Atos 10
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARIB
1 Rom embó eini, ragaro Konilius umó Rom enemboda mene-mene ari kakatoda noni ragaro Itali da beforo righari eini ea, Sisaria bogu naava irita urie.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Umó aná God gaabee ari embó eini re. Aghá-gea, umó unda evetu mendi sasingude dano God nu tumogha baĩ urota, unda ragaronu righiaveta ereta urie. Umó amindu sonemba jojabe Jiusi makasi enembodu ututa urie. Kotú God dava benunu tumanadu urota vitirie.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Aghade fefera einiva, ungobo 3 koroki ueta, umó barau eghá urie. God da anerami undava isagha ea eghá ririe, “Konilius!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ririeta, Konilius na aná aneranu orugha tatasegea gerurota eghá ririe, “Jojabee, inda uno doro?” ririeta, aná anerami undú mino eghá ririe, “God inda benunude kotú inda enembo sonembeta rora-du gangoro urota, inda benunuda mino rei-simbugutue.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Avota, oreki aghi kakato ninenge-gea, ya Jopa naava bubua, embó ragaro Saimon kotú, dabako undú Pita reta rousua-nu bua furoe!
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Umó unda akauda kambova vitia-du tambaita rousue. Unda akau Saimon rera, umó nino okada andoronu bua ingimi simbugea, enembo dumenidava utua guri buta rouvie. Unda kambo karaje divareta gi!”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Aghá rea doa, aná anera kaverea arieta, Konilius erea, unda kamboda sabua* aghi ari embobo ungagha kotú umó kaifa ari kato mene-mene embó einide dano ghogho ririeta, undava fufuguturie. Aná mene-mene embó beago God gaabee eta urie.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Konilius na aná enembo bakodenu ninenguturota, anerada donu riria dano ririeta númane niningigea, Jopa naava igiguturie.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Aria, rorova evia rifo atiturieta erea aria, onembode aghago Jopa naava bubua terua irueta, aghade, Pita benunu aita rea kambo sebova viviturie.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Aghade umó baimana itatama urota, undari undasua-nu uno urie. Aghá ueta undari simbugutua mo, Pita umó barau urie.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Unda barauva geruria mo, uutu ifeguturieta, eembo beragha bee unda mendó dano ungagha-ungagha aghagomi uutuvareta ititurieta, endava vovorueta gerurie.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Aná eemboda rova enda etova genau-bagena kotú dii mane, ningabu, nomburade dano irieta gerurie.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Aghade beda eromi eghá ririe, “Pita, erea dege amburota undadi!” ririe.|src="75 PeterVision_WA03963b (scp).tif" size="col" loc="10:9-16" ref="Ekaresia 10:13"
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Tago, Pita umó eghá ririe, “Tefo, Jojabee. Inona rirera-du, námane Jiusi enembo ená eini-eini rei-gerora, dano tama urota jo undambi eta rosore. Ená eini-eini aná akuago re. Amó itoko jo undambi eta rore.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Aghá ririeta, beda eromi rekago Pita du eghá ririe, “Eini-eini donu God na undari-du ea simbugadua mo, mania akokogo gaa rata!” ririe.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Aná barau dabako ananu Pita na fefera bakode urieta, gaimbo ambi aná eembo beragha bee aná rekago ghambuguturieta uutuva viviturie.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Aghá urieta, Pita unda barau uria-da beedu mana-mana urota iria mo, Konilius da ninenguturia enembomi aria, Saimon da kambo gigigea, kara bebatova jiriturie.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Bubua jiria, be fugia eghá rea niningurie, “Enava esega embó eini unda ragaro Saimon, kotú dabako undú Pita reta rousua mo, eve vitia?” ririe.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Pita unda barau uria-da beenu nundubuturota irieta, Asisi Kakarami undú eghá ririe, “Saimon? Embobo bakode indú tava uta etia eve bububugetue.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Númane aná anona ninengetueta, imó baita fufugetue. Amindu imó mania oru ata! Simbugea vorea, aná embobode dano igige!”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Aghá ririeta, Pita erea vorea, aná embobodu eghá ririe, “Nímane mo, andú tava rosora, aĩ, o dodu fufugeto?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Aghá ririeta, aná embobomi mino eghá regeguturie, “Námane mene-meneda beforo righari embó eini, ragaro Konilius na, ninengutata fufugutare. Umó God du tumogha baĩ eta rouvie. Aná embó taubana re. Jiusi enembo dano umó kakara eta rousue. God unda anera kakara eininu ninengutata undava bubua eghá rita, ‘Aghi kakato ninenge, ya embó ragaro Saimon kotú dabako undú Pita reta rouvia-nu, bua furá inda kambova undava gaga vitia-nu rata ningadi!’” rita.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Aná embobo aghá regeguturieta, Pita na númane unda esega enembo aghago bua terua numonde evivigaita ririe.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Evia rifo atiturieta aria, Sisaria naava bububugea teteruguturie. Konilius unda enembo totofode kotú unda kokomanade sei aghi urieta, avo danode ea kaifa ueta, Pita mane aria bububuguturie.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pita bubua aria, aná simbuguturia kambova teraita ueta, Konilius Pita da dibe kenava koubomi jengirea tumogha baĩ urie.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Urie-tago, Pita na ingova righia doa eghá ririe, “Ere! Amó beago embó imongo re.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Aghá rea doa, Pita na Konilius gha gaga rirota, ungá dano kambo rova teteruria mo, enembo jo nambigo irambi irieta gerurie.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Gia doa, Pita aná enembodu eghá ririe, “Nímane námanda agho dari-mi donu reiria, aná dano gari re. Námane Jiusi enembo jo gitofodava esega yambi eta rosore. Kotú mambu komana jo ambi eta rosore. Tago, God na andú eghá iruguta: enembo dano God na urieta siroruturie. Amindu jo anona embó einidu akuago gaa rari inono irambi re.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Aghadu rea, inona amó bari-du ninengutata angia, amó jo minoinja ambi, amó etere. Imó mo dodu amó bari-du ninengutata angia-nu rege ningore!”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Aghá ririeta, Konilius na mino eghá ririe, “Onde ungobo 3 korokiueta, amó anda kambo rova God dava benunu urota irieta, embó eini ombari dano saghainu asugea, anda dibeva sirorea jiruta.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Jiria, eghá rita, ‘Konilius! God na inda benunu aná ningie. Kotú inda makasi enembo sonembeta riara ananu rei-nundubutue.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Amindu enembo eini ninenge-gea ya, Jopa naava bubua, embó ragaro Saimon kotú, dabako undú Pita reta rousua ananu bua furoe! Umó unda akaudava irota, tambaita rosoravore. Unda akau Saimon rera, umó nino okada andoro ananu bua ingimi simbugea, enembo dumenidava utua guri buta rouvie. Unda kambo karaje divareta gi!’ rita.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Amindu amó gaimbo ambi, embobo dumeni imó bari-du ninengutata angieta, etera buberavore. Aná taubana re. Námane oreki God de dano fugea vitere-gea, imó Jojabeeda gaga donu bua etera, aná rege niningigore!”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Aghá ririeta, Pita tutuno ea, minono eghá ririe, “Amó oreki gia, tanana rore, God da dibeva enembo dano inono re.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Enembo avona God kakara urota, unda unonu egegadua, númane God da enembo egegaita rousue. Kotú tamo saghai, tamo fitugo aná númane dano inono re. Kotú námane Jiusi enembo, námanda gitofode dano inono re.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 God gaga eini Jiusi enembodu ututurieta niningigea vitera, aná evere. God na namonde anda ari-bari akokogo nundubea gia doaita rirota, Iesu Keriso enembo nanjogoda Jojabee ututurieta furia-da Gaga Taubananu nímane niningigea viteravore.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Kotú Jon erea, bafutaito ari-du minono reta uria-da ambova, God na donu Galili Frovensiva urieta furia, Judia Frovensiva jojabe uria, aná niningigea viteravore.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 God unda anomi unda Asisi Kakara ututurieta vorea, Nasaret embó Iesu dava asuguturie. Undava asuguturieta, Iesu erea, ari ivata anogha dibe eini be eini urie. God, Iesu gha dano vitiria-du, Iesu ano ea enembo sonembuturota, Satan tuviturieta unda bunditurieta vitiria enembo jejebuguturie. Aná dano nímane sei niningigea viteravore.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Atá Iesu donu Jiusi enemboda roo endava, kotú Jerusalem bogu naava uria-nu námanena dibemi gerurera-nu, rari inono re. Aná evere: umonu Jiusi enemboda rorova ifatarava derurieta ambubuturie.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Avotago, onembo bakode sidara urieta, God na ririeta, umó amburarivareta, jebugea erea furia isagha urieta námane gigiguturere.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Iesu enembo oruabedava jo isagha ambi re-tago, umó amburarivareta erea furia, námane God na unda Gaganu minono rari-du gateguturia enembodava isagha urieta, uvude undaride namonde undidiguturere.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Aghade, Iesu námandu eghá ririe, ‘God Afa na umó aná enembo amburari, kotú jebuga vitia, uriga ea númanda ari-bari akokogoda mino utari-du ririe. Atá ená gaga rera, kotú anda bingá dumeninu bua ii, endava natofo jededu radi niningigari-du rere.’
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kotú, God da feroveta mane dano Iesu du gaga eghá gegembuguturie. ‘Avona umó gaabee egegadua, unda ragaroda anomi, God na númanda ari-bari akokogo nundubea gia doaita rouvie.’”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita gaga ria aghade, God da Asisi Kakara vorea, Pita da gaga reisi-nininguria enembodava asuguturie.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Aghá ueta-gea, Pita unda kokomanadu eghá ririe, “Ená enembodava, Asisi Kakara namonde andava asuguturia, aghagonu númandava asugetue. Amindu uvumi bafutaito adora mo, enembo eini avona jo buregambi aita rouvie.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Aghá rea, unona aná gitofo enembo Iesu Keriso da ragarova bafutaito ari-du ririe. Anada ambova Konilius mane na, Pita jirota numonde fefera dumeni iraita regeguturie.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.