Lucas 12

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Fefera aghade, anava natofo jede danode desea, fatia dirigea iru-furu ueta, Iesu tutuno ea, unda ambo nímbidu gaga eghá ririe, “Moses da Gaga kaifa kakato* númane, aná evevetu yisti farava rova itiaveta baria, jojabe eta rouvia aghagonu, númanda rova gaverami beda ea vitie. Amindu, nendufa kaifa ea goghó urota, mania númane aghagago eta rousua aghagonu egegata!
1 Posto que miríades de pessoas se aglomeraram, a ponto de uns aos outros se atropelarem, passou Jesus a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Eini-eini nanjogo nungariva vitia, aná dano bubua, isagha aita rouvie. Kotú, kivu gaga nanjogo ambova enembo dano niningigaita rousue.
2 Nada há encoberto que não venha a ser revelado; e oculto que não venha a ser conhecido.
3 Imó bingoi rova donu radora, aná onembo rorova rirota niningigaita rousue. Kotú imó kambo rova dumumutami donu radora, aná ambova naa rorova minono rirota niningigaita rousue.
3 Porque tudo o que dissestes às escuras será ouvido em plena luz; e o que dissestes aos ouvidos no interior da casa será proclamado dos eirados.
4 Anda kokomana, amó nímandu eghá rere: Enemboda tamo nuenembo data amburari inono ea vitia enembodu, mania oru egegata!
4 Digo-vos, pois, amigos meus: não temais os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.
5 Avotago, amó nímane avodu igheghi egegasira-nu irugaita rore. Inda tamo data amburota, imó fugota, ivari tumanadu reivia-va vorarida ano God dava vitie. Amindu undú oru egegasiravore.
5 Eu, porém, vos mostrarei a quem deveis temer: temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo-vos, a esse deveis temer.
6 — ausente —
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? Entretanto, nenhum deles está em esquecimento diante de Deus.
7 — ausente —
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais! Bem mais valeis do que muitos pardais.
8 Eini evere: enembo avona Enemboda Jojabee* gaabee urota, natofo jededa dibeva unda gaabee arinu ivatava itadua, amó beago, God da anera maneda dibeva undú ikoko gaa raita rore.
8 Digo-vos ainda: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Avotago, umó avona enemboda dibeva amó kivu adua, Enemboda Jojabee ari dabako aghagonu urota, God da anera maneda dibeva númane beago kivu aita rouvie.
9 mas o que me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Dabako aghago, Enemboda Jojabeeda bingá avona fara adua, God na unda ari-bari akuago aná nundubea gia doaita rouvie. Atá, avona Asisi Kakarada bingá fara adua mo, God aná ari akuago jo nundubea gia doambi aita rouvie.
10 Todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.
11 Kotú, aghade imó kuvia gaita bua furá, nghaĩ itari kamboda* beforo ririkigari-da, kotú gavana manededa beforo ririkigarideda dibeva itota jiradora, mania imó indufa gangada ari nundubata, kotú donu rasira-du neno mema mania ata!
11 Quando vos levarem às sinagogas e perante os governadores e as autoridades, não vos preocupeis quanto ao modo por que respondereis, nem quanto às coisas que tiverdes de falar.
12 Fefera anava imó donu rasira, aná Asisi Kakarana irugota raita roravore.”
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará, naquela mesma hora, as coisas que deveis dizer.
13 Aghade, natofo desea vitiria-da rorova embó einimi Iesu du eghá ririe. “Irugari kato, rege-gea, anda kaka námanda afada námandu dotuturia guguanu gategea vesa ata, angá bare!”
13 Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão lhe falou: Mestre, ordena a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Aghá ririeta, Iesu mino undú eghá ririe. “Embó eini avona amó jo ingá inda gorotova gugua gategari-du avore ari utambi re.”
14 Mas Jesus lhe respondeu: Homem, quem me constituiu juiz ou partidor entre vós?
15 Aghá rea, númandu eghá ririe, “Gia goghó egege! Rourogo eini-einidu muu undidigareta! Anada bee mo, nímanda jebuga jo nímanda gugua-ghayafa daiyagha righia vitera-va, irambi re.”
15 Então, lhes recomendou: Tende cuidado e guardai-vos de toda e qualquer avareza; porque a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.
16 Aghá rirota, Iesu númandu kasia gaga eini eghá ririe, “Embó eini gugua-ghayafadeda aayova undari bari bee oruabe etue.
16 E lhes proferiu ainda uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produziu com abundância.
17 Etueta, umó undufako eghá nundubetue, ‘Anda koroma mane aná inono irambi re. Amindu amó daiyagha aa?
17 E arrazoava consigo mesmo, dizendo: Que farei, pois não tenho onde recolher os meus frutos?
18 Amó eghá aita rore. Anda koroma mane dea bejea, dumeni jojabe itaita rore. Ea, anda undari-baride eini-einide anava itaita rore.
18 E disse: Farei isto: destruirei os meus celeiros, reconstruí-los-ei maiores e aí recolherei todo o meu produto e todos os meus bens.
19 Amindu amó andufako eghá raita rore, “Bakua, amó eini-eini esiko-esiko oruabe ghaeko oruabedu simbugetore. Amindu gangorogha dirota iraita rore!” ’
19 Então, direi à minha alma: tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Avotago, God undú eghá retue, ‘Imó beforo fakara re. Inda jebuga oreki tumbade anona badora mo, inda simbugetora eini-eini avona badu?’
20 Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Atá, aná enembo retora aghagonu ghununu itia gugua-ghayafade aita egegadora mo, God da dibeva makasi ea, jebuga kasovigaita rosoravore.”
21 Assim é o que entesoura para si mesmo e não é rico para com Deus.
22 Aghá riria-da ambova, Iesu unda ambo nímbidu eghá ririe. “Amó nímandu eghá rere. Mania, nímanda irariva, donu undidigaita rosora, kotú nímanda tamova donu asugaita rosora amindu, gogorego nundubata!
22 A seguir, dirigiu-se Jesus a seus discípulos, dizendo: Por isso, eu vos advirto: não andeis ansiosos pela vossa vida, quanto ao que haveis de comer, nem pelo vosso corpo, quanto ao que haveis de vestir.
23 Inda asisida jebuga aná jojabe re, undari-bari aná ijoko re, kotú gari dabako aghagonu inda tamo aná jojabe re, dighari ombari aná ijoko re.
23 Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as vestes.
24 Aghago, dii ooa manenu nundubea gigige! Númane jo govea o duria ghambea ambi eta rousue. Númane ghununu itari kambesi o koroma tefo re. Tago, God na númane unduta rouvie. Avotago, God da neno bari namonde andava aná jojabe re. Dii manedava aná ijoko re. Amindu nímanda irari-du mania mema egegata!
24 Observai os corvos, os quais não semeiam, nem ceifam, não têm despensa nem celeiros; todavia, Deus os sustenta. Quanto mais valeis do que as aves!
25 Gigige! Nímanda aghá nundubetora-mi, egegota nímane fefera yafabe iririgadora?
25 Qual de vós, por ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?
26 Atá, nímane eini-eini ijoko aghago ari inono ambi egegadora mo, dodu aná eini-eini jojabe, undari-baride ombari-digharidedu nundubado?
26 Se, portanto, nada podeis fazer quanto às coisas mínimas, por que andais ansiosos pelas outras?
27 Nundubea gigige! Atá, taima sigina manenda vitita rousua-nu gigige! Númane jo dighari ombari baita rea, buro ambi eta rousue. Tago, amó nímandu eghá rere. Kini Solomon umó gugua-ghayafa embó akuago eini re. Tago, unda dighari asugarida taubana, jo ená taimava siginago irambi re.
27 Observai os lírios; eles não fiam, nem tecem. Eu, contudo, vos afirmo que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.
28 Aná kirisa oreki vitia, rifode fugota, ivariva evaita rouvia-dava God na unda gari taubana ututa rouvie. Tago, God da dibeva nímane aná jojabebei re. Kirisa aná ijoko re. Amindu, nímanda dighari ombari unona utaita rouvie. Aghá-gea, God da kavevera gaabee egegadi rere! Dodu nímandava gaabee ari bee ijoko ro?
28 Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais tratando-se de vós, homens de pequena fé!
29 Amindu, nímane donu undia dandia aita rora-du, mania neno mema urota, anadu jojabe nundubata!
29 Não andeis, pois, a indagar o que haveis de comer ou beber e não vos entregueis a inquietações.
30 Jiusi enemboda gitofo God gaabee ambi enembo númanda nundubari aná eini-eini aghagodava itita rousue. Tago, nímane donu bubugasira-nu, nímanda Afa uutuva vitia-mi sei gita rouvie.
30 Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas vosso Pai sabe que necessitais delas.
31 Amindu, God da kaifa eta rouvia-da noniva teraita rirota iririgadora, aná eini-eini nanjogo unona nímandu utaita rouvie.
31 Buscai, antes de tudo, o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 Anda sasingu, God Afa nímane kaifa aita ririe. Amindu mania oru egegata!
32 Não temais, ó pequenino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino.
33 Amindu, taubana mo, nímanda gugua-ghayafa dano utua, guri bua, makasi enembodu utu-gea bubugoe! Aghá egegadora mo, uutuva God Afa na gugua-ghayafa tumanadu irarinu nímandu utaita rouvie. Anava bagia enembo eini jo bagia ambi aita rouvie, kotú faratetemi jo undambi aita rouvie.
33 Vendei os vossos bens e dai esmola; fazei para vós outros bolsas que não desgastem, tesouro inextinguível nos céus, onde não chega o ladrão, nem a traça consome,
34 Amó aghá rera-da bee mo, nímanda gugua-ghayafa niavo vitia-nu gogorego nundubeta rosoravore.
34 porque, onde está o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 — ausente —
35 Cingido esteja o vosso corpo, e acesas, as vossas candeias.
36 — ausente —
36 Sede vós semelhantes a homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Amó nímandu gaa bee rere. Buro kakato avona númanda irari gia simbugea goghó ea, kaifa egeguturota, númanda barirari kaverea furadua, númane gangoro egegaita rousue. Anada bee mo, unona rata, númane undari bua undita rousua kambesiva asusumbota, umó undari denembea utota, númane undidigaita rousue.
37 Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, os encontre vigilantes; em verdade vos afirmo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.
38 Kotú buro kakato númane simbugea goghó ea kaifa egeguturota, númanda barirari tumba rorova o rifo atiturota, furá bubota gigigadua, númane gangoro egegaita rousue.
38 Quer ele venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Tago, enanu nundubea gigige! Bagia enembo tumba domi embó einida kambo bejaita rirasueta, aná kambo numamo tanana asua mo, rourogo unda kambo bejauve-degea, dibe emboro asue.
39 Sabei, porém, isto: se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, [vigiaria e] não deixaria arrombar a sua casa.
40 Nímane beago fefera inono simbuguturota iririge! Anada bee mo, Enemboda Jojabeeda* kaverea furaita rouvia fefera aná nímane jo tanana ambi iririguturota, bubaita rouvie.”
40 Ficai também vós apercebidos, porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
41 Aghá ririeta, Pita Iesu du uriga urie, “Jojabee, imó ená kasia rera mo, námane anuka námandu rera, aĩ enembo dumenide dano rera?”
41 Então, Pedro perguntou: Senhor, proferes esta parábola para nós ou também para todos?
42 Aghá ririeta, Iesu mino enembo nanjogodu ririe, “Buro kato umó avona unda barirarida uno ea goghó adua, kotú unda nundubari dano burova itadua-dava, unda barirarimi rata, umó unda kokomanada rorova beforo righari ea, unona númandu undari unda feferava vesa aita rouvie.
42 Disse o Senhor: Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor confiará os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
43 Aná buro kato, unda buro ea goghó urota, unda barirari kaverea furá gadua mo, aná buro kato umó taubana tambua, gangoro aita rouvie.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Amó nímandu gaa bee rere. Aná buro katoda barirarimi unda kambova gugua nanjogo utota, umó anada barirari ea, kaifa aita rouvie.
44 Verdadeiramente, vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
45 Avotago, buro kato umó eghá nundubasua mo, ‘Anda barirari fefera yafabe irirota, jo tutumi kaverea furambi aita rouvie.’ Aghá nundubadua-gea, aná embómi buro kakato dumeni embobode evevetude dano dea ga urota, uvu fakara undia beforo biruru aita rouvie.
45 Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: Meu senhor tarda em vir, e passar a espancar os criados e as criadas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Aghá urota, aná buro kato unda barirari kaverea furari fefera jo tanana ambi irirota, kaifa ambi urota, unda barirari furá, umó tambadua, aná buro kato tafugea, ito fakono ea isaghava fugota, gaabee ambi kakato donu itatama aita rousua aghagonu, itatama aita rouvie.
46 virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os infiéis.
47 Aghagonu, buro kato avona unda barirarida uno tanana ea, jo simbugea, unda barirarida uno ambi adua, ambova unda barirarimi umonu fefera oruabe embiimi fisuraita rouvie.
47 Aquele servo, porém, que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade será punido com muitos açoites.
48 Avotago, buro kato avona unda barirarida donu uno rouvia, jo gambi irirota kasovigadua mo, unda barirarida uno jo gambi-gea, umó bouvu fẽko baita rouvie. Enembo avodava God na oruabe utaita rouvia, aná enembodava rekago oruabe rougea baita rouvie, kotú God na enembo avodava vesa boanda taubana adua, ambova umó númandava rekago mino utari-du raita rouvie.
48 Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.
49 Amó endava ivari dungaita furere. Kotú seibe evasua mo, amó gangoro asire.
49 Eu vim para lançar fogo sobre a terra e bem quisera que já estivesse a arder.
50 Avotago, amó sei andufako mema jojabe itatama ea amburaita rore. Tago, daiyagha tutumi sirorasua-du, neno mema rore.
50 Tenho, porém, um batismo com o qual hei de ser batizado; e quanto me angustio até que o mesmo se realize!
51 Kotú, nímanda nundubariva amó endava siriri ari bua furari gaa mania nundubata! Tefo, amó nímane gategea, mino-mino besiga arinu bua etere.
51 Supondes que vim para dar paz à terra? Não, eu vo-lo afirmo; antes, divisão.
52 Aghá-gea, oreki mendi sasingu dano ingo yoveni iradua mo, bakode erea, ungaghade gitofo urota, ungagha bakodede gitofo egegaita rousue.
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 Aghago enembo gategea mendi aná numamogha gitofo urota, numamo mendigha gitofo urota, nue unda aririgha gitofo urota, ariri nuegha gitofo urota, nuavia unda mendiyaegha gitofo urota, erea, mendiyae nuaviagha gitofo egegaita rousue.”
53 Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Aghá rirota, umó aná natofodu eghá ririe: “Nímane fefera vorari kena gooso vitota gia, ‘Boruma voraita rouvie,’ rari mo, aná boruma voreta rouvie.
54 Disse também às multidões: Quando vedes aparecer uma nuvem no poente, logo dizeis que vem chuva, e assim acontece;
55 Kotú yaura dafaru kena sufirari mo, nímane reta rosoravore, ‘Ghaeko jiraita rouvie.’ Aghá rari aná ghaeko jireta rouvie.
55 e, quando vedes soprar o vento sul, dizeis que haverá calor, e assim acontece.
56 Nímane aghagago ari kakato re! Nímane endava donu siroruturari ananu gia isagha egegeta rosoravore. Atá, oreki donu rei-sirorutua, nímane daiyagha jo gigigea tanana egegambi roso?
56 Hipócritas, sabeis interpretar o aspecto da terra e do céu e, entretanto, não sabeis discernir esta época?
57 Atá, bee dodu nímane ari taubanada emboro jo gia tanana ea, ambo-ambo egegambi eta roso?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Atá, inda komanagha besiga ata, imonu koto aita radua mo, koto kambesi bubambi-da dibe kena emboro rorova irurota, inda komanagha gaga rea simbuge! Aghá ambi adora mo, imó bua, irurari katoda ingova utota, unona imó bua, dibura kaifa kakatoda ingova utota, bua diburava gajaita rouvie.
58 Quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para te livrares desse adversário no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te recolha à prisão.
59 Amó nímandu eghá rere, imó diburava irirota, irurari katomi guri donu utari-du radua-nu, dano utua sidara adora mo, imó doata kaverea bubaita roravore.”
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.