Atos 10
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NAA
1 Rom embó eini, ragaro Konilius umó Rom enemboda mene-mene ari kakatoda noni ragaro Itali da beforo righari eini ea, Sisaria bogu naava irita urie.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Umó aná God gaabee ari embó eini re. Aghá-gea, umó unda evetu mendi sasingude dano God nu tumogha baĩ urota, unda ragaronu righiaveta ereta urie. Umó amindu sonemba jojabe Jiusi makasi enembodu ututa urie. Kotú God dava benunu tumanadu urota vitirie.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Aghade fefera einiva, ungobo 3 koroki ueta, umó barau eghá urie. God da anerami undava isagha ea eghá ririe, “Konilius!”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Ririeta, Konilius na aná aneranu orugha tatasegea gerurota eghá ririe, “Jojabee, inda uno doro?” ririeta, aná anerami undú mino eghá ririe, “God inda benunude kotú inda enembo sonembeta rora-du gangoro urota, inda benunuda mino rei-simbugutue.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Avota, oreki aghi kakato ninenge-gea, ya Jopa naava bubua, embó ragaro Saimon kotú, dabako undú Pita reta rousua-nu bua furoe!
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Umó unda akauda kambova vitia-du tambaita rousue. Unda akau Saimon rera, umó nino okada andoronu bua ingimi simbugea, enembo dumenidava utua guri buta rouvie. Unda kambo karaje divareta gi!”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Aghá rea doa, aná anera kaverea arieta, Konilius erea, unda kamboda sabua* aghi ari embobo ungagha kotú umó kaifa ari kato mene-mene embó einide dano ghogho ririeta, undava fufuguturie. Aná mene-mene embó beago God gaabee eta urie.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Konilius na aná enembo bakodenu ninenguturota, anerada donu riria dano ririeta númane niningigea, Jopa naava igiguturie.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Aria, rorova evia rifo atiturieta erea aria, onembode aghago Jopa naava bubua terua irueta, aghade, Pita benunu aita rea kambo sebova viviturie.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Aghade umó baimana itatama urota, undari undasua-nu uno urie. Aghá ueta undari simbugutua mo, Pita umó barau urie.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Unda barauva geruria mo, uutu ifeguturieta, eembo beragha bee unda mendó dano ungagha-ungagha aghagomi uutuvareta ititurieta, endava vovorueta gerurie.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Aná eemboda rova enda etova genau-bagena kotú dii mane, ningabu, nomburade dano irieta gerurie.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Aghade beda eromi eghá ririe, “Pita, erea dege amburota undadi!” ririe.|src="75 PeterVision_WA03963b (scp).tif" size="col" loc="10:9-16" ref="Ekaresia 10:13"
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Tago, Pita umó eghá ririe, “Tefo, Jojabee. Inona rirera-du, námane Jiusi enembo ená eini-eini rei-gerora, dano tama urota jo undambi eta rosore. Ená eini-eini aná akuago re. Amó itoko jo undambi eta rore.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Aghá ririeta, beda eromi rekago Pita du eghá ririe, “Eini-eini donu God na undari-du ea simbugadua mo, mania akokogo gaa rata!” ririe.
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Aná barau dabako ananu Pita na fefera bakode urieta, gaimbo ambi aná eembo beragha bee aná rekago ghambuguturieta uutuva viviturie.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Aghá urieta, Pita unda barau uria-da beedu mana-mana urota iria mo, Konilius da ninenguturia enembomi aria, Saimon da kambo gigigea, kara bebatova jiriturie.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Bubua jiria, be fugia eghá rea niningurie, “Enava esega embó eini unda ragaro Saimon, kotú dabako undú Pita reta rousua mo, eve vitia?” ririe.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Pita unda barau uria-da beenu nundubuturota irieta, Asisi Kakarami undú eghá ririe, “Saimon? Embobo bakode indú tava uta etia eve bububugetue.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Númane aná anona ninengetueta, imó baita fufugetue. Amindu imó mania oru ata! Simbugea vorea, aná embobode dano igige!”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Aghá ririeta, Pita erea vorea, aná embobodu eghá ririe, “Nímane mo, andú tava rosora, aĩ, o dodu fufugeto?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Aghá ririeta, aná embobomi mino eghá regeguturie, “Námane mene-meneda beforo righari embó eini, ragaro Konilius na, ninengutata fufugutare. Umó God du tumogha baĩ eta rouvie. Aná embó taubana re. Jiusi enembo dano umó kakara eta rousue. God unda anera kakara eininu ninengutata undava bubua eghá rita, ‘Aghi kakato ninenge, ya embó ragaro Saimon kotú dabako undú Pita reta rouvia-nu, bua furá inda kambova undava gaga vitia-nu rata ningadi!’” rita.
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Aná embobo aghá regeguturieta, Pita na númane unda esega enembo aghago bua terua numonde evivigaita ririe.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Evia rifo atiturieta aria, Sisaria naava bububugea teteruguturie. Konilius unda enembo totofode kotú unda kokomanade sei aghi urieta, avo danode ea kaifa ueta, Pita mane aria bububuguturie.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Pita bubua aria, aná simbuguturia kambova teraita ueta, Konilius Pita da dibe kenava koubomi jengirea tumogha baĩ urie.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Urie-tago, Pita na ingova righia doa eghá ririe, “Ere! Amó beago embó imongo re.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Aghá rea doa, Pita na Konilius gha gaga rirota, ungá dano kambo rova teteruria mo, enembo jo nambigo irambi irieta gerurie.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Gia doa, Pita aná enembodu eghá ririe, “Nímane námanda agho dari-mi donu reiria, aná dano gari re. Námane Jiusi enembo jo gitofodava esega yambi eta rosore. Kotú mambu komana jo ambi eta rosore. Tago, God na andú eghá iruguta: enembo dano God na urieta siroruturie. Amindu jo anona embó einidu akuago gaa rari inono irambi re.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Aghadu rea, inona amó bari-du ninengutata angia, amó jo minoinja ambi, amó etere. Imó mo dodu amó bari-du ninengutata angia-nu rege ningore!”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Aghá ririeta, Konilius na mino eghá ririe, “Onde ungobo 3 korokiueta, amó anda kambo rova God dava benunu urota irieta, embó eini ombari dano saghainu asugea, anda dibeva sirorea jiruta.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Jiria, eghá rita, ‘Konilius! God na inda benunu aná ningie. Kotú inda makasi enembo sonembeta riara ananu rei-nundubutue.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Amindu enembo eini ninenge-gea ya, Jopa naava bubua, embó ragaro Saimon kotú, dabako undú Pita reta rousua ananu bua furoe! Umó unda akaudava irota, tambaita rosoravore. Unda akau Saimon rera, umó nino okada andoro ananu bua ingimi simbugea, enembo dumenidava utua guri buta rouvie. Unda kambo karaje divareta gi!’ rita.
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Amindu amó gaimbo ambi, embobo dumeni imó bari-du ninengutata angieta, etera buberavore. Aná taubana re. Námane oreki God de dano fugea vitere-gea, imó Jojabeeda gaga donu bua etera, aná rege niningigore!”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Aghá ririeta, Pita tutuno ea, minono eghá ririe, “Amó oreki gia, tanana rore, God da dibeva enembo dano inono re.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Enembo avona God kakara urota, unda unonu egegadua, númane God da enembo egegaita rousue. Kotú tamo saghai, tamo fitugo aná númane dano inono re. Kotú námane Jiusi enembo, námanda gitofode dano inono re.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 God gaga eini Jiusi enembodu ututurieta niningigea vitera, aná evere. God na namonde anda ari-bari akokogo nundubea gia doaita rirota, Iesu Keriso enembo nanjogoda Jojabee ututurieta furia-da Gaga Taubananu nímane niningigea viteravore.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Kotú Jon erea, bafutaito ari-du minono reta uria-da ambova, God na donu Galili Frovensiva urieta furia, Judia Frovensiva jojabe uria, aná niningigea viteravore.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 God unda anomi unda Asisi Kakara ututurieta vorea, Nasaret embó Iesu dava asuguturie. Undava asuguturieta, Iesu erea, ari ivata anogha dibe eini be eini urie. God, Iesu gha dano vitiria-du, Iesu ano ea enembo sonembuturota, Satan tuviturieta unda bunditurieta vitiria enembo jejebuguturie. Aná dano nímane sei niningigea viteravore.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Atá Iesu donu Jiusi enemboda roo endava, kotú Jerusalem bogu naava uria-nu námanena dibemi gerurera-nu, rari inono re. Aná evere: umonu Jiusi enemboda rorova ifatarava derurieta ambubuturie.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Avotago, onembo bakode sidara urieta, God na ririeta, umó amburarivareta, jebugea erea furia isagha urieta námane gigiguturere.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Iesu enembo oruabedava jo isagha ambi re-tago, umó amburarivareta erea furia, námane God na unda Gaganu minono rari-du gateguturia enembodava isagha urieta, uvude undaride namonde undidiguturere.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Aghade, Iesu námandu eghá ririe, ‘God Afa na umó aná enembo amburari, kotú jebuga vitia, uriga ea númanda ari-bari akokogoda mino utari-du ririe. Atá ená gaga rera, kotú anda bingá dumeninu bua ii, endava natofo jededu radi niningigari-du rere.’
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Kotú, God da feroveta mane dano Iesu du gaga eghá gegembuguturie. ‘Avona umó gaabee egegadua, unda ragaroda anomi, God na númanda ari-bari akokogo nundubea gia doaita rouvie.’”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Pita gaga ria aghade, God da Asisi Kakara vorea, Pita da gaga reisi-nininguria enembodava asuguturie.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 — ausente —
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 Aghá ueta-gea, Pita unda kokomanadu eghá ririe, “Ená enembodava, Asisi Kakara namonde andava asuguturia, aghagonu númandava asugetue. Amindu uvumi bafutaito adora mo, enembo eini avona jo buregambi aita rouvie.”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Aghá rea, unona aná gitofo enembo Iesu Keriso da ragarova bafutaito ari-du ririe. Anada ambova Konilius mane na, Pita jirota numonde fefera dumeni iraita regeguturie.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.