João 6
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NAA
1 Aghá uria-da ambova, Iesu erea, sao jojabe ragaro Galili, kotú Taibirias regegeta uria-nu, rekimbea arie.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Aria buburiturieta gigiguturie-gea, natofo oruaruabe ereregea, unda ambova igiguturie. Aghá egeguturia-da bee mo, Iesu na ivata anogha dumeni eaveta, enembo kae akokogo bubugea iririgari mane, jejebugeaveta gigigeta urie.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Aghade, Iesu na námane unda ambo nimbi bua yavuria, ootova asumbuturie.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Fefera aghade, Jiusi enemboda banau ragaro Serigea Yari Banauda* fefera furia utuva urie.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Iesu kaveruturia mo, enembo natofo oruaruabe undava fufugutueta gerurie-gea, Filip du eghá ririe, “Enembo natofo eghago mo, namonde farava doda bua utota undidigadu?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Umó aghá riria-da bee mo, umó daiyagha aita rouvia, seibe neno roomi nundubuturota, Filip kuvia gerurie.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Uriga ririeta, Filip na undú eghá ririe, “Natofo oruabe-gea, námane ya marabe 8 buro ea barida inono gurimi* farava bua furá utota undidigadua, anami jo inono egegambi aita rousue.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Aghá ririeta, námanda eini, Saimon Pita da ikoko, Andru na eghá ririe,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Mendi eini enanu jiria vitie. Unona farava ingari ingo yoveni kotú uvu oka ungagha bua etie-tago, natofo eghagomi daiyagha undidigota inono adu?”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Aghá ririeta, Iesu na námandu ririe, “Avoreta, regege, natofo asusumboe!” (Anava kambesi beragha bee kirisa isagha re.) Avo asusumbuturia embobo dano 5,000 re. Evevetu sasingu manede jo irugambi re.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Asusumbuturieta, Iesu na farava ingari bua, God du “Aiye,” rea, enembodu vesa urieta bubuguturie. Oka bua, ari dabako aghago ea, vesa urieta undidigea, inono egeguturie.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Aghá egeguturieta, námane unda ambo nimbidu eghá ririe, “Undidigea dodogetua-da itoto simbugea, danode ititige! Mania siosa egegata!”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Iesu na aghá ririeta, aná farava ingo yoveni undidigea, itoto dodoguturia-nu simbugea, kanda dano 12 fefendurieta beda egeguturie.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Enembo natofo oruaruabe avo bububugea desuturia-mi, Iesu da ivata anogha donu uria-nu gigigea, eghá regeguturie, “Feroveta jojabe ambova sirorari gaa regegeta rousua, aná evere!”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Aghade Iesu, umó seibe gerurie: natofomi furá umó righia jiria, unona kini ari-du ininigha rea, bera-bera egegasue. Amindu umó erea, natofo avo doa, ootova yavurie.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Jama urieta, námane unda ambo nimbi kaverea vorarera,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 ghaava* vorea siregea, saova rekimbea, beina Kaperneam naa kenava irueta, tumba ririturie. Aghade, Iesu jo furá námandava bubambi re.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Aghá uua-da rova, yaura ininibe sufirota, yavata erorurie.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Yaura yavata sufieta, námane davea, 7 kilomita aghagonu arera, rorova buburitueta, Iesu vorea, uvu etova deĩ ea, námanda ghaa kena furueta gigigea, oru egeguturere.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Námane aghá egegutua-du, Iesu na eghá ririe, “Amó reta! Mania oru egegata!”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Aghá ririeta, námane niningigea, neno gangorogha umó fendia, jo gaimbo ambi, námane fafo doda reisi-arera-va, ghaa seibe sumbua terua avo katana urie.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Aghá egegutueta, rifo atiturieta, enembo yoveniva vitiria-mi dibe fugia, ghaa dabako irieta gigigea, Iesu aná ghaava jo vorea rekimbambi doa jirota, námane unda ambo nimbimi enembo rekimbea yari gaa regeguturie.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Aghá regegutueta, ghaa dumeni kambesi Taiberias reta furia teterugea, Jojabeeda ivata anogha urota, benunu urieta, undari diguturieta, natofo undidiguturia kambesi kasava terua, katana egeguturie.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Aghá egeguturie-tago, Iesu námane unda ambo nimbide avo jo gigigambi egeguturie-gea, rekago ghaava vovoregea, Kafoniam naava Iesu tava egeguta igiguturie.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Númane rekimbea aria, Iesu avo tatambuguturie-gea, uriga egeguturie, “Irugari kato, imó nanjigo etera eve bube?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Aghá regeguturieta, Iesu mino eghá ririe, “Amó nímandu gaa bee rere! Nímane andú tava rosora-da bee mo, jo anda ivata anogha dumeni dumeni eaveta gigigeta rosora-nu nundubuturota, amó tava egegambi rosoravore. Tago, undari anona simbugutata undidigea inono egegutara-nu nundubuturota, amó tava rosoravore.
26 Jesus respondeu:
27 Tamoda undari undota, sidara aita rouvia-du, mania buro egeguturota, tava egegata! Afa God Enemboda Jojabee* neno rururota, aghá gigigadi rea, unda anomi ivata andava utuaveta, eaveta gigigeta rosoravore. Amindu rea, jebugada undari anda nimandu utaita rora-mi, jebuga tumanadu irari tambua baita rosoravore. Jebugada undari dabako enadu tava egeguturota, buro urota iririge!”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Aghá ririeta, númane uriga eghá egeguturie, “Námane God da buro egegaita asira mo, daiyagha tutuno egega?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Aghá regeguturieta, Iesu na eghá ririe, “Buro donu nímanda ari-du God uno eta rouvia, aná evere. Avonu God da ninenguturieta furia, umonu gaabee egege!”
29 Jesus respondeu:
30 Aghá ririeta niningigea, númane mino Iesu du eghá regeguturie, “Imó ivata anogha donu adi námane gigigea, imó gaabee egega? Imó daiyagha ado?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Moses da feferava, namonde anda mambube mane uvu tefo, kotú enembo irambi kambesiva, avo God da ututuria undari mena nu, bubugea undidigeta uria-du, God da Gaga eghá reirie,
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Aghá regeguturieta, Iesu ririe, “Amó nímandu gaa bee rere. Moses na reaveta, undari vorefuaveta, nimambube mane undidigeta uria mo, jo uutuda undari bee irambi re. Uutuda undari bee, anda Afa na ututa rouvia re.
32 Jesus lhes disse:
33 Undari bee God da ututa rouvia, aná amó re. God na amonu ninenguturieta uutuvareta furera-mi, enembodu jebuga ututa rore.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Aghá ririeta, númane undava benunu egeguturie, “Jojabee, aná undari rera-nu, fefera inono námandu bofu!”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Aghá regeguturieta, Iesu eghá ririe, “Jebugada undari, aná amó re. Avona andava furadua, umó jo rekago baimana itatama ambi aita rouvie, kotú avona amó gaabee adua, jo uvu uno ambi aita rouvie.
35 Jesus respondeu:
36 Anda donu ritara, oreki rei-sirorutue. Nímanda dibemi amó reisi-geroravore-tago, anda gaga nímane jo gaabee egegambi rosoravore.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Afa, avonu andava utadua, umonu bua, tavo aita rore. Afa avonu andava utadua, númane andava furaita rousue. Enembo avona andava furadua, amó jo umó tuvambi aita rore.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Anada bee mo, amó jo anda unonu aita rea, uutuva reta vorefurambi re. God unda uno nuenembo ari-du rea, ninenguturieta amó vorefurere.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Afada uno evere. Andú ututuria enembo eini, jo doata baghimbambi aita rouvie. Kotú fefera ambova, anona númane dano amburari vareta jebugea, ereregari-du raita rore.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Anada bee mo, Afada uno rouvia mo, avona unda Mendi gigiguturota, gaabee egegadua, númane jebuga tumanadu irari tambua bubugota, fefera ambova, anona númane righota ereregaita rousue.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Iesu na númandu eghá ririe, “Undari uutuva reta vorefuria, aná amó re,” ririeta niningigea, Jiusi enembo tutuno ea, mema egeguturota, yoove-gaje regeguturie.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Aghá egeguturota, regeguturie, “Ená embó Iesu, umó Josep da mendi re. Unda nue numamogha namonde amó gari re. Agharanu, umó uutuva reta vorefurari gaa reiria mo, umó daiyagha nundubuturota reiri?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Aghá regegutua-du, Iesu na númandu eghá ririe, “Mania yoove-gaje regeguturota, mino-mino uriga egegata!
43 Jesus respondeu:
44 Enembo einimi undufa jo andava furambi aita rouvie. Afa God amó ninenguturieta furera, unona enembo avonu unumbota, andava fufugadua-nu, fefera ambova anona rata, amburari vareta ereregea, jebuga tumanadu irari tambua bubugaita rousue.”
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Aghá rea doa, eghá ririe, “God na ririeta, unda ferovetada gefiria gaga eini, aná evere: ‘God na enembo dano nghaĩ itaita rouvie.’ Amindu rea, Afa God da gaga enembo avona niningurota, unda irugarinu gaabee egegadua mo, andava fufugaita rousue.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 ‘God da gaga ningari enembo’ retora mo, númane jo númanda dibemi God gigigambi re. Anada bee mo, avona jo God dibemi gambi eta rouvie. Aná embó, Afada ninenguturieta furia-mi unuka God dibemi gerurie. Aná amó re.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Amó nímandu gaa bee rere. Avona amó gaabee adua mo, umó seibe jebuga tumanadu irari tambua vitie.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Jebugada undari, aná amó re.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nímanda mambube mane uvu tefo, kotú enembo irambi kambesiva mena nu undidiguturie-tago, númane ambubuguturie.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Avotago, ená undari uutuva reta, God da ututurieta vorefuria-nu, avona bua undadua, umó jo amburambi aita rouvie.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Atá, jebugada undari uutuva reta vorefurari gaa retora, aná andufa anda tamodu retore. Ená undari avona undadua, jebuga tumanadu irari tambua baita rouvie. Undari enembodu utari gaa rera aná, anda tamodu rere. Enembo jebugari-du rea, anda tamonu utaita rore.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Aghá ririeta niningigea, Jiusi enembo neno akokogo egeguturota, mino-mino besiga egeguturie, “Unda tamonu utota undidigari-du reiria mo, daiyagha utadu?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Aghá regeguturieta, Iesu númandu eghá ririe, “Amó nímandu gaa bee rere. Nímane Enemboda Jojabeeda tamode tatangude jo bua undidigambi adora, nímane jo jebuga tumanadu irari tambua bubugambi aita rosoravore.
53 Jesus respondeu:
54 Atá, enembo avona anda tamode tatangude undidigadua, númane jebuga tumanadu irari aná tatambugota, fefera ambova anona rata-gea, númane amburari vareta jejebugea ereregaita rousue.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Anada bee mo, anda tamo aná undari bee re, kotú anda tatangu, aná uvu bee re.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Avona anda tamode tatangude bua undidigadua, númane amonde takembea iririguturota, amó beago numonde takembea iraita rore.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Afa God jebuga, vitia unona ninenguturieta, amó furere. Unda jebugada anomi amó beago jebuga vitere. Gari dabako aghagonu, avona anda tamo bua undidigadua mo, anda jebugada anomi, númane jebuga tambua bubugaita rousue.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Undari uutuva reta vorefuria-da ruru, aná evere. Undari nimambube maneda dirota vitiriago ambubuguturia undari jo anda tamode tatangude aghago irambi re. Amindu enembo avona anda tamode tatangude bua undidigadua, númane jebuga tumanadu irari tambua bubugaita rousue.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Iesu na aná gaganu naa ragaro Kaperneam avo irirota, nghaĩ itari kambova* enembodu iruguturie.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Iesu da yavero dumenimi ená gaga niningigea, eghá regeguturie, “Ená gaga fakarabe, avona badu?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Iesu da yavero dumeni unda gaga riria-du yove gaje regegutueta, umó gerurie-gea, númandu eghá ririe, “Ená gagadu nímane injigha rosora?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Enemboda Jojabee* nímane doa kaverea, uutuva yavurota gigigadora mo, nímane daiyagha nundubado?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Nímane reisi-geroravore, jebuga aná, God da Asisi Kakarami ututa rouvie, jo enemboda irugarimi ata sirorari inono irambi re. Anda gaga retora-mi, sonembetueta, nímane jebuga ututa rouvia-da Asisi bubugetoravore.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Tago, nímane dumeni jo amó gaabee egegambi rosoravore.” (Aghá riria-da bee mo, avona umó gaabee egegambi aita rousua-de, kotú umó dubo aita rouvia embóde dano umó seibe gerurie.)
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Amindu, umó eghá ririe, “Ená gaganu seibe retore, ‘Avona tefo andava jo furambi aita rouvie. Afa God na enembo unumbota-gea, andava furaita rousue. Avonu jo sonembambi adua, jo andava fufugambi aita rousue.’”
65 E prosseguiu:
66 Ená gaga riria-du, unda yavero oruabe umó dodogea, jo rekago numonde danode iru-furu egegambi re.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Aghá-gea, Iesu námane unda ambo nimbi 12 du uriga urie, “Nímanda dumeni amó doa igigetue. Nímane beago aghá egegadora, aĩ? Nundubea gigige!”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Aghá riria-du, Saimon Pita gaga mino eghá ririe, “Jojabee, námane imó doadora mo, avodava ya? Jebuga barida gaga inuka indava re.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Oreki námane tanana urota, gaabee rosore, God da utaita riria Embó kakara bee, aná imó re.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Aghá ririeta, Iesu námandu eghá ririe, “Nímane anda ambo nimbi 12 anona simbuguturere. Avotago, nímanda eini, umó aná Satan da tofo bee re.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Iesu aghá riria-da bee mo, umó Keriot embó Saimon da mendi, ragaro Judas du ririe. Aná embó umó námane ambo nimbi 12 da eini re. Aghá re-tago, unona Iesu dubo urie.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.