Lucas 10
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NTLH
1 Aghá uria-da ambova, Jojabee umó embobo dano 72 gategea, umó niavo yaita nundubuturia, naava ungá ungá naa inono igigari-du rirota, númane ninenguturota,
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 eghá ririe, “Aayova undari-bari oruaruabe bee etue-tago, undari-bari ghambea buria ari enembo jo orua irambi re. Amindu aayo numamodu benunu egege-gea, undari ghambea buria ari enembo ninengota furoe!
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Amó nímane, eto-bato sifi da memendi nino akokoda rorova irita rouvia, aghagonu enembo akokogoda rorova rei-ninengutoreta, igige!
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Guri fendari etotade ghojade, kotú eka vuside mania bubugata! Emboro rorova enembo tatambugadora beago, mania ghanena urota, fefera yafabe jijiregea irata!
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Nímane noni daba-daba ya, kambova teterurota mo, sei regege, ‘Siriri ená kambova iroe!’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Siriri ari kato embó eini anava iradua mo, inda siriri do, undava iroe, o embó aghago avo tefo iradua mo, do, kaverea indava furoe!
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Anava teradora mo, aná kambova irirota, dirota evia erea egege! Anada bee mo, undari donu utota undadora, nímane God da buro eta rosora-da mino re. Kambo dabako avo iririge! Mania ya kambo einivareta einivareta egegata!
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Nímane ya naava bubota, ‘Orokaiva!’ rirota, ghaito teno fugadua, avore, undari donu bua furá, indú utadua, ananu undidige!
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Anava kae bua iradua enembo rege, jebugota númandu eghá rege, ‘God unda natofo* kaifa rouvia fefera aná etia, utuvako rouvie.’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Atá nímane ya, naava bubota, indú jo ‘Orokaiva’ rirota, nímandu ghaito teno fugadua mo, emborova jiria eghá regege!
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Amindu námanda ekava nímanda naada ghandada takembetua, aná dodovirea nímandava rei-fugitore. Avotago ená gaganu nundubea goghó egege! “God unda natofo kaifa arida fefera etia, nímandava utuva etue-tago, nímane injigha rosoravore.” ’
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Nímandu gaa bee rere. Irurarida Feferava, Sodom enembo bouvu baita rousue-tago, aná naava enembo bouvu jojago bee bubugaita rousue.
12 E Jesus disse mais isto:
13 O yove! Korasin kotú Betsaida enembo, nímandu rere. Sembago furadua, nímane bouvu jojago bee itatama aita rosoravore. Anada bee mo, aná ivata anogha dumeni dumeni nímandava rei-sirorutua aghagonu, Tair ungá Saidon ghadava irugasira, númane seibe neno kaverea, númanda ari akokogo vuregea isagha urota, neno memada vaya boghora asusugea, enda beforova gharasue.
13 Jesus continuou:
14 Gaa bee re, irurarida feferava Tair ungá Saidon ghada enembo mema baita rousue-tago, nímane Korasin kotú Betsaida ghada enembo rera, mema jojago bee bubugaita rosoravore.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Atá, Kaponiam inda nundubariva, imó righota erea, uutuva yari rei-nundubutora? Tefo, imó aná kotova fugota voriya, ari bari akokogoda mino utari kambesiva iraita roravore.”
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Iesu unda ambo nimbidu eghá ririe, “Avore, amó eghá rereta. Afa na unda gaga rari-du riria-nu minono rere. Atá, minono anda rasira katogonu, nímanena regegadi rea, rei-ninengutore. Enembo avona nímanda gaga ningadua mo, anda gaga beago ningaita rouvie. Avona nímane injigha adua mo, andú beago injigha aita rouvie. Aghagonu, avona andú injigha adua, God amó ninenguturieta furera beago, injigha aita rouvie,” aghá rea sidara ea, númane ninenguturieta igiguturie.
16 Então disse aos discípulos:
17 Aná embobo 72 gangorogha kaverea furia, eghá regeguturie, “Jojabee, námane inda ragarova eini-eini dumeni egegutata siroruta. Kotú taimu akokogo beago, donu inda ragarova egegari-du regegutara-nu dano aghá egeguta.”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Aghá regeguturieta, umó mino númandu eghá ririe, “Kiriva uutuva reta jua voreta rouvia aghagonu, Satan jua vovorueta amó gerare.
18 Jesus respondeu:
19 Amindu, amó nímandu eghá rere. Niningige! Anda ano nímandu ututata rurara-du, ningabu o ika begara fatadora, o Satan da ano nímane tatambugadua mo, mema jo ambi aita rosoravore.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Avotago, taimu akokogo nímanda gaga niningigeta rousua-du, mania gangoro egegata! Tago, nímanda ragaro uutuva gefirieta vitia-du, gangoro egege!”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Aná fefera aghade Asisi Kakarada anomi Iesu gangoro jojabe urota, God Afadu raga ririe, “Afa, imó uutu endadeda Jojabee re. Amó indú aiye bee rere. Afa, inona uno urota, enembo beforo garide nundubaridedava inda gaga kivu ea nungiturota, enembo beforo gambi, sasingu maneda nundubarigodava iruguturieta isagha urie. Afa, inona uno ea aghá urieta siroruturie.”
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Iesu God Afadu aiye gaga rea sidara ea, anada ambova natofodu eghá ririe, “Eini-eini nanjogo dano anda Afami andú ututurie. Enembo eini avona Afada Mendi jo tanana ambi re, Afa unuka rei-gerue. Kotú dabako aghagonu, enembo eini jo God Afa gambi re-tago, unda Mendimi umó rei-gerue. Kotú unda Mendida uno rouvia enembodu unona irugota, Afa gigigea, tanana aita rousue.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Aghá rea doa, umó kaverea, unda ambo nimbide nenuka roboghami eghá ririe, “Nímane oreki nímanda dibemi donu gigigeta rosora-du, gangoro egegasiravore!
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Aghá rera-da bee mo evere. Nímanda donu gigigeta rosora ananu, kini mane nanjogo, feroveta mane nanjogo, seibe gigigaita uta fufuguturie-tago, jo gigigambi re. Aghago, donu niningigeta rosora-nu, niningigaita uta fufuguturie-tago, jo niningigambi re.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Onembo eini enemboda rorova, Agho Darida Irugari kato* einimi erea jiria, Iesu kuvia gaita eghá ririe, “Irugari kato, amó daiyagha-daiyagha ea, tumanadu irarida jebuga ba?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Aghá ririeta, Iesu na mino eghá ririe, “Atá Agho Dari-va daiyagha gefirieta viti? Imó daiyagha irugeta ro?”
26 Jesus respondeu:
27 Aghá ririeta, aná embómi mino eghá ririe, “‘Inda Jojabee God nu, inda neno roode, inda asiside, inda anode kotú inda nundubaride dano neno bu!’ Kotú gaga eini evere: ‘Imó indufa neno rei-rurora aghagonu, inda komana beago neno bu!’”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Aghá ririeta, Iesu na mino undú eghá ririe, “Imó aná gaa bee reravore. Imó aghá adora mo, jebuga baita roravore.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Iesu aghá ririeta niningurie-tago, unda ragaro righota erari-du rea, uriga eghá urie, “Atá anda kokomana mo avou-avouro?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Aghá ririeta, Iesu mino eghá ririe, “Embó einimi Jerusalem reta Jeriko yaita irueta, bagia enembomi tambua dedegea, unda dighari ombari righia kisorea, umó avo doa, númane irueta, aná embó amburaita itoko ueta,
30 Jesus respondeu assim:
31 fristi* eini, umó aná emboro dabako anava yaita voriya, aná embó emboro yoveniva vasia irieta gia doa, umó emboro taukaka serigetue.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Dabako aghagonu, Levi undi, embó eini aná emboro dabako anava etia, aná embó vasia irieta gia doa, umó beago emboro taukaka serigetue.
32 Também um
33 Aghá egegetueta, Samaria embó eini emboro dabako anava yaita voretia mo, aná embó avo vasia amburaita itoko ueta gia, umó neno mema etue-gea, |src="40 GoodSam_DN00479B.tif" size="col" loc="10:33-34" ref="Luk 10:33"
33 Mas um
34 aná embóda tamo beto mane ingi uka muude vaini de averegea, bandesi mi eghea simbugea, unda oka ragaro donki va itia bua iya, esega enemboda evari kambo einiva bubua terua kaifa etue.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Aghá ea evia rifo atetueta, onembo ungagha buro arida guri aghagonu bua, esega enemboda kambo numamodava utua, eghá retue, ‘Ená embó kaifa ea goghó uu-gea, amó kaverea furá, inda donu ená utora-da itiva serigea fugadora-da mino utaita rore,’ retue.
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Gigo! Ená enembo bakodeda rorova aná bagia enemboda detua embóda komana mo, avouro?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Aghá ririeta, aná Agho Dari Irugari katomi mino eghá ririe, “Avona undú neno mema etue-gea, sonembetua, umó re,” ririeta, Iesu na mino undú eghá ririe. “Avoreta, ii, imó beago donu etua aghagonu, adi!”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Aghade, Iesu unda ambo nimbide Jerusalem igigaita furia rorovareta, umó aria evetu ragaro Marta da naava buburiturieta, undú “Orokaiva” rirota, ghaito teno fugiturie.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Iesu na avo irirota, gaga rieta, aná evetuda rao ragaro, Meri furia, Iesu da eka tuva asumbea, nghaĩ javea unda gaga ria-nu niningueta,
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Marta unukako kamboda burode undari-baride simbuguturota, nundubari oruaruabe ea, umó gangoro ambi-gea, furia Iesu dava eghá ririe, “Jojabee, imó ená anda rora mo, rei-gerora? Imó daiyagha gia, dotueta, anda rao asumbea irieta, ená buro dano amó anuka ro? Rege-gea, umó furá amó sonemboe!” ririe.
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 — ausente —
41 Aí o Senhor respondeu:
42 — ausente —
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.