Atos 21
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ACF
1 Námane Pol de ghaava* vorea, námane aná Efesus enembo ghanena ea ninenguturieta irueta, námane dibe dambu rekimbea arera, enda butu eini ragaro Kos avo tetereguturere. Terua bubua rekimbea irueta, rifo atiturieta, námane enda butu eini, ragaro Rodes, avo bubua arera, naa ragaro Patara avo tetereguturere.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Terua, aná ghaa avo doa, ghaa eini tava egegea, ghaa eini frovensi ragaro Fonisia avo yaita ueta ningia, aná ghaava vorea rekimbea igiguturere.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Rekimbea irurota, Saiprus enda butu gia ingo anda kena doa serigea rekimbea arera, bogu naa ragaro Tair, Siria Frovensi avo teterurere. Terua, aná ghaava soro anava tigasueta vorasue.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Aghade, námane aná ghaa doa vitia, Iesu da yavero dumeni tambua, númandava avo fura eini eviviguturere. Kotú númane Asisi Kakarada anomi Pol rourogo Jerusalem yauve-degea regeguturie.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Atá, námane avo vitirera fefera sidara urieta, námane erea yaita yavi ueta, Iesu da yavero avo dano, evetu embó, ariri yarata, mendi sasingude dano yavi ea erorurieta, namonde danode vorea arera, ghaa fafova bububugea, námane dano koubomi jejengirea benunu egeguturere.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Benunu ea doa, námane erea naava enembo ghanena ea, námane arera, ghaava vovorueta, númane kaverea naava igiguturie.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Aghá ea, námane Tair reta rekimbea arera, bogu naa ragaro Tolemeas teterurere. Iesu da yavero avo tambua, fefera dabako namonde vitirere.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Anava evia, rifo atiturieta, námane aná bogu naa doa arera, bogu naa eini Sisaria avo bubua, embó eini Iesu da ragarova minono reta uria, ragaro Filip dava eviviguturere. Atá Filip rera, undari Jerusalem avo vesa boanda ari-du rirota, sei embobo dano 7 gateguturia-da eini umó re.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Filip da sasingu aririkoko ungagha-ungagha vai ambi irita uria, númane aná feroveta re.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Námane avo fefera oruago irieta, feroveta eini, ragaro Agabus, Judia Frovensi reta furia,
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 námandava bubua, Pol da abaguva dighari siirinu bua undufa unda eka ingo bundia, eghá ririe, “Atá amó ená eka ingo bundetueta reisi-geroravore. Asisi Kakara eghá reirie, ‘Jerusalem avo Jiusi enembomi erea, ená abaguva dighari siirida numamonu nandia, eghá bundia bua ya, namonde anda gitofo Rom enembo dava ututugaita rousue.’”
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Aghá ririeta ningia doa, námane naa enembode dano, Pol rourogo Jerusalem yauve-degea bureguturere.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Bureguturie-tago, umó eghá ririe, “Nímane dodu jii rieta, amó neno mema ro? Atá amó Jerusalem avo bundaita rouvia, aná avore. Kotú amó Iesu gaabee eta rora amindu, amó data amburaita rora beago, avore. Amindu amó jo oru ambi re.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Umó aghá rea, námanda gaga jo bambi urieta jarea doa, námane eghá regeguturere, “Avore, Jojabeeda uno aghagonu ae!”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Aghá regeguturera-da ambova fefera dumeni sidara urieta-gea, erea námanda eini-eini taimbea bua, Jerusalem igiguturere.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Kotú Iesu da yavero dumeni aná bogu naa Sisaria vitiria-mi erereguturieta, namonde igiguturere. Arera avo bubua, námane niavo evivigaita rosora-nu, númanena iruguturie. Atá, aná kambo numamo aná butu Saiprus embó re, unda ragaro aná Nason re. Umó aná seibe sei tutunova Iesu da gaabee ari kato eini urie.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Námane arera bububuguriturieta, Iesu da yavero dumeni Jerusalem vitiria-mi, gangorogha, “Oro, oro, kaiva!” rea, vuria dasea námane bububuguturie.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Aghá urieta, tumba dabako evia rifo atiturieta, námane Pol de dano erea, Jems gigigaita arera, Iesu da yaveroda babarigari dano avo tatambuguturere.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Aghade, Pol na númane ghanena ea, umó Jiusi enemboda gitofoda gorotova buro eta uria-da rova, God donu urieta siroruturia-nu, isuri urieta niningiguturie.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Aghá ririeta niningigea, númane dano God du raga rea doa, eghá regeguturie, “Pol, imonu rei-geroravore, namonde amó Jiusi enembo natofo jede nanjogo dano Iesu nu gaabee egegeta rousue. Kotú Moses da Gaga beago kaifa ea goghó egeguturota vitere.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Enembo avona-avona futa inda tamova gavera eghá rita. Inona namonde anda natofo Jiusi enembo dumeni sei namonde anda gitofoda gorotova naa dighia asumbuturia-dava arera, Moses da Agho Daride, kotú namonde amó Jiusi enemboda evovo doari-du rari gaa reravore. Kotú númanda sasingu vivideda viida mendó andoro ananu rourogo tafugauve-degea rari gaa ananu, gavera namonde anda natofo Jiusi enembo Jerusalem eve reaveta ningita rousue.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Imó tumbo futara aná, númane tutumi ningaita rousue. Amindu, namonde amó daiyagha egega?
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Avore, námane, imó eghá adi uno rosore. Enava embobo ungagha-ungagha jijiregea irieta rei-gerora, númane God da buro dumeni egegaita, God dava be gajiturie-gea, fouma jo arugambi eta rousue. Atá númanda fefera aná etia sidara etue.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Amindu imó nemonde igige, Moses da Agho Dari-mi donu reiria aghagonu inona númanda fouma arugarida mino utadi-gea, ambova fouma arugoe. Aghá ea, vesa dea dungaita rouvia-da, nino-okada mino, inona utadi! Aghá adora mo, imó Moses da Agho Dari kaifa eta rora, aná enembo dano gia tanana egegaita rousue. Kotú inda tamova unongu regeguturia dano gavera, aná tanana egegaita rousue.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Namonde amó Jiusi enemboda gitofo avona Iesu gaabee uria-dava ingisova enanu sei gegembuguturere. Nino oka dea bua ya, ingomi uubu ari god da dibeva vesa dungadua-nu undauve-degea regeguturere. Kotú tatangu undauve-degea rirere. Kotú nino oka ivasi itota ukova dimbua amburadua-nu undauve-degea regeguturere. Kotú dita faima auve-degea regeguturere. Atá númane jo Moses da Agho Dari dano kaifa ari-du rambi re.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Jems aghá ririeta, Pol umó aná embobode dano simbugea God du Tafaroro Ari Kambova* igiguturie. Moses da Agho Dari donu reiria ananu ea sidara ari-du, Pol na Tafaroro Ari Kambova buro kakatodu eghá ririe, “Ená embobo ungagha-ungagha sonembeta riara amode dano, námane eini-eini simbugetore. Amindu, númanda ragaro gembadi-gea, fura dabakoda ambova númane furá númanda ragarova nino oka dea vesa dungota-gea, númanda be gajarida fefera sidara aita rouvie.”
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Pol da kokomanada fura sidara aita uua aghade mo, Pol God du Tafaroro Ari Kambo* rova irieta, Jiusi enembo dumeni Esia Frovensi reta furia-mi, umó gia ereregea, umó dari-du neno undidiguturieta natofo jedemi Pol nanandiguturie.
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Nanandigea, númane be fugia eghá regeguturie, “Israel enembo fufuge, sonembadi! Embó eini iiava roo enda dumeni dumeniva deĩ urota, enembo dano kuvia, númane namonde amó Jiusi enemboda Agho Daride, kotú Moses da Agho Daride, kotú ená God du Tafaroro Ari Kambode injigha ari-du rea, nghaĩ itia irugeta rouvia, aná evere. Kotú umó namonde anda gitofo bua, eve God du Tafaroro Ari Kambova teteruguta-mi ená kambo kakara bebeta uta.”
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Aghá regeguturia-da bee mo, gitofo enemboda bogu naa ragaro Efesus embó eini, ragaro Trofimus, ungá Pol gha Jerusalem avo deĩ ueta gia, eghá nundubuturie, “Aghajora, Pol namonde anda Agho Dari bejuturota, namonde anda gitofo einigha etia, God du Tafaroro Ari Kambova rei-teterua-jogo,” aghá nundubuturie.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Avore, Pol nandituria-da bingá ningia, enembo dano vesó-vesó urota furia avo desiturie. Danode avo desiturie-tago, númane jo aná desari-da ruru gigigambi re. Aghá urie-gea, Pol ingova ghambugea bua, isaghava bububuguturie. Ueta, God du Tafaroro Ari Kamboda bebato gajiturie.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Aghade aná enembo desituria-mi, Pol bua amburari-du dedegutueta, anada bingá arieta, Rom enemboda mene-mene ari kakatoda barirari umó niningurie. Aná mo, Jerusalem enembo dano vesó-vesó ari gaa ririeta niningurie.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Aghá ningia, jo gaimbo ambi, unda mene-mene ari kakatode númanda beforo righari dumenide dano bua, sumbarimi aria, natofo jededa rorova tetereguturie. Aghade númane, mene-mene ari kakatode númanda beforo righari manede bububuguturieta gigiguturie-gea, Pol rei-deruria avo dodoguturie.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Dodoguturieta, beforo righarimi Pol nandia, unda mene-mene ari kakato dumeni seini mane ungaghami bundari-du ririe. Aghá rea doa, uriga eghá urie, “Ená embó mo, avouvi? Umó mo, daiyagha etu?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Uriga urieta-gea, aná natofo jede erea, gaga unda-unda avo kinoto-kanoto regeguturie. Jo gaga dabako rambi urieta-gea, aná mene-meneda beforo righari umó bee dodu Pol data amburari-du regeguturia aná, jo tanana ambi re. Aghá ea, umó mana-mana urie-gea, unda mene-mene ari kakato Pol bua númanda kambesi ghouka dighia ovenembarida rova ya terari-du ririe.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Aria, ghoukada ririva bubua aná mene-mene ari kakatomi Pol fumbua vivitiguturie. Anada bee mo, aná natofo desituria-mi Pol daita egeguturie.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Númane Pol daita unda ambova tuvia gigiguturota, koko rea, eghá regeguturie, “Dege, amburoe!”.
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Aghade mene-mene ari kakatomi Pol bua ghouka rova teterugutueta, umó aná mene-mene ari kakatoda beforo righari-du Grik gaami eghá ririe, “Anda gaga itokoko raitata ningi.” Aghá ririeta, beforo righari duduku ea ririe, “Imó mo, daiyagha-daiyagha ea Grik gaami rere? Rege, ningore!
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Anda nundubari mo, Isip embó eini unda dumeni 4,000 aghago kofiri ea bua, námane Rom enembode mene-mene aita rea, misi gandigha, gii, bere kefata mane bua, kambesi uvu tefova nungaita aria aná mo imó ra-jogo. Imó mo, avouvi? Rege ningore!”
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Aghá ririeta-gea, Pol ririe, “Amó aná, Jiusi embó re. Amó Silisia Frovensida rova, bogu naa jojabe, ragaro Tarsus, avo siroruturere. Kotú amó ená natofodava minono raita uno rore.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Aghá ririeta-gea, mene-meneda beforo righari umó “avore” ririeta, Pol na ririva jiria, be dodogari-du rea, ingomi toghoto urieta, be dodoguturieta-gea, Pol umó Jiusi enemboda gaami eghá ririe.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.