ririkigari-da, kotú gavana manededa beforo ririkigarideda dibeva itota jiradora, mania imó indufa gangada ari nundubata, kotú donu rasira-du neno mema mania ata!
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Fefera anava imó donu rasira, aná Asisi Kakarana irugota raita roravore.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Aghade, natofo desea vitiria-da rorova embó einimi Iesu du eghá ririe. “Irugari kato, rege-gea, anda kaka námanda afada námandu dotuturia guguanu gategea vesa ata, angá bare!”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Aghá ririeta, Iesu mino undú eghá ririe. “Embó eini avona amó jo ingá inda gorotova gugua gategari-du avore ari utambi re.”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Aghá rea, númandu eghá ririe, “Gia goghó egege! Rourogo eini-einidu muu undidigareta! Anada bee mo, nímanda jebuga jo nímanda gugua-ghayafa daiyagha righia vitera-va, irambi re.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Aghá rirota, Iesu númandu kasia gaga eini eghá ririe, “Embó eini gugua-ghayafadeda aayova undari bari bee oruabe etue.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Etueta, umó undufako eghá nundubetue, ‘Anda koroma mane aná inono irambi re. Amindu amó daiyagha aa?
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Amó eghá aita rore. Anda koroma mane dea bejea, dumeni jojabe itaita rore. Ea, anda undari-baride eini-einide anava itaita rore.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Amindu amó andufako eghá raita rore, “Bakua, amó eini-eini esiko-esiko oruabe ghaeko oruabedu simbugetore. Amindu gangorogha dirota iraita rore!” ’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Avotago, God undú eghá retue, ‘Imó beforo fakara re. Inda jebuga oreki tumbade anona badora mo, inda simbugetora eini-eini avona badu?’
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Atá, aná enembo retora aghagonu ghununu itia gugua-ghayafade aita egegadora mo, God da dibeva makasi ea, jebuga kasovigaita rosoravore.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Aghá riria-da ambova, Iesu unda ambo nímbidu eghá ririe. “Amó nímandu eghá rere. Mania, nímanda irariva, donu undidigaita rosora, kotú nímanda tamova donu asugaita rosora amindu, gogorego nundubata!
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Inda asisida jebuga aná jojabe re, undari-bari aná ijoko re, kotú gari dabako aghagonu inda tamo aná jojabe re, dighari ombari aná ijoko re.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Aghago, dii ooa manenu nundubea gigige! Númane jo govea o duria ghambea ambi eta rousue. Númane ghununu itari kambesi o koroma tefo re. Tago, God na númane unduta rouvie. Avotago, God da neno bari namonde andava aná jojabe re. Dii manedava aná ijoko re. Amindu nímanda irari-du mania mema egegata!
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Gigige! Nímanda aghá nundubetora-mi, egegota nímane fefera yafabe iririgadora?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Atá, nímane eini-eini ijoko aghago ari inono ambi egegadora mo, dodu aná eini-eini jojabe, undari-baride ombari-digharidedu nundubado?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Nundubea gigige! Atá, taima sigina manenda vitita rousua-nu gigige! Númane jo dighari ombari baita rea, buro ambi eta rousue. Tago, amó nímandu eghá rere. Kini Solomon umó gugua-ghayafa embó akuago eini re. Tago, unda dighari asugarida taubana, jo ená taimava siginago irambi re.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Aná kirisa oreki vitia, rifode fugota, ivariva evaita rouvia-dava God na unda gari taubana ututa rouvie. Tago, God da dibeva nímane aná jojabebei re. Kirisa aná ijoko re. Amindu, nímanda dighari ombari unona utaita rouvie. Aghá-gea, God da kavevera gaabee egegadi rere! Dodu nímandava gaabee ari bee ijoko ro?
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Amindu, nímane donu undia dandia aita rora-du, mania neno mema urota, anadu jojabe nundubata!
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Jiusi enemboda gitofo God gaabee ambi enembo númanda nundubari aná eini-eini aghagodava itita rousue. Tago, nímane donu bubugasira-nu, nímanda Afa uutuva vitia-mi sei gita rouvie.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Amindu, God da kaifa eta rouvia-da noniva teraita rirota iririgadora, aná eini-eini nanjogo unona nímandu utaita rouvie.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 Anda sasingu, God Afa nímane kaifa aita ririe. Amindu mania oru egegata!
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Amindu, taubana mo, nímanda gugua-ghayafa dano utua, guri bua, makasi enembodu utu-gea bubugoe! Aghá egegadora mo, uutuva God Afa na gugua-ghayafa tumanadu irarinu nímandu utaita rouvie. Anava bagia enembo eini jo bagia ambi aita rouvie, kotú faratetemi jo undambi aita rouvie.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Amó aghá rera-da bee mo, nímanda gugua-ghayafa niavo vitia-nu gogorego nundubeta rosoravore.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 — ausente —
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 — ausente —
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Amó nímandu gaa bee rere. Buro kakato avona númanda irari gia simbugea goghó ea, kaifa egeguturota, númanda barirari kaverea furadua, númane gangoro egegaita rousue. Anada bee mo, unona rata, númane undari bua undita rousua kambesiva asusumbota, umó undari denembea utota, númane undidigaita rousue.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Kotú buro kakato númane simbugea goghó ea kaifa egeguturota, númanda barirari tumba rorova o rifo atiturota, furá bubota gigigadua, númane gangoro egegaita rousue.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Tago, enanu nundubea gigige! Bagia enembo tumba domi embó einida kambo bejaita rirasueta, aná kambo numamo tanana asua mo, rourogo unda kambo bejauve-degea, dibe emboro asue.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Nímane beago fefera inono simbuguturota iririge! Anada bee mo, Enemboda Jojabeeda* kaverea furaita rouvia fefera aná nímane jo tanana ambi iririguturota, bubaita rouvie.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Aghá ririeta, Pita Iesu du uriga urie, “Jojabee, imó ená kasia rera mo, námane anuka námandu rera, aĩ enembo dumenide dano rera?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Aghá ririeta, Iesu mino enembo nanjogodu ririe, “Buro kato umó avona unda barirarida uno ea goghó adua, kotú unda nundubari dano burova itadua-dava, unda barirarimi rata, umó unda kokomanada rorova beforo righari ea, unona númandu undari unda feferava vesa aita rouvie.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Aná buro kato, unda buro ea goghó urota, unda barirari kaverea furá gadua mo, aná buro kato umó taubana tambua, gangoro aita rouvie.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Amó nímandu gaa bee rere. Aná buro katoda barirarimi unda kambova gugua nanjogo utota, umó anada barirari ea, kaifa aita rouvie.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Avotago, buro kato umó eghá nundubasua mo, ‘Anda barirari fefera yafabe irirota, jo tutumi kaverea furambi aita rouvie.’ Aghá nundubadua-gea, aná embómi buro kakato dumeni embobode evevetude dano dea ga urota, uvu fakara undia beforo biruru aita rouvie.
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Aghá urota, aná buro kato unda barirari kaverea furari fefera jo tanana ambi irirota, kaifa ambi urota, unda barirari furá, umó tambadua, aná buro kato tafugea, ito fakono ea isaghava fugota, gaabee ambi kakato donu itatama aita rousua aghagonu, itatama aita rouvie.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 Aghagonu, buro kato avona unda barirarida uno tanana ea, jo simbugea, unda barirarida uno ambi adua, ambova unda barirarimi umonu fefera oruabe embiimi fisuraita rouvie.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Avotago, buro kato avona unda barirarida donu uno rouvia, jo gambi irirota kasovigadua mo, unda barirarida uno jo gambi-gea, umó bouvu fẽko baita rouvie. Enembo avodava God na oruabe utaita rouvia, aná enembodava rekago oruabe rougea baita rouvie, kotú God na enembo avodava vesa boanda taubana adua, ambova umó númandava rekago mino utari-du raita rouvie.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 Amó endava ivari dungaita furere. Kotú seibe evasua mo, amó gangoro asire.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Avotago, amó sei andufako mema jojabe itatama ea amburaita rore. Tago, daiyagha tutumi sirorasua-du, neno mema rore.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Kotú, nímanda nundubariva amó endava siriri ari bua furari gaa mania nundubata! Tefo, amó nímane gategea, mino-mino besiga arinu bua etere.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Aghá-gea, oreki mendi sasingu dano ingo yoveni iradua mo, bakode erea, ungaghade gitofo urota, ungagha bakodede gitofo egegaita rousue.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Aghago enembo gategea mendi aná numamogha gitofo urota, numamo mendigha gitofo urota, nue unda aririgha gitofo urota, ariri nuegha gitofo urota, nuavia unda mendiyaegha gitofo urota, erea, mendiyae nuaviagha gitofo egegaita rousue.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Aghá rirota, umó aná natofodu eghá ririe: “Nímane fefera vorari kena gooso vitota gia, ‘Boruma voraita rouvie,’ rari mo, aná boruma voreta rouvie.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Kotú yaura dafaru kena sufirari mo, nímane reta rosoravore, ‘Ghaeko jiraita rouvie.’ Aghá rari aná ghaeko jireta rouvie.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Nímane aghagago ari kakato re! Nímane endava donu siroruturari ananu gia isagha egegeta rosoravore. Atá, oreki donu rei-sirorutua, nímane daiyagha jo gigigea tanana egegambi roso?
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 Atá, bee dodu nímane ari taubanada emboro jo gia tanana ea, ambo-ambo egegambi eta roso?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Atá, inda komanagha besiga ata, imonu koto aita radua mo, koto kambesi bubambi-da dibe kena emboro rorova irurota, inda komanagha gaga rea simbuge! Aghá ambi adora mo, imó bua, irurari katoda ingova utota, unona imó bua, dibura kaifa kakatoda ingova utota, bua diburava gajaita rouvie.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Amó nímandu eghá rere, imó diburava irirota, irurari katomi guri donu utari-du radua-nu, dano utua sidara adora mo, imó doata kaverea bubaita roravore.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.