Atos 21
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NVI
1 Námane Pol de ghaava* vorea, námane aná Efesus enembo ghanena ea ninenguturieta irueta, námane dibe dambu rekimbea arera, enda butu eini ragaro Kos avo tetereguturere. Terua bubua rekimbea irueta, rifo atiturieta, námane enda butu eini, ragaro Rodes, avo bubua arera, naa ragaro Patara avo tetereguturere.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Terua, aná ghaa avo doa, ghaa eini tava egegea, ghaa eini frovensi ragaro Fonisia avo yaita ueta ningia, aná ghaava vorea rekimbea igiguturere.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Rekimbea irurota, Saiprus enda butu gia ingo anda kena doa serigea rekimbea arera, bogu naa ragaro Tair, Siria Frovensi avo teterurere. Terua, aná ghaava soro anava tigasueta vorasue.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Aghade, námane aná ghaa doa vitia, Iesu da yavero dumeni tambua, númandava avo fura eini eviviguturere. Kotú númane Asisi Kakarada anomi Pol rourogo Jerusalem yauve-degea regeguturie.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Atá, námane avo vitirera fefera sidara urieta, námane erea yaita yavi ueta, Iesu da yavero avo dano, evetu embó, ariri yarata, mendi sasingude dano yavi ea erorurieta, namonde danode vorea arera, ghaa fafova bububugea, námane dano koubomi jejengirea benunu egeguturere.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Benunu ea doa, námane erea naava enembo ghanena ea, námane arera, ghaava vovorueta, númane kaverea naava igiguturie.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Aghá ea, námane Tair reta rekimbea arera, bogu naa ragaro Tolemeas teterurere. Iesu da yavero avo tambua, fefera dabako namonde vitirere.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Anava evia, rifo atiturieta, námane aná bogu naa doa arera, bogu naa eini Sisaria avo bubua, embó eini Iesu da ragarova minono reta uria, ragaro Filip dava eviviguturere. Atá Filip rera, undari Jerusalem avo vesa boanda ari-du rirota, sei embobo dano 7 gateguturia-da eini umó re.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Filip da sasingu aririkoko ungagha-ungagha vai ambi irita uria, númane aná feroveta re.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Námane avo fefera oruago irieta, feroveta eini, ragaro Agabus, Judia Frovensi reta furia,
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 námandava bubua, Pol da abaguva dighari siirinu bua undufa unda eka ingo bundia, eghá ririe, “Atá amó ená eka ingo bundetueta reisi-geroravore. Asisi Kakara eghá reirie, ‘Jerusalem avo Jiusi enembomi erea, ená abaguva dighari siirida numamonu nandia, eghá bundia bua ya, namonde anda gitofo Rom enembo dava ututugaita rousue.’”
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Aghá ririeta ningia doa, námane naa enembode dano, Pol rourogo Jerusalem yauve-degea bureguturere.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Bureguturie-tago, umó eghá ririe, “Nímane dodu jii rieta, amó neno mema ro? Atá amó Jerusalem avo bundaita rouvia, aná avore. Kotú amó Iesu gaabee eta rora amindu, amó data amburaita rora beago, avore. Amindu amó jo oru ambi re.”
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Umó aghá rea, námanda gaga jo bambi urieta jarea doa, námane eghá regeguturere, “Avore, Jojabeeda uno aghagonu ae!”
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Aghá regeguturera-da ambova fefera dumeni sidara urieta-gea, erea námanda eini-eini taimbea bua, Jerusalem igiguturere.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Kotú Iesu da yavero dumeni aná bogu naa Sisaria vitiria-mi erereguturieta, namonde igiguturere. Arera avo bubua, námane niavo evivigaita rosora-nu, númanena iruguturie. Atá, aná kambo numamo aná butu Saiprus embó re, unda ragaro aná Nason re. Umó aná seibe sei tutunova Iesu da gaabee ari kato eini urie.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Námane arera bububuguriturieta, Iesu da yavero dumeni Jerusalem vitiria-mi, gangorogha, “Oro, oro, kaiva!” rea, vuria dasea námane bububuguturie.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Aghá urieta, tumba dabako evia rifo atiturieta, námane Pol de dano erea, Jems gigigaita arera, Iesu da yaveroda babarigari dano avo tatambuguturere.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Aghade, Pol na númane ghanena ea, umó Jiusi enemboda gitofoda gorotova buro eta uria-da rova, God donu urieta siroruturia-nu, isuri urieta niningiguturie.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Aghá ririeta niningigea, númane dano God du raga rea doa, eghá regeguturie, “Pol, imonu rei-geroravore, namonde amó Jiusi enembo natofo jede nanjogo dano Iesu nu gaabee egegeta rousue. Kotú Moses da Gaga beago kaifa ea goghó egeguturota vitere.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Enembo avona-avona futa inda tamova gavera eghá rita. Inona namonde anda natofo Jiusi enembo dumeni sei namonde anda gitofoda gorotova naa dighia asumbuturia-dava arera, Moses da Agho Daride, kotú namonde amó Jiusi enemboda evovo doari-du rari gaa reravore. Kotú númanda sasingu vivideda viida mendó andoro ananu rourogo tafugauve-degea rari gaa ananu, gavera namonde anda natofo Jiusi enembo Jerusalem eve reaveta ningita rousue.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Imó tumbo futara aná, númane tutumi ningaita rousue. Amindu, namonde amó daiyagha egega?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Avore, námane, imó eghá adi uno rosore. Enava embobo ungagha-ungagha jijiregea irieta rei-gerora, númane God da buro dumeni egegaita, God dava be gajiturie-gea, fouma jo arugambi eta rousue. Atá númanda fefera aná etia sidara etue.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Amindu imó nemonde igige, Moses da Agho Dari-mi donu reiria aghagonu inona númanda fouma arugarida mino utadi-gea, ambova fouma arugoe. Aghá ea, vesa dea dungaita rouvia-da, nino-okada mino, inona utadi! Aghá adora mo, imó Moses da Agho Dari kaifa eta rora, aná enembo dano gia tanana egegaita rousue. Kotú inda tamova unongu regeguturia dano gavera, aná tanana egegaita rousue.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Namonde amó Jiusi enemboda gitofo avona Iesu gaabee uria-dava ingisova enanu sei gegembuguturere. Nino oka dea bua ya, ingomi uubu ari god da dibeva vesa dungadua-nu undauve-degea regeguturere. Kotú tatangu undauve-degea rirere. Kotú nino oka ivasi itota ukova dimbua amburadua-nu undauve-degea regeguturere. Kotú dita faima auve-degea regeguturere. Atá númane jo Moses da Agho Dari dano kaifa ari-du rambi re.”
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Jems aghá ririeta, Pol umó aná embobode dano simbugea God du Tafaroro Ari Kambova* igiguturie. Moses da Agho Dari donu reiria ananu ea sidara ari-du, Pol na Tafaroro Ari Kambova buro kakatodu eghá ririe, “Ená embobo ungagha-ungagha sonembeta riara amode dano, námane eini-eini simbugetore. Amindu, númanda ragaro gembadi-gea, fura dabakoda ambova númane furá númanda ragarova nino oka dea vesa dungota-gea, númanda be gajarida fefera sidara aita rouvie.”
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Pol da kokomanada fura sidara aita uua aghade mo, Pol God du Tafaroro Ari Kambo* rova irieta, Jiusi enembo dumeni Esia Frovensi reta furia-mi, umó gia ereregea, umó dari-du neno undidiguturieta natofo jedemi Pol nanandiguturie.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 Nanandigea, númane be fugia eghá regeguturie, “Israel enembo fufuge, sonembadi! Embó eini iiava roo enda dumeni dumeniva deĩ urota, enembo dano kuvia, númane namonde amó Jiusi enemboda Agho Daride, kotú Moses da Agho Daride, kotú ená God du Tafaroro Ari Kambode injigha ari-du rea, nghaĩ itia irugeta rouvia, aná evere. Kotú umó namonde anda gitofo bua, eve God du Tafaroro Ari Kambova teteruguta-mi ená kambo kakara bebeta uta.”
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Aghá regeguturia-da bee mo, gitofo enemboda bogu naa ragaro Efesus embó eini, ragaro Trofimus, ungá Pol gha Jerusalem avo deĩ ueta gia, eghá nundubuturie, “Aghajora, Pol namonde anda Agho Dari bejuturota, namonde anda gitofo einigha etia, God du Tafaroro Ari Kambova rei-teterua-jogo,” aghá nundubuturie.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Avore, Pol nandituria-da bingá ningia, enembo dano vesó-vesó urota furia avo desiturie. Danode avo desiturie-tago, númane jo aná desari-da ruru gigigambi re. Aghá urie-gea, Pol ingova ghambugea bua, isaghava bububuguturie. Ueta, God du Tafaroro Ari Kamboda bebato gajiturie.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Aghade aná enembo desituria-mi, Pol bua amburari-du dedegutueta, anada bingá arieta, Rom enemboda mene-mene ari kakatoda barirari umó niningurie. Aná mo, Jerusalem enembo dano vesó-vesó ari gaa ririeta niningurie.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Aghá ningia, jo gaimbo ambi, unda mene-mene ari kakatode númanda beforo righari dumenide dano bua, sumbarimi aria, natofo jededa rorova tetereguturie. Aghade númane, mene-mene ari kakatode númanda beforo righari manede bububuguturieta gigiguturie-gea, Pol rei-deruria avo dodoguturie.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Dodoguturieta, beforo righarimi Pol nandia, unda mene-mene ari kakato dumeni seini mane ungaghami bundari-du ririe. Aghá rea doa, uriga eghá urie, “Ená embó mo, avouvi? Umó mo, daiyagha etu?”
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Uriga urieta-gea, aná natofo jede erea, gaga unda-unda avo kinoto-kanoto regeguturie. Jo gaga dabako rambi urieta-gea, aná mene-meneda beforo righari umó bee dodu Pol data amburari-du regeguturia aná, jo tanana ambi re. Aghá ea, umó mana-mana urie-gea, unda mene-mene ari kakato Pol bua númanda kambesi ghouka dighia ovenembarida rova ya terari-du ririe.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Aria, ghoukada ririva bubua aná mene-mene ari kakatomi Pol fumbua vivitiguturie. Anada bee mo, aná natofo desituria-mi Pol daita egeguturie.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Númane Pol daita unda ambova tuvia gigiguturota, koko rea, eghá regeguturie, “Dege, amburoe!”.
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Aghade mene-mene ari kakatomi Pol bua ghouka rova teterugutueta, umó aná mene-mene ari kakatoda beforo righari-du Grik gaami eghá ririe, “Anda gaga itokoko raitata ningi.” Aghá ririeta, beforo righari duduku ea ririe, “Imó mo, daiyagha-daiyagha ea Grik gaami rere? Rege, ningore!
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Anda nundubari mo, Isip embó eini unda dumeni 4,000 aghago kofiri ea bua, námane Rom enembode mene-mene aita rea, misi gandigha, gii, bere kefata mane bua, kambesi uvu tefova nungaita aria aná mo imó ra-jogo. Imó mo, avouvi? Rege ningore!”
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Aghá ririeta-gea, Pol ririe, “Amó aná, Jiusi embó re. Amó Silisia Frovensida rova, bogu naa jojabe, ragaro Tarsus, avo siroruturere. Kotú amó ená natofodava minono raita uno rore.”
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Aghá ririeta-gea, mene-meneda beforo righari umó “avore” ririeta, Pol na ririva jiria, be dodogari-du rea, ingomi toghoto urieta, be dodoguturieta-gea, Pol umó Jiusi enemboda gaami eghá ririe.
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.