João 13
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NTLH
1 Serigea Yari Banauda* dibeva fefera dabako irieta, ená enda doa kaverea, unda Afadava yarida fefera buburituria-nu, Iesu umó gerurie. Kotú unda natofo endava vitiria-nu Iesu na neno rururota vitirie. Aghá uta aria, unda ambubuturia feferava, unda neno bari jo doambi, irugea goghó urie.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Fefera aghade, jama undari undidigutueta, Satan seibe Keriot embó Saimon da mendi ragaro Judas dava nundubari sembago, Iesu dubo ari-du, ututurie.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Avore, God Afa eini-eini kotú ano dano Iesu du ututuria-nu undufa gerurie. Aghade, umó God Afadava reta endava furie-gea, kotú rekago, kaverea God Afadava yaita rouvia, beago umó gerurie.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Aghá nundubea, umó undari doa erea, unda asugari etova kosugea tamo dufari bua abaguva dea biruru urie.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 |src="59 FootWash_IB04150gr&cp.tif" size="col" loc="13:4-12" ref="Jon 13:5" Anada ambova, uvu bua tevova averegea, námane unda ambo nimbida eka seseghurota, unda abaguva tamo dufarimi dufita arie.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Aghá uta aria, Saimon Pita dava buburiturieta, undú eghá ririe, “Jojabee, imó anda eka seghaita rora?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Aghá riria-du, Iesu na mino eghá ririe, “Amó donu rora, imó gaita ea rei-jaritoravore. Tago ambova, indava isagha ata, gaita roravore.”
7 Jesus respondeu:
8 Aghá ririeta, Pita eghá ririe, “Tefo, anda eka inona mania seghata!”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Aghá ririeta, Pita na mino ririe, “Jojabee, avoreta, mania anda eka nuenembo seghata! Anda ingode beforode dano seghadi rere!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Aghá ririeta, Iesu mino ririe, “Enembo eini avona seibe umó uvu gutadua, unda tamo dano taubana aita rouvie. O umó deĩ adua, unda eka nuenembo seghasue. Kotú nímane ambo nimbi dano taubana re-tago, nímanda rorova eini jo taubana irambi re.”
10 Aí Jesus disse:
11 Iesu seibe enembo avona umó dubo aita rouvia, gerurie-gea, amindu ririe, “Nímanda rorova embó eini jo taubana irambi re,”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Aghá rirota, námanda eka seghea sidara ea doa, unda asugari rekago bua asugea kaverea unda kambesiva aria, eghá ririe, “Amó oreki donu etora nímandava isagha rouvia?” rea niningurie.
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 “Nímane andú, ‘Irugari Kato’ kotú ‘Jojabee’ regegeta rosoravore. Kotú aná gaa bee re. Aná amó re.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Amó nimanda Jojabee kotú Irugari Kato re. Aghá re-tago, anona nímanda eka seghetore. Amindu nímane beago mino-mino nímanda eka seseghege!
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Anona donu nímandava beforo isagha ari yavi irugetora-nu gia, nímane mino-mino aghá egege!
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Nímandu, amó gaa bee rere. Sabua* embómi unda barirari jo serigambi eta rouvie. Kotú aghi embómi, jo umó ninengetua embó serigambi eta rouvie.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Oreki ená yavi dano reisi-geroravore. Atá nímane aghá egegadora, nímane gangorogha iririgaita rosoravore.”
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Iesu aghá rirota eghá ririe, “Atá ená gaga retora, nímane nanjogodu amó jo rambi re. Nímane anona gateguturera-nu, amó tanana urota vitere. Tago, donu Buka Seiva gefiria, aná gaa bee aita rouvie. Aná gaga evere: ‘Angá undari danode undidiguturera embómi, unona anda gitofo ea, amó injigha urie.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Aná yavi jo sirorambi irieta, amó nimandu rere. Amindu aná yavi furá siroruturota gigigadora mo, nímane, amó aná umó re nu, gaabee egegaita rosoravore.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Nímandu amó gaa bee rere. Enembo avona anda ninengota furaita rouvia aghi enembodu ‘Orokaiva’ rirota ghaito teno fugadua, umó andú beago ‘Orokaiva’ rirota, ghaito teno fugaita rouvie. Kotú avona andú ‘Orokaiva’ rirota, ghaito teno fugadua, umó God amó ninenguturieta furera-du beago, ‘Orokaiva’ rirota, ghaito teno fugaita rouvie.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Umó aghá riria-da ambova, Iesu unda neno rova mema jojago itatama urota isaghava ririe, “Amó nímandu gaa bee rere. Embó eini nímanda rorova vitia-mi, amó dubo urota, gitofoda ingova itaita rouvie.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Iesu aghá ririeta, námane unda ambo nimbi dibe mino-mino gigiguturere. Anada bee mo, Iesu aná gaga avodu reiria, námane mana-mana egeguturere.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ambo nimbi eini Iesu da neno buta uria, Iesu gha takembea asumbea vitirie.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Aghá uua-du, Saimon Pita na ingomi undú ivata urota uriga ari-du ririe, “Umó avodu reiria-nu, rea ningi!” ririe.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Aghá ririeta, umó gosá ea aria Iesu dava takembuturota rea niningurie, “Jojabee, enembo avona imó dubo adu?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Aghá ririeta, Iesu mino ririe, “Amó ená farava imbebegari itoko suriava ga degimbea avodu utadora, aná umó re.” Aghá rea doa, farava suriava ga degimbea, bua Keriot embó Saimon da mendi, Judas du ututurie.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ututurieta, Judas aná farava rurua aghade, Satan undava terua asuguturie. Aghá urieta, Iesu na Judas du eghá ririe, “Imó donu aita rora, tutomi ege!”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Tago, Iesu bee dodu undú aghá riria, námane undari undidiguturota vitirera einimi, jo tanana egegambi re.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Atá Judas umó gurida kaifa kato-gea, banauda undari dumeni bari-du reiria, aĩ, makasi enembodu guri utari-du reiria, aghago nundubuturere.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Avore, Judas farava bua bubua isaghava irueta, tumba riruturie.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judas arieta-gea, Iesu eghá ririe, “Enemboda Jojabeeda* durogha oreki isagha rouvie. Kotú God da durogha gari beago undava reta furá isagha aita rouvie.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Amó aghá urota, God da durogha enembomi gigiguturota, God beago undufa ata, Enemboda Jojabeeda durogha gari oreki enembo isagha ata enembo gigigaita rousue.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Anda sasingu, amó namonde fefera tufoko iraita rore. Atá nímane andú tava egegaita rosoravore. Tago Jiusi enembodu rirera aghagonu oreki nímandu rere: Amó niavo yaita rora, nímane jo yari inono irambi re.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Atá agho dari reka anda rei-ututora evere. Mino-mino neno bubuge! Amó nímane neno rei-rurora dabako aghagonu, mino-mino neno bubuge!
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Nímane mino-mino neno bubugadora mo, nímane anda ambo nimbi egegea vitera-nu, enembomi gigigaita rousue.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Aghá riria-du, Saimon Pita na uriga urie, “Jojabee, imó niavo yado?” ririeta, Iesu mino ririe, “Amó niavo yaita rora, nímane jo oreki anda ambova furari inono irambi re. Tago, ambova nímane anda ambova fufugaita rosoravore.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Iesu aghá ririeta, Pita na uriga urie, “Jojabee, daiyagha ea, oreki amó inda ambova yambi ari gaa rere? Amó anda jebuga doa, indú rea, amburaita rore.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Aghá ririeta, Iesu mino eghá ririe, “Gaa bee, imó inda jebuga doa andú rea amburadora? Amó indú gaa bee rere. Kokora be dimbambi irota, fefera bakode imó, amó jo gambi gaa rea, kivu aita roravore!”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.