Marcos 7
A Xuxubus Maxat (BJK) vs VC
1 Abo Parasi ma dauleng ne tene ausu möxöbo warkurai te Moses, nang toxo wanot meriso Jerusalem, toxo kis etok arixe me Jisas.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Me idi toxo pere a dauleng möxöbo bak ne ausu rine toxo enen a nien. Ma toxo döxömen bara e God i pere sik a sasaban köbo limine idi abo bak ne ausu, möxösa, idi kaim kö gisgis abo limine idi xarnang toxo döxömen bara abo warkurai te Moses i tengen bie.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Abo Parasi mabo Judeia xirip te mumuu abo ausu nang toxo kip kalik abo tubudi. Ina ausu bira nang bara idi tokobo muu ödeek a warkurai möxö gis lime xö axana bung möxö gilime, io, idi tokobo eöt ta nien.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Io, nang bere idi tobo wan baling meri xö misik, idi tabo gis abo limedi. Io, melamu, idi tabo an. Me idi tobo mumuu a oleleng ne warkurai nang abo tubudi toxo tengen te idi bie. Idi tabo gis ödeek abo kap, abo sosopen mabo dis.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Io, abo Parasi mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses toxo ose Jisas, “Ruasa abo bak ne ausu re nöngön tokobo muu eörin a ausu möxöbo tubuno ire? Ruasa bölök idi te enen a nien mabo limine idi nang a lak saban?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Me ine ixo balu idi, “E Aisaia i tengen a turunon lamun e mum. Mum bo röxröxö mon bara mum a lak deek, xarnang ixo geet abo tinenge re God bira,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Idi tobo lolotu tataun te e,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Mum moxoro ömalim tewe abo warkurai te God. Me mum mo tön sik bölök abo ausu möxö nangadi mon.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Me Jisas ixo tengen öbaling ke idi, “Mum ma nanase deek kua bulbulus tewe abo warkurai te God, muu a inausu xöbo tubu mum iat.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Na e tenge ma lasa nang e Moses ixo tengen: ‘Nöngön örobo ii a tata ma nago re nöngön,’ me, ‘Ewenene nang i tenge saban kö tamana bere nene, mum morobo sexomet ine.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Ma lamun mum bölök bo rengrengen bira: Ewe nang ma önga laa rua rorop e tamana bere nene, io, i öt bölök bara ine irabo tengen, ‘E xoro tagur sik kua tabaa e God min. E kebeöt ta tabaa nöngön min tua rorop nöngön.’ Ma nang bara mum mo döxömen bira,
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 io, mum bele ömaraxen ine ra wewet tebo lalaa lamun e tata me nago rine.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Möxö ina na, mum bo döxömen taun a tinenge re God, möxösa, mum bo isik abo ausu nang mum bo kip kalik abo untubu mum. Me mum bo wewet a oleleng ne mangana lalaa xarnang.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Io, Jisas ixo kuwe öbaling a marakörö urungan tine ma ixo tengen, “Mum kirip moro ölangen e, ma moro maras könan.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Melamu nang ine ixo wan lie a marakörö ma ixo wan laxa xö gunon, abo bak ne ausu rine toxo ose ine lamun ina tinenge öwuo.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Jisas ixo tengen tö idi, “Mum kobo maras, aa? Mum kobo maras kö lasa nang ibo önan laxa xö tödi, i kebeöt ta ösaban ine?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 I kebeöt, möxösa, i kara laxa urungan kö kat, nexalik ibo laxa xö balna, io, ibo wan su baling kalik a aine.” (Io, nang e Jisas ixo tengen bira, ixo tengen osen bara abo nien kirip i deek kua enen.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Me ine ixo tengen öbaling, “A lasa nang i wan su möxö könönö tödi, i ösaban ine.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Ma meringan kölöme xö könönö tödi ibo wan su abo dinödöm saban, a tatalien ne ilawa, a tatalien pinilo, a tatalien möxö inarsexomet, a tatalien ne ilawa ma önga tödi alolo,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 a gumut, abo mangana sasaban, atöxö, a tatalien ne xekeme, a tatalien ne aneek, tuxo tinenge ra ögarin önga tödi, a ii öxaa a esem, ma tatalien ne kinis ne baulang.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Inabo lalaa saban na ibo wan su möxö kölöme ma ibo wewet ösaban a tödi.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Jisas ixo wan lo meringan kina xönö ma ixo wan urungan kö xönö mee Tair. Ixo wan laxa xö gunon ma i ixo mun. Ma kaim kö mamaa bara re öng irabo ösöxö bara ine nangen nang. Lamun ine i koxobeöt ta minun.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Io, önga une, nang a tano saban ixo kis kö balik lik kine, ixo ölangen bere Jisas angen. Ine ixo wanot pösöt e Jisas ma ixo subun kexe mesilain e Jisas.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Ina une na, ine a Grik (kawaim bara ine a Judeia). Toxo kip ine ri Ponisia i kis kö xönö raxin Siria. Ixo tenge maris urungan te Jisas sua irewe a tano saban kalik balik lik kine.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Me Jisas ixo tengen te ine, “Ire tabo arun ta tabaa a bung barok ma nien tö idi ra minasi, möxö i kobo töxödös bara ire tabo kip lo a nien kö bung barok ma tabo tewe rabaa a bung puluwun min.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Me ina une ixo balu ine ma ixo tengen, “A turunon saxit, Orong, ma lamun abo wuluwun kö ene öra, idi tobo enen abo perene nien kö bung barok lixilik.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Io, Jisas ixo tengen tö ine, “Möxösa u balu ödeek e, örö wan, a tano saban iri wan tewe xalik a balik lik ke nöngön.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Io, ina une ixo baling urungan kö gunon tine ma ixo pere a balik lik ke ine ixo maru sik kö öra, ma tano saban ixoro wan kalik ine.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Io, Jisas ixo wan lie ina xönö Tair ma ixo wan köröp kö lagunon taxin Saidon ma ixo wan su urungan kö tu Galili ma kölöme xö xönö Dekapolis.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Io, a dauleng ne nangadi toxo kip ot a önga tödi urungan tine. A talinge baa ma ngala bot ine. Me idi toxo seng e Jisas sua bulbulus a limine xö tödi.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Io, Jisas ixo lamus lo ine xalik a marakörö, ma ixo bulus a nine kasine limine xö nine talingine ina tödi, ma melamu ixo gisip a limine, io, ixo sigi a kamene.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Jisas ixo wawara kaa uruso lömö xö balana kubu ma bala maris ma ixo tengen tö ine, “Epapata!” (A unine bira, “Örö tamasawang!”).
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Saxit mon, ma nine talingine ina tödi ixo tamasawang, ma kamene ixo wawaxan ma ixo urulo rua tinenge.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Io, Jisas ixo isik a tinenge lölös bere idi tebele tengen kere öng. Ma lamun abo lalaa oleleng nang ine ixo wewet, nangen bölök idi toxo etöngösen nana min.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Idi toxo wuwus saban, me idi toxo tengen, “Ine ibo wewet ödeek abo lalaa xirip. Me ine ibo wewet abo talinge baa rua ölöngö ma ngala bot tua tinenge.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.