Atos 10

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Rom embó eini, ragaro Konilius umó Rom enemboda mene-mene ari kakatoda noni ragaro Itali da beforo righari eini ea, Sisaria bogu naava irita urie.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Umó aná God gaabee ari embó eini re. Aghá-gea, umó unda evetu mendi sasingude dano God nu tumogha baĩ urota, unda ragaronu righiaveta ereta urie. Umó amindu sonemba jojabe Jiusi makasi enembodu ututa urie. Kotú God dava benunu tumanadu urota vitirie.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Aghade fefera einiva, ungobo 3 koroki ueta, umó barau eghá urie. God da anerami undava isagha ea eghá ririe, “Konilius!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Ririeta, Konilius na aná aneranu orugha tatasegea gerurota eghá ririe, “Jojabee, inda uno doro?” ririeta, aná anerami undú mino eghá ririe, “God inda benunude kotú inda enembo sonembeta rora-du gangoro urota, inda benunuda mino rei-simbugutue.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Avota, oreki aghi kakato ninenge-gea, ya Jopa naava bubua, embó ragaro Saimon kotú, dabako undú Pita reta rousua-nu bua furoe!
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Umó unda akauda kambova vitia-du tambaita rousue. Unda akau Saimon rera, umó nino okada andoronu bua ingimi simbugea, enembo dumenidava utua guri buta rouvie. Unda kambo karaje divareta gi!”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Aghá rea doa, aná anera kaverea arieta, Konilius erea, unda kamboda sabua* aghi ari embobo ungagha kotú umó kaifa ari kato mene-mene embó einide dano ghogho ririeta, undava fufuguturie. Aná mene-mene embó beago God gaabee eta urie.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Konilius na aná enembo bakodenu ninenguturota, anerada donu riria dano ririeta númane niningigea, Jopa naava igiguturie.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Aria, rorova evia rifo atiturieta erea aria, onembode aghago Jopa naava bubua terua irueta, aghade, Pita benunu aita rea kambo sebova viviturie.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Aghade umó baimana itatama urota, undari undasua-nu uno urie. Aghá ueta undari simbugutua mo, Pita umó barau urie.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Unda barauva geruria mo, uutu ifeguturieta, eembo beragha bee unda mendó dano ungagha-ungagha aghagomi uutuvareta ititurieta, endava vovorueta gerurie.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Aná eemboda rova enda etova genau-bagena kotú dii mane, ningabu, nomburade dano irieta gerurie.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Aghade beda eromi eghá ririe, “Pita, erea dege amburota undadi!” ririe.|src="75 PeterVision_WA03963b (scp).tif" size="col" loc="10:9-16" ref="Ekaresia 10:13"
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Tago, Pita umó eghá ririe, “Tefo, Jojabee. Inona rirera-du, námane Jiusi enembo ená eini-eini rei-gerora, dano tama urota jo undambi eta rosore. Ená eini-eini aná akuago re. Amó itoko jo undambi eta rore.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Aghá ririeta, beda eromi rekago Pita du eghá ririe, “Eini-eini donu God na undari-du ea simbugadua mo, mania akokogo gaa rata!” ririe.
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Aná barau dabako ananu Pita na fefera bakode urieta, gaimbo ambi aná eembo beragha bee aná rekago ghambuguturieta uutuva viviturie.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Aghá urieta, Pita unda barau uria-da beedu mana-mana urota iria mo, Konilius da ninenguturia enembomi aria, Saimon da kambo gigigea, kara bebatova jiriturie.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Bubua jiria, be fugia eghá rea niningurie, “Enava esega embó eini unda ragaro Saimon, kotú dabako undú Pita reta rousua mo, eve vitia?” ririe.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Pita unda barau uria-da beenu nundubuturota irieta, Asisi Kakarami undú eghá ririe, “Saimon? Embobo bakode indú tava uta etia eve bububugetue.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Númane aná anona ninengetueta, imó baita fufugetue. Amindu imó mania oru ata! Simbugea vorea, aná embobode dano igige!”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Aghá ririeta, Pita erea vorea, aná embobodu eghá ririe, “Nímane mo, andú tava rosora, aĩ, o dodu fufugeto?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Aghá ririeta, aná embobomi mino eghá regeguturie, “Námane mene-meneda beforo righari embó eini, ragaro Konilius na, ninengutata fufugutare. Umó God du tumogha baĩ eta rouvie. Aná embó taubana re. Jiusi enembo dano umó kakara eta rousue. God unda anera kakara eininu ninengutata undava bubua eghá rita, ‘Aghi kakato ninenge, ya embó ragaro Saimon kotú dabako undú Pita reta rouvia-nu, bua furá inda kambova undava gaga vitia-nu rata ningadi!’” rita.
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Aná embobo aghá regeguturieta, Pita na númane unda esega enembo aghago bua terua numonde evivigaita ririe.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Evia rifo atiturieta aria, Sisaria naava bububugea teteruguturie. Konilius unda enembo totofode kotú unda kokomanade sei aghi urieta, avo danode ea kaifa ueta, Pita mane aria bububuguturie.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Pita bubua aria, aná simbuguturia kambova teraita ueta, Konilius Pita da dibe kenava koubomi jengirea tumogha baĩ urie.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Urie-tago, Pita na ingova righia doa eghá ririe, “Ere! Amó beago embó imongo re.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Aghá rea doa, Pita na Konilius gha gaga rirota, ungá dano kambo rova teteruria mo, enembo jo nambigo irambi irieta gerurie.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Gia doa, Pita aná enembodu eghá ririe, “Nímane námanda agho dari-mi donu reiria, aná dano gari re. Námane Jiusi enembo jo gitofodava esega yambi eta rosore. Kotú mambu komana jo ambi eta rosore. Tago, God na andú eghá iruguta: enembo dano God na urieta siroruturie. Amindu jo anona embó einidu akuago gaa rari inono irambi re.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Aghadu rea, inona amó bari-du ninengutata angia, amó jo minoinja ambi, amó etere. Imó mo dodu amó bari-du ninengutata angia-nu rege ningore!”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Aghá ririeta, Konilius na mino eghá ririe, “Onde ungobo 3 korokiueta, amó anda kambo rova God dava benunu urota irieta, embó eini ombari dano saghainu asugea, anda dibeva sirorea jiruta.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Jiria, eghá rita, ‘Konilius! God na inda benunu aná ningie. Kotú inda makasi enembo sonembeta riara ananu rei-nundubutue.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Amindu enembo eini ninenge-gea ya, Jopa naava bubua, embó ragaro Saimon kotú, dabako undú Pita reta rousua ananu bua furoe! Umó unda akaudava irota, tambaita rosoravore. Unda akau Saimon rera, umó nino okada andoro ananu bua ingimi simbugea, enembo dumenidava utua guri buta rouvie. Unda kambo karaje divareta gi!’ rita.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Amindu amó gaimbo ambi, embobo dumeni imó bari-du ninengutata angieta, etera buberavore. Aná taubana re. Námane oreki God de dano fugea vitere-gea, imó Jojabeeda gaga donu bua etera, aná rege niningigore!”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Aghá ririeta, Pita tutuno ea, minono eghá ririe, “Amó oreki gia, tanana rore, God da dibeva enembo dano inono re.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Enembo avona God kakara urota, unda unonu egegadua, númane God da enembo egegaita rousue. Kotú tamo saghai, tamo fitugo aná númane dano inono re. Kotú námane Jiusi enembo, námanda gitofode dano inono re.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 God gaga eini Jiusi enembodu ututurieta niningigea vitera, aná evere. God na namonde anda ari-bari akokogo nundubea gia doaita rirota, Iesu Keriso enembo nanjogoda Jojabee ututurieta furia-da Gaga Taubananu nímane niningigea viteravore.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Kotú Jon erea, bafutaito ari-du minono reta uria-da ambova, God na donu Galili Frovensiva urieta furia, Judia Frovensiva jojabe uria, aná niningigea viteravore.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 God unda anomi unda Asisi Kakara ututurieta vorea, Nasaret embó Iesu dava asuguturie. Undava asuguturieta, Iesu erea, ari ivata anogha dibe eini be eini urie. God, Iesu gha dano vitiria-du, Iesu ano ea enembo sonembuturota, Satan tuviturieta unda bunditurieta vitiria enembo jejebuguturie. Aná dano nímane sei niningigea viteravore.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Atá Iesu donu Jiusi enemboda roo endava, kotú Jerusalem bogu naava uria-nu námanena dibemi gerurera-nu, rari inono re. Aná evere: umonu Jiusi enemboda rorova ifatarava derurieta ambubuturie.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Avotago, onembo bakode sidara urieta, God na ririeta, umó amburarivareta, jebugea erea furia isagha urieta námane gigiguturere.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Iesu enembo oruabedava jo isagha ambi re-tago, umó amburarivareta erea furia, námane God na unda Gaganu minono rari-du gateguturia enembodava isagha urieta, uvude undaride namonde undidiguturere.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Aghade, Iesu námandu eghá ririe, ‘God Afa na umó aná enembo amburari, kotú jebuga vitia, uriga ea númanda ari-bari akokogoda mino utari-du ririe. Atá ená gaga rera, kotú anda bingá dumeninu bua ii, endava natofo jededu radi niningigari-du rere.’
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Kotú, God da feroveta mane dano Iesu du gaga eghá gegembuguturie. ‘Avona umó gaabee egegadua, unda ragaroda anomi, God na númanda ari-bari akokogo nundubea gia doaita rouvie.’”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Pita gaga ria aghade, God da Asisi Kakara vorea, Pita da gaga reisi-nininguria enembodava asuguturie.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Aghá ueta-gea, Pita unda kokomanadu eghá ririe, “Ená enembodava, Asisi Kakara namonde andava asuguturia, aghagonu númandava asugetue. Amindu uvumi bafutaito adora mo, enembo eini avona jo buregambi aita rouvie.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Aghá rea, unona aná gitofo enembo Iesu Keriso da ragarova bafutaito ari-du ririe. Anada ambova Konilius mane na, Pita jirota numonde fefera dumeni iraita regeguturie.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.