João 4

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Enembo Iesu gaabee egeguturota, undava fufuguturia-de, unda yavero egegari-du rea, unda bafutaito uria, oruabe re. Jon da bafutaito uria, jo aghá bee irambi re. Aghá ueta, Moses da Gaga Kaifa kakato* niningiguturie.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Atá, gaa bee evere. Iesu undufa enembo eini jo bafutaito ambi re. Námane sei unda ambo nimbi egeguturera-mi bafutaito egegeta urere.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Iesu aná gaga niningurie-gea, umó erea, Judia Frovensi doa, Galili Frovensiva rekago arie.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Judia reta Galili yaita adora, imó sei ya frovensi eini ragaro Samaria bubua rekimbea yaita roravore.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Amindu aria, Samaria Frovensi rekimbuturota, naa eini ragaro Saikar avo buburiturie. Saikar reta ya, námane Israel enemboda mambube Jekop na, unda mendi Josep du enda ututuria kambesiva bubari, jo airo bee irambi re.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Kotú dabako avo, Jekop na uvu undaita rea koto ghafiria beago, avo vitirie. Námane reisi-furera fefera beforova 12 koroki ueta, avo bububuguturere. Aghade, Iesu rei-furia jariturie-gea koto kasava asumbuturie.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Aghá ririeta, aná evetumi ririe, “Ae, imó Jiusi embó re, amó Samaria evetu re. Námane, nímanda gitofo re. Agharanu, imó daiyagha uvu mo, anona dimbua utota undaita rere?” (Aná mo gaa bee re. Rourogo bebeta egegauve-degea, Jiusi enembo jo Samaria enemboda aaghade kotú kofiride dabakova undidigambi egegeta rousue.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Aghá ririeta, Iesu na mino undú ririe, “Indava God donu utaita reiria, imó bee gia goghó asira, o avona indava uvudu benunu rouvia-nu gia goghó asira mo, undava benunu asueta, jebuga tumanadu irari-da uvunu utasue.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Aghá ririeta, aná evetumi mino eghá ririe, “Jojabee, indava ovu o eri tefo re, kotú ená koto kafuru re. Imó jebuga tumanadu irari rera-da uvu mo, doda bado?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ená koto mo, namonde anda mambube Jekop na ghambea ututurie. Umó undufa uvu enava dimbua undita urie. Kotú unda sasingu vivedede, unda nino okade dano, uvu enava dimbua undidigeta urie. Aghá-gea, imó jebuga tumanadu irarida uvu bari gaa rera, imó mo daiyagha rirota rere? Inda rei-nundubutora mo, namonde anda mambube Jekop mo ijokoko, imó jojabe aghago rei-nundubutora, aĩ?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Aghá ririeta, Iesu na mino undú ririe, “Ená uvu avona undadua, undava uvu uno rekago aita rouvie.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Atá, anda utaita rora uvu, avona undadua, umó jo rekago uvu unomi ukó takembambi aita rouvie. Anda utota undaita rouvia uvu, eto-bato enda tova uvumi feru-feru ea vitita rouvia aghagonu unda neno rova gau ea vitia, beda urota, jebuga tumanadu irari tambua baita rouvie.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Ririeta, aná evetu eghá ririe, “Jojabee, avoreta, aná uvu rera-nu bofu! Aghá adora, amó rekago uvudu uno jo ata-gea, eve uvu dimbaita furambi aita rore.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Aghá ririeta, Iesu na eghá ririe, “Ii, inda embó bua furadi!”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Ririeta, aná evetu ririe, “Amó embó tefo re.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Imó embobo dano ingo yovenidava vai ea, dotutureravore. Aná embó oreki ingá vitarago doa etera, jo inda embó bee irambi re. Amindu, imó ‘embó tefo’ retora, aná gaa bee retoravore.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Aghá ririeta, aná evetumi ririe, “Jojabee, amó oreki reta rei-gerore. Imó feroveta eini re.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Námane Samaria enemboda abua maneda daiyagha regegeta uria, evere. ‘Oná ooto jiria irieta, rei-gerora, anava God du tumogha baĩ egegasire.’ aghá re-tago, nímane Jiusi enemboda rari mo, God du tumogha baĩ ari kambesi bee mo, Jerusalem re!”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Aghá ririeta, Iesu na eghá ririe, “Ená anda gaga rera-nu, ‘Gaabee adi!’ rere. Ambova fefera furá bubadua mo, enembo jo oná ooto jiria vitia-va o Jerusalem avo God du tumogha baĩ egegambi aita rousue.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Nímane Samaria enembo avonu gaabee egegeta rosora, jo gia tanana ea goghó egegambi eta rosoravore. O námane Jiusi enembo avonu gaabee egegeta rosora, námane tanana rosore. Anada bee mo, God da sonembari enembodava aná Jiusi enemboda rorova siroraita rouvie.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Tago, fefera oreki amirifogo furá bubaita rouvia, aghago re. Fefera aghade, gaabee ari kakato jo tumogha baĩ ari kambesidu nundubambi egegaita rousue. Afa God tumogha baĩ ea goghó egegeta rousua enembo God da Asisida sonembami aito dambu fugiturota, undú tumogha baĩ egegaita rousue. Afa God enembo aghago manemi undú tumogha baĩ egegari-du uno eta rouvie.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 God, umó asisi re. Aghá-gea, God da Asisida sonembami enembo aito dambu fugiturota, God tumogha baĩ egegasue!”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Aghá ririeta, aná evetumi undú eghá ririe, “Amó rei-gerore, embó eini God da ninengota furari-du riria (Unda ragaro Keriso regegeta rousue.), umó ambova furadua mo, gaa dano ruruva isuri ata niningigaita rosore.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Aghá ririeta, Iesu na undú eghá ririe, “Embó avona indú gaga reiria, aná umó re.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Ungá aghá regegutueta, námane kaverea furera, Iesu aná evetugha tafirere. Umó aná evetugha gaga rieta tambua, námane mana-mana egeguturere-tago, “Imó dodu uno ro?” kotú “Imó dodu aná evetugha gaga rere?” aghago jo uriga egegambi re.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Aghá uria-da ambova, aná evetu unda uvu dimbari ovu avo doa kaverea sumbua aria, naava bubua, natofodu eghá ririe.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Embó einimi etia, anda ari-bari daiyagha-daiyagha uta furera, unona dano retueta ningere. Fu ya, gigigadi, embó eini God da ninengaita riria mo, umó ra?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Aghá ririeta, númane erea, Iesu gigigaita rea fufuguturie.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Iesu gigigaita rea, fufugutueta, námane Iesu du eghá regeguturere. “Irugari kato, undari bua undia jebuge!”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Aghá regeguturere-tago, umó eghá ririe, “Anda undari dibe eini vitia, aná nímane jo gambi egegeta rosoravore.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Aghá riria-du, námane mino-mino eghá rea niningiguturere, “Aghajora undari seibe utueta, undia vitia-jogo.”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Aghá ririeta, Iesu námandu ririe, “Anda undari aná evere. God amó ninenguturieta furera, unda unonu urota iraita rore. Kotú buro donu ari-du riria-nu, ata sidara aita rouvie. Anda undari aná avore.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Nímane reisi-nundubutoravore, marabe ungagha-ungagha sidara ata, anada ambova, undari bee mane barida fefera furá bubaita rouvie. Aghá re-tago, amó nímandu rere: aayo gia irurea goghó egege! Undari bee barida fefera enanu etia bubieta, enembo aghi jumbarida fefera oreki evere.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Undari avona badua mo, umó buro eta rouvie-gea, anada mino baita rouvie. Gari dabako aghagonu, avona ya, enembo God da natofo ea jebuga tumanadu irarinu tambua bari-du rea, aghi eta rouvia, umó aná buro eta rouvia-da mino baita rouvie. Kotú dabako aghagonu, aayova undari bee eaveta gia, aayo govari katogha kotú bari kato, ungá gangoro eta rouvie. Aghagonu, enembo eini sei iiava minono reaveta, kotú enembo ambova iiava enembo aghi eaveta, God gaabee egegeta rousua-du, ungá danode gangoro egegaita rousue.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Namonde amó eghá regegeta rosore, ‘Embó einimi ya aayo govota, anada ambova, embó einimi ya undari baita rouvie.’ Aná mo, gaa bee re.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Gari dabako aghagonu, enembo dumeni, númane seibe aria, aayova buro egeguturie. Atá, nímane anona ninengetueta ambova era, enembo sei aria, buro fakara egeguturieta, bee siroruturia-nu, nímanena reisi-ruroravore.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Aghade, aná Samaria evetu retora-mi Iesu undú daiyagha riria-nu isagha urie, “Embó einimi etia, anda ari-bari daiyagha-daiyagha uta furera, unona dano retueta ningere.” Iesu da bingá unona aghá ririeta, Samaria naava enembo dano niningigea, númane Iesu gaabee egeguturie.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Númane niningigea, gaabee egeguturie-gea, aria, Iesu dava bubua, umó nemonde fefera tufoko evo eini ea doa, yari-du benunu egeguturie. Aghá regeguturia-du, námane Iesu de dano avo fefera ungagha egeguturere.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Aghá egegutueta, unda gaga riria-nu niningiguturota, enembo oruaruabe tutuno ea, Iesu gaabee egeguturie.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Gaabee egeguturota, aná evetudu eghá regeguturie, “Námane oreki umó gaabee rosora, aná jo inda gaga retora-du gaabee egegambire. Tago Iesu gaga rieta, námane anuka niningigea, gaabee egegetore. Embó eini namonde anda ari bari akokogo seseghurota sonembari-du God da utaita riria, aná umó re.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Aná naava irieta, onembo ungagha sidara urieta, námane Iesu de dano aná naa vareta Galili Frovensi igiguturere.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Sei Iesu undufa eghá ririe, “Ferovetada gaga enembo dano niningiguturota, umó kakara eta rousue. Aghá re-tago, ferovetada enembo totofo jo umó gaabee egeguturota, umó kakara ambi eta rousue.” Iesu undufa aghá ririe.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Umó aria, Galili Frovensiva teterueta, natofomi umó gigiguturie-gea, “Orokaiva!” regeguturota, ghanena egeguturie. Anada bee mo, Serigea Yari Banauda* feferava, númane beago avo Jerusalem iririguturota, Iesu da daiyagha uria númane gigiguturie.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Avore, Iesu rekago aria, naa Kana Galili Frovensi avo buburiturie. (Sei Kana naa anava unona ririeta, uvu kaverea, vaini ninduturie.) Gavana eini naa dabako avo irita uria-da mendimi kae bua, naa eini ragaro Kaperneam avo vasia vitirie.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Judia Frovensi reta Iesu rekago kaverea aria, Galili Frovensiva buburituria-da bingá niningurie-gea, gavana erea aria, Iesu dava bubua, ininigha benunu urie, “Anda mendi kae akuago bua, Kaperneam avo vasia amburaita itoko rouvie. Amindu, imó fu, angá ya anda mendi gia radi jebugoe!”
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Aghá ririeta, Iesu undú eghá ririe, “Amó ivata anogha dumeni-dumeni ata gigigambi adora, nímane jo amó gaabee egegambi aita rosoravore.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Aghá ririeta, aná embómi rekago eghá ririe, “Jojabee, rourogo anda mendi amburauve-degea rereta! Fu, angá tutomi yare!”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Aghá ririeta, Iesu na mino undú eghá ririe, “Avoreta, ii! Inda mendi jo amburambi aita rouvie.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 — ausente —
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 — ausente —
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Aghá regeguturieta, aná mendida numamo fefera donu ueta, Iesu undú gaga eghá riria-nu nundubuturie, “Inda mendi jo amburambi, jebugaita rouvie,” riria feferava unda mendi jebuguturie. Amindu rea, umó unda buro kakatode unda evetu sasingu manede dano Iesu gaabee egeguturie.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Avore, Iesu buro tutuno ea uta furia Judia Frovensi vareta kaverea Galili Frovensi aria-va, ivata anogha ungagha urieta siroruturie. Ivata anogha tutunova, uvu ririeta kaverea vaini ninditurie. Anada ambova ririeta, gavanada mendi jebuguturia-mi, ungagha urie.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.