João 4

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Enembo Iesu gaabee egeguturota, undava fufuguturia-de, unda yavero egegari-du rea, unda bafutaito uria, oruabe re. Jon da bafutaito uria, jo aghá bee irambi re. Aghá ueta, Moses da Gaga Kaifa kakato* niningiguturie.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Atá, gaa bee evere. Iesu undufa enembo eini jo bafutaito ambi re. Námane sei unda ambo nimbi egeguturera-mi bafutaito egegeta urere.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Iesu aná gaga niningurie-gea, umó erea, Judia Frovensi doa, Galili Frovensiva rekago arie.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Judia reta Galili yaita adora, imó sei ya frovensi eini ragaro Samaria bubua rekimbea yaita roravore.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Amindu aria, Samaria Frovensi rekimbuturota, naa eini ragaro Saikar avo buburiturie. Saikar reta ya, námane Israel enemboda mambube Jekop na, unda mendi Josep du enda ututuria kambesiva bubari, jo airo bee irambi re.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Kotú dabako avo, Jekop na uvu undaita rea koto ghafiria beago, avo vitirie. Námane reisi-furera fefera beforova 12 koroki ueta, avo bububuguturere. Aghade, Iesu rei-furia jariturie-gea koto kasava asumbuturie.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Aghá ririeta, aná evetumi ririe, “Ae, imó Jiusi embó re, amó Samaria evetu re. Námane, nímanda gitofo re. Agharanu, imó daiyagha uvu mo, anona dimbua utota undaita rere?” (Aná mo gaa bee re. Rourogo bebeta egegauve-degea, Jiusi enembo jo Samaria enemboda aaghade kotú kofiride dabakova undidigambi egegeta rousue.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Aghá ririeta, Iesu na mino undú ririe, “Indava God donu utaita reiria, imó bee gia goghó asira, o avona indava uvudu benunu rouvia-nu gia goghó asira mo, undava benunu asueta, jebuga tumanadu irari-da uvunu utasue.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Aghá ririeta, aná evetumi mino eghá ririe, “Jojabee, indava ovu o eri tefo re, kotú ená koto kafuru re. Imó jebuga tumanadu irari rera-da uvu mo, doda bado?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Ená koto mo, namonde anda mambube Jekop na ghambea ututurie. Umó undufa uvu enava dimbua undita urie. Kotú unda sasingu vivedede, unda nino okade dano, uvu enava dimbua undidigeta urie. Aghá-gea, imó jebuga tumanadu irarida uvu bari gaa rera, imó mo daiyagha rirota rere? Inda rei-nundubutora mo, namonde anda mambube Jekop mo ijokoko, imó jojabe aghago rei-nundubutora, aĩ?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Aghá ririeta, Iesu na mino undú ririe, “Ená uvu avona undadua, undava uvu uno rekago aita rouvie.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Atá, anda utaita rora uvu, avona undadua, umó jo rekago uvu unomi ukó takembambi aita rouvie. Anda utota undaita rouvia uvu, eto-bato enda tova uvumi feru-feru ea vitita rouvia aghagonu unda neno rova gau ea vitia, beda urota, jebuga tumanadu irari tambua baita rouvie.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Ririeta, aná evetu eghá ririe, “Jojabee, avoreta, aná uvu rera-nu bofu! Aghá adora, amó rekago uvudu uno jo ata-gea, eve uvu dimbaita furambi aita rore.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Aghá ririeta, Iesu na eghá ririe, “Ii, inda embó bua furadi!”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ririeta, aná evetu ririe, “Amó embó tefo re.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Imó embobo dano ingo yovenidava vai ea, dotutureravore. Aná embó oreki ingá vitarago doa etera, jo inda embó bee irambi re. Amindu, imó ‘embó tefo’ retora, aná gaa bee retoravore.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Aghá ririeta, aná evetumi ririe, “Jojabee, amó oreki reta rei-gerore. Imó feroveta eini re.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Námane Samaria enemboda abua maneda daiyagha regegeta uria, evere. ‘Oná ooto jiria irieta, rei-gerora, anava God du tumogha baĩ egegasire.’ aghá re-tago, nímane Jiusi enemboda rari mo, God du tumogha baĩ ari kambesi bee mo, Jerusalem re!”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Aghá ririeta, Iesu na eghá ririe, “Ená anda gaga rera-nu, ‘Gaabee adi!’ rere. Ambova fefera furá bubadua mo, enembo jo oná ooto jiria vitia-va o Jerusalem avo God du tumogha baĩ egegambi aita rousue.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Nímane Samaria enembo avonu gaabee egegeta rosora, jo gia tanana ea goghó egegambi eta rosoravore. O námane Jiusi enembo avonu gaabee egegeta rosora, námane tanana rosore. Anada bee mo, God da sonembari enembodava aná Jiusi enemboda rorova siroraita rouvie.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Tago, fefera oreki amirifogo furá bubaita rouvia, aghago re. Fefera aghade, gaabee ari kakato jo tumogha baĩ ari kambesidu nundubambi egegaita rousue. Afa God tumogha baĩ ea goghó egegeta rousua enembo God da Asisida sonembami aito dambu fugiturota, undú tumogha baĩ egegaita rousue. Afa God enembo aghago manemi undú tumogha baĩ egegari-du uno eta rouvie.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 God, umó asisi re. Aghá-gea, God da Asisida sonembami enembo aito dambu fugiturota, God tumogha baĩ egegasue!”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Aghá ririeta, aná evetumi undú eghá ririe, “Amó rei-gerore, embó eini God da ninengota furari-du riria (Unda ragaro Keriso regegeta rousue.), umó ambova furadua mo, gaa dano ruruva isuri ata niningigaita rosore.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Aghá ririeta, Iesu na undú eghá ririe, “Embó avona indú gaga reiria, aná umó re.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ungá aghá regegutueta, námane kaverea furera, Iesu aná evetugha tafirere. Umó aná evetugha gaga rieta tambua, námane mana-mana egeguturere-tago, “Imó dodu uno ro?” kotú “Imó dodu aná evetugha gaga rere?” aghago jo uriga egegambi re.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Aghá uria-da ambova, aná evetu unda uvu dimbari ovu avo doa kaverea sumbua aria, naava bubua, natofodu eghá ririe.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Embó einimi etia, anda ari-bari daiyagha-daiyagha uta furera, unona dano retueta ningere. Fu ya, gigigadi, embó eini God da ninengaita riria mo, umó ra?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Aghá ririeta, númane erea, Iesu gigigaita rea fufuguturie.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Iesu gigigaita rea, fufugutueta, námane Iesu du eghá regeguturere. “Irugari kato, undari bua undia jebuge!”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Aghá regeguturere-tago, umó eghá ririe, “Anda undari dibe eini vitia, aná nímane jo gambi egegeta rosoravore.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Aghá riria-du, námane mino-mino eghá rea niningiguturere, “Aghajora undari seibe utueta, undia vitia-jogo.”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Aghá ririeta, Iesu námandu ririe, “Anda undari aná evere. God amó ninenguturieta furera, unda unonu urota iraita rore. Kotú buro donu ari-du riria-nu, ata sidara aita rouvie. Anda undari aná avore.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Nímane reisi-nundubutoravore, marabe ungagha-ungagha sidara ata, anada ambova, undari bee mane barida fefera furá bubaita rouvie. Aghá re-tago, amó nímandu rere: aayo gia irurea goghó egege! Undari bee barida fefera enanu etia bubieta, enembo aghi jumbarida fefera oreki evere.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Undari avona badua mo, umó buro eta rouvie-gea, anada mino baita rouvie. Gari dabako aghagonu, avona ya, enembo God da natofo ea jebuga tumanadu irarinu tambua bari-du rea, aghi eta rouvia, umó aná buro eta rouvia-da mino baita rouvie. Kotú dabako aghagonu, aayova undari bee eaveta gia, aayo govari katogha kotú bari kato, ungá gangoro eta rouvie. Aghagonu, enembo eini sei iiava minono reaveta, kotú enembo ambova iiava enembo aghi eaveta, God gaabee egegeta rousua-du, ungá danode gangoro egegaita rousue.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Namonde amó eghá regegeta rosore, ‘Embó einimi ya aayo govota, anada ambova, embó einimi ya undari baita rouvie.’ Aná mo, gaa bee re.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Gari dabako aghagonu, enembo dumeni, númane seibe aria, aayova buro egeguturie. Atá, nímane anona ninengetueta ambova era, enembo sei aria, buro fakara egeguturieta, bee siroruturia-nu, nímanena reisi-ruroravore.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Aghade, aná Samaria evetu retora-mi Iesu undú daiyagha riria-nu isagha urie, “Embó einimi etia, anda ari-bari daiyagha-daiyagha uta furera, unona dano retueta ningere.” Iesu da bingá unona aghá ririeta, Samaria naava enembo dano niningigea, númane Iesu gaabee egeguturie.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Númane niningigea, gaabee egeguturie-gea, aria, Iesu dava bubua, umó nemonde fefera tufoko evo eini ea doa, yari-du benunu egeguturie. Aghá regeguturia-du, námane Iesu de dano avo fefera ungagha egeguturere.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Aghá egegutueta, unda gaga riria-nu niningiguturota, enembo oruaruabe tutuno ea, Iesu gaabee egeguturie.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Gaabee egeguturota, aná evetudu eghá regeguturie, “Námane oreki umó gaabee rosora, aná jo inda gaga retora-du gaabee egegambire. Tago Iesu gaga rieta, námane anuka niningigea, gaabee egegetore. Embó eini namonde anda ari bari akokogo seseghurota sonembari-du God da utaita riria, aná umó re.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Aná naava irieta, onembo ungagha sidara urieta, námane Iesu de dano aná naa vareta Galili Frovensi igiguturere.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Sei Iesu undufa eghá ririe, “Ferovetada gaga enembo dano niningiguturota, umó kakara eta rousue. Aghá re-tago, ferovetada enembo totofo jo umó gaabee egeguturota, umó kakara ambi eta rousue.” Iesu undufa aghá ririe.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Umó aria, Galili Frovensiva teterueta, natofomi umó gigiguturie-gea, “Orokaiva!” regeguturota, ghanena egeguturie. Anada bee mo, Serigea Yari Banauda* feferava, númane beago avo Jerusalem iririguturota, Iesu da daiyagha uria númane gigiguturie.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Avore, Iesu rekago aria, naa Kana Galili Frovensi avo buburiturie. (Sei Kana naa anava unona ririeta, uvu kaverea, vaini ninduturie.) Gavana eini naa dabako avo irita uria-da mendimi kae bua, naa eini ragaro Kaperneam avo vasia vitirie.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Judia Frovensi reta Iesu rekago kaverea aria, Galili Frovensiva buburituria-da bingá niningurie-gea, gavana erea aria, Iesu dava bubua, ininigha benunu urie, “Anda mendi kae akuago bua, Kaperneam avo vasia amburaita itoko rouvie. Amindu, imó fu, angá ya anda mendi gia radi jebugoe!”
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Aghá ririeta, Iesu undú eghá ririe, “Amó ivata anogha dumeni-dumeni ata gigigambi adora, nímane jo amó gaabee egegambi aita rosoravore.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Aghá ririeta, aná embómi rekago eghá ririe, “Jojabee, rourogo anda mendi amburauve-degea rereta! Fu, angá tutomi yare!”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Aghá ririeta, Iesu na mino undú eghá ririe, “Avoreta, ii! Inda mendi jo amburambi aita rouvie.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 — ausente —
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 — ausente —
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Aghá regeguturieta, aná mendida numamo fefera donu ueta, Iesu undú gaga eghá riria-nu nundubuturie, “Inda mendi jo amburambi, jebugaita rouvie,” riria feferava unda mendi jebuguturie. Amindu rea, umó unda buro kakatode unda evetu sasingu manede dano Iesu gaabee egeguturie.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Avore, Iesu buro tutuno ea uta furia Judia Frovensi vareta kaverea Galili Frovensi aria-va, ivata anogha ungagha urieta siroruturie. Ivata anogha tutunova, uvu ririeta kaverea vaini ninditurie. Anada ambova ririeta, gavanada mendi jebuguturia-mi, ungagha urie.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.