Mateus 27
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs VC
1 Lokɨ lo ti, njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je pətɨ, kɨ ngatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je, ɨngəi-naa, uni ndude kadɨ n-tɔli Jəju.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Be ə, dɔɔi Jəju, awi sie ɨləi-e ji *Pɨlatɨ tɨ, dəw kɨ Rom tɨ kɨ e nje ko̰ɓe dɔnangɨ Jude tɨ.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Lokɨ Judasɨ kɨ nje kun dɔ Jəju kadɨ-de oo kadɨ gangi ta koy dɔ Jəju tɨ ɓa, me uwe kɨ ta adɨ təl kɨ la kɨ sɨlə kutɨ mɨtə aw-n adɨ njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ ngatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je, ka kɨn,
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 nɨngə əl-de ə nə: «M-ra majal, m-un dɔ dəw kɨ ra nḛ madɨ al.» Ə əi je əli-e əi nə: «Ta kare kɨ usɨ-je tɨ no̰o̰ goto. E kɨn e ta ləi ḭ.»
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Lo kɨn tɨ no̰o̰, Judasɨ ɔtɨ ɨlə la kɨ adi-e ka kɨn me kəy tɨ lə Luwə, ə aw ɨlə kɨlə.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 NJé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je ɔyi la ka kɨn nɨngə əli əi nə: «E go rəbe tɨ al kadɨ jɨ ɓukɨ la kɨn dɔ made tɨ kɨ me kəy tɨ lə Luwə, tadɔ e la məsɨ.»
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Be ə, go ndude tɨ kɨ osɨ go-naa tɨ, uni la ka kɨn ndogi lo ndɔr lə nje kɨbə ngoo, rai tə lo dɨbɨ mba je.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 E mbata kɨn ə, bɨtɨ ɓone ka ɨsɨ ɓari lo ka kɨn «lo məsɨ».
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Lo kɨn tɨ, ta kɨ nje kəl ta kɨ ta Luwə tɨ Jərəmi əl ə nə: «Taai sɨlə kutɨ mɨtə ba par tə la kɨ ngan *Isɨrayəl je ɔji dɔe tɨ.
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Adi la kɨn ndogi lo lə nje kɨbə ngoo, təkɨ Ɓaɓe əl-m.»
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Jəju a no̰ nje ko̰ɓe, *Pɨlatɨ tɨ, ə nje ko̰ɓe dəje ə nə: «Ḭ ngar lə *Jɨpɨ je a?» Ə Jəju əl-e ə nə: «E ta kɨ tḛḛ tai tɨ.»
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Me ta je tɨ lə njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je kɨ ngatɔgɨ je kɨ ɨsɨ təti dɔ Jəju tɨ kɨn, Jəju tḛḛ tane ɨlə-de tɨ al.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Ə no̰o̰ be, Pɨlatɨ əl Jəju ə nə: «O ta je pətɨ kɨ dɨje a ɨndəi dɔi tɨ kam al a?»
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ka Jəju tḛḛ tane ɨle tɨ al, adɨ ndɔje ngay.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Dɔ ɓal je pətɨ, lo ra nay Pakɨ tɨ, nje ko̰ɓe a ɔr dangay kare ɨle taa, adɨ e dəw kɨ kosɨ je dəji-e kadɨ ɔr-e dangay tɨ.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Nɨngə dɔkagɨloe tɨ kɨn, dangay madɨ kare kɨ dɨje əli ta lie ngay kɨ tɔe nə Barabasɨ e no̰o̰.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 *Pɨlatɨ dəjɨ kosɨ je kɨ kawi-naa no̰o̰ ə nə: «Na̰ ə ɨgei kadɨ m-ɨyḛ taa m-adɨ səsi ə? Jəju Barabasɨ ə se Jəju kɨ e *Dəw kɨ Luwə mbəte ə?»
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Pɨlatɨ dəjɨ ta kɨn be mbata gər majɨ kadɨ e ni ə ra-de dɔ Jəju tɨ ə ɨləi-e jine tɨ.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Lokɨ Pɨlatɨ ɨsɨ lo gangɨ ta tɨ, nee adɨ əli-e ə nə: «Ɨndə rɔi me ta tɨ lə dəw kɨ dana kam al, tadɔ kondɔ ne m-ɨngə ko̰ ngay me ni tɨ mbata lie.»
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 NJé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ ngatɔgɨ je lə *Jɨpɨ je suləi kosɨ je adɨ dəji Pɨlatɨ kadɨ ɔr Barabasɨ adɨ-de ə tɔl Jəju kɔ.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 NJe ko̰ɓe təl un ta dəjɨ-de ə nə: «Na̰ dan dɨje tɨ kɨ joo kɨn ə ɨgei kadɨ m-ɔr-e dangay tɨ m-adɨ səsi ə?» Ɓa ɨləi-e tɨ əi nə: «Barabasɨ!»
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Ə Pɨlatɨ, dəjɨ-de ə nə: «NGa ri ə kadɨ m-ra kɨ Jəju kɨ ɓari-e Dəw kɨ Luwə mbəte ə?» Ɓa pətɨ əli əi nə: «E ɓa, sɔbɨ ɓe kagɨ-dəsɨ tɨ!»
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Ə Pɨlatɨ təl dəjɨ-de ə nə: «E ri kɨ majal ə ra ə?» Nə uni ndude kɨ taa ngay ɓəy əli əi nə: «Sɔbɨ ɓe kagɨ-dəsɨ tɨ!»
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Lokɨ Pɨlatɨ oo kadɨ nḛ madɨ kɨ kadɨ n-a n-ra goto, taa dɨje ɨsɨ rai adɨ nga̰ kɨ dɔ made tɨ ɓəy, un man togɨ-n jine ta kəm kosɨ je tɨ, nɨngə əl-de ə nə: «Ta məsɨ dəw kɨ dana kam e dɔm tɨ al. E ta ləsi.»
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Nɨngə dɨje pətɨ ɨləi-e tɨ əi nə: «Kadɨ ta məse e dɔje tɨ kɨ dɔ nga ləje je tɨ!»
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Be ə, Pɨlatɨ ɔr Barabasɨ adɨ-de, nga nɨngə Jəju taa adɨ ɨndəi-e kɨ ndəy kabɨlay, ɓa ɨle ji asɨgar je tɨ kadɨ ɓəi-e kagɨ-dəsɨ tɨ.
26 — ausente —
27 Asɨgar je lə *Pɨlatɨ awi kɨ Jəju me lo tɨ kɨ boy kɨ Pɨlatɨ ɨsɨ tɨ wa kɨn, lo tɨ kɨ ɓari-e pɨrətuwar, nɨngə kawi ndəgɨ asɨgar je pətɨ kɨ dɔe tɨ.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 MBa kadɨ tə ɨbəi-e kogii, ɔri kɨbɨ lie, ə ɨləi kɨbɨ ngal kɨ kər rɔe tɨ.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Oji jɔgɨ kon ɨləi dɔe tɨ, ə ɨləi gakɨra ji ko̰e tɨ tɔ, ɓa ɔsi məkəsɨde nangɨ no̰e tɨ ə mbəi sie əi nə: «Lapɨya ngar lə *Jɨpɨ je!»
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Tɨbi man tade dɔe tɨ, taai gakɨra jie tɨ, ɨndəii dɔe.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Lokɨ ɨbəi-e kogii asɨ-de nɨngə, ɔri kɨbɨ ngal kɨ kər ka kɨn rɔe tɨ kɔ, ə təli ɨləi kɨbɨ je lie wa rɔe tɨ gogɨ, ɓa awi sie kadɨ ɓəi-e kagɨ-dəsɨ tɨ.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Lokɨ asɨgar je ɨsɨ tḛḛi me ɓe bo tɨ kɨ taga nɨngə, ɨngəi dɨngəm kare kɨ Sɨrən tɨ, kɨ tɔe nə Sɨmo̰. Uwəi-e, ɨndəi tɔgɨ dɔe tɨ adɨ otɨ kagɨ-dəsɨ lə Jəju.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Awi tḛḛi lo madɨ tɨ kare to no̰o̰, ɓari-e nə Golgota, kɨ kɔr me nə: «Lo kɨ to tə ka dɔ dəw be.»
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Adi-e kasɨ kandɨ nju kɨ bui naa tɨ kɨ nḛ kɨ atɨ kadɨ Jəju a̰y, ə lokɨ ɔdɨ tane tɨ ɓa, mbatɨ ka̰y.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Asɨgar je ka kɨn ɓəi Jəju kagɨ-dəsɨ tɨ, nɨngə tɨgəi kɨr (mbare) dɔ kɨbɨ je tɨ lie, ləbi-naa.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Go tɨ, təli ɨsi no̰o̰, ɨsɨ ngəmi tae.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 NDangi me batɨ, nḛ kɨ ra ə n-ɓəi-e-n kagɨ-dəsɨ tɨ, ɨndəi dɔe tɨ taa əi nə: «Dəw kam e Jəju, ngar lə *Jɨpɨ je.»
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Loe tɨ no̰o̰, ɓəi njé ɓogɨ je joo kagɨ-dəsɨ tɨ. Kɨ kare dɔ ji ko̰e tɨ ə kɨ nungɨ dɔ ji gəle tɨ tɔ.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Dɨje kɨ nje də rəbə, tɨgəi dɔde, nɨngə taji-e,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 əi nə: «Ḭ kɨ nje tujɨ kəy lə Luwə, ə təl ra e kɨ rangɨ me ndɔ tɨ kɨ mɨtə ka kɨn, re ḭ NGon lə Luwə ə, ajɨ rɔi ḭ wa, ə ḭ taa dɔ kagɨ-dəsɨ tɨ ur nangɨ adɨ j-o!»
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Be tɔ ə, njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je, kɨ njé ndo ndu-kun je, kɨ ngatɔgɨ je lə Jɨpɨ je ɨbəi Jəju kogii əi nə:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 «Ajɨ dɨje kɨ rangɨ, nə e wa asɨ kajɨ rɔne al! NGar lə *Isɨrayəl je ka kam, kaje ə wa kɨ j-a ne kɨn, kadɨ ḭ taa dɔ kagɨ-dəsɨ tɨ ur nangɨ adɨ j-o, nɨngə j-a j-o ta lie tə ta kɨ rɔjetɨ!
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Uwə kul Luwə ən ə, re Luwə ndɨge ə, kadɨ taa-e ɨle taa adɨ j-o. MBata əl ə nə: “Mi NGon lə Luwə”.»
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Taa baw kaya je kɨ ɓəi-de kagɨ-dəsɨ tɨ naa tɨ sie ka kɨn ka taji-e kae tɨ wa kɨn tɔ.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Ɨlə ngɨre kadɨ tɨ kɨ a jam dɔ ɓe tɨ, lo ndul dɔnangɨ tɨ ba pətɨ, bɨtɨ kadɨ kɨ mɨtə kɨ lo sɔlɔ.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Dɔ kadɨ tɨ kɨ mɨtə, Jəju no̰ kɨ ndune kɨ bo ə nə: «Eli, Eli, lama sabatani?» Kɔr me nə: «Luwə ləm, Luwə ləm, mbari ə ɨyə̰-m kɔ ə?»
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Dɨje madɨ dan njé tɨ kɨ ai no̰o̰, ooi ndue, nɨngə əli əi nə: «Oi dəw ka yə a ɓar Eli!»
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Nɨngə kalangɨ ba, dəw kare dande tɨ, a̰y ngɔdɨ, un nḛ kɨ to hom hom, ɨlə me man kandɨ ndu tɨ kɨ masɨ, nɨngə ɨlə ta gakɨra tɨ adɨ Jəju kadɨ a̰y.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Nə ndəge je əli əi nə: «Ɨngəm adɨ j-o se Eli a re aje wa?»
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Lo kɨn tɨ no̰o̰ be, Jəju təl no̰ kɨ ndune kɨ bo ɓəy, nɨngə kə̰ə̰e tḛḛ.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Ɓa go tɨ, kɨbɨ gangɨ lo kɨ a me kəy tɨ lə Luwə, tɨl dana joo, ḭ taa nu bɨtɨ re nangɨ. Dɔnangɨ yəkɨ, taa mbal je ka ta̰i dana tɔ.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Ta dɔ ɓadɨ je tḛḛi, adɨ dɨje ngay kɨ adi mede Luwə ḭḭ taa lo koy tɨ.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Go tɨ gogɨ, lokɨ Jəju tḛḛ lo koy tɨ ɓa, dɨje ka kɨn awi me ɓe tɨ kɨ Jorijaləm kɨ e ɓe bo kɨ ay njay. Dɨje ngay ooi-de kɨ kəmde.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Lokɨ kɨ bo kɨ dɔ ɓutɨ asɨgar je tɨ kɨ ɓu əi kɨ asɨgar je kɨ njé ngəm Jəju kɨ əi sie ooi dɔnangɨ kɨ yəkɨ, kɨ nḛ kɨ ra nḛ kɨn ɓa, ɓəl tɔl-de adɨ əli əi nə: «Təkɨ rɔjetɨ, dəw kɨn e NGon lə Luwə.»
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Dəne je ngay ai no̰o̰, ai sa̰y, ɨndəi kəmde a ooi nḛ je kɨ ɨsɨ rai nḛ. Əi dəne je kɨ uni go Jəju Galile tɨ nu, mba kadɨ rai sie.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Dande tɨ, Mari kɨ Magɨdala e no̰o̰ nɨm, Mari kɨ ko̰ Jakɨ əi Jɨsəpɨ nɨm e no̰o̰, taa ko̰ ngan lə Jəbəde ka e no̰o̰ nɨm tɔ.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Lokɨ kadɨ aw tə ur, dɨngəm kɨ nje nḛ kɨngə kare kɨ Arɨmate tɨ, kɨ tɔe nə Jɨsəpɨ ḭ no̰o̰ re. E ka e dəw kɨ təl rɔne nje ndo tɨ lə Jəju tɔ.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Jɨsəpɨ aw rɔ *Pɨlatɨ tɨ dəje nɨn Jəju, ə Pɨlatɨ adɨ ndune kadɨ adi-e.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Jɨsəpɨ un nɨn Jəju, dole kɨ ta kɨbɨ kɨ sɨgɨ,
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 ɓa ɨle me ɓe nɨn tɨ kɨ adɨ uri me mbal tɨ ɓasɨne ɓəy mbata ləne wa, nɨngə nduguru mbal kɨ bo ɨlə ta tɨ, ə ɔtɨ aw.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Loe tɨ kɨn, Mari kɨ Magɨdala əi kɨ Mari kɨ nungɨ əi no̰o̰, ɨsi nangɨ sɔbɨ no̰ ɓadɨ.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Lo ti go tɨ, kɨ e ndɔ kɨ re go ndɔ kɨndə dɔ nḛ je dana mba ndɔ taa kə̰ə̰ tɨ ɓa, njé kun dɔ njé kɨjə nḛ məsɨ kadɨ-kare je awi naa tɨ ɓe lə *Pɨlatɨ,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 əli-e əi nə: «Dəw kɨ bo ləje, meje ole dɔ tɨ təkɨ ndɔ kɨ nje ngom dəwe kɨn əl, dɔkagɨlo tɨ kɨ a-n kɨ dɔne taa ɓəy əl ə nə: “NDɔ kɨ ko̰ mɨtə lə ndɔ koym ɓa, m-a m-ḭ taa lo koy tɨ.”
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ə adɨ ndui adɨ dɨje ngəmi dɔ ɓadɨ bɨtɨ ndɔ kɨ ko̰ mɨtə, nə tə njé ndo je lie rəi ɓogi nɨne, ə təli əli əi nə: “Ḭ lo koy tɨ.” Lo kɨn tɨ, a rai kadɨ ta ngom kɨn a ɨtə kɨ kəte ɓəy.»
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Ə Pɨlatɨ əl-de ə nə: «Asɨgar je kɨ kadɨ ngəmi ta lo ə ai am, ə awi səde adɨ ngəmi dɔ ɓadɨ təkɨ ɨgei.»
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Lo kɨn tɨ, awi dɔ ɓadɨ tɨ, tɨyə̰i tae, nɨngə ɨndəi asɨgar je kadɨ ngəmi tae.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.