Marcos 7

A Xuxubus Maxat (BJK) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Abo Parasi ma dauleng ne tene ausu möxöbo warkurai te Moses, nang toxo wanot meriso Jerusalem, toxo kis etok arixe me Jisas.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Me idi toxo pere a dauleng möxöbo bak ne ausu rine toxo enen a nien. Ma toxo döxömen bara e God i pere sik a sasaban köbo limine idi abo bak ne ausu, möxösa, idi kaim kö gisgis abo limine idi xarnang toxo döxömen bara abo warkurai te Moses i tengen bie.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 (Abo Parasi mabo Judeia xirip te mumuu abo ausu nang toxo kip kalik abo tubudi. Ina ausu bira nang bara idi tokobo muu ödeek a warkurai möxö gis lime xö axana bung möxö gilime, io, idi tokobo eöt ta nien.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Io, nang bere idi tobo wan baling meri xö misik, idi tabo gis abo limedi. Io, melamu, idi tabo an. Me idi tobo mumuu a oleleng ne warkurai nang abo tubudi toxo tengen te idi bie. Idi tabo gis ödeek abo kap, abo sosopen mabo dis.)
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Io, abo Parasi mabo tene ausu möxöbo warkurai te Moses toxo ose Jisas, “Ruasa abo bak ne ausu re nöngön tokobo muu eörin a ausu möxöbo tubuno ire? Ruasa bölök idi te enen a nien mabo limine idi nang a lak saban?”
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Me ine ixo balu idi, “E Aisaia i tengen a turunon lamun e mum. Mum bo röxröxö mon bara mum a lak deek, xarnang ixo geet abo tinenge re God bira,
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Idi tobo lolotu tataun te e,
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Mum moxoro ömalim tewe abo warkurai te God. Me mum mo tön sik bölök abo ausu möxö nangadi mon.”
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Me Jisas ixo tengen öbaling ke idi, “Mum ma nanase deek kua bulbulus tewe abo warkurai te God, muu a inausu xöbo tubu mum iat.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Na e tenge ma lasa nang e Moses ixo tengen: ‘Nöngön örobo ii a tata ma nago re nöngön,’ me, ‘Ewenene nang i tenge saban kö tamana bere nene, mum morobo sexomet ine.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Ma lamun mum bölök bo rengrengen bira: Ewe nang ma önga laa rua rorop e tamana bere nene, io, i öt bölök bara ine irabo tengen, ‘E xoro tagur sik kua tabaa e God min. E kebeöt ta tabaa nöngön min tua rorop nöngön.’ Ma nang bara mum mo döxömen bira,
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 io, mum bele ömaraxen ine ra wewet tebo lalaa lamun e tata me nago rine.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Möxö ina na, mum bo döxömen taun a tinenge re God, möxösa, mum bo isik abo ausu nang mum bo kip kalik abo untubu mum. Me mum bo wewet a oleleng ne mangana lalaa xarnang.”
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Io, Jisas ixo kuwe öbaling a marakörö urungan tine ma ixo tengen, “Mum kirip moro ölangen e, ma moro maras könan.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 — ausente —
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 — ausente —
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Melamu nang ine ixo wan lie a marakörö ma ixo wan laxa xö gunon, abo bak ne ausu rine toxo ose ine lamun ina tinenge öwuo.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Jisas ixo tengen tö idi, “Mum kobo maras, aa? Mum kobo maras kö lasa nang ibo önan laxa xö tödi, i kebeöt ta ösaban ine?
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 I kebeöt, möxösa, i kara laxa urungan kö kat, nexalik ibo laxa xö balna, io, ibo wan su baling kalik a aine.” (Io, nang e Jisas ixo tengen bira, ixo tengen osen bara abo nien kirip i deek kua enen.)
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Me ine ixo tengen öbaling, “A lasa nang i wan su möxö könönö tödi, i ösaban ine.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Ma meringan kölöme xö könönö tödi ibo wan su abo dinödöm saban, a tatalien ne ilawa, a tatalien pinilo, a tatalien möxö inarsexomet, a tatalien ne ilawa ma önga tödi alolo,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 a gumut, abo mangana sasaban, atöxö, a tatalien ne xekeme, a tatalien ne aneek, tuxo tinenge ra ögarin önga tödi, a ii öxaa a esem, ma tatalien ne kinis ne baulang.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Inabo lalaa saban na ibo wan su möxö kölöme ma ibo wewet ösaban a tödi.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Jisas ixo wan lo meringan kina xönö ma ixo wan urungan kö xönö mee Tair. Ixo wan laxa xö gunon ma i ixo mun. Ma kaim kö mamaa bara re öng irabo ösöxö bara ine nangen nang. Lamun ine i koxobeöt ta minun.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Io, önga une, nang a tano saban ixo kis kö balik lik kine, ixo ölangen bere Jisas angen. Ine ixo wanot pösöt e Jisas ma ixo subun kexe mesilain e Jisas.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Ina une na, ine a Grik (kawaim bara ine a Judeia). Toxo kip ine ri Ponisia i kis kö xönö raxin Siria. Ixo tenge maris urungan te Jisas sua irewe a tano saban kalik balik lik kine.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Me Jisas ixo tengen te ine, “Ire tabo arun ta tabaa a bung barok ma nien tö idi ra minasi, möxö i kobo töxödös bara ire tabo kip lo a nien kö bung barok ma tabo tewe rabaa a bung puluwun min.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Me ina une ixo balu ine ma ixo tengen, “A turunon saxit, Orong, ma lamun abo wuluwun kö ene öra, idi tobo enen abo perene nien kö bung barok lixilik.”
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Io, Jisas ixo tengen tö ine, “Möxösa u balu ödeek e, örö wan, a tano saban iri wan tewe xalik a balik lik ke nöngön.”
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Io, ina une ixo baling urungan kö gunon tine ma ixo pere a balik lik ke ine ixo maru sik kö öra, ma tano saban ixoro wan kalik ine.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Io, Jisas ixo wan lie ina xönö Tair ma ixo wan köröp kö lagunon taxin Saidon ma ixo wan su urungan kö tu Galili ma kölöme xö xönö Dekapolis.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Io, a dauleng ne nangadi toxo kip ot a önga tödi urungan tine. A talinge baa ma ngala bot ine. Me idi toxo seng e Jisas sua bulbulus a limine xö tödi.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Io, Jisas ixo lamus lo ine xalik a marakörö, ma ixo bulus a nine kasine limine xö nine talingine ina tödi, ma melamu ixo gisip a limine, io, ixo sigi a kamene.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Jisas ixo wawara kaa uruso lömö xö balana kubu ma bala maris ma ixo tengen tö ine, “Epapata!” (A unine bira, “Örö tamasawang!”).
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Saxit mon, ma nine talingine ina tödi ixo tamasawang, ma kamene ixo wawaxan ma ixo urulo rua tinenge.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Io, Jisas ixo isik a tinenge lölös bere idi tebele tengen kere öng. Ma lamun abo lalaa oleleng nang ine ixo wewet, nangen bölök idi toxo etöngösen nana min.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Idi toxo wuwus saban, me idi toxo tengen, “Ine ibo wewet ödeek abo lalaa xirip. Me ine ibo wewet abo talinge baa rua ölöngö ma ngala bot tua tinenge.”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.