Atos 11
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NTLH
1 Jiusi enemboda gitofomi daiyagha, God da gaga ningia gaabee egeguturia-nu, Iesu da ambo nimbi dumeni kotú unda yavero nanjogo Judia Frovensiva irita uria-mi niningiguturie.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ningia doa, enembo dumeni eghá nundubuturie. “Avore, namonde anda gitofo Iesu da yavero aita adua mo, númanda vii mendó andoro tafugasue. Aghá urota, númane aná, namonde amó Jiusi embobogo ea doa, iririgasue,” regeguturie. Aghá nundubuturota, númane aná Pita kaifa rousurieta, Pita aria, Jerusalem númandava buburiturieta, númane erea gaa rirota, eghá regeguturie,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 “Imó dodu gitofodava esega ange? Imó daiyagha vii mendó andoro tafugambi enembode asumbea undari undidiguta?”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Aghá regeguturieta, Pita ningia doa, umó donu uria-de kotú, God na donu ririeta siroruturia-de dano isuri ata niningigari-du gaga eghá ririe,
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Anda ikoko mendi, amó anda gaga tutunovareta, isuri aita rore. Amó Jopa bogu naava benunu urota, barau utara, aná eghá re. Uutu ifegutata, eembo beragha bee unda mendó aná dano 4 aghago anami uutuvareta ninengutata, anda kasava vovorueta gerare.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Vovorata, amó aná eemboda rova genau-bagena kotú dii mane, ningabu, nombura manede dano irieta gerare.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Aghade beda eromi eghá rita, ‘Pita, erea dege amburota undadi!’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Aghá ritata, amó mino eghá ritare, ‘Tefo, Jojabee, inona rirera-du, námane Jiusi enembo ená eini-eini rei-gerora dano tama urota jo undambi eta rosore. Ená eini-eini aná akuago re. Amó itoko jo undambi eta rore.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Aghá ritata, beda eromi rekago andú eghá rita, ‘Eini-eini donu God na undari-du ea simbugadua mo, mania akokogo gaa rata!’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Amó aná barau dabako ananu fefera bakode utata, gaimbo ambi aná eembo beragha bee aná rekago ghambugutata kaverea uutuva vivita.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Aghá uta-da ambova jo gaimbo ambi, Sisaria naavareta embobo bakode ninengutata futa, amó vitara kambova bububuguta.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Númane andava bubaita fufugutueta, Asisi Kakarami eghá rita, ‘Imó gitofodu, mania oru ata! Erea, aná enembode dano igige!’ Aghá ritata, amó yaita uua mo, gaabee ari embobo dano 6 Jopa naava namonde vitara-mi erorata, namonde gitofo enembode dano angera, bogu naa ragaro Sesarea bubua, Konilius da kambova teteregutata,
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Konilius erea, Asisi Kakarada daiyagha unda kambo rova jiria gaga rieta niningiguta-nu, námandu ritata niningigutare. Aná evere, ‘Aghi kakato ninenge-gea ya, Jopa naava bubua, embó ragaro Saimon kotú, umó dabako undú Pita reta rousua-nu bua furoe!
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Saimon na gaga rata ningia, unda gaga bua furaita rouvia-nu niningigea, imode inda kambova vitia natofode dano gaabee egegadora mo, God nímanda ari-bari akokogo nundubea gia doaita rouvie.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Konilius aghá rea sidara utata, amó tutuno ea, gaga rieta, Asisi Kakara seibe namonde andava vorea asuguturia aghagonu, aná gitofo enembodava asuguta.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Vorea asugutata, amó Jojabee Iesu da gaga riria-nu nundubutare, ‘Jon bafutaito ari kato enembo tefo uvumi bafutaito eta urie-tago, ambova nímane Asisi Kakarada anomi bafutaito aita rore.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Avore, namonde amó Jojabee Iesu Keriso gaabee ueta-gea, God unda Asisi namonde andava ututa aghagonu, namonde anda gitofo gaabee ueta-gea, unda Asisi Kakara númandava ututa. Amindu, bee dodu amó God da uno burega? Amó God da unonu asire.”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Pita aghá ririeta niningiguturie-gea, enembo nanjogo gaa regeguturia doa, God du raga rirota eghá regeguturie, “Ariee! God namonde amó Jiusi enemboda gitofodu emboro ifegutata, númane beago, neno kaverea God nu gaabee urota númanda ari-bari akokogo vuregadua mo, númane jebuga tumanadu irarinu bubugaita rousue,” regeguturie.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Stiven derurieta ambubuturia-da feferava, Iesu da gitofo enembo númane erea, Iesu da yavero kukuviguturieta, mema tatambuguturia aghade, Iesu da yaveromi oru urota erea, roo enda dumeniva igiguturie. Aghade dumeni aria Fonisia Frovensi, Saiprus enda butu, kotú Antiok bogu naava bububuguturie. Bubua, Iesu da Gaga Taubananu númanda natofo Jiusi enembodu enembo ririeta niningiguturie.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Kotú Iesu da yavero rera-da rorova, Saiprus enembo dumeni, kotú Sairini enembo dumenimi erea aria, bogu naa Antiok bubua, Jiusi enemboda gitofodava Jojabee Iesu da Gaga Taubananu minono regeguturie.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Jojabeeda anonu númandava ututurieta bubuguturia-du númanda minono regeguturia anava, enembo oruaruabe neno kaverea, Jojabeeda Gaganu gaabee egeguturie.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Aghá ueta, Iesu da yavero dumeni Jerusalem irita uria-mi, niningiguturie-gea, Barnabas ninenguturieta, Antiok bogu naava arie.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Aria bubua, God da daiyagha Antiok da yaverodu kauta kavevera urota ea simbuguturieta, bee siroruturia-nu gia, Barnabas gangoro urota, númanda neno roo dano Jojabeedava ititiguturota iririgari-du ririe.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Barnabas umó embó taubana re. God da Asisi Kakara undava vorea asuguturieta, neno nundubuturota, God gaabee ea goghó eta urie. Amindu unda minono riria-nu natofo oruabe niningigea, Jojabeenu gaabee egegeta urie.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Anada ambova, Barnabas erea, bogu naa ragaro Tarsus avo, Sol tava aita arie.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Aria bubua, Sol tambua bua, ungá dano kaverea furia, Antiok bububuguturie. Bubua irieta, ghaeko dabakoda rorova, Iesu da yavero fuava danode egegeaveta, Sol ungá Barnabas ghana irugeta urie. Antiok naava enembomi tutunova Iesu da yaverodu Kuristini regeguturie.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 — ausente —
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 — ausente —
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Agabus gaga aghá ririeta ningia, Iesu da yavero manaka gaegeguturota eghá regeguturie, “Namonde daiyagha ea, namonde anda ikoko mendi Judia Frovensiva desea vitia-nu sonembasire. Namonde amó daba-dabada irariva gerurota, sonembari utota yata bubugoe!”
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Aghá rea, guri bua danode ea ututurieta, Sol ungá Barnabas gha bua aria, Iesu da yaveroda babarigaridava ututurieta bubuguturie.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.