Lucas 10
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs VC
1 Aghá uria-da ambova, Jojabee umó embobo dano 72 gategea, umó niavo yaita nundubuturia, naava ungá ungá naa inono igigari-du rirota, númane ninenguturota,
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 eghá ririe, “Aayova undari-bari oruaruabe bee etue-tago, undari-bari ghambea buria ari enembo jo orua irambi re. Amindu aayo numamodu benunu egege-gea, undari ghambea buria ari enembo ninengota furoe!
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Amó nímane, eto-bato sifi da memendi nino akokoda rorova irita rouvia, aghagonu enembo akokogoda rorova rei-ninengutoreta, igige!
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Guri fendari etotade ghojade, kotú eka vuside mania bubugata! Emboro rorova enembo tatambugadora beago, mania ghanena urota, fefera yafabe jijiregea irata!
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Nímane noni daba-daba ya, kambova teterurota mo, sei regege, ‘Siriri ená kambova iroe!’
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Siriri ari kato embó eini anava iradua mo, inda siriri do, undava iroe, o embó aghago avo tefo iradua mo, do, kaverea indava furoe!
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Anava teradora mo, aná kambova irirota, dirota evia erea egege! Anada bee mo, undari donu utota undadora, nímane God da buro eta rosora-da mino re. Kambo dabako avo iririge! Mania ya kambo einivareta einivareta egegata!
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Nímane ya naava bubota, ‘Orokaiva!’ rirota, ghaito teno fugadua, avore, undari donu bua furá, indú utadua, ananu undidige!
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Anava kae bua iradua enembo rege, jebugota númandu eghá rege, ‘God unda natofo* kaifa rouvia fefera aná etia, utuvako rouvie.’
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Atá nímane ya, naava bubota, indú jo ‘Orokaiva’ rirota, nímandu ghaito teno fugadua mo, emborova jiria eghá regege!
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Amindu námanda ekava nímanda naada ghandada takembetua, aná dodovirea nímandava rei-fugitore. Avotago ená gaganu nundubea goghó egege! “God unda natofo kaifa arida fefera etia, nímandava utuva etue-tago, nímane injigha rosoravore.” ’
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Nímandu gaa bee rere. Irurarida Feferava, Sodom enembo bouvu baita rousue-tago, aná naava enembo bouvu jojago bee bubugaita rousue.
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 O yove! Korasin kotú Betsaida enembo, nímandu rere. Sembago furadua, nímane bouvu jojago bee itatama aita rosoravore. Anada bee mo, aná ivata anogha dumeni dumeni nímandava rei-sirorutua aghagonu, Tair ungá Saidon ghadava irugasira, númane seibe neno kaverea, númanda ari akokogo vuregea isagha urota, neno memada vaya boghora asusugea, enda beforova gharasue.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Gaa bee re, irurarida feferava Tair ungá Saidon ghada enembo mema baita rousue-tago, nímane Korasin kotú Betsaida ghada enembo rera, mema jojago bee bubugaita rosoravore.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Atá, Kaponiam inda nundubariva, imó righota erea, uutuva yari rei-nundubutora? Tefo, imó aná kotova fugota voriya, ari bari akokogoda mino utari kambesiva iraita roravore.”
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Iesu unda ambo nimbidu eghá ririe, “Avore, amó eghá rereta. Afa na unda gaga rari-du riria-nu minono rere. Atá, minono anda rasira katogonu, nímanena regegadi rea, rei-ninengutore. Enembo avona nímanda gaga ningadua mo, anda gaga beago ningaita rouvie. Avona nímane injigha adua mo, andú beago injigha aita rouvie. Aghagonu, avona andú injigha adua, God amó ninenguturieta furera beago, injigha aita rouvie,” aghá rea sidara ea, númane ninenguturieta igiguturie.
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Aná embobo 72 gangorogha kaverea furia, eghá regeguturie, “Jojabee, námane inda ragarova eini-eini dumeni egegutata siroruta. Kotú taimu akokogo beago, donu inda ragarova egegari-du regegutara-nu dano aghá egeguta.”
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Aghá regeguturieta, umó mino númandu eghá ririe, “Kiriva uutuva reta jua voreta rouvia aghagonu, Satan jua vovorueta amó gerare.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Amindu, amó nímandu eghá rere. Niningige! Anda ano nímandu ututata rurara-du, ningabu o ika begara fatadora, o Satan da ano nímane tatambugadua mo, mema jo ambi aita rosoravore.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Avotago, taimu akokogo nímanda gaga niningigeta rousua-du, mania gangoro egegata! Tago, nímanda ragaro uutuva gefirieta vitia-du, gangoro egege!”
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Aná fefera aghade Asisi Kakarada anomi Iesu gangoro jojabe urota, God Afadu raga ririe, “Afa, imó uutu endadeda Jojabee re. Amó indú aiye bee rere. Afa, inona uno urota, enembo beforo garide nundubaridedava inda gaga kivu ea nungiturota, enembo beforo gambi, sasingu maneda nundubarigodava iruguturieta isagha urie. Afa, inona uno ea aghá urieta siroruturie.”
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Iesu God Afadu aiye gaga rea sidara ea, anada ambova natofodu eghá ririe, “Eini-eini nanjogo dano anda Afami andú ututurie. Enembo eini avona Afada Mendi jo tanana ambi re, Afa unuka rei-gerue. Kotú dabako aghagonu, enembo eini jo God Afa gambi re-tago, unda Mendimi umó rei-gerue. Kotú unda Mendida uno rouvia enembodu unona irugota, Afa gigigea, tanana aita rousue.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Aghá rea doa, umó kaverea, unda ambo nimbide nenuka roboghami eghá ririe, “Nímane oreki nímanda dibemi donu gigigeta rosora-du, gangoro egegasiravore!
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Aghá rera-da bee mo evere. Nímanda donu gigigeta rosora ananu, kini mane nanjogo, feroveta mane nanjogo, seibe gigigaita uta fufuguturie-tago, jo gigigambi re. Aghago, donu niningigeta rosora-nu, niningigaita uta fufuguturie-tago, jo niningigambi re.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Onembo eini enemboda rorova, Agho Darida Irugari kato* einimi erea jiria, Iesu kuvia gaita eghá ririe, “Irugari kato, amó daiyagha-daiyagha ea, tumanadu irarida jebuga ba?”
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Aghá ririeta, Iesu na mino eghá ririe, “Atá Agho Dari-va daiyagha gefirieta viti? Imó daiyagha irugeta ro?”
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Aghá ririeta, aná embómi mino eghá ririe, “‘Inda Jojabee God nu, inda neno roode, inda asiside, inda anode kotú inda nundubaride dano neno bu!’ Kotú gaga eini evere: ‘Imó indufa neno rei-rurora aghagonu, inda komana beago neno bu!’”
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Aghá ririeta, Iesu na mino undú eghá ririe, “Imó aná gaa bee reravore. Imó aghá adora mo, jebuga baita roravore.”
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Iesu aghá ririeta niningurie-tago, unda ragaro righota erari-du rea, uriga eghá urie, “Atá anda kokomana mo avou-avouro?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Aghá ririeta, Iesu mino eghá ririe, “Embó einimi Jerusalem reta Jeriko yaita irueta, bagia enembomi tambua dedegea, unda dighari ombari righia kisorea, umó avo doa, númane irueta, aná embó amburaita itoko ueta,
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 fristi* eini, umó aná emboro dabako anava yaita voriya, aná embó emboro yoveniva vasia irieta gia doa, umó emboro taukaka serigetue.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Dabako aghagonu, Levi undi, embó eini aná emboro dabako anava etia, aná embó vasia irieta gia doa, umó beago emboro taukaka serigetue.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Aghá egegetueta, Samaria embó eini emboro dabako anava yaita voretia mo, aná embó avo vasia amburaita itoko ueta gia, umó neno mema etue-gea, |src="40 GoodSam_DN00479B.tif" size="col" loc="10:33-34" ref="Luk 10:33"
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 aná embóda tamo beto mane ingi uka muude vaini de averegea, bandesi mi eghea simbugea, unda oka ragaro donki va itia bua iya, esega enemboda evari kambo einiva bubua terua kaifa etue.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Aghá ea evia rifo atetueta, onembo ungagha buro arida guri aghagonu bua, esega enemboda kambo numamodava utua, eghá retue, ‘Ená embó kaifa ea goghó uu-gea, amó kaverea furá, inda donu ená utora-da itiva serigea fugadora-da mino utaita rore,’ retue.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Gigo! Ená enembo bakodeda rorova aná bagia enemboda detua embóda komana mo, avouro?”
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Aghá ririeta, aná Agho Dari Irugari katomi mino eghá ririe, “Avona undú neno mema etue-gea, sonembetua, umó re,” ririeta, Iesu na mino undú eghá ririe. “Avoreta, ii, imó beago donu etua aghagonu, adi!”
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Aghade, Iesu unda ambo nimbide Jerusalem igigaita furia rorovareta, umó aria evetu ragaro Marta da naava buburiturieta, undú “Orokaiva” rirota, ghaito teno fugiturie.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Iesu na avo irirota, gaga rieta, aná evetuda rao ragaro, Meri furia, Iesu da eka tuva asumbea, nghaĩ javea unda gaga ria-nu niningueta,
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Marta unukako kamboda burode undari-baride simbuguturota, nundubari oruaruabe ea, umó gangoro ambi-gea, furia Iesu dava eghá ririe, “Jojabee, imó ená anda rora mo, rei-gerora? Imó daiyagha gia, dotueta, anda rao asumbea irieta, ená buro dano amó anuka ro? Rege-gea, umó furá amó sonemboe!” ririe.
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 — ausente —
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 — ausente —
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.