Atos 9
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs VC
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 — ausente —
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Aghá ririeta, fristida beforo righarimi Sol sonembuturieta-gea, umó erea Damaskus arie. Aria, naa kasava bubaita itoko uua mo, jo gaimbo ambi unana uutuvareta undava janimbuturie.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 — ausente —
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 — ausente —
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Avoreta, imó erea ii, naava bubadi-gea, imó donu aita rora avo rata ningadi,” aghá ririeta niningurie.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Sol de igiguturia enembo dumenimi, avo tukú ea jiria be sidara egeguturie. Sol du donu riria aná, númane dano beda eronu niningiguturie-tago, avona be riria enembo jo gigigambi re.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Aná gaga rea sidara urieta, Sol umó endavareta erea, dibe fangiturie. Dibe fangiturie-tago, Sol umó eini-eini donu jo gambi urie. Aghá uria-du, Sol unda kokomanami umó ingova righia bua aria, Damaskus bubua teteruguturie.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Avo terua, Sol umó dibe fangea, eini-eini jo gambi kotú undari o uvu undambi irirota, onembo bakode sidara urie.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Iesu da gaabee ari kato eini, ragaro Ananaius, umó Damaskus irirota, barauva Jojabee gerueta, undava eghá ririe, “Ananaius!” ririeta, umó eghá ririe, “Jojabee, amó enanu vitere.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Aghá ririeta, Jojabee undú eghá ririe, “Imó erea ii! Emboro ragaro Dambudogova ii, Judas da kambova terua, Tarsus embó eini, ragaro Sol avo benunu urota vitieta, undú uriga ea ningi!
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Sol benunu urota, unda barauva, embó eini ragaro Ananaius na iya terua, unda dibe taubana ari-du rea, ingo unda tamova righia-nu gie.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Aghá ririeta, Ananaius eghá ririe, “Jojabee, enembo oruabe Sol da ari-bari akokogo dano unona Jerusalem fefera inono inda yaverodava eta rouvia-nu andú isagha eta rousue.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Kotú oreki umó aná fristida kokotofuda ragarova enembo inda ragarova tumogha baĩ eta rousua-nu nandia bundaita rea reifie.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Aghá ririeta, Jojabee Ananaius du mino eghá ririe, “Imó erea ii! Anada bee mo, amó sonembari-du rea, umó gategetore. Umó anda ragarova minono rata, Jiusi enemboda gitofo, endada kokotofu kotú Jiusi enembo dumeni amó tanana egegari-du, gategetore.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Kotú, anona andufa iruguturota, Sol anda ragarova mema daiyagha kotú mema donu itatama aita rouvia-nu gia goghó aita rouvie.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Aghá ririeta, Ananaius umó erea aria, kambova terua, unda ingomi Sol da tamova ririkurota, eghá ririe, “Anda ikoko Sol, imó Jojabee Iesu emborova fururota geraravore. Inda dibe taubana ari-du, kotú Asisi Kakara indava vorea asugari-du, Iesu na ninengetueta amó etere.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Aghá ririeta, eini-eini uvu okada taatagomi Sol da dibevareta jujururieta, unda dibe taubana urie. Aghá urieta, Sol erea, benunu urieta, umó bafutaito urie.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Aghá urieta, Sol umó undari undia, ano bua jebuguturie.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Aghade, gaimbo ambi umó tutuno ea, Jiusi enemboda nghaĩ itari kambo* anava iru-furu urota, Iesu da ragarova minono reta urie. Aghá urota, umó eghá reta urie, “Iesu umó aná, God da Mendi bee re,” reta urie.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Enembo númane, Sol da aghá riria-nu ningia, duduku-dadaka ea mana-mana egeguturota, eghá regeguturie, “Ená embónu nundubea gigige! Embó eini, Jerusalem enembo Iesu da ragaronu rea tumogha baĩ egegeta rousua-nu, deaveta ambubugeta rousua, aná umó ra, aĩ? Kotú embó eini Iesu da yavero enava nandia, God da fristida* kokotofudava utaita rea futa, aná embó mo evera? Avotago, ená embó mo daiyagha gaga dibe eini reiri?” regeguturie.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Aghá reaveta, Sol unda ano dano ititurota, minono reta urie. God na Iesu ninenguturieta furia ananu irugea goghó urieta, Jiusi enembo Damaskus irita uria-mi niningigea, mana-mana ea be sidara egeguturie.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Fefera dumeni sidara urieta anada ambova, Jiusi enembo númane Sol data amburari-du rea, bubua danode desea, manaka gaegeguturie.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Avotago, númane donu riria aná, Sol umó niningurie. Númane Sol nu nandia data amburari-du tumba onembo aná naa ghoukada bebato beva jiria kaifa egegeta urie.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Aghá egegeta ueta, tumba einiva, Sol unda yaveromi erea, umó bua kararava fendia tino ea, toova ititurieta vorea jiria seriguturie.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sol aria, Jerusalem bubua, umó ya Iesu da yaverode takembasue-tago, númane umó jo gaabee ambi egeguturie. Umó sei númandava ari-bari akokogo eta uria-du, númane oru egeguturie.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Oru egegutueta gerurie-gea, Barnabas na erea, Sol sonembea, umó bua aria, Iesu da ambo nimbidava teterurie. Terua, Sol na daiyagha emborova irurota, Jojabee geruria, kotú Jojabee Iesu na daiyagha Sol dava gaga riria ananu, Barnabas na númandu iruguturie. Iruguturota, Sol umó daiyagha Jiusi enembo dava jo oru ambi, Iesu da ragarova Damaskus avo minono reta uria-nu iruguturieta, númane niningiguturie.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Sol na Iesu da yavero kena terua, numonde danode irirota, iru-furu urota, jo oru ambi, Jerusalem naava Jojabeeda ragarova minono reta urie.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Aghá ea, Sol erea, Jiusi enembo dumeni Grik gaa reta uria-de, gaa rea besiga urie. Besiga ea, númane Sol data amburari-du regeguturie.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Aghá regeguturieta, Iesu da yavero dumenimi ningia, Sol bua aria, bogu naa ragaro Sisaria anava jiria, umó ninenguturieta, Tarsus naava arie.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Fefera aghade, frovensi dano bakode, Judia, Galili kotú Samaria anava, dara, bouvu o neno mema eini Iesu da yaverodava jo sirorambi re. Asisi Kakarami sonembutuaveta, Iesu da yavero neno nundubari taubana urota, Jojabeedu kakara eta urie. Aghá urota, Iesu da yavero oruaruabe siroreta urie.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pita umó natofo kaifa urota, naa nanjogo iru-furu eta urie. Goroto einiva umó erea, God da natofo gaita rea, naa ragaro Lida anava esega arie.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Aria bubua, Pita na embó eini eka ingo dimbaride, ragaro Ainias nu tafirie. Aná embó kambo rova faro itiva vasia irieta, ghaeko dano 8 sidara urie.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Tambua, Pita na undú eghá ririe, “Ainias, Iesu Keriso na retueta, imó rei-jebugutoravore. Imó erea, inda ghaito borea iti!” Aghade, Ainias gaimbo ambi jebuguturie.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Jebuguturieta, Lida naava kotú Saron naava enembode dano umó avo gia, neno kaverea Jojabee gaabee egeguturie.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Naa ragaro Jopa anava, Iesu du gaabee eta uria evetu eini ragaro Tabita vitirie. Aná evetuda ragaro, Grik gaami Dorkas reta urie. Umó fefera inono enembo sonembuturota, unda gugua-ghayafami makasi enembo sonembuturota vitirie.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Fefera aghade, umó kae bua ambubuturieta, númane unda tamo bua, uvumi gutia simbugea bua aria, iti kamboda rova ititiguturie.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Jopa naavareta ya Lida bubari, jo airobe irambi re. Pita umó Lida naava esega furia irieta niningigea, Iesu da yavero Jopa vitiria-mi embobo ungagha ninenguturieta aria, Pita dava buburiturie. Bubua, Pita du ririe, “Fu, namonde tutumi yare!”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Aghá ririeta, Pita erea, numonde aria buburiturieta, natofo erea, Pita bua iti kambova viviturie. Dorkas da sonembeta uria dodorumi dano furia Pita fugea ovenembea dari sorara urota, Dorkas da asugari mane fifinembea ututuria-nu bua, Pita kena iruguturie.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Aghá urieta-gea, Pita na ririeta, aná enembo dano erea isaghava bububuguturie. Pita na koubomi jengirea benunu ea sidara ea, kaverea dibe umó kena ea, unda ragaro beenu rirota, “Tabita, ere!” ririeta, aná evetu dibe fangea Pita gia erea asumbuturie.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Asumbuturieta, Pita na ingo sinia aria, unda ingova bua ririkurieta erorurieta, ghogho ririeta, Iesu da yaverode aná dodorude dano furia bububuguturieta, Dorkas jebuguturia-nu iruguturieta gigiguturie.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Aghá uria-da bingá aná aria fafate urieta, Jopa naava enembo dano niningigea, Jojabeenu gaabee egeguturie.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Aghá urieta, Pita umó itoko yafago avo unda akau Saimon gha vitirie. Saimon rera, umó nino okada andoro ananu bua, ingimi simbugea, enembo dumeni dava ututurota, guri buta urie.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.