Apocalipse 19
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARA
1 Anada ambova, eto-bato enembo oruabemi uutuva jiria, be koko fugea rarigo ueta, amó niningare. “God du raga regegore! Sonemba, durogha kotú ano namonde anda God da tofo re.
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Umó enemboda ari-bari akokogodu rea, númane iruruturota, númanda mino inonova ututa rouvie. Aghá-gea, aná gonene evetu, o naa Babilon reta rousua, unda viro kombo ria-mi endava enembo kuvia gita uria ananu iruruta. Aghá urota, unda buro kakato derata ambubuguta-nu nundubuturota, God na Babilon dea bejuta.”
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Kotú rekago be koko fugea eghá regeguta. “God du raga regegore! Bogu naa jojabe Babilon ananu ivarimi evirota, dimbori tumanadu viviturota, gerurota iririgaita rosore.”
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Aghá regegutueta, babarigari 24 de, serubim* ungagha-ungaghade gonea vorea, endava takembuturota, God unda avo asumbariva asumbea irieta, undú tumogha baĩ urota eghá regeguta. “Aĩ gaa bee re. God du raga regegore!”
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Aghá regeguta-da ambova, kini da avo asumbarivareta beda ero eini eghá rieta niningare. “Unda buro kakato sabuade* kokotofude dano nímandu rere. Nímane avona God du oru rosora-mi namonde dano God du raga regegore!”
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Aghá ritata, enembo oruabemi uutuva jiria, beda ero uvu uria bubua vorefurota ero rarigo, kotú uutuva tarara divarigo urota, gaga eghá rieta amó niningare, “God du raga regegore! Anada bee mo, namonde anda God ano tofo, umó kini ea vitie.
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Amindu rea, namonde dano neno taubana urota, gangoro egegore! Durogha unda tofo reta, undú raga regegore! Anada bee mo, fefera etia buburitueta, Sifi da Mendi unda evetu yagera aita rouvia-du, unda datu ariri simbugea kaifa rouvie.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Aná datu ariri simbugari-du rea, eembo-bo esiko-esiko saghai dogo ananu utueta asugetue,” beda ero aghá rieta niningare. (Datu ariri rera, aná Iesu da natofodu rere. Eembo saghai taubana dogo rera aná, ari-bari taubana God da natofoda eta rousua, anadu rere.)
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Anada ambova, anerami andú eghá rita, “Ená gaganu gembu!” ritata gefivutara aná evere. “God na enembo avonu, Sifi da Mendi yagera aita rouvia banauva ya, undari undari-du aghi jumbadua mo, númane gangoro egegaita rousue.” Aghá rea, anada etova gaga eini eghá rita. “Ená gaga, aná God da gaga bee reiria re.”
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Aghá ritata ningia, amó undú tumogha baĩ aita rea, unda dibe kena jua vavosare. Tago, unona amó bureguturota eghá rita, “Mania aghá ata! Angá amó, kotú inda kokomana God da Gaga Iesu da iruguturia-nu gaabee egegeta rousua-de dano namonde amó tefo, God da buro kakato re. God unuka undú tumogha baĩ ege! Anada bee mo, Iesu gaa bee isaghava kariguturia-mi enembo ano ea unda ari baride bingádenu karigeta rousue.”
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Anada ambova, uutu ifegutata, embó eini hosi tamo saghaida etova asumbea irieta gerare. Aná embóda ragaro, “Buro Da Sofero Dari Re” kotú “Gaa Bee Rea Goghó Ari Kato Re.” Ená embó umó mene-mene jo tefo-tafo ambi eta rouvie. Umó irurea goghó ea, beedu mene-mene eta rouvie.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Unda dibeda gari eto-bato ivarida buburogo re. Unda beforova, kotofuda kasava oruabe asugea irieta gerare. Unda tamova ragaro eini gembari vitia, aná enembo avona jo gia tanana ambi re. Tago umó unukako aná gari re.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Avore, unda sokua asugea vorefuta mo, tatangumi tafí ea vitarigo uta-nu gerare. Kotú unda ragaro eini aná, “God da Gaga re.”
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Uutuva mene-mene ari kakato dano asugari esiko-esiko saghai dogo manenu asusugea, hosi saghai tatamova asusumbea, unda ambova vovorefueta gerare.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Aná embóda beva kaiya dighami buburitata gerare. Unona aná kaiyami endava natofo dano dea, ekami ukova fatia jiraita rouvie. Unda besia aurimi arinu bua righia anami ya, endava natofo kaifa aita rouvie. Eto-bato namonde ghavesi vuri simbeaveta vaini, roro eto-bato gareregova vorea vaseta rouvia aghagonu, aná embómi enembo endava vitia-dava God Ano Katoda neno akuago iruguturota, númane dea, ekami ukova fatia jirota mema jojabe itatama egegaita rousue.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Aná embóda sokuava kotú unda omunova, ragaro eini eghá gembari irieta gerare. “Kini Nanjogoda Kini, Kokotofu Nanjogoda Jojabee re.” gaga aghá gembari vitie.
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Anada ambova, anera eini fefera rova jiria irieta gerare. Aná anerami dii mane itiva ghumbua iru-furu ua-du be koko fugia eghá rita. “Fufuge danode desea, God da simbugaita rouvia banau jojabenu undidigadi!
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Aná banau mo, kini manede, mene-mene ari kakatoda babarigaride, mene-mene ari kakatode, hosi etova asusumbea fufuguta enembode, sabuade* kokotofude dano kotú, enembo nanjogoda tamo firínu undidigadi rere.”
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Anada ambova, nino oka beforo ingo yoveni yoveniva ungagha kotú kano ingo ungaghade, endava kini nanjogo númanda mene-mene ari kakatode dano, númane aná embó hosi etova asumbea, unda mene-mene ari kakatode uutuvareta vovorefueta gerara, numonde mene-mene egegaita rea, danode deseseguta.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Tago, aná noni uutuvareta vorefuta-mi aná nino oka kotú unda feroveta gavera kato nino okada ragarova ari ivata dumeni ueta rei-siroruta-de dano nanandiguta. (Aná feroveta gavera kato unona, aná nino okada dibeva, ari ivata dumeni dumeni eaveta siroreta uria-mi, enembo avona “avore” rea, aná nino okada saro númanda tamova bububuguta-de, enembo avona aná nino okada imumunu tumogha baĩ egeguta-de dano kuveta urie.) Avore, aná nino oka unda feroveta gavera katoghanu nandia bua, dibe reka ivari ivegha kaegha kotú masa akuagoda rova fugitata vovoreguta.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Aghade, aná hosi etova asumbea uutuvareta vorefuta embómi aná nino okada mene-mene ari kakato nanjogo kaiya unda beva buburita-mi derata, ambua sirivu egegutata, dii mane dano bububugea, númanda uno aghago undidigea, inono egeguta.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.