Apocalipse 7
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs VC
1 Go nḛ je tɨ kɨn, m-o malayka je sɔ ai taa dɔ kum dɔnangɨ tɨ kɨ sɔ. *Malayka je ka kɨn uwəi nəl je kɨ sɔ kɨ dɔnangɨ tɨ ne kadɨ tə ɨləi dɔnangɨ tɨ al nɨm, dɔ ba tɨ al nɨm, taa dɔ kagɨ je tɨ al nɨm tɔ.
1 Depois disso, vi quatro Anjos que se conservavam em pé nos quatro cantos da terra, detendo os quatro ventos da terra, para que nenhum vento soprasse sobre a terra, sobre o mar ou sobre árvore alguma.
2 M-təl m-o malayka madɨ kɨ rangɨ ɓəy ḭ kɨ lo kɨbə kadɨ tɨ be, uwə mbo̰ lə Luwə kɨ nje kɨsɨ kəm ba jine tɨ. Nɨngə un ndune kɨ taa əl malayka je kɨ sɔ kɨ ɨngəi tɔgɨ kadɨ adi ko̰ nḛ kɨndə je kɨ dɔnangɨ tɨ ne kɨ me ba tɨ ə nə:
2 Vi ainda outro anjo subir do oriente; trazia o selo de Deus vivo, e pôs-se a clamar com voz retumbante aos quatro Anjos, aos quais fora dado danificar a terra e o mar, dizendo:
3 «Oti kadɨ adi ko̰ nḛ kɨndə je kɨ dɔnangɨ tɨ, ə se me ba tɨ, ə se dɔ kagɨ je tɨ, bɨtɨ kadɨ j-ɨndə mbo̰ no̰ ɓəə kɨlə je tɨ lə Luwə ɓəy taa.»
3 Não danifiqueis a terra, nem o mar, nem as árvores, até que tenhamos assinalado os servos de nosso Deus em suas frontes.
4 Adi-mi kɔr dɨje kɨ e kɨ kɨndə mbo̰ lə Luwə no̰de tɨ əi dɨje dɨbɨ ɓu kare kɨ dɨbɨ kutɨ sɔ kɨ dɨbɨ sɔ dɔ tɨ, gɨn kojɨ je tɨ lə ngan *Isɨrayəl je pətɨ.
4 Ouvi então o número dos assinalados: cento e quarenta e quatro mil assinalados, de toda tribo dos filhos de Israel;
5 Adɨ e: gɨn kojɨ tɨ lə Juda, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Rubḛ, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Gadɨ, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo;
5 da tribo de Judá, doze mil assinalados; da tribo de Rubem, doze mil; da tribo de Gad, doze mil;
6 gɨn kojɨ tɨ lə Asər, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Nəpɨtali, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Manase, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo;
6 da tribo de Aser, doze mil; da tribo de Neftali, doze mil; da tribo de Manassés, doze mil;
7 gɨn kojɨ tɨ lə Sɨməyo̰, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə *Ləbi, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Isakar, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo;
7 da tribo de Simeão, doze mil; da tribo de Levi, doze mil; da tribo de Issacar, doze mil;
8 gɨn kojɨ tɨ lə Jabɨlo̰, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Jɨsəpɨ, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Bənjame, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo.
8 da tribo de Zabulon, doze mil; da tribo de José, doze mil; da tribo de Benjamim, doze mil assinalados.
9 Go tɨ, m-go̰ lo ɓa, m-o kosɨ dɨje kɨ ətɨ ɓəl ngay kɨ dəw asɨ kadɨ tɨdə kɔrde al. Əi dɨje kɨ gɨn ɓe je tɨ kɨ dangɨ dangɨ, gɨn kojɨ je tɨ kɨ dangɨ dangɨ, gɨn dɨje kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ndon ta je kɨ dangɨ dangɨ. Dɨje kɨn ai no̰ kɨmbər ngar tɨ, kɨ no̰ NGon batɨ tɨ, ai kɨ kɨbɨ ngal kɨ nda nda rɔde tɨ, taa uwəi baji tan je jide tɨ tɔ.
9 Depois disso, vi uma grande multidão que ninguém podia contar, de toda nação, tribo, povo e língua: conservavam-se em pé diante do trono e diante do Cordeiro, de vestes brancas e palmas na mão,
10 Nɨngə uni ndude kɨ taa əli əi nə: «Kajɨ ḭ rɔ Luwə tɨ ləje kɨ e nje kɨsɨ dɔ kɨmbər ngar tɨ əi kɨ NGon batɨ.»
10 e bradavam em alta voz: A salvação é obra de nosso Deus, que está assentado no trono, e do Cordeiro.
11 *Malayka je pətɨ ləi-naa gəi gɨdɨ kɨmbər ngar, kɨ ngatɔgɨ je kɨ nḛ je kɨ njé kɨsɨ kəm ba je, osi kɨ ta kəmde nangɨ no̰ kɨmbər ngar tɨ, ɔsi kurə Luwə,
11 E todos os Anjos estavam ao redor do trono, dos Anciãos e dos quatro Animais; prostravam-se de face em terra diante do trono e adoravam a Deus, dizendo:
12 əli əi nə: «Amen! Kɨlə tɔjɨ, kɨ tɔɓa, kɨ gosɨ, kɨ oyo kɨ ra, kɨ kɔsɨ-gon, kɨ tɔgɨ, kɨ ngangɨ e lə Luwə ləje kɨ dɔkagɨlo kɨ dɔkagɨlo, bɨtɨ kɨ no̰ tɨ! *Amen!»
12 Amém, louvor, glória, sabedoria, ação de graças, honra, poder e força ao nosso Deus pelos séculos dos séculos! Amém.
13 Lo kɨn tɨ no̰o̰, kɨ kare dan ngatɔgɨ je tɨ un ta əl-m ə nə: «Dɨje kɨ ɔi kɨbɨ ngal je kɨ nda nda kɨn əi na̰ je ə? Ə ḭḭ ra be ə rəi ə?»
13 Então um dos Anciãos falou comigo e perguntou-me: Esses, que estão revestidos de vestes brancas, quem são e de onde vêm?
14 Ə m-ɨle tɨ m-ə nə: «Ɓaɓe, ḭ ɨgər majɨ!» Ɓa əl-m ə nə: «Əi dɨje kɨ tḛḛi me kɨndə kəm-ndoo tɨ kɨ bo. Əi togi kɨbɨ ngal je ləde, togi adɨ nda me məsɨ NGon batɨ tɨ.
14 Respondi-lhe: Meu Senhor, tu o sabes. E ele me disse: Esses são os sobreviventes da grande tribulação; lavaram as suas vestes e as alvejaram no sangue do Cordeiro.
15 E mbata kɨn ə, uwəi rɔde ai no̰ kɨmbər tɨ lə Luwə, ɔsi kure kondɔ je kada je me kəy tɨ lie. Ɓa nje kɨsɨ dɔ kɨmbər ngar tɨ a dəbɨ bagɨne dɔde tɨ gɨn kəy kɨsɨne tɨ.
15 Por isso, estão diante do trono de Deus e o servem, dia e noite, no seu templo. Aquele que está sentado no trono os abrigará em sua tenda.
16 Ɓo a ra-de al ratata, kɨndə man a ra-de al ratata, taa por kadɨ ə se kunjɨ nḛ madɨ a ndabɨ-de al ratata tɔ,
16 Já não terão fome, nem sede, nem o sol ou calor algum os abrasará,
17 tadɔ NGon batɨ kɨ nje ka dadan lo tɨ no̰ kɨmbər ngar tɨ a e nje kul-de, kadɨ a aw səde lo man tɨ kɨ majɨ kadɨ a̰yḭ-naa. Luwə a bɔr man no̰ lay lay kəmde tɨ.»
17 porque o Cordeiro, que está no meio do trono, será o seu pastor e os levará às fontes das águas vivas; e Deus enxugará toda lágrima de seus olhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.