Apocalipse 7
KƗLӘ-MƗNDƗ KƗ SƗGƗ (BJVNT) vs NAA
1 Go nḛ je tɨ kɨn, m-o malayka je sɔ ai taa dɔ kum dɔnangɨ tɨ kɨ sɔ. *Malayka je ka kɨn uwəi nəl je kɨ sɔ kɨ dɔnangɨ tɨ ne kadɨ tə ɨləi dɔnangɨ tɨ al nɨm, dɔ ba tɨ al nɨm, taa dɔ kagɨ je tɨ al nɨm tɔ.
1 Depois disso, vi quatro anjos em pé nos quatro cantos da terra, segurando os quatro ventos da terra, para que nenhum vento soprasse sobre a terra, nem sobre o mar, nem sobre árvore alguma.
2 M-təl m-o malayka madɨ kɨ rangɨ ɓəy ḭ kɨ lo kɨbə kadɨ tɨ be, uwə mbo̰ lə Luwə kɨ nje kɨsɨ kəm ba jine tɨ. Nɨngə un ndune kɨ taa əl malayka je kɨ sɔ kɨ ɨngəi tɔgɨ kadɨ adi ko̰ nḛ kɨndə je kɨ dɔnangɨ tɨ ne kɨ me ba tɨ ə nə:
2 Vi outro anjo que subia do nascente do sol, tendo o selo do Deus vivo. Ele gritou com voz bem forte aos quatro anjos, aqueles que tinham recebido poder para causar dano à terra e ao mar,
3 «Oti kadɨ adi ko̰ nḛ kɨndə je kɨ dɔnangɨ tɨ, ə se me ba tɨ, ə se dɔ kagɨ je tɨ, bɨtɨ kadɨ j-ɨndə mbo̰ no̰ ɓəə kɨlə je tɨ lə Luwə ɓəy taa.»
3 dizendo: — Não danifiquem nem a terra, nem o mar, nem as árvores, até marcarmos com um selo a testa dos servos do nosso Deus.
4 Adi-mi kɔr dɨje kɨ e kɨ kɨndə mbo̰ lə Luwə no̰de tɨ əi dɨje dɨbɨ ɓu kare kɨ dɨbɨ kutɨ sɔ kɨ dɨbɨ sɔ dɔ tɨ, gɨn kojɨ je tɨ lə ngan *Isɨrayəl je pətɨ.
4 Então ouvi o número dos que foram marcados com selo. Eram cento e quarenta e quatro mil, de todas as tribos dos filhos de Israel.
5 Adɨ e: gɨn kojɨ tɨ lə Juda, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Rubḛ, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Gadɨ, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo;
5 Da tribo de Judá foram marcados com selo doze mil; da tribo de Rúben, doze mil; da tribo de Gade, doze mil;
6 gɨn kojɨ tɨ lə Asər, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Nəpɨtali, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Manase, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo;
6 da tribo de Aser, doze mil; da tribo de Naftali, doze mil; da tribo de Manassés, doze mil;
7 gɨn kojɨ tɨ lə Sɨməyo̰, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə *Ləbi, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Isakar, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo;
7 da tribo de Simeão, doze mil; da tribo de Levi, doze mil; da tribo de Issacar, doze mil;
8 gɨn kojɨ tɨ lə Jabɨlo̰, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Jɨsəpɨ, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo; gɨn kojɨ tɨ lə Bənjame, dɨje dɨbɨ kutɨ kɨ dɨbɨ joo.
8 da tribo de Zebulom, doze mil; da tribo de José, doze mil; da tribo de Benjamim foram marcados com selo doze mil.
9 Go tɨ, m-go̰ lo ɓa, m-o kosɨ dɨje kɨ ətɨ ɓəl ngay kɨ dəw asɨ kadɨ tɨdə kɔrde al. Əi dɨje kɨ gɨn ɓe je tɨ kɨ dangɨ dangɨ, gɨn kojɨ je tɨ kɨ dangɨ dangɨ, gɨn dɨje kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ndon ta je kɨ dangɨ dangɨ. Dɨje kɨn ai no̰ kɨmbər ngar tɨ, kɨ no̰ NGon batɨ tɨ, ai kɨ kɨbɨ ngal kɨ nda nda rɔde tɨ, taa uwəi baji tan je jide tɨ tɔ.
9 Depois destas coisas, vi, e eis grande multidão que ninguém podia contar, de todas as nações, tribos, povos e línguas, em pé diante do trono e diante do Cordeiro, vestidos de vestes brancas, com ramos de palmeira nas mãos.
10 Nɨngə uni ndude kɨ taa əli əi nə: «Kajɨ ḭ rɔ Luwə tɨ ləje kɨ e nje kɨsɨ dɔ kɨmbər ngar tɨ əi kɨ NGon batɨ.»
10 E clamavam com voz forte, dizendo: “Ao nosso Deus, que está sentado no trono, e ao Cordeiro, pertence a salvação.”
11 *Malayka je pətɨ ləi-naa gəi gɨdɨ kɨmbər ngar, kɨ ngatɔgɨ je kɨ nḛ je kɨ njé kɨsɨ kəm ba je, osi kɨ ta kəmde nangɨ no̰ kɨmbər ngar tɨ, ɔsi kurə Luwə,
11 Todos os anjos estavam em pé rodeando o trono, os anciãos e os quatro seres viventes, e diante do trono se prostraram sobre o seu rosto, e adoraram a Deus,
12 əli əi nə: «Amen! Kɨlə tɔjɨ, kɨ tɔɓa, kɨ gosɨ, kɨ oyo kɨ ra, kɨ kɔsɨ-gon, kɨ tɔgɨ, kɨ ngangɨ e lə Luwə ləje kɨ dɔkagɨlo kɨ dɔkagɨlo, bɨtɨ kɨ no̰ tɨ! *Amen!»
12 dizendo: “Amém! O louvor, a glória, a sabedoria, as ações de graças, a honra, o poder e a força sejam ao nosso Deus, para todo o sempre. Amém!”
13 Lo kɨn tɨ no̰o̰, kɨ kare dan ngatɔgɨ je tɨ un ta əl-m ə nə: «Dɨje kɨ ɔi kɨbɨ ngal je kɨ nda nda kɨn əi na̰ je ə? Ə ḭḭ ra be ə rəi ə?»
13 Um dos anciãos tomou a palavra e me perguntou: — Quem são e de onde vieram estes que estão vestidos de branco?
14 Ə m-ɨle tɨ m-ə nə: «Ɓaɓe, ḭ ɨgər majɨ!» Ɓa əl-m ə nə: «Əi dɨje kɨ tḛḛi me kɨndə kəm-ndoo tɨ kɨ bo. Əi togi kɨbɨ ngal je ləde, togi adɨ nda me məsɨ NGon batɨ tɨ.
14 Respondi: — O senhor sabe. Então ele me disse: — Estes são os que vêm da grande tribulação, que lavaram suas vestes e as alvejaram no sangue do Cordeiro.
15 E mbata kɨn ə, uwəi rɔde ai no̰ kɨmbər tɨ lə Luwə, ɔsi kure kondɔ je kada je me kəy tɨ lie. Ɓa nje kɨsɨ dɔ kɨmbər ngar tɨ a dəbɨ bagɨne dɔde tɨ gɨn kəy kɨsɨne tɨ.
15 Por isso, estão diante do trono de Deus e o adoram de dia e de noite no seu santuário. E aquele que está sentado no trono estenderá sobre eles o seu tabernáculo.
16 Ɓo a ra-de al ratata, kɨndə man a ra-de al ratata, taa por kadɨ ə se kunjɨ nḛ madɨ a ndabɨ-de al ratata tɔ,
16 Jamais terão fome, nunca mais terão sede, não cairá sobre eles o sol, nem qualquer outro calor forte,
17 tadɔ NGon batɨ kɨ nje ka dadan lo tɨ no̰ kɨmbər ngar tɨ a e nje kul-de, kadɨ a aw səde lo man tɨ kɨ majɨ kadɨ a̰yḭ-naa. Luwə a bɔr man no̰ lay lay kəmde tɨ.»
17 pois o Cordeiro que está no meio do trono os apascentará e os guiará para as fontes da água da vida. E Deus lhes enxugará dos olhos toda lágrima.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.