Lucas 18
Bahasa Banjar (BJN) vs ARIB
1 Nabi Isa maungkai pulang [xxxsabuting/sabuah] kisah gasan pangikut-pangikut Sidin sakira jangan muyak badoa wan jangan baputus asa.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 “Di sabuah kuta ada saikung hakim. Hakim nang tu kada takutan lawan Allah wan kada parduli lawan urang lain.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Di kuta nitu ada jua saikung [balu/babinian balu] nang tatarusan mandatangi hakim tu. ‘Tulungi pang ulun! Lawanakan xxx GASAN ulun {??malawan] musuh ulun nang handak marugiakan ulun’ ujar babinian balu tu.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Asalnya hakim nang itu kada hakun/HANDAK manulungiakan [si babinian balu tu/babinian balu nang itu]. Tapi kaputingannya, inya bapikir dalam hati, “Aku kada takutan lawan Allah wan kada [parduli/paduli] lawan urang lain,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 tapi lantaran [nang balu/nang si balu ni] tatarusan manangsai aku, baik [kulawanakan/kulanjurakan] haja sudah pakaranya. Amun kada, diharunginya tarus aku kaina.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 “Nah,” ujar Nabi Isa manutup kisah tadi, “Ingatakan ja napa nang dipandirakan hakim nang culas tu!
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Kaputingannya si hakim gin hakun jua malawanakan. Maginnya ai Allah! Inya gin musti hakun manulungi umat-Nya nang mangiau-Nya tarus saban hari. [MAGINNYA AI ALLAH HAKUN JUA MANULUNGI UMATNYA NANG SABAN HARI MANGIAU INYA TARUS] Inya lakas haja manulungi umat-Nya.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Nah, coba dangarakan! Situ saini Allah pacang mambariꞌi kaadilan lawan umat-Nya! Biar nang kaya itu, wayah Nang Datang Matan Di Surga babulik pulang ka dunia ini, balum tantu Inya manamui urang-urang nang [delete:masih] parcaya lawan Inya.”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Nabi Isa bakisah pulang sabuting kisah lawan urang-urang nang maanggap dirinya [panyalehnya/si panyalehnya] wan katuju marandahakan urang lain.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Ada satu kisah,” ujar Nabi Isa, “Dua ikung lalakian [handak tulak/tulakan] ka Bait Allah handak badoa. Nang saikung pamuka agama, nang saikungnya lagi tukang tagih pajak nang [rancak/rajin] mambunguli urang.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Imbah itu, nang pamuka agama badiri manyaurangan. Lalu inya badoa, ‘Ya Allah, aku nang saleh ini nah, aku basukur, aku kada kaya urang lain, nang jahat, {manipu atawa bajinah/[aku kada manipu wan aku kada bajinah]} wan aku kada kaya tukang tagih pajak nang itu tu nah’ ujarnya mamuji dirinya saurang.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 ‘Aku bapuasa dua kali saminggu. Aku basadakah sapuluh parsen matan samunyaan pakulihanku.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Tapi si tukang tagih pajak tu badoa jua tapi inya badiri jauh, kada wani manangadah lawan [Allah/Nang Di Atas] xxxx nang kaya kabiasaan juriat Nabi Ibrahim. ‘Ya Allah, marasi haja ulun, nang badusa ini’ ujarnya sambil manitikakan banyu mata.”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 “Nah, tanggui pang! Siapa nang diampuni dosanya?” ujar Nabi Isa batakun. “Tukang tagih pajak tu nang diampuni dusanya wan dihargai Allah, lain pamuka agama tadi! Sualnya urang nang sumbung cagar dibari supan. Tapi urang nang marandahakan diri, itu tu nang dihargai Allah.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Wayah itu, ada babarapa urang nang mambawa kakanakan mandatangi Nabi Isa handak minta kakanakan tu dijapaiakan wan dibarakahi ulih Sidin.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Biar nang kaya itu, Nabi Isa tatap mambulihakan kakanakan tu mandatangi sidin. Lalu Sidin baucap, “Biarakan haja kakanakan ni mandatangi Aku. Jangan ditangati. Sualnya Allah katuju maharagu urang nang manarima kuasa-Nya nang kaya kakanakan ni manarima kuasa kuitannya.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Nah, dangarakan nih nah! Sabujurannya, nang hakun mandangarakan wan manaati Pirman Allah lawan hati nang tulus nang kaya kakanakan nih nah, inya cagaran masuk karajaan Allah. Nang kada hakun, inya kada kawa masuk.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Ada saikung pamuka agama mandatangi Nabi Isa lalu batakun, “Guru nang baik,” ujarnya, “umpat batakunlah, napa nang musti kulakuakan gasan baulihi hidup nang kakal?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 “Kanapa jadi ikam mamadahakan Aku urang nang baik? Nang baik tu hanya Allah haja” ujar Nabi Isa balas batakun.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 “Ikam sudah tahu parintah Kitab Suci Taurat nang ini: ‘Jangan bajina, jangan mambunuh, jangan mancuntan, jangan basaksi palsu, wan hormatilah kuitan ikam.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 “Inggih, guru ay, samuaan parintah nang itu sudah ulun taati tumatan anum sampai wayahini” ujar pamuka agama tadi manyahut.
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 “Tapi, ada sabuting lagi nang musti ikam lakuakan. Juali samuaan harta ikam tu nah, imbah tu bagiakan duitnya ka urang-urang miskin. Kaina ikam baulihi harta di surga. Lalu umpati Aku.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 “Umai ngalih banar pang lah saratnya. Aku nih urang nang sugih! Musti manjuali samuaan hartaku? Habisam hartaku amun dibagiakan ka urang nang miskin!" ujarnya bapandir dalam hati.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 “Ngalihnyalah urang nang sugih masuk ka karajaan Allah.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Tanyaman saikung unta masuk malalui luang jarum katimbang urang sugih masuk ka dalam karajaan Allah.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 “Wah! Amun kaya itu, siapa garang nang bakal disalamatakan wan masuk ka dalam karajaan Allah?” ujar urang nang hadir di situ sambil batakun.
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 “Napa nang kada kawa dilakuakan manusia, kawa haja dilakuakan ulih Allah” ujar Sidin manyahut.
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 “Anu, Guru ai” ujar Pitrus baucap ka Nabi Isa, “Kami ini sudah maninggalakan kasamuaan gawian lantaran maumpati Pian!”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 “Parcaya ja!” ujar Nabi Isa, “Urang nang maanggap karajaan Allah labih panting daripada harta wan kaluarganya,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 inya cagaran baulihi ganjaran balipat-lipat ulih Allah di dunia ini wan kaina inya cagaran baulihi hidup kakal di surga.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Lalu Nabi Isa manyuruh kaduabalas pangikut-Nya baparak lalu Sidin baucap,
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Aku kaina ditangkap wan disarahakan ka urang Roma gasan diadili. Aku kaina dihuhuluti, dibari supan, diludahi, dicambuki wan paampihannya Aku dimatiꞌi.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Tapi talu hari imbah itu, Aku dihidupakan pulang.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Tapi bubuhan pangikut Sidin kada paham hal-hal nitu tadi lantaran inya masih kada parcaya bahawa Nabi Isa tu kawa disiksa, dimatiꞌi wan dihidupakan pulang. Arti pandiran Nabi Isa tadi tasambunyi.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Wayah Nabi Isa sudah parak sampai kuta Yeriko, ada saikung paminta-minta nang picak duduk di pinggir jalan.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 “Ada apa garang nih? Pina rami banar urang lalu lalang di sini?” ujarnya batakun.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 “Itu nah, Nabi Isa matan kuta Nasaret parahatan lalu di sini” ujar urang mamadahinya.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 “Nabi Isa! Juriat Nabi Daud marasi pang ulun!” ujar urang picak tadi bakuciak.
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Inya disariki urang-urang nang balalu-lalang di hadapannya. Bubuhannya manangatinya bakuciak-kuciak.
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Bamandak ai Nabi Isa. Lalu disuruh Sidin urang mambawa urang picak tadi.
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Baapa garang, ikam bakiaw?” ujar Nabi Isa batakun.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 “Ayuai amun kaya itu, malihat ja! Ikam sudah waras wan salamat lantaran ikam baiman ka Aku,” ujar Nabi Isa baucap.
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Langsung kawa malihat ay urang tu. Lalu ai inya maumpati Nabi Isa sambil mamuji Allah.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.