Atos 9
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARC
1 — ausente —
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 — ausente —
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Aghá ririeta, fristida beforo righarimi Sol sonembuturieta-gea, umó erea Damaskus arie. Aria, naa kasava bubaita itoko uua mo, jo gaimbo ambi unana uutuvareta undava janimbuturie.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 — ausente —
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 — ausente —
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Avoreta, imó erea ii, naava bubadi-gea, imó donu aita rora avo rata ningadi,” aghá ririeta niningurie.
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Sol de igiguturia enembo dumenimi, avo tukú ea jiria be sidara egeguturie. Sol du donu riria aná, númane dano beda eronu niningiguturie-tago, avona be riria enembo jo gigigambi re.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Aná gaga rea sidara urieta, Sol umó endavareta erea, dibe fangiturie. Dibe fangiturie-tago, Sol umó eini-eini donu jo gambi urie. Aghá uria-du, Sol unda kokomanami umó ingova righia bua aria, Damaskus bubua teteruguturie.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Avo terua, Sol umó dibe fangea, eini-eini jo gambi kotú undari o uvu undambi irirota, onembo bakode sidara urie.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Iesu da gaabee ari kato eini, ragaro Ananaius, umó Damaskus irirota, barauva Jojabee gerueta, undava eghá ririe, “Ananaius!” ririeta, umó eghá ririe, “Jojabee, amó enanu vitere.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Aghá ririeta, Jojabee undú eghá ririe, “Imó erea ii! Emboro ragaro Dambudogova ii, Judas da kambova terua, Tarsus embó eini, ragaro Sol avo benunu urota vitieta, undú uriga ea ningi!
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Sol benunu urota, unda barauva, embó eini ragaro Ananaius na iya terua, unda dibe taubana ari-du rea, ingo unda tamova righia-nu gie.”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Aghá ririeta, Ananaius eghá ririe, “Jojabee, enembo oruabe Sol da ari-bari akokogo dano unona Jerusalem fefera inono inda yaverodava eta rouvia-nu andú isagha eta rousue.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Kotú oreki umó aná fristida kokotofuda ragarova enembo inda ragarova tumogha baĩ eta rousua-nu nandia bundaita rea reifie.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Aghá ririeta, Jojabee Ananaius du mino eghá ririe, “Imó erea ii! Anada bee mo, amó sonembari-du rea, umó gategetore. Umó anda ragarova minono rata, Jiusi enemboda gitofo, endada kokotofu kotú Jiusi enembo dumeni amó tanana egegari-du, gategetore.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Kotú, anona andufa iruguturota, Sol anda ragarova mema daiyagha kotú mema donu itatama aita rouvia-nu gia goghó aita rouvie.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Aghá ririeta, Ananaius umó erea aria, kambova terua, unda ingomi Sol da tamova ririkurota, eghá ririe, “Anda ikoko Sol, imó Jojabee Iesu emborova fururota geraravore. Inda dibe taubana ari-du, kotú Asisi Kakara indava vorea asugari-du, Iesu na ninengetueta amó etere.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Aghá ririeta, eini-eini uvu okada taatagomi Sol da dibevareta jujururieta, unda dibe taubana urie. Aghá urieta, Sol erea, benunu urieta, umó bafutaito urie.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Aghá urieta, Sol umó undari undia, ano bua jebuguturie.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Aghade, gaimbo ambi umó tutuno ea, Jiusi enemboda nghaĩ itari kambo* anava iru-furu urota, Iesu da ragarova minono reta urie. Aghá urota, umó eghá reta urie, “Iesu umó aná, God da Mendi bee re,” reta urie.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Enembo númane, Sol da aghá riria-nu ningia, duduku-dadaka ea mana-mana egeguturota, eghá regeguturie, “Ená embónu nundubea gigige! Embó eini, Jerusalem enembo Iesu da ragaronu rea tumogha baĩ egegeta rousua-nu, deaveta ambubugeta rousua, aná umó ra, aĩ? Kotú embó eini Iesu da yavero enava nandia, God da fristida* kokotofudava utaita rea futa, aná embó mo evera? Avotago, ená embó mo daiyagha gaga dibe eini reiri?” regeguturie.
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Aghá reaveta, Sol unda ano dano ititurota, minono reta urie. God na Iesu ninenguturieta furia ananu irugea goghó urieta, Jiusi enembo Damaskus irita uria-mi niningigea, mana-mana ea be sidara egeguturie.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Fefera dumeni sidara urieta anada ambova, Jiusi enembo númane Sol data amburari-du rea, bubua danode desea, manaka gaegeguturie.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Avotago, númane donu riria aná, Sol umó niningurie. Númane Sol nu nandia data amburari-du tumba onembo aná naa ghoukada bebato beva jiria kaifa egegeta urie.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Aghá egegeta ueta, tumba einiva, Sol unda yaveromi erea, umó bua kararava fendia tino ea, toova ititurieta vorea jiria seriguturie.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Sol aria, Jerusalem bubua, umó ya Iesu da yaverode takembasue-tago, númane umó jo gaabee ambi egeguturie. Umó sei númandava ari-bari akokogo eta uria-du, númane oru egeguturie.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Oru egegutueta gerurie-gea, Barnabas na erea, Sol sonembea, umó bua aria, Iesu da ambo nimbidava teterurie. Terua, Sol na daiyagha emborova irurota, Jojabee geruria, kotú Jojabee Iesu na daiyagha Sol dava gaga riria ananu, Barnabas na númandu iruguturie. Iruguturota, Sol umó daiyagha Jiusi enembo dava jo oru ambi, Iesu da ragarova Damaskus avo minono reta uria-nu iruguturieta, númane niningiguturie.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Sol na Iesu da yavero kena terua, numonde danode irirota, iru-furu urota, jo oru ambi, Jerusalem naava Jojabeeda ragarova minono reta urie.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Aghá ea, Sol erea, Jiusi enembo dumeni Grik gaa reta uria-de, gaa rea besiga urie. Besiga ea, númane Sol data amburari-du regeguturie.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Aghá regeguturieta, Iesu da yavero dumenimi ningia, Sol bua aria, bogu naa ragaro Sisaria anava jiria, umó ninenguturieta, Tarsus naava arie.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Fefera aghade, frovensi dano bakode, Judia, Galili kotú Samaria anava, dara, bouvu o neno mema eini Iesu da yaverodava jo sirorambi re. Asisi Kakarami sonembutuaveta, Iesu da yavero neno nundubari taubana urota, Jojabeedu kakara eta urie. Aghá urota, Iesu da yavero oruaruabe siroreta urie.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Pita umó natofo kaifa urota, naa nanjogo iru-furu eta urie. Goroto einiva umó erea, God da natofo gaita rea, naa ragaro Lida anava esega arie.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Aria bubua, Pita na embó eini eka ingo dimbaride, ragaro Ainias nu tafirie. Aná embó kambo rova faro itiva vasia irieta, ghaeko dano 8 sidara urie.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Tambua, Pita na undú eghá ririe, “Ainias, Iesu Keriso na retueta, imó rei-jebugutoravore. Imó erea, inda ghaito borea iti!” Aghade, Ainias gaimbo ambi jebuguturie.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Jebuguturieta, Lida naava kotú Saron naava enembode dano umó avo gia, neno kaverea Jojabee gaabee egeguturie.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Naa ragaro Jopa anava, Iesu du gaabee eta uria evetu eini ragaro Tabita vitirie. Aná evetuda ragaro, Grik gaami Dorkas reta urie. Umó fefera inono enembo sonembuturota, unda gugua-ghayafami makasi enembo sonembuturota vitirie.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Fefera aghade, umó kae bua ambubuturieta, númane unda tamo bua, uvumi gutia simbugea bua aria, iti kamboda rova ititiguturie.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Jopa naavareta ya Lida bubari, jo airobe irambi re. Pita umó Lida naava esega furia irieta niningigea, Iesu da yavero Jopa vitiria-mi embobo ungagha ninenguturieta aria, Pita dava buburiturie. Bubua, Pita du ririe, “Fu, namonde tutumi yare!”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Aghá ririeta, Pita erea, numonde aria buburiturieta, natofo erea, Pita bua iti kambova viviturie. Dorkas da sonembeta uria dodorumi dano furia Pita fugea ovenembea dari sorara urota, Dorkas da asugari mane fifinembea ututuria-nu bua, Pita kena iruguturie.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Aghá urieta-gea, Pita na ririeta, aná enembo dano erea isaghava bububuguturie. Pita na koubomi jengirea benunu ea sidara ea, kaverea dibe umó kena ea, unda ragaro beenu rirota, “Tabita, ere!” ririeta, aná evetu dibe fangea Pita gia erea asumbuturie.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Asumbuturieta, Pita na ingo sinia aria, unda ingova bua ririkurieta erorurieta, ghogho ririeta, Iesu da yaverode aná dodorude dano furia bububuguturieta, Dorkas jebuguturia-nu iruguturieta gigiguturie.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Aghá uria-da bingá aná aria fafate urieta, Jopa naava enembo dano niningigea, Jojabeenu gaabee egeguturie.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Aghá urieta, Pita umó itoko yafago avo unda akau Saimon gha vitirie. Saimon rera, umó nino okada andoro ananu bua, ingimi simbugea, enembo dumeni dava ututurota, guri buta urie.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.