Atos 21

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Námane Pol de ghaava* vorea, námane aná Efesus enembo ghanena ea ninenguturieta irueta, námane dibe dambu rekimbea arera, enda butu eini ragaro Kos avo tetereguturere. Terua bubua rekimbea irueta, rifo atiturieta, námane enda butu eini, ragaro Rodes, avo bubua arera, naa ragaro Patara avo tetereguturere.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Terua, aná ghaa avo doa, ghaa eini tava egegea, ghaa eini frovensi ragaro Fonisia avo yaita ueta ningia, aná ghaava vorea rekimbea igiguturere.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Rekimbea irurota, Saiprus enda butu gia ingo anda kena doa serigea rekimbea arera, bogu naa ragaro Tair, Siria Frovensi avo teterurere. Terua, aná ghaava soro anava tigasueta vorasue.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Aghade, námane aná ghaa doa vitia, Iesu da yavero dumeni tambua, númandava avo fura eini eviviguturere. Kotú númane Asisi Kakarada anomi Pol rourogo Jerusalem yauve-degea regeguturie.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Atá, námane avo vitirera fefera sidara urieta, námane erea yaita yavi ueta, Iesu da yavero avo dano, evetu embó, ariri yarata, mendi sasingude dano yavi ea erorurieta, namonde danode vorea arera, ghaa fafova bububugea, námane dano koubomi jejengirea benunu egeguturere.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Benunu ea doa, námane erea naava enembo ghanena ea, námane arera, ghaava vovorueta, númane kaverea naava igiguturie.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Aghá ea, námane Tair reta rekimbea arera, bogu naa ragaro Tolemeas teterurere. Iesu da yavero avo tambua, fefera dabako namonde vitirere.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Anava evia, rifo atiturieta, námane aná bogu naa doa arera, bogu naa eini Sisaria avo bubua, embó eini Iesu da ragarova minono reta uria, ragaro Filip dava eviviguturere. Atá Filip rera, undari Jerusalem avo vesa boanda ari-du rirota, sei embobo dano 7 gateguturia-da eini umó re.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Filip da sasingu aririkoko ungagha-ungagha vai ambi irita uria, númane aná feroveta re.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Námane avo fefera oruago irieta, feroveta eini, ragaro Agabus, Judia Frovensi reta furia,
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 námandava bubua, Pol da abaguva dighari siirinu bua undufa unda eka ingo bundia, eghá ririe, “Atá amó ená eka ingo bundetueta reisi-geroravore. Asisi Kakara eghá reirie, ‘Jerusalem avo Jiusi enembomi erea, ená abaguva dighari siirida numamonu nandia, eghá bundia bua ya, namonde anda gitofo Rom enembo dava ututugaita rousue.’”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Aghá ririeta ningia doa, námane naa enembode dano, Pol rourogo Jerusalem yauve-degea bureguturere.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Bureguturie-tago, umó eghá ririe, “Nímane dodu jii rieta, amó neno mema ro? Atá amó Jerusalem avo bundaita rouvia, aná avore. Kotú amó Iesu gaabee eta rora amindu, amó data amburaita rora beago, avore. Amindu amó jo oru ambi re.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Umó aghá rea, námanda gaga jo bambi urieta jarea doa, námane eghá regeguturere, “Avore, Jojabeeda uno aghagonu ae!”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Aghá regeguturera-da ambova fefera dumeni sidara urieta-gea, erea námanda eini-eini taimbea bua, Jerusalem igiguturere.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Kotú Iesu da yavero dumeni aná bogu naa Sisaria vitiria-mi erereguturieta, namonde igiguturere. Arera avo bubua, námane niavo evivigaita rosora-nu, númanena iruguturie. Atá, aná kambo numamo aná butu Saiprus embó re, unda ragaro aná Nason re. Umó aná seibe sei tutunova Iesu da gaabee ari kato eini urie.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Námane arera bububuguriturieta, Iesu da yavero dumeni Jerusalem vitiria-mi, gangorogha, “Oro, oro, kaiva!” rea, vuria dasea námane bububuguturie.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Aghá urieta, tumba dabako evia rifo atiturieta, námane Pol de dano erea, Jems gigigaita arera, Iesu da yaveroda babarigari dano avo tatambuguturere.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Aghade, Pol na númane ghanena ea, umó Jiusi enemboda gitofoda gorotova buro eta uria-da rova, God donu urieta siroruturia-nu, isuri urieta niningiguturie.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Aghá ririeta niningigea, númane dano God du raga rea doa, eghá regeguturie, “Pol, imonu rei-geroravore, namonde amó Jiusi enembo natofo jede nanjogo dano Iesu nu gaabee egegeta rousue. Kotú Moses da Gaga beago kaifa ea goghó egeguturota vitere.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Enembo avona-avona futa inda tamova gavera eghá rita. Inona namonde anda natofo Jiusi enembo dumeni sei namonde anda gitofoda gorotova naa dighia asumbuturia-dava arera, Moses da Agho Daride, kotú namonde amó Jiusi enemboda evovo doari-du rari gaa reravore. Kotú númanda sasingu vivideda viida mendó andoro ananu rourogo tafugauve-degea rari gaa ananu, gavera namonde anda natofo Jiusi enembo Jerusalem eve reaveta ningita rousue.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Imó tumbo futara aná, númane tutumi ningaita rousue. Amindu, namonde amó daiyagha egega?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Avore, námane, imó eghá adi uno rosore. Enava embobo ungagha-ungagha jijiregea irieta rei-gerora, númane God da buro dumeni egegaita, God dava be gajiturie-gea, fouma jo arugambi eta rousue. Atá númanda fefera aná etia sidara etue.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Amindu imó nemonde igige, Moses da Agho Dari-mi donu reiria aghagonu inona númanda fouma arugarida mino utadi-gea, ambova fouma arugoe. Aghá ea, vesa dea dungaita rouvia-da, nino-okada mino, inona utadi! Aghá adora mo, imó Moses da Agho Dari kaifa eta rora, aná enembo dano gia tanana egegaita rousue. Kotú inda tamova unongu regeguturia dano gavera, aná tanana egegaita rousue.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Namonde amó Jiusi enemboda gitofo avona Iesu gaabee uria-dava ingisova enanu sei gegembuguturere. Nino oka dea bua ya, ingomi uubu ari god da dibeva vesa dungadua-nu undauve-degea regeguturere. Kotú tatangu undauve-degea rirere. Kotú nino oka ivasi itota ukova dimbua amburadua-nu undauve-degea regeguturere. Kotú dita faima auve-degea regeguturere. Atá númane jo Moses da Agho Dari dano kaifa ari-du rambi re.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Jems aghá ririeta, Pol umó aná embobode dano simbugea God du Tafaroro Ari Kambova* igiguturie. Moses da Agho Dari donu reiria ananu ea sidara ari-du, Pol na Tafaroro Ari Kambova buro kakatodu eghá ririe, “Ená embobo ungagha-ungagha sonembeta riara amode dano, námane eini-eini simbugetore. Amindu, númanda ragaro gembadi-gea, fura dabakoda ambova númane furá númanda ragarova nino oka dea vesa dungota-gea, númanda be gajarida fefera sidara aita rouvie.”
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Pol da kokomanada fura sidara aita uua aghade mo, Pol God du Tafaroro Ari Kambo* rova irieta, Jiusi enembo dumeni Esia Frovensi reta furia-mi, umó gia ereregea, umó dari-du neno undidiguturieta natofo jedemi Pol nanandiguturie.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Nanandigea, númane be fugia eghá regeguturie, “Israel enembo fufuge, sonembadi! Embó eini iiava roo enda dumeni dumeniva deĩ urota, enembo dano kuvia, númane namonde amó Jiusi enemboda Agho Daride, kotú Moses da Agho Daride, kotú ená God du Tafaroro Ari Kambode injigha ari-du rea, nghaĩ itia irugeta rouvia, aná evere. Kotú umó namonde anda gitofo bua, eve God du Tafaroro Ari Kambova teteruguta-mi ená kambo kakara bebeta uta.”
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Aghá regeguturia-da bee mo, gitofo enemboda bogu naa ragaro Efesus embó eini, ragaro Trofimus, ungá Pol gha Jerusalem avo deĩ ueta gia, eghá nundubuturie, “Aghajora, Pol namonde anda Agho Dari bejuturota, namonde anda gitofo einigha etia, God du Tafaroro Ari Kambova rei-teterua-jogo,” aghá nundubuturie.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Avore, Pol nandituria-da bingá ningia, enembo dano vesó-vesó urota furia avo desiturie. Danode avo desiturie-tago, númane jo aná desari-da ruru gigigambi re. Aghá urie-gea, Pol ingova ghambugea bua, isaghava bububuguturie. Ueta, God du Tafaroro Ari Kamboda bebato gajiturie.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Aghade aná enembo desituria-mi, Pol bua amburari-du dedegutueta, anada bingá arieta, Rom enemboda mene-mene ari kakatoda barirari umó niningurie. Aná mo, Jerusalem enembo dano vesó-vesó ari gaa ririeta niningurie.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Aghá ningia, jo gaimbo ambi, unda mene-mene ari kakatode númanda beforo righari dumenide dano bua, sumbarimi aria, natofo jededa rorova tetereguturie. Aghade númane, mene-mene ari kakatode númanda beforo righari manede bububuguturieta gigiguturie-gea, Pol rei-deruria avo dodoguturie.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Dodoguturieta, beforo righarimi Pol nandia, unda mene-mene ari kakato dumeni seini mane ungaghami bundari-du ririe. Aghá rea doa, uriga eghá urie, “Ená embó mo, avouvi? Umó mo, daiyagha etu?”
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Uriga urieta-gea, aná natofo jede erea, gaga unda-unda avo kinoto-kanoto regeguturie. Jo gaga dabako rambi urieta-gea, aná mene-meneda beforo righari umó bee dodu Pol data amburari-du regeguturia aná, jo tanana ambi re. Aghá ea, umó mana-mana urie-gea, unda mene-mene ari kakato Pol bua númanda kambesi ghouka dighia ovenembarida rova ya terari-du ririe.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Aria, ghoukada ririva bubua aná mene-mene ari kakatomi Pol fumbua vivitiguturie. Anada bee mo, aná natofo desituria-mi Pol daita egeguturie.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Númane Pol daita unda ambova tuvia gigiguturota, koko rea, eghá regeguturie, “Dege, amburoe!”.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Aghade mene-mene ari kakatomi Pol bua ghouka rova teterugutueta, umó aná mene-mene ari kakatoda beforo righari-du Grik gaami eghá ririe, “Anda gaga itokoko raitata ningi.” Aghá ririeta, beforo righari duduku ea ririe, “Imó mo, daiyagha-daiyagha ea Grik gaami rere? Rege, ningore!
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Anda nundubari mo, Isip embó eini unda dumeni 4,000 aghago kofiri ea bua, námane Rom enembode mene-mene aita rea, misi gandigha, gii, bere kefata mane bua, kambesi uvu tefova nungaita aria aná mo imó ra-jogo. Imó mo, avouvi? Rege ningore!”
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Aghá ririeta-gea, Pol ririe, “Amó aná, Jiusi embó re. Amó Silisia Frovensida rova, bogu naa jojabe, ragaro Tarsus, avo siroruturere. Kotú amó ená natofodava minono raita uno rore.”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Aghá ririeta-gea, mene-meneda beforo righari umó “avore” ririeta, Pol na ririva jiria, be dodogari-du rea, ingomi toghoto urieta, be dodoguturieta-gea, Pol umó Jiusi enemboda gaami eghá ririe.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.