João 20

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Fura jojabeda rifo atitueta, Makdala ariri Meri retora, unona erea, ujeva arie. Irurota, geruria mo, uje bebato gajari singoi ifegea irieta gerurie.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 Aghá gia, kaverea sumbua aria, Saimon Pita de aná ambo nimbi avonu Iesu neno buta uria-dava bubua, eghá ririe. “Jojabeeda tamo ujeva aná bua iye. Bua iya, niavo ititigetua námane jo gigigambi re.”
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 Aghá ririeta, Saimon Pita aná retora ambo nimbi einide dano erea susumbugea, ujeva igiguturie.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Ungá danode sufirie-tago, aná ambo nimbi einimi Pita doa, sei sumbua aria, ujeva buburiturie.
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Aria ujeva bubua, umó jo rova terambi re. Tago, gonea eembo saghai tamo eghovarimi irieta gerurie.
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 Aghá ueta, Pita unda ambova aria, uje toova terua aria, rova aná eembo saghaimi unda tamova eghovuturia-nu avo airo vasia irieta gerurie.
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 Kotú unda beforova eghovuturia eembo saghai beago gerurie. Tago, unuka yuuvi ea, airo vasia irieta, gerurie.
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 Anada ambova, aná ambo nimbi sei sumbua aria, ujeva buburituria, umó beago terua aria gia, gaabee urie.
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 Avore, Iesu amburarivareta jebugea eraita rouvia-nu, God da Gaga buka seiva gefiria-mi rei-irugutue. Tago, Pita, ungá aná ambo nimbighada nundubariva jo itoko isagha ambi urie.
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 Aghá gigiguturie-gea, doa kaverea, naava igiguturie.
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 Númane kaverea igiguturie. Tago, Makdala ariri Meri, umó avo uje beva jiria jii rirota, gonea vorea, uje roo gaita urie.
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 Gonea geruria mo, Iesu da tamo itituria kambesiva anera ungaghami eembo saghai tamonu asusugea, eini beforo kena kotú eini eka kenava asusumbea irieta, umó gerurie.
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Gerueta, númanena undú eghá ririe, “Moseko, imó dodu jii rere?” regeguturieta, umó mino ririe, “Anda Jojabee enembomi bua serigetue-tago, niavo ititigetua, amó jo gambi re.”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 Aghá rirota, umó kaverea, Iesu avo jiria irieta, gerurie. Tago umó, aná Iesu na jiria vitia, aghago jo tanana ambi re.
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era ­Jesus.
15 Aghá uua-du, Iesu na undú eghá ririe, “Moseko, imó dodu jii rere? Imó avonu tava ro?” ririe. Aná evetuda nundubari aayo govari kato gaa ririe-gea, eghá ririe, “Embó, imó Iesu da tamo bua ya niavo itadora mo, rege ningia amó ya bare!”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 Aghá ririeta, Iesu na “Meri!” ririeta, umó ningia kaverea, dibe Iesu kena ea, námane Jiusi enemboda gaami, “Rabonai” ririe (Aghá riria-da bee mo, aná “Irugari Kato re.”)
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 Ririeta, Iesu eghá ririe, “Amó jo kaverea, anda afadava yambi vitereta, mania anda tamova righata! Imó ii, anda ikoko mendidava bubua, eghá rege, ‘Iesu, kaverea unda Afa, nímanda Afa, kotú unda God, nímanda God dava reiye.’ aghá rege, niningigoe!”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 Aghá rieta, Makdala aririmi ningia kaverea aria, Iesu da ambo nimbidava bubua, “Amó Jojabee gere,” rea, undava gaga riria ananu ririeta, niningiguturie.
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 Fura jojabeda jama bee tumba kinjí ueta, námane Iesu da ambo nimbi, Jiusi enemboda babarigaridu oru egeguturere-gea, bebato gajea, boraga sinia, rova danode desea vitirere. Aghade, Iesu furia, námanda rorova sirorea jiria, eghá ririe, “Siriri nímandava iroe!”
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Aghá rea, unda ingode kurikide iruguturieta, námane gigiguturere. Námane Iesu gigigea, neno roo gangoromi beda urie.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 Kotú Iesu rekago ririe, “Siriri nímandava iroe! Afa na amó ninenguturieta furera aghagonu, anona nímane ninengota igigaita rosoravore!”
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 Aghá rea doa, unona námandava oeno furia, eghá ririe, “Asisi Kakara bubuge!
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Nímane enemboda ari-bari sembago nundubea gia dodogadora, God Afa uutuva vitia beago, númanda ari-bari sembago nundubea gia doaita rouvie. Atá númanda ari-bari sembago jo nundubea gia doambi egegadora, God Afa uutuva beago númanda ari-bari sembago jo nundubea gia doambi aita rouvie.” ririe.
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 Avore, Iesu furia, námandava isagha uria feferava, námane Iesu da ambo nimbida eini, Tomas, unda ragaro eini aná Didimus, anava tefo re. (Didimus, aná Rom enemboda gaami “Daya fumbari” regegeta rosore.)
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Aghá-gea, námane ambo nimbi dumenimi undú eghá regeguturere, “Námane Jojabee isagha etueta gigigetore!” aghá regeguturieta, umó eghá ririe, “Tefo, amó unda ingova bubughade kurikiva giimi gaita bubughade anda ingomi righia gambi adora, amó jo gaabee ambi aita rore.” ririe.
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 Fura dabako sidara urieta, anada ambova námane Tomas de dano kambo rova, rekago bebato boraga ea, desea iririgutueta, Iesu furia, námanda rorova jiria eghá ririe, “Siriri nímandava iroe!”
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Aghá rea, Tomas du eghá ririe, “Inda ingo sine, furota, anda ingova bubughanu righia gadi! Kotú inda ingomi sinia fu, anda kurikiva righia gadi! Mania mana-mana ata! Amó gaabee adi rere!”|src="62 Jesus&Thom_WA03933b.tif" size="col" loc="20:27-29" ref="Jon 20:27"
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Aghá ririeta, Tomas na mino eghá ririe, “Anda Jojabee, anda God, amó gaabee rore.”
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 Aghá ririeta, Iesu na mino undú eghá ririe, “Imó gerurota, amindu gaabee roravore. Atá, avona amó gambi irirota, gaabee adua, Afa na númane ea simbugaita rouvie.” ririe.
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 Anada ambova, námane unda ambo nimbida dibeva, ivata dumeni dumeni Iesu da eaveta siroreta uria dano jo ená bukava gembambi re.
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 Tago, ená bukada rova dodu gembera-da bee aná evere. Iesu umó God da Mendi, kotú God na embó eini gategea ninengota furaita rouvie, riria, aná Iesu umó-gea, umonu gaabee egegadi gefirere. Enembo avona umonu gaabee adua, jebuga tumanadu irari baita rouvie.
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.