Lucas 12

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Fefera aghade, anava natofo jede danode desea, fatia dirigea iru-furu ueta, Iesu tutuno ea, unda ambo nímbidu gaga eghá ririe, “Moses da Gaga kaifa kakato* númane, aná evevetu yisti farava rova itiaveta baria, jojabe eta rouvia aghagonu, númanda rova gaverami beda ea vitie. Amindu, nendufa kaifa ea goghó urota, mania númane aghagago eta rousua aghagonu egegata!
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Eini-eini nanjogo nungariva vitia, aná dano bubua, isagha aita rouvie. Kotú, kivu gaga nanjogo ambova enembo dano niningigaita rousue.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Imó bingoi rova donu radora, aná onembo rorova rirota niningigaita rousue. Kotú imó kambo rova dumumutami donu radora, aná ambova naa rorova minono rirota niningigaita rousue.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 Anda kokomana, amó nímandu eghá rere: Enemboda tamo nuenembo data amburari inono ea vitia enembodu, mania oru egegata!
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 Avotago, amó nímane avodu igheghi egegasira-nu irugaita rore. Inda tamo data amburota, imó fugota, ivari tumanadu reivia-va vorarida ano God dava vitie. Amindu undú oru egegasiravore.
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 — ausente —
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 — ausente —
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 Eini evere: enembo avona Enemboda Jojabee* gaabee urota, natofo jededa dibeva unda gaabee arinu ivatava itadua, amó beago, God da anera maneda dibeva undú ikoko gaa raita rore.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Avotago, umó avona enemboda dibeva amó kivu adua, Enemboda Jojabee ari dabako aghagonu urota, God da anera maneda dibeva númane beago kivu aita rouvie.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 Dabako aghago, Enemboda Jojabeeda bingá avona fara adua, God na unda ari-bari akuago aná nundubea gia doaita rouvie. Atá, avona Asisi Kakarada bingá fara adua mo, God aná ari akuago jo nundubea gia doambi aita rouvie.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 Kotú, aghade imó kuvia gaita bua furá, nghaĩ itari kamboda* beforo ririkigari-da, kotú gavana manededa beforo ririkigarideda dibeva itota jiradora, mania imó indufa gangada ari nundubata, kotú donu rasira-du neno mema mania ata!
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 Fefera anava imó donu rasira, aná Asisi Kakarana irugota raita roravore.”
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Aghade, natofo desea vitiria-da rorova embó einimi Iesu du eghá ririe. “Irugari kato, rege-gea, anda kaka námanda afada námandu dotuturia guguanu gategea vesa ata, angá bare!”
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 Aghá ririeta, Iesu mino undú eghá ririe. “Embó eini avona amó jo ingá inda gorotova gugua gategari-du avore ari utambi re.”
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 Aghá rea, númandu eghá ririe, “Gia goghó egege! Rourogo eini-einidu muu undidigareta! Anada bee mo, nímanda jebuga jo nímanda gugua-ghayafa daiyagha righia vitera-va, irambi re.”
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Aghá rirota, Iesu númandu kasia gaga eini eghá ririe, “Embó eini gugua-ghayafadeda aayova undari bari bee oruabe etue.
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 Etueta, umó undufako eghá nundubetue, ‘Anda koroma mane aná inono irambi re. Amindu amó daiyagha aa?
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Amó eghá aita rore. Anda koroma mane dea bejea, dumeni jojabe itaita rore. Ea, anda undari-baride eini-einide anava itaita rore.
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 Amindu amó andufako eghá raita rore, “Bakua, amó eini-eini esiko-esiko oruabe ghaeko oruabedu simbugetore. Amindu gangorogha dirota iraita rore!” ’
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Avotago, God undú eghá retue, ‘Imó beforo fakara re. Inda jebuga oreki tumbade anona badora mo, inda simbugetora eini-eini avona badu?’
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Atá, aná enembo retora aghagonu ghununu itia gugua-ghayafade aita egegadora mo, God da dibeva makasi ea, jebuga kasovigaita rosoravore.”
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Aghá riria-da ambova, Iesu unda ambo nímbidu eghá ririe. “Amó nímandu eghá rere. Mania, nímanda irariva, donu undidigaita rosora, kotú nímanda tamova donu asugaita rosora amindu, gogorego nundubata!
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Inda asisida jebuga aná jojabe re, undari-bari aná ijoko re, kotú gari dabako aghagonu inda tamo aná jojabe re, dighari ombari aná ijoko re.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 Aghago, dii ooa manenu nundubea gigige! Númane jo govea o duria ghambea ambi eta rousue. Númane ghununu itari kambesi o koroma tefo re. Tago, God na númane unduta rouvie. Avotago, God da neno bari namonde andava aná jojabe re. Dii manedava aná ijoko re. Amindu nímanda irari-du mania mema egegata!
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Gigige! Nímanda aghá nundubetora-mi, egegota nímane fefera yafabe iririgadora?
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Atá, nímane eini-eini ijoko aghago ari inono ambi egegadora mo, dodu aná eini-eini jojabe, undari-baride ombari-digharidedu nundubado?
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 Nundubea gigige! Atá, taima sigina manenda vitita rousua-nu gigige! Númane jo dighari ombari baita rea, buro ambi eta rousue. Tago, amó nímandu eghá rere. Kini Solomon umó gugua-ghayafa embó akuago eini re. Tago, unda dighari asugarida taubana, jo ená taimava siginago irambi re.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Aná kirisa oreki vitia, rifode fugota, ivariva evaita rouvia-dava God na unda gari taubana ututa rouvie. Tago, God da dibeva nímane aná jojabebei re. Kirisa aná ijoko re. Amindu, nímanda dighari ombari unona utaita rouvie. Aghá-gea, God da kavevera gaabee egegadi rere! Dodu nímandava gaabee ari bee ijoko ro?
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 Amindu, nímane donu undia dandia aita rora-du, mania neno mema urota, anadu jojabe nundubata!
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 Jiusi enemboda gitofo God gaabee ambi enembo númanda nundubari aná eini-eini aghagodava itita rousue. Tago, nímane donu bubugasira-nu, nímanda Afa uutuva vitia-mi sei gita rouvie.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Amindu, God da kaifa eta rouvia-da noniva teraita rirota iririgadora, aná eini-eini nanjogo unona nímandu utaita rouvie.
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 Anda sasingu, God Afa nímane kaifa aita ririe. Amindu mania oru egegata!
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Amindu, taubana mo, nímanda gugua-ghayafa dano utua, guri bua, makasi enembodu utu-gea bubugoe! Aghá egegadora mo, uutuva God Afa na gugua-ghayafa tumanadu irarinu nímandu utaita rouvie. Anava bagia enembo eini jo bagia ambi aita rouvie, kotú faratetemi jo undambi aita rouvie.
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Amó aghá rera-da bee mo, nímanda gugua-ghayafa niavo vitia-nu gogorego nundubeta rosoravore.
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 — ausente —
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 — ausente —
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Amó nímandu gaa bee rere. Buro kakato avona númanda irari gia simbugea goghó ea, kaifa egeguturota, númanda barirari kaverea furadua, númane gangoro egegaita rousue. Anada bee mo, unona rata, númane undari bua undita rousua kambesiva asusumbota, umó undari denembea utota, númane undidigaita rousue.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Kotú buro kakato númane simbugea goghó ea kaifa egeguturota, númanda barirari tumba rorova o rifo atiturota, furá bubota gigigadua, númane gangoro egegaita rousue.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Tago, enanu nundubea gigige! Bagia enembo tumba domi embó einida kambo bejaita rirasueta, aná kambo numamo tanana asua mo, rourogo unda kambo bejauve-degea, dibe emboro asue.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Nímane beago fefera inono simbuguturota iririge! Anada bee mo, Enemboda Jojabeeda* kaverea furaita rouvia fefera aná nímane jo tanana ambi iririguturota, bubaita rouvie.”
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Aghá ririeta, Pita Iesu du uriga urie, “Jojabee, imó ená kasia rera mo, námane anuka námandu rera, aĩ enembo dumenide dano rera?”
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Aghá ririeta, Iesu mino enembo nanjogodu ririe, “Buro kato umó avona unda barirarida uno ea goghó adua, kotú unda nundubari dano burova itadua-dava, unda barirarimi rata, umó unda kokomanada rorova beforo righari ea, unona númandu undari unda feferava vesa aita rouvie.
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Aná buro kato, unda buro ea goghó urota, unda barirari kaverea furá gadua mo, aná buro kato umó taubana tambua, gangoro aita rouvie.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Amó nímandu gaa bee rere. Aná buro katoda barirarimi unda kambova gugua nanjogo utota, umó anada barirari ea, kaifa aita rouvie.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Avotago, buro kato umó eghá nundubasua mo, ‘Anda barirari fefera yafabe irirota, jo tutumi kaverea furambi aita rouvie.’ Aghá nundubadua-gea, aná embómi buro kakato dumeni embobode evevetude dano dea ga urota, uvu fakara undia beforo biruru aita rouvie.
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Aghá urota, aná buro kato unda barirari kaverea furari fefera jo tanana ambi irirota, kaifa ambi urota, unda barirari furá, umó tambadua, aná buro kato tafugea, ito fakono ea isaghava fugota, gaabee ambi kakato donu itatama aita rousua aghagonu, itatama aita rouvie.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 Aghagonu, buro kato avona unda barirarida uno tanana ea, jo simbugea, unda barirarida uno ambi adua, ambova unda barirarimi umonu fefera oruabe embiimi fisuraita rouvie.
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Avotago, buro kato avona unda barirarida donu uno rouvia, jo gambi irirota kasovigadua mo, unda barirarida uno jo gambi-gea, umó bouvu fẽko baita rouvie. Enembo avodava God na oruabe utaita rouvia, aná enembodava rekago oruabe rougea baita rouvie, kotú God na enembo avodava vesa boanda taubana adua, ambova umó númandava rekago mino utari-du raita rouvie.
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 Amó endava ivari dungaita furere. Kotú seibe evasua mo, amó gangoro asire.
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Avotago, amó sei andufako mema jojabe itatama ea amburaita rore. Tago, daiyagha tutumi sirorasua-du, neno mema rore.
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 Kotú, nímanda nundubariva amó endava siriri ari bua furari gaa mania nundubata! Tefo, amó nímane gategea, mino-mino besiga arinu bua etere.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 Aghá-gea, oreki mendi sasingu dano ingo yoveni iradua mo, bakode erea, ungaghade gitofo urota, ungagha bakodede gitofo egegaita rousue.
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Aghago enembo gategea mendi aná numamogha gitofo urota, numamo mendigha gitofo urota, nue unda aririgha gitofo urota, ariri nuegha gitofo urota, nuavia unda mendiyaegha gitofo urota, erea, mendiyae nuaviagha gitofo egegaita rousue.”
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Aghá rirota, umó aná natofodu eghá ririe: “Nímane fefera vorari kena gooso vitota gia, ‘Boruma voraita rouvie,’ rari mo, aná boruma voreta rouvie.
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 Kotú yaura dafaru kena sufirari mo, nímane reta rosoravore, ‘Ghaeko jiraita rouvie.’ Aghá rari aná ghaeko jireta rouvie.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 Nímane aghagago ari kakato re! Nímane endava donu siroruturari ananu gia isagha egegeta rosoravore. Atá, oreki donu rei-sirorutua, nímane daiyagha jo gigigea tanana egegambi roso?
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 Atá, bee dodu nímane ari taubanada emboro jo gia tanana ea, ambo-ambo egegambi eta roso?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Atá, inda komanagha besiga ata, imonu koto aita radua mo, koto kambesi bubambi-da dibe kena emboro rorova irurota, inda komanagha gaga rea simbuge! Aghá ambi adora mo, imó bua, irurari katoda ingova utota, unona imó bua, dibura kaifa kakatoda ingova utota, bua diburava gajaita rouvie.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 Amó nímandu eghá rere, imó diburava irirota, irurari katomi guri donu utari-du radua-nu, dano utua sidara adora mo, imó doata kaverea bubaita roravore.”
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.