João 6
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ACF
1 Aghá uria-da ambova, Iesu erea, sao jojabe ragaro Galili, kotú Taibirias regegeta uria-nu, rekimbea arie.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, que é o de Tiberíades.
2 Aria buburiturieta gigiguturie-gea, natofo oruaruabe ereregea, unda ambova igiguturie. Aghá egeguturia-da bee mo, Iesu na ivata anogha dumeni eaveta, enembo kae akokogo bubugea iririgari mane, jejebugeaveta gigigeta urie.
2 E grande multidão o seguia, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Aghade, Iesu na námane unda ambo nimbi bua yavuria, ootova asumbuturie.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Fefera aghade, Jiusi enemboda banau ragaro Serigea Yari Banauda* fefera furia utuva urie.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Iesu kaveruturia mo, enembo natofo oruaruabe undava fufugutueta gerurie-gea, Filip du eghá ririe, “Enembo natofo eghago mo, namonde farava doda bua utota undidigadu?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Umó aghá riria-da bee mo, umó daiyagha aita rouvia, seibe neno roomi nundubuturota, Filip kuvia gerurie.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que havia de fazer.
7 Uriga ririeta, Filip na undú eghá ririe, “Natofo oruabe-gea, námane ya marabe 8 buro ea barida inono gurimi* farava bua furá utota undidigadua, anami jo inono egegambi aita rousue.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos dinheiros de pão não lhes bastarão, para que cada um deles tome um pouco.
8 Aghá ririeta, námanda eini, Saimon Pita da ikoko, Andru na eghá ririe,
8 E um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Mendi eini enanu jiria vitie. Unona farava ingari ingo yoveni kotú uvu oka ungagha bua etie-tago, natofo eghagomi daiyagha undidigota inono adu?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Aghá ririeta, Iesu na námandu ririe, “Avoreta, regege, natofo asusumboe!” (Anava kambesi beragha bee kirisa isagha re.) Avo asusumbuturia embobo dano 5,000 re. Evevetu sasingu manede jo irugambi re.
10 E disse Jesus: Mandai assentar os homens. E havia muita relva naquele lugar. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Asusumbuturieta, Iesu na farava ingari bua, God du “Aiye,” rea, enembodu vesa urieta bubuguturie. Oka bua, ari dabako aghago ea, vesa urieta undidigea, inono egeguturie.
11 E Jesus tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos discípulos, e os discípulos pelos que estavam assentados; e igualmente também dos peixes, quanto eles queriam.
12 Aghá egeguturieta, námane unda ambo nimbidu eghá ririe, “Undidigea dodogetua-da itoto simbugea, danode ititige! Mania siosa egegata!”
12 E, quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Iesu na aghá ririeta, aná farava ingo yoveni undidigea, itoto dodoguturia-nu simbugea, kanda dano 12 fefendurieta beda egeguturie.
13 Recolheram-nos, pois, e encheram doze alcofas de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Enembo natofo oruaruabe avo bububugea desuturia-mi, Iesu da ivata anogha donu uria-nu gigigea, eghá regeguturie, “Feroveta jojabe ambova sirorari gaa regegeta rousua, aná evere!”
14 Vendo, pois, aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Aghade Iesu, umó seibe gerurie: natofomi furá umó righia jiria, unona kini ari-du ininigha rea, bera-bera egegasue. Amindu umó erea, natofo avo doa, ootova yavurie.
15 Sabendo, pois, Jesus que haviam de vir arrebatá-lo, para o fazerem rei, tornou a retirar-se, ele só, para o monte.
16 Jama urieta, námane unda ambo nimbi kaverea vorarera,
16 E, quando veio a tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 ghaava* vorea siregea, saova rekimbea, beina Kaperneam naa kenava irueta, tumba ririturie. Aghade, Iesu jo furá námandava bubambi re.
17 E, entrando no barco, atravessaram o mar em direção a Cafarnaum; e era já escuro, e ainda Jesus não tinha chegado ao pé deles.
18 Aghá uua-da rova, yaura ininibe sufirota, yavata erorurie.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Yaura yavata sufieta, námane davea, 7 kilomita aghagonu arera, rorova buburitueta, Iesu vorea, uvu etova deĩ ea, námanda ghaa kena furueta gigigea, oru egeguturere.
19 E, tendo navegado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus, andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e temeram.
20 Námane aghá egegutua-du, Iesu na eghá ririe, “Amó reta! Mania oru egegata!”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Aghá ririeta, námane niningigea, neno gangorogha umó fendia, jo gaimbo ambi, námane fafo doda reisi-arera-va, ghaa seibe sumbua terua avo katana urie.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Aghá egegutueta, rifo atiturieta, enembo yoveniva vitiria-mi dibe fugia, ghaa dabako irieta gigigea, Iesu aná ghaava jo vorea rekimbambi doa jirota, námane unda ambo nimbimi enembo rekimbea yari gaa regeguturie.
22 No dia seguinte, a multidão que estava do outro lado do mar, vendo que não havia ali mais do que um barquinho, a não ser aquele no qual os discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com os seus discípulos naquele barquinho, mas que os seus discípulos tinham ido sozinhos
23 Aghá regegutueta, ghaa dumeni kambesi Taiberias reta furia teterugea, Jojabeeda ivata anogha urota, benunu urieta, undari diguturieta, natofo undidiguturia kambesi kasava terua, katana egeguturie.
23 (Contudo, outros barquinhos tinham chegado de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças).
24 Aghá egeguturie-tago, Iesu námane unda ambo nimbide avo jo gigigambi egeguturie-gea, rekago ghaava vovoregea, Kafoniam naava Iesu tava egeguta igiguturie.
24 Vendo, pois, a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Númane rekimbea aria, Iesu avo tatambuguturie-gea, uriga egeguturie, “Irugari kato, imó nanjigo etera eve bube?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Aghá regeguturieta, Iesu mino eghá ririe, “Amó nímandu gaa bee rere! Nímane andú tava rosora-da bee mo, jo anda ivata anogha dumeni dumeni eaveta gigigeta rosora-nu nundubuturota, amó tava egegambi rosoravore. Tago, undari anona simbugutata undidigea inono egegutara-nu nundubuturota, amó tava rosoravore.
26 Jesus respondeu-lhes e disse: Na verdade, na verdade vos digo que me buscais, não pelos sinais que vistes, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Tamoda undari undota, sidara aita rouvia-du, mania buro egeguturota, tava egegata! Afa God Enemboda Jojabee* neno rururota, aghá gigigadi rea, unda anomi ivata andava utuaveta, eaveta gigigeta rosoravore. Amindu rea, jebugada undari anda nimandu utaita rora-mi, jebuga tumanadu irari tambua baita rosoravore. Jebugada undari dabako enadu tava egeguturota, buro urota iririge!”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a este o Pai, Deus, o selou.
28 Aghá ririeta, númane uriga eghá egeguturie, “Námane God da buro egegaita asira mo, daiyagha tutuno egega?”
28 Disseram-lhe, pois: Que faremos para executarmos as obras de Deus?
29 Aghá regeguturieta, Iesu na eghá ririe, “Buro donu nímanda ari-du God uno eta rouvia, aná evere. Avonu God da ninenguturieta furia, umonu gaabee egege!”
29 Jesus respondeu, e disse-lhes: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Aghá ririeta niningigea, númane mino Iesu du eghá regeguturie, “Imó ivata anogha donu adi námane gigigea, imó gaabee egega? Imó daiyagha ado?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos, e creiamos em ti? Que operas tu?
31 Moses da feferava, namonde anda mambube mane uvu tefo, kotú enembo irambi kambesiva, avo God da ututuria undari mena nu, bubugea undidigeta uria-du, God da Gaga eghá reirie,
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Aghá regeguturieta, Iesu ririe, “Amó nímandu gaa bee rere. Moses na reaveta, undari vorefuaveta, nimambube mane undidigeta uria mo, jo uutuda undari bee irambi re. Uutuda undari bee, anda Afa na ututa rouvia re.
32 Disse-lhes, pois, Jesus: Na verdade, na verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Undari bee God da ututa rouvia, aná amó re. God na amonu ninenguturieta uutuvareta furera-mi, enembodu jebuga ututa rore.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Aghá ririeta, númane undava benunu egeguturie, “Jojabee, aná undari rera-nu, fefera inono námandu bofu!”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Aghá regeguturieta, Iesu eghá ririe, “Jebugada undari, aná amó re. Avona andava furadua, umó jo rekago baimana itatama ambi aita rouvie, kotú avona amó gaabee adua, jo uvu uno ambi aita rouvie.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim não terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Anda donu ritara, oreki rei-sirorutue. Nímanda dibemi amó reisi-geroravore-tago, anda gaga nímane jo gaabee egegambi rosoravore.
36 Mas já vos disse que também vós me vistes, e contudo não credes.
37 Afa, avonu andava utadua, umonu bua, tavo aita rore. Afa avonu andava utadua, númane andava furaita rousue. Enembo avona andava furadua, amó jo umó tuvambi aita rore.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Anada bee mo, amó jo anda unonu aita rea, uutuva reta vorefurambi re. God unda uno nuenembo ari-du rea, ninenguturieta amó vorefurere.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Afada uno evere. Andú ututuria enembo eini, jo doata baghimbambi aita rouvie. Kotú fefera ambova, anona númane dano amburari vareta jebugea, ereregari-du raita rore.
39 E a vontade do Pai que me enviou é esta: Que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Anada bee mo, Afada uno rouvia mo, avona unda Mendi gigiguturota, gaabee egegadua, númane jebuga tumanadu irari tambua bubugota, fefera ambova, anona númane righota ereregaita rousue.”
40 Porquanto a vontade daquele que me enviou é esta: Que todo aquele que vê o Filho, e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Iesu na númandu eghá ririe, “Undari uutuva reta vorefuria, aná amó re,” ririeta niningigea, Jiusi enembo tutuno ea, mema egeguturota, yoove-gaje regeguturie.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Aghá egeguturota, regeguturie, “Ená embó Iesu, umó Josep da mendi re. Unda nue numamogha namonde amó gari re. Agharanu, umó uutuva reta vorefurari gaa reiria mo, umó daiyagha nundubuturota reiri?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Aghá regegutua-du, Iesu na númandu eghá ririe, “Mania yoove-gaje regeguturota, mino-mino uriga egegata!
43 Respondeu, pois, Jesus, e disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Enembo einimi undufa jo andava furambi aita rouvie. Afa God amó ninenguturieta furera, unona enembo avonu unumbota, andava fufugadua-nu, fefera ambova anona rata, amburari vareta ereregea, jebuga tumanadu irari tambua bubugaita rousue.”
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou o não trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Aghá rea doa, eghá ririe, “God na ririeta, unda ferovetada gefiria gaga eini, aná evere: ‘God na enembo dano nghaĩ itaita rouvie.’ Amindu rea, Afa God da gaga enembo avona niningurota, unda irugarinu gaabee egegadua mo, andava fufugaita rousue.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto, todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 ‘God da gaga ningari enembo’ retora mo, númane jo númanda dibemi God gigigambi re. Anada bee mo, avona jo God dibemi gambi eta rouvie. Aná embó, Afada ninenguturieta furia-mi unuka God dibemi gerurie. Aná amó re.
46 Não que alguém visse ao Pai, a não ser aquele que é de Deus; este tem visto ao Pai.
47 Amó nímandu gaa bee rere. Avona amó gaabee adua mo, umó seibe jebuga tumanadu irari tambua vitie.
47 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Jebugada undari, aná amó re.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nímanda mambube mane uvu tefo, kotú enembo irambi kambesiva mena nu undidiguturie-tago, númane ambubuguturie.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto, e morreram.
50 Avotago, ená undari uutuva reta, God da ututurieta vorefuria-nu, avona bua undadua, umó jo amburambi aita rouvie.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Atá, jebugada undari uutuva reta vorefurari gaa retora, aná andufa anda tamodu retore. Ená undari avona undadua, jebuga tumanadu irari tambua baita rouvie. Undari enembodu utari gaa rera aná, anda tamodu rere. Enembo jebugari-du rea, anda tamonu utaita rore.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu der é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo.
52 Aghá ririeta niningigea, Jiusi enembo neno akokogo egeguturota, mino-mino besiga egeguturie, “Unda tamonu utota undidigari-du reiria mo, daiyagha utadu?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como nos pode dar este a sua carne a comer?
53 Aghá regeguturieta, Iesu númandu eghá ririe, “Amó nímandu gaa bee rere. Nímane Enemboda Jojabeeda tamode tatangude jo bua undidigambi adora, nímane jo jebuga tumanadu irari tambua bubugambi aita rosoravore.
53 Jesus, pois, lhes disse: Na verdade, na verdade vos digo que, se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Atá, enembo avona anda tamode tatangude undidigadua, númane jebuga tumanadu irari aná tatambugota, fefera ambova anona rata-gea, númane amburari vareta jejebugea ereregaita rousue.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Anada bee mo, anda tamo aná undari bee re, kotú anda tatangu, aná uvu bee re.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Avona anda tamode tatangude bua undidigadua, númane amonde takembea iririguturota, amó beago numonde takembea iraita rore.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Afa God jebuga, vitia unona ninenguturieta, amó furere. Unda jebugada anomi amó beago jebuga vitere. Gari dabako aghagonu, avona anda tamo bua undidigadua mo, anda jebugada anomi, númane jebuga tambua bubugaita rousue.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Undari uutuva reta vorefuria-da ruru, aná evere. Undari nimambube maneda dirota vitiriago ambubuguturia undari jo anda tamode tatangude aghago irambi re. Amindu enembo avona anda tamode tatangude bua undidigadua, númane jebuga tumanadu irari tambua bubugaita rousue.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Iesu na aná gaganu naa ragaro Kaperneam avo irirota, nghaĩ itari kambova* enembodu iruguturie.
59 Ele disse estas coisas na sinagoga, ensinando em Cafarnaum.
60 Iesu da yavero dumenimi ená gaga niningigea, eghá regeguturie, “Ená gaga fakarabe, avona badu?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Iesu da yavero dumeni unda gaga riria-du yove gaje regegutueta, umó gerurie-gea, númandu eghá ririe, “Ená gagadu nímane injigha rosora?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam disto, disse-lhes: Isto escandaliza-vos?
62 Enemboda Jojabee* nímane doa kaverea, uutuva yavurota gigigadora mo, nímane daiyagha nundubado?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Nímane reisi-geroravore, jebuga aná, God da Asisi Kakarami ututa rouvie, jo enemboda irugarimi ata sirorari inono irambi re. Anda gaga retora-mi, sonembetueta, nímane jebuga ututa rouvia-da Asisi bubugetoravore.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos digo são espírito e vida.
64 Tago, nímane dumeni jo amó gaabee egegambi rosoravore.” (Aghá riria-da bee mo, avona umó gaabee egegambi aita rousua-de, kotú umó dubo aita rouvia embóde dano umó seibe gerurie.)
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Porque bem sabia Jesus, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Amindu, umó eghá ririe, “Ená gaganu seibe retore, ‘Avona tefo andava jo furambi aita rouvie. Afa God na enembo unumbota-gea, andava furaita rousue. Avonu jo sonembambi adua, jo andava fufugambi aita rousue.’”
65 E dizia: Por isso eu vos disse que ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lhe for concedido.
66 Ená gaga riria-du, unda yavero oruabe umó dodogea, jo rekago numonde danode iru-furu egegambi re.
66 Desde então muitos dos seus discípulos tornaram para trás, e já não andavam com ele.
67 Aghá-gea, Iesu námane unda ambo nimbi 12 du uriga urie, “Nímanda dumeni amó doa igigetue. Nímane beago aghá egegadora, aĩ? Nundubea gigige!”
67 Então disse Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Aghá riria-du, Saimon Pita gaga mino eghá ririe, “Jojabee, námane imó doadora mo, avodava ya? Jebuga barida gaga inuka indava re.
68 Respondeu-lhe, pois, Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Oreki námane tanana urota, gaabee rosore, God da utaita riria Embó kakara bee, aná imó re.”
69 E nós temos crido e conhecido que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivente.
70 Aghá ririeta, Iesu námandu eghá ririe, “Nímane anda ambo nimbi 12 anona simbuguturere. Avotago, nímanda eini, umó aná Satan da tofo bee re.”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? e um de vós é um diabo.
71 Iesu aghá riria-da bee mo, umó Keriot embó Saimon da mendi, ragaro Judas du ririe. Aná embó umó námane ambo nimbi 12 da eini re. Aghá re-tago, unona Iesu dubo urie.
71 E isto dizia ele de Judas Iscariotes, filho de Simão; porque este o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.