Marcos 7
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARA
1 Abo Parasi ma dauleng ne tene ausu möxöbo warkurai te Moses, nang toxo wanot meriso Jerusalem, toxo kis etok arixe me Jisas.
1 Ora, reuniram-se a Jesus os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém.
2 Me idi toxo pere a dauleng möxöbo bak ne ausu rine toxo enen a nien. Ma toxo döxömen bara e God i pere sik a sasaban köbo limine idi abo bak ne ausu, möxösa, idi kaim kö gisgis abo limine idi xarnang toxo döxömen bara abo warkurai te Moses i tengen bie.
2 E, vendo que alguns dos discípulos dele comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar
3 (Abo Parasi mabo Judeia xirip te mumuu abo ausu nang toxo kip kalik abo tubudi. Ina ausu bira nang bara idi tokobo muu ödeek a warkurai möxö gis lime xö axana bung möxö gilime, io, idi tokobo eöt ta nien.
3 (pois os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Io, nang bere idi tobo wan baling meri xö misik, idi tabo gis abo limedi. Io, melamu, idi tabo an. Me idi tobo mumuu a oleleng ne warkurai nang abo tubudi toxo tengen te idi bie. Idi tabo gis ödeek abo kap, abo sosopen mabo dis.)
4 quando voltam da praça, não comem sem se aspergirem; e há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal [e camas]),
5 Io, abo Parasi mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses toxo ose Jisas, “Ruasa abo bak ne ausu re nöngön tokobo muu eörin a ausu möxöbo tubuno ire? Ruasa bölök idi te enen a nien mabo limine idi nang a lak saban?”
5 interpelaram-no os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos de conformidade com a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Me ine ixo balu idi, “E Aisaia i tengen a turunon lamun e mum. Mum bo röxröxö mon bara mum a lak deek, xarnang ixo geet abo tinenge re God bira,
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías a respeito de vós, hipócritas, como está escrito:
7 Idi tobo lolotu tataun te e,
7 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Mum moxoro ömalim tewe abo warkurai te God. Me mum mo tön sik bölök abo ausu möxö nangadi mon.”
8 Negligenciando o mandamento de Deus, guardais a tradição dos homens.
9 Me Jisas ixo tengen öbaling ke idi, “Mum ma nanase deek kua bulbulus tewe abo warkurai te God, muu a inausu xöbo tubu mum iat.
9 E disse-lhes ainda: Jeitosamente rejeitais o preceito de Deus para guardardes a vossa própria tradição.
10 Na e tenge ma lasa nang e Moses ixo tengen: ‘Nöngön örobo ii a tata ma nago re nöngön,’ me, ‘Ewenene nang i tenge saban kö tamana bere nene, mum morobo sexomet ine.’
10 Pois Moisés disse:
11 Ma lamun mum bölök bo rengrengen bira: Ewe nang ma önga laa rua rorop e tamana bere nene, io, i öt bölök bara ine irabo tengen, ‘E xoro tagur sik kua tabaa e God min. E kebeöt ta tabaa nöngön min tua rorop nöngön.’ Ma nang bara mum mo döxömen bira,
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta para o Senhor,
12 io, mum bele ömaraxen ine ra wewet tebo lalaa lamun e tata me nago rine.
12 então, o dispensais de fazer qualquer coisa em favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Möxö ina na, mum bo döxömen taun a tinenge re God, möxösa, mum bo isik abo ausu nang mum bo kip kalik abo untubu mum. Me mum bo wewet a oleleng ne mangana lalaa xarnang.”
13 invalidando a palavra de Deus pela vossa própria tradição, que vós mesmos transmitistes; e fazeis muitas outras coisas semelhantes.
14 Io, Jisas ixo kuwe öbaling a marakörö urungan tine ma ixo tengen, “Mum kirip moro ölangen e, ma moro maras könan.
14 Convocando ele, de novo, a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai do homem é o que o contamina.
16 — ausente —
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Melamu nang ine ixo wan lie a marakörö ma ixo wan laxa xö gunon, abo bak ne ausu rine toxo ose ine lamun ina tinenge öwuo.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Jisas ixo tengen tö idi, “Mum kobo maras, aa? Mum kobo maras kö lasa nang ibo önan laxa xö tödi, i kebeöt ta ösaban ine?
18 Então, lhes disse: Assim vós também não entendeis? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 I kebeöt, möxösa, i kara laxa urungan kö kat, nexalik ibo laxa xö balna, io, ibo wan su baling kalik a aine.” (Io, nang e Jisas ixo tengen bira, ixo tengen osen bara abo nien kirip i deek kua enen.)
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e sai para lugar escuso? E, assim, considerou ele puros todos os alimentos.
20 Me ine ixo tengen öbaling, “A lasa nang i wan su möxö könönö tödi, i ösaban ine.
20 E dizia: O que sai do homem, isso é o que o contamina.
21 Ma meringan kölöme xö könönö tödi ibo wan su abo dinödöm saban, a tatalien ne ilawa, a tatalien pinilo, a tatalien möxö inarsexomet, a tatalien ne ilawa ma önga tödi alolo,
21 Porque de dentro, do coração dos homens, é que procedem os maus desígnios, a prostituição, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 a gumut, abo mangana sasaban, atöxö, a tatalien ne xekeme, a tatalien ne aneek, tuxo tinenge ra ögarin önga tödi, a ii öxaa a esem, ma tatalien ne kinis ne baulang.
22 a avareza, as malícias, o dolo, a lascívia, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Inabo lalaa saban na ibo wan su möxö kölöme ma ibo wewet ösaban a tödi.”
23 Ora, todos estes males vêm de dentro e contaminam o homem.
24 Jisas ixo wan lo meringan kina xönö ma ixo wan urungan kö xönö mee Tair. Ixo wan laxa xö gunon ma i ixo mun. Ma kaim kö mamaa bara re öng irabo ösöxö bara ine nangen nang. Lamun ine i koxobeöt ta minun.
24 Levantando-se, partiu dali para as terras de Tiro [e Sidom]. Tendo entrado numa casa, queria que ninguém o soubesse; no entanto, não pôde ocultar-se,
25 Io, önga une, nang a tano saban ixo kis kö balik lik kine, ixo ölangen bere Jisas angen. Ine ixo wanot pösöt e Jisas ma ixo subun kexe mesilain e Jisas.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possessa de espírito imundo, tendo ouvido a respeito dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés.
26 Ina une na, ine a Grik (kawaim bara ine a Judeia). Toxo kip ine ri Ponisia i kis kö xönö raxin Siria. Ixo tenge maris urungan te Jisas sua irewe a tano saban kalik balik lik kine.
26 Esta mulher era grega, de origem siro-fenícia, e rogava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Me Jisas ixo tengen te ine, “Ire tabo arun ta tabaa a bung barok ma nien tö idi ra minasi, möxö i kobo töxödös bara ire tabo kip lo a nien kö bung barok ma tabo tewe rabaa a bung puluwun min.”
27 Mas Jesus lhe disse: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Me ina une ixo balu ine ma ixo tengen, “A turunon saxit, Orong, ma lamun abo wuluwun kö ene öra, idi tobo enen abo perene nien kö bung barok lixilik.”
28 Ela, porém, lhe respondeu: Sim, Senhor; mas os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Io, Jisas ixo tengen tö ine, “Möxösa u balu ödeek e, örö wan, a tano saban iri wan tewe xalik a balik lik ke nöngön.”
29 Então, lhe disse: Por causa desta palavra, podes ir; o demônio já saiu de tua filha.
30 Io, ina une ixo baling urungan kö gunon tine ma ixo pere a balik lik ke ine ixo maru sik kö öra, ma tano saban ixoro wan kalik ine.
30 Voltando ela para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio a deixara.
31 Io, Jisas ixo wan lie ina xönö Tair ma ixo wan köröp kö lagunon taxin Saidon ma ixo wan su urungan kö tu Galili ma kölöme xö xönö Dekapolis.
31 De novo, se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até ao mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Io, a dauleng ne nangadi toxo kip ot a önga tödi urungan tine. A talinge baa ma ngala bot ine. Me idi toxo seng e Jisas sua bulbulus a limine xö tödi.
32 Então, lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Io, Jisas ixo lamus lo ine xalik a marakörö, ma ixo bulus a nine kasine limine xö nine talingine ina tödi, ma melamu ixo gisip a limine, io, ixo sigi a kamene.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e lhe tocou a língua com saliva;
34 Jisas ixo wawara kaa uruso lömö xö balana kubu ma bala maris ma ixo tengen tö ine, “Epapata!” (A unine bira, “Örö tamasawang!”).
34 depois, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá!, que quer dizer: Abre-te!
35 Saxit mon, ma nine talingine ina tödi ixo tamasawang, ma kamene ixo wawaxan ma ixo urulo rua tinenge.
35 Abriram-se-lhe os ouvidos, e logo se lhe soltou o empecilho da língua, e falava desembaraçadamente.
36 Io, Jisas ixo isik a tinenge lölös bere idi tebele tengen kere öng. Ma lamun abo lalaa oleleng nang ine ixo wewet, nangen bölök idi toxo etöngösen nana min.
36 Mas lhes ordenou que a ninguém o dissessem; contudo, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Idi toxo wuwus saban, me idi toxo tengen, “Ine ibo wewet ödeek abo lalaa xirip. Me ine ibo wewet abo talinge baa rua ölöngö ma ngala bot tua tinenge.”
37 Maravilhavam-se sobremaneira, dizendo: Tudo ele tem feito esplendidamente bem; não somente faz ouvir os surdos, como falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.