Apocalipse 16

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Anada ambova, Tafaroro Ari Kambovareta be koko fugia aná anera mane ingo yoveni yoveniva ungagha dava rieta niningare, “Erea igige, aná kibubu ingo yoveni yoveniva ungagha averegadi, God da neno akuago endava voroe!”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Aghá ritata, anera eini erea, unda kibubu endava averegutata, enembo avona ana nino oka karejevareta vitia futa-da saro rururia, kotú unda imumu tumogha baĩ egegeta uta-dava, beto binimba bee sembago sirorutata mema itatama ueta gerare.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Aghá utata, anera eini erorata, ungagha uta-mi unda kibubu bua, karajeva averegutata, aná karaje dano dibe kaverea, amburari enemboda tatangugo utata, eini-eini karajeva vita dano, ambubutueta gerare.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Aghá utata, anera eini erorata, bako uta-mi unda kibubu bua, uvu jojabeva kotú uvu ghaiyova averegutata, aná uvuda dibe kaverea, tatangu uta.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Aghá ueta, endava uvude karajede dano kaifa eta rouvia anera einimi, eghá rita, “God, imó kakara bee re. Imó vitireravore, kotú tumanadu viteravore. Imó endava enembo iruruturota, donu etora, aná taubana etoravore.
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Inda natofode inda feroveta manede derata, ambubuguturia-du, imó tatangu utueta númane undia sirivu egegetue. Mino aghagonu utora, aná taubana re.”
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Aghade, vesa dungari farova beda eromi rieta, niningare, “Jojabee God, ano tofo bee imó re. Imó gaa beenu nundubuturota, endava enembo iruruturota, donu etora, aná taubana re.”
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Aghá utata, anera eini erorata, ungagha-ungagha uta-mi, unda kibubu bua, feferava averegutata, feferada ano enembodava ivarigo siroruta.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Aná endava enembo feferada veverami evieta númane, God da ragarodu tauga kavavana regeguta. Anada bee mo, unona aná oya nanjogo utata, itatama egeguta. Tago, númanda ari-bari akokogo egegeta uria-nu jo kariguturota, God da duroghadu raga regegambi re.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Aghá utata, anera eini erorata, ingo yoveni uta-mi unda kibubu bua, aná nino oka karajevareta vitia futa-da kini unda avo asumbariva averegutata, aná nino okami kaifa eta ria kambesi nanjogova, bingoi ueta, enembo mema itatama urota, númanda aveva gagambuguta.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Aghá itatama egeguta-tago, númanda ari-bari akokogo jo doambi irirota, númanda mema dibe eini be eini kotú iso mane itatama egeguta-du, God uutuva vitia-du tauga kavavana rieta niningare.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Aghá utata, anera eini erorata, ingo yoveni yoveniva dabako uta-mi, unda kibubu bua, aná uvu jojabe ragaro Yufretis anada etova averegutata, aná uvu gorugea kaĩ uta. Aghá uta-da bee mo, kini dumeni emboro fefera vitari kena reta fufugari-du rea, God na ritata, aghá uta.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Anada ambova, amó taimu genakogo dano bakode gerare. Eini aná nomburada be vareta buburita. Eini aná nino oka karajevareta vitia futa-da be vareta buburita, kotú eini aná feroveta gavera katoda bevareta buburitueta gerare. Avore, aná feroveta gavera kato rera, kotú aná nino oka endavareta vitia futa, númane dabako ananu re.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Aná genakogo bakode gerara, númane aná taimu akokogo re. Númanda buro mo, númane ya, endava vitia-da kini manedava bububugea, ivata gavera ininighanu egegeta rousua-mi, aná kini mane mene-mene egegari-du ghambugota, God ano tofoda fefera jojabeva danode egegaita rousue.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Dibe fangari-du rea, Jojabee ená gaga namonde andú reirie, “Nghaĩ javea niningige! Bagia embó nungeigimi furaita rouvia aghago, amó kaverea furaita rore. Enembo avona unda asugari dighari kaifa urota, jo taroba irambi adua, umó meka gambi irirota, gangoro aita rouvie.”
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Anada ambova, aná taimu bakodemi endava vitia-da kini mane ghambugutata, roo enda Hibru enemboda gaami Armagedon reta rousua, anava desuta.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Aghá utata, anera ambo jetukomi erorata, ingo yoveni yoveniva ungagha uta-mi, unda kibubu bua, enda etova averegutueta, kini da avo asumbari Tafaroro Ari Kambova vitia-vareta be koko fugia eghá rita, “Oreki etia, sidara etue.”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Aghade, biria tarara bee akuago ueta, gino-ginode dano siroruta. Afa na enembo urieta, endava siroruturia-vareta etia oreki, gino-gino eini aghago sirorambi vitago, sirorutueta gerare.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Aghá ueta, roo enda dano númanda bogu naa mane gino-ginomi righia gogofegutata, God aná bogu naa jojabe Babilon nundubuturota, unda neno akuago vaini aghagonu aaghava rurukuta-nu bua ututata dita. Dirota, aná bogu naa jojabe gino-ginoda anomi sarigea angia, dibe bakode uta.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Aghade, karajeva butu dano, endava dafarude dano manjita.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Aghá ueta, boruma yaura, aisi aghago vovora. Aisi daba-daba vovora-da bouvu, aná 45 kilo aghago re. Anami enembo derata, mema jojabe itatama uta-du, God du tauga kavavana regegutueta niningare.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.