Mateus 13
A Xuxubus Maxat (BJK) vs BKJ
1 Xö ina bung iat niang e Jisas ixo wan kalik a gunon ma ixo kis kö gegene tu Galili.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 A marakörö raxin toxo ot etok elulurwein ine, io, ine ixo kakaa laxa xö mön nang kö tu, ma marakörö toxo tuu lömö xö marna bisbise.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Me ine ixo töngösen idi ma oleleng ne lalaa xö tinenge öwuo. Ixo tengen bara, “A önga tödi ixo wan tua retewe abo irine wit kö komo.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Ma nang ine ixo retewe nanin abo irine wit, a dauleng toxo subu melamu xö ngas, ma bung pun toxo wanot ma toxo en idi.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Ma dauleng ne irine wit toxo subu xö öxöno wat nang kaim pe pu oleleng könan. A irine wit ixo das kaa pasaxit mon, möxösa, a pu ixo wöwöt.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Ma xaken ixo tuu, ixo dek abo wit ma ixo mölös ma ixo met, möxösa, abo buon kaim kö sinu xöba uri xö pu.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Dauleng ne irine wit toxo subu kaluluonin abo gargaras. Ma abo gargaras toxo pari abo wit nang i dadas kaa.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Lamun a uleng ne irine wit toxo subu xö pu deek. Dauleng toxo taxin ma toxo o eöt ma önga mar ne irine, dauleng toxo pitnö ma öng ne sangaun, ma dauleng toxo eöt ma narun ne sangaun ne irine wit.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Ewe nang ine ma talingine, ine irabo mana ölangen.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Abo bak ne ausu toxo wanot pösöt ine ma toxo ose ine, “Ruasa u bo rengrenge rö idi xö tinenge öwuo?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Ixo balu, “God ixoro tabaa e mum ma nanase möxöbo pidik möxö kingdom möxö watmaep, ma kaim bere re idi.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Ewenene midi nang idi ma lalaa, God irabo tabaa idi ma oleleng, me idi tabo kip a oleleng bölök. Me ewenene midi nang kawaim idi mere lalaa, God irabo kip tewe bölök kirip abo lalaa xalik idi.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 E bo rengrenge rö idi xö tinenge öwuo, möxösa,
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Idi te öturunon a tinenge re propet Aisaia ixo tengen bira:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 möxösa, ina nangadi na te ölölös a baladi.
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Ma lamun irabo deek kö mum, möxösa, abo mara mum tobo wawara xulen me mum bo ölangen kulen ma talingine mum.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Möxö i turunon saxit, oleleng ne propet ma nangadi töxödös toxo mamaa rua werwere a lasa mum mo werwere, ma lamun idi kaim kö werwere. Me idi toxo mamaa rua ölangen a lasa mum mo ölangen, ma lamun kaim idi xo ölangen.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Ölöngö deek, kö lasa a tinenge öwuo möxö tene susulo i tengen bie:
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Bara ewe nang i ölangen a tinenge lamun a kingdom ma i kobo nanase xönan, a tene sasaban ibo ot ma ibo irewe a nang toxoro sulo kölöme xö balana ine. Ma na ina irine iaa nang te retewe nanin kö ngas.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Ma öng ewe nang i kip lo a irine iaa nang ixo subu lömö xö pu warawat, ine ina tödi nang i ölangen a tinenge ma pasaxit mon i axanan tua xikip lo.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ma lamun ixo tuu ulik mon, möxösa, kaim ine ma buon. Nang bara tiip bara sasaban i ot möxö ine i kip sik ina tinenge, ma saxit mon irabo wan tewe.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Ma ewe nang i kip lo a irine wit i subu kaluluon köbo gargaras, ine a tödi ewe i ölengen a tinenge, ma lamun i döxömen köbanin abo lalaa möxö öxöno lagunon, ma i mamaa lamun a kinis ne orong nang ibo röxröxö rewe ine. Inabo lalaa ibo wewet pi a tinenge re God, ma i kobo eöt ta o re pasuno iaa.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Lamun ewe a öng nang i kip lo a irine wit i subu xö pu deek, ine a tödi ewe i ölengen a tinenge ma i xikip a nanase xönan. I o a pasuno. Dauleng tabo o a önga mar ne irine wit, dauleng ma pitnö ma öng ne sangaun ne irine wit, ma dauleng ma narun ne sangaun ne irine wit.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Jisas ixo töngösen idi ma önga tinenge öwuo xabise: “A kingdom möxö watmaep i xarnang a tödi nang ixo sulo a irine iaa deek kö komo re ine.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Ma lamun nang idi xirip toxo paliso, a iuo re ine ixo ot ma ixo sulo a pirixö lixilik kaluluonin abo irine iaa deek, ma ixo wan.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Nang abo irine iaa deek ixo das ma ixo o a irine, a pirixö bölök ixo das.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Abo tene tinörön möxö tamana komo toxo wanot urungan te ine ma toxo ose ine, ‘Asuono orong, nöngön u xo sulo a irine iaa deek kö komo re nöngön. Mabo pirixö na te wanot mole?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 “Ixo balu, ‘A iuo i pet a na.’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 “Ine ixo balu, ‘Kaim, möxösa, xalik e mum bo xaxat arixe ma irine iaa deek.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Ganim idu tabo das arixe mon ot nang a iaa deek irabo maruxo. Io, xö ina axana bung niang, arabo tengen kö tene kip nien bara idi tabo arun tua ii lo abo pirixö ma tabo kubus köbo wöxön tua söngsöngöt. Ma nang a irine iaa deek tabo iiögun kirip ma tabo bulus idi uri xö gunon mataxen te e.’”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Io, ixo töngösen idi ma önga tinenge öwuo xabise: “A kingdom möxö watmaep i xarnang a irine iaa nang a tödi i kip lo ma ixo sulo xö komo re ine.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Turunon, i lik köba xöbo irine iaa xirip pe mum, nexalik nang ibo das kaa, ibo taxin köba ma ibo saxit kirip abo iaa kölöme xö komo, io, abo pun meriso lömö xö mango te ot ma te pet abo wöwösö re idi xöbo axana.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Ixo töngösen idi ma önga tinenge öwuo xabise bölök: “A kingdom möxö watmaep i xarnang a is nang önga une ixo kip lo ma ixo bulus arixin ma plawa oleleng ot nang irabo ebobot.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jisas ixo tenge mabo lalaa xirip urungan kö marakörö xö tinenge öwuo. Ine ixobo wöwörö xö marakörö mabo tinenge öwuo xalik mon.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Io, a na rua öturunon a lasa abo propet toxo etöngösen min:
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Io, Jisas ixo wan lie a marakörö ma ixo wan laxa xö gunon. Abo bak ne ausu rine toxo ot urungan tine ma toxo tengen, “Örö palas ina tinenge öwuo möxö pirixö kölöme xö komo ura re mem.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ixo balu idi, “Ewe nang i sulo a irine iaa deek, ine a Barok kö Tödi.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 A komo, ine a öxöno lagunon. Ma irine iaa deek, i eöt mabo baroxorok möxö kingdom. Ma pirixö, idi abo baroxorok möxö tene sasaban.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Ma iuo ridi, ewe niang ixo sulo idi, e Satan. A bung möxö xaxaxat, ine a axana bung möxö xakawöm. Ma nangadi nang tabo xaxat, abo angelo.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “A axana bung möxö xakawöm, irabo xarnang nang tabo xaxat inabo pirixö ma tabo söngöt kö ia sösöt.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 A Barok kö Tödi irabo tile abo angelo rine, me idi tabo xaxat tewe abo tene sasaban arixe mabo lalaa xirip möxö kingdom niang a nangadi tobo susubu xönan.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Idi tabo tewe idi urungan kö ia sösöt niang i lelewi, ma ringan ee idi tabo gegee ma tabo engiren abo ngisine idi.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Io, xina axana bung abo tene töxödös tabo bio xarnang a xaken tiso xö kingdom kö Tamana idi. Me ewe ine ma talingine, ine irabo mana ölangen.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “A kingdom möxö watmaep i xarnang a önga laa deek niang toxo umingen kö önga komo. Ma nang a önga tödi ixo pere wösöt lo, ine ixo umingen öbaling, ma xö axanan tine ixo wan ma ixo misik tewe mabo lalaa rine ma ixo kun ina xönö komo.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Io, a kingdom möxö watmaep i eöt ma önga tödi, a tene xinixun, i wawara siwin abo karalo ne kalang niang a lak deek.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Io, nang bara ine i pere lo re öng niang i deek köba, ine ibo wan lo ma ibo misik tewe mabo lalaa xirip pine ma ibo kun lo ina karalo ne kalang.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Ma a kingdom möxö watmaep i eöt ma eben niang toxo öriri ösu uri xö könönö rasi ma abo mangana inan kirip tobo tamake xönan.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Io, niang bara i wöwö, abo tene öxönöm tobo sat öxaa urungan kö löxön. Io, idi tobo kis kö pu ma tobo ilo xirip niang abo inan deek urungan köbo rat, nexalik niang a lak saban tabo tewe rewe.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Ma irabo xarna na bölök kö axana bung möxö xakawöm. Abo angelo tabo wanot ma tabo palang tewe abo tene sasaban kalik abo tene töxödös.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Ma tabo tewe idi urungan kö könönö ia sösöt. Ma ringan ee idi tabo gegee ma tabo engiren abo ngisine idi.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Me Jisas ixo ose idi, “Mum mo maras ulamun abo lalaa xirip na?”
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Io, ine ixo tengen tö idi, “Io, abo tene ausu xirip möxöbo warkurai te Moses ewe idi toxoro eusu ulamun a kingdom möxö watmaep i eöt ma a tamana gunon ewe ibo ikip ösu abo lalaa deek meringan kö bubulus se ine, niang a lak maxat ma niang a lak maut bölök.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Io, niang bere Jisas ixoro öxöwöm inabo tinenge öwuo, ine ixo wan kalik ina xönö.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Ine ixo wanot urungan kö lagunon tine, ma ixo urulo ra usu a nangadi kölöme xö gunon ne sineseng ke idi, me idi toxo wuwus saban. Me idi toxo ose bira, “Ina tödi na i kip lo ina nanase ma lölös na mole?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Ine mon ina bak kö tene pet gunon. Ma a nago rine a esene e Maria, ma abo tönö rine e Jems, Josep, Saimon me Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Mabo saxana ine nangen na me ire. Io, ine i kip lo inabo lalaa xirip mole?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Me idi toxo mölök kalik ine.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Me ine kaim a wewet te oleleng ne lalaa lölös ne auwuwus singan, möxösa, kaim idi xo nunu.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.