Apocalipse 7
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NVT
1 Go nḛ je tɨ kɨn, m-o malayka je sɔ ai taa dɔ kum dɔnangɨ tɨ kɨ sɔ. *Malayka je ka kɨn uwəi nəl je kɨ sɔ kɨ dɔnangɨ tɨ ne kadɨ tə ɨləi dɔnangɨ tɨ al nɨm, dɔ ba tɨ al nɨm, taa dɔ kagɨ je tɨ al nɨm tɔ.
1 Então vi quatro anjos em pé nos quatro cantos da terra, impedindo os quatro ventos de soprarem na terra, no mar e em qualquer árvore.
2 M-təl m-o malayka madɨ kɨ rangɨ ɓəy ḭ kɨ lo kɨbə kadɨ tɨ be, uwə mbo̰ lə Luwə kɨ nje kɨsɨ kəm ba jine tɨ. Nɨngə un ndune kɨ taa əl malayka je kɨ sɔ kɨ ɨngəi tɔgɨ kadɨ adi ko̰ nḛ kɨndə je kɨ dɔnangɨ tɨ ne kɨ me ba tɨ ə nə:
2 E vi outro anjo que subia do leste e trazia o selo do Deus vivo. Ele gritou aos quatro anjos que haviam recebido poder para danificar a terra e o mar:
3 «Oti kadɨ adi ko̰ nḛ kɨndə je kɨ dɔnangɨ tɨ, ə se me ba tɨ, ə se dɔ kagɨ je tɨ, bɨtɨ kadɨ j-ɨndə mbo̰ no̰ ɓəə kɨlə je tɨ lə Luwə ɓəy taa.»
3 “Esperem! Não façam mal à terra, nem ao mar, nem às árvores, até que tenhamos colocado o selo de Deus na testa de seus servos”.
4 Adi-mi kɔr dɨje kɨ e kɨ kɨndə mbo̰ lə Luwə no̰de tɨ əi dɨje dɨbɨ ɓu kare kɨ dɨbɨ kutɨ sɔ kɨ dɨbɨ sɔ dɔ tɨ, gɨn kojɨ je tɨ lə ngan *Isɨrayəl je pətɨ.
4 E ouvi o número dos que foram marcados com o selo de Deus. Eram 144 mil, de todas as tribos de Israel:
5 Adɨ e: gɨn kojɨ tɨ lə Juda, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Rubḛ, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Gadɨ, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo;
5 da tribo de Judá, foram selados doze mil, da tribo de Rúben, doze mil, da tribo de Gade, doze mil,
6 gɨn kojɨ tɨ lə Asər, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Nəpɨtali, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Manase, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo;
6 da tribo de Aser, doze mil, da tribo de Naftali, doze mil, da tribo de Manassés, doze mil,
7 gɨn kojɨ tɨ lə Sɨməyo̰, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə *Ləbi, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Isakar, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo;
7 da tribo de Simeão, doze mil, da tribo de Levi, doze mil, da tribo de Issacar, doze mil,
8 gɨn kojɨ tɨ lə Jabɨlo̰, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Jɨsəpɨ, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Bənjame, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo.
8 da tribo de Zebulom, doze mil, da tribo de José, doze mil, da tribo de Benjamim, foram selados doze mil.
9 Go tɨ, m-go̰ lo ɓa, m-o kosɨ dɨje kɨ ətɨ ɓəl ngay kɨ dəw asɨ kadɨ tɨdə kɔrde al. Əi dɨje kɨ gɨn ɓe je tɨ kɨ dangɨ dangɨ, gɨn kojɨ je tɨ kɨ dangɨ dangɨ, gɨn dɨje kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ndon ta je kɨ dangɨ dangɨ. Dɨje kɨn ai no̰ kɨmbər ngar tɨ, kɨ no̰ NGon batɨ tɨ, ai kɨ kɨbɨ ngal kɨ nda nda rɔde tɨ, taa uwəi baji tan je jide tɨ tɔ.
9 Depois disso, vi uma imensa multidão, grande demais para ser contada, de todas as nações, tribos, povos e línguas, em pé diante do trono e diante do Cordeiro. Usavam vestes brancas e seguravam ramos de palmeiras.
10 Nɨngə uni ndude kɨ taa əli əi nə: «Kajɨ ḭ rɔ Luwə tɨ ləje kɨ e nje kɨsɨ dɔ kɨmbər ngar tɨ əi kɨ NGon batɨ.»
10 E gritavam com grande estrondo: “A salvação vem de nosso Deus, que está sentado no trono, e do Cordeiro!”.
11 *Malayka je pətɨ ləi-naa gəi gɨdɨ kɨmbər ngar, kɨ ngatɔgɨ je kɨ nḛ je kɨ njé kɨsɨ kəm ba je, osi kɨ ta kəmde nangɨ no̰ kɨmbər ngar tɨ, ɔsi kurə Luwə,
11 E todos os anjos estavam em pé ao redor do trono, dos anciãos e dos quatro seres vivos. Prostraram-se com o rosto em terra diante do trono e adoraram a Deus,
12 əli əi nə: «Amen! Kɨlə tɔjɨ, kɨ tɔɓa, kɨ gosɨ, kɨ oyo kɨ ra, kɨ kɔsɨ-gon, kɨ tɔgɨ, kɨ ngangɨ e lə Luwə ləje kɨ dɔkagɨlo kɨ dɔkagɨlo, bɨtɨ kɨ no̰ tɨ! *Amen!»
12 cantando: “Amém! Louvor e glória e sabedoria, gratidão e honra, força e poder pertencem a nosso Deus, para todo o sempre. Amém!”.
13 Lo kɨn tɨ no̰o̰, kɨ kare dan ngatɔgɨ je tɨ un ta əl-m ə nə: «Dɨje kɨ ɔi kɨbɨ ngal je kɨ nda nda kɨn əi na̰ je ə? Ə ḭḭ ra be ə rəi ə?»
13 Então um dos anciãos me perguntou: “Quem são estes vestidos de branco? De onde vieram?”.
14 Ə m-ɨle tɨ m-ə nə: «Ɓaɓe, ḭ ɨgər majɨ!» Ɓa əl-m ə nə: «Əi dɨje kɨ tḛḛi me kɨndə kəm-ndoo tɨ kɨ bo. Əi togi kɨbɨ ngal je ləde, togi adɨ nda me məsɨ NGon batɨ tɨ.
14 Eu lhe respondi: “Senhor, tu sabes”. E ele disse: “São aqueles que vieram da grande tribulação.
15 E mbata kɨn ə, uwəi rɔde ai no̰ kɨmbər tɨ lə Luwə, ɔsi kure kondɔ je kada je me kəy tɨ lie. Ɓa nje kɨsɨ dɔ kɨmbər ngar tɨ a dəbɨ bagɨne dɔde tɨ gɨn kəy kɨsɨne tɨ.
15 “Por isso estão diante do trono de Deus e dia e noite o servem em seu templo. E aquele que se senta no trono lhes dará abrigo.
16 Ɓo a ra-de al ratata, kɨndə man a ra-de al ratata, taa por kadɨ ə se kunjɨ nḛ madɨ a ndabɨ-de al ratata tɔ,
16 Nunca mais terão fome, nem sede, e o calor do sol nunca mais os queimará.
17 tadɔ NGon batɨ kɨ nje ka dadan lo tɨ no̰ kɨmbər ngar tɨ a e nje kul-de, kadɨ a aw səde lo man tɨ kɨ majɨ kadɨ a̰yḭ-naa. Luwə a bɔr man no̰ lay lay kəmde tɨ.»
17 Pois o Cordeiro que está no centro do trono será seu Pastor. Ele os guiará às fontes de água viva, e Deus enxugará de seus olhos toda lágrima”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.