Lucas 8

A Xuxubus Maxat (BJK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Melamu xö ina na, Jisas ixo wan nana xöbo lagunon, ma ixo etöngösen ma tinenge deek möxö kingdom kö God. Ma a sangaun ma ninöng toxo arixe me ine,
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 ma dauleng ne balixilik bölök ewe nang e Jisas ixoro kip tewe abo tano saban kalik idi ma ixoro ölanglanga idi xalik abo miniset. Ma öng kaluluonin idi, e Maria (ewe nang tobo tengen me Makdala), ewe nang a pitnö ma ninöng ne tano saban toxo wan su xalik ine,
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 me Joana, a une re Kusa ewe nang ixobo sila sik kö warkurai xöbo lalaa xö gunon te Erot, me Susana ma oleleng kabise bölök. Inabo balixilik na idi toxo top e Jisas ma abo bak ne ausu re ine mabo lalaa iat te idi.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ma nang a marakörö raxin toxo orot etok ma toxo önan ot pösöt e Jisas meringan köbo lagunon öngöng, ine ixo tengen ina tinenge öwuo na:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “A önga tödi ixo wan tua retewe abo irine wit kö komo. Ma nang ine ixo retewe nanin abo irine wit, a dauleng toxo subu muu a ngas. Ma toxo wawas kaa lömö xönan, ma bung pun meriso lömö toxo en idi.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Ma dauleng ne irine wit toxo subu xö öxöno warawat, ma nang ixo das kaa, ixo mölös ma ixo met, möxösa, kaim a ari.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Dauleng ne irine wit toxo subu kaluluonin abo gargaras. Ma abo gargaras toxo das kaa arixe ma irine wit ma toxo pari abo wit nang i dadas kaa.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Lamun a uleng ne irine wit toxo subu xö pu deek. Idi toxo das kaa ma toxo o, öngöng ixo eöt ma önga mar ne irine wit.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Abo bak ne ausu re ine toxo ose ine bara a unine a lasa ina tinenge öwuo na.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Ine ixo tengen, “God ixoro tabaa e mum ma nanase möxöbo pidik möxö kingdom kö God, nexalik kö idi nang kabise e bo rengrengen abo tinenge öwuo bere,
10 Jesus respondeu:
11 “Ine na a unine tinenge öwuo: ina irine iaa ine a tinenge xö God.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 A irine wit nang toxo subu muu a ngas, idi te eöt me idi nang te ölangen, me e Satan ibo ot ma ibo xikip tewe abo tinenge möxö kat te idi, bara idi takarabo nunu ma takarabo kip a ineöro.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 A irine wit nang idi toxo subu lömö xö warawat, idi te eöt me idi nang te axanan tua xikip lo a tinenge nang bara idi te ölangen ine, ma lamun kaim idi ma buon. Idi te nunu aulik mon, ma lamun kö axana bung möxö ölelewen idi tobo subu rewe.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 A irine wit i subu kaluluon köbo gargaras i eöt me idi nang te ölangen, nexalik nang idi te önan kö nuan te idi, idi te döxömen köbanin abo lalaa möxö öxöno lagunon ma ulamun a kinis ne orong ma axanan mera xö öxöno lagunon. Ma inabo mangana tatalien na tobo wewet pi idi me idi tokobo maruxo.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Lamun a irine wit kö pu deek i eöt me idi ma bala deek nang toxo ölangen a tinenge, toxo töndik, ma tobo tuu lölös ot nang tobo oo.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 “Kaim pe öng ibo usumot a laam ma ibo umungen kölöme xö bile bara ibo bulbulus kö ene öra. Kaim. Inexalik ibo uxis lömö xö xönö iat möxönan, io nang, ewe idi te önan laxa tabo eöt tua werwere a maras.
16 Jesus continuou:
17 Io, abo lalaa i malaa mun sik irabo ot kö malmalan, ma abo lalaa te tawi sik irabo ot kö malmalan ma tabo ösöxö.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Io niang, mum moro dödöm mamaran kö ölöngö re mum. Ewenene midi nang idi ma lalaa, God irabo tabaa idi ma oleleng. Me ewenene me idi nang kawaim idi mere lalaa, God irabo kip tewe bölök kirip abo lalaa nang idi te döxömen bara te uruoxe.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Io, a nago mabo tönö e Jisas toxo wanot tua werwere ine, nexalik kaim idi xo eöt tua inot lörörö re ine, möxösa, xö marakörö.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Io, önga tödi ixo tengen te ine, “A nago re nöngön mabo töm te tuu sik ni xö araman, te mamaa rua werwere nöngön.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Jisas ixo balu, “A nago re e mabo töke idi ewe nang te ölangen a tinenge xö God ma te muu eörin.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Önga bung Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu re ine bara, “Ire ta wan köröp uruo xö lawa xabise möxö tu.” Io, idi toxo kaa laxa xö önga mön ma toxo wan.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Ma nang idi toxo ululo, Jisas ixo paluso. Ma a xiki raxin ixo wan su lömö xö tu ma ari ixo wan laxa xö mön me idi toxo lörörö rua iuiuo.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Abo bak ne ausu toxo wan, ma toxo ölaran ine ma toxo tengen, “Tödi raxin! Tödi raxin! Ire te eka köngö!”
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Me ine ixo ose abo bak ne ausu re ine, “A nunu re mum ule?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Io, idi toxo uluso uruso xö xönö pu mee Gerasen, ibo malaa sik kö lawana tu Galili.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Ma nang e Jisas ixo ösö, ixo esuo ma önga tödi meringan kö lagunon, a tano saban ixo kis se ine. Bang im iat ina tödi kaim kö sisige re man bara ixobo xisixis kere gunon, nexalik ixobo xisixis kölöme xöbo lieng kö nangadi minet.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Ma nang ixo pere e Jisas, ixo kalasii ma ixo subu su xö nine xexene e Jisas, ma ixo kup nöngösö lömö, “Jisas, a Barok kö God lömö saxit, u mamaa lamun a lasanene xalik e? E seng nöngön u bele öxadik köbanin e!”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Ixo tengen bira, möxösa, e Jisas ixoro isik a tinenge lölös kö ina tano saban tua nuan su xalik ina tödi. Tobo kut sik a nine limine ma nine xexene ma tobo bulus mara sik ke ine, ma lamun oleleng ne axana bung a tano saban ibo rörödik ina tödi ma ixoro köröp abo sen te ine ma tano saban ibo sasat nanin ine xö boxönö nang kaim a nangadi.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Jisas ixo ose ine, “Ewe a esem?”
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Me idi toxo rengrenge marmaris se ine bara ganim ine ra tinenge lölös sik ke idi rua nilaxa xö mara lamin kaim pe xakawam möxönan.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Oleleng ne bung bo toxo aan nana xö gegene maii. Abo tano saban toxo seng e Jisas sua ömaraxen idi ra nilaxa rup pe idi, ma ixo ömaraxen idi.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Bara nang abo tano saban toxo wan su xalik ina tödi, toxo laxa rup kö bung bo, ma ina bung bo toxo ewasak su xö gegene maii urungan kölöme xö ari ma toxo köngö met.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Ma nang a nangadi möxö balaure a bung bo toxo pere ina lasa nang ixo ot, toxo ulo lo rua atöngösen min kö lagunon taxin ma xö boxönö lörörö.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Ma nangadi toxo wan su rua werwere a lasa ixo ot. Ma nang idi toxo wanot pösöt e Jisas, idi toxo pere wösöt ina tödi ewe nang abo tano saban toxoro wan su xalik ine, ixo kisisik kö nine xexene e Jisas. Ixo laulawa sik ma ixo kisisik ma dinödöm pe ine ixoro maras. Ma a nangadi toxo buut.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Io, idi nang toxo pere ina laa, idi toxo töngösen a nangadi ma a ngas sa nang e Jisas ixo ölanglanga ina tödi nang abo tano saban toxoro kis se ine.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Io, a nangadi xirip möxö xönö Gerasen toxo seng e Jisas sua nuan pes xalik idi, möxösa, a binuut ixo kawönö idi. Io, ixo kakaa xö mön ma ixo wan.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Ina tödi nang abo tano saban toxo wan su xalik ine, ixo seng e Jisas bara irabo ömaraxen lo ine rua nuan arixe me ine, nexalik e Jisas ixo tile rewe ine, ma ixo tengen,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Örö wan baling kö lagunon te nöngön ma örö tengen a lasanene nang e God iri pet te nöngön.” Io, ina tödi ixo wan pes ma ixo etöngösen esexere xö lagunon mabo lasanene nang e Jisas ixo pet te ine.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Ma nang e Jisas ixo baling, a marakörö toxo öga ine, möxö idi xirip toxo xixiset me ine.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Io, önga tödi a esene e Jairus, a tödi sila xö gunon ne sineseng ke idi abo Judeia, ixo ot ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas. Ma ixo tenge marmaris se Jisas sa nuan uruso xö gunon te ine,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 möxösa, önga balik kalik mon te ine, a balik ixoro lörörö a sangaun ma ninöng, ma ixo eka minet.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Ma önga une nangen niang, nang a dee ixobo önan kalik ine, ma ixo öt xarnang a sangaun ma ninöng ne awat, nexalik kaim pe öng ixo öt ta ölanglanga ine.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Ina une ixo wan melamu re ine ma ixo sigi a ngusuno man te Jisas, ma saxit mon a ililo ne dee ixo kawam.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Jisas ixo ose, “Ewe i sigi e?”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Ma lamun e Jisas ixo tengen, “A öng i sigi e. E ösöxö bara lölös iri wan su xalik e.”
46 Mas Jesus disse:
47 Io, a une ixo wanot arixe ma dedede ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas, möxösa, ixo pere bara i kebeöt ta minun. Ma xö wawara xö nangadi ine ixo tengen ruasa ixo sigi e Jisas ma nang e Jisas ixo ölanglanga uwasaxit ine.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Io, Jisas ixo tengen tö ine, “Balik, a nunu re nöngön iri öro nöngön. Örö wan ma malum.”
48 Aí Jesus disse:
49 Nang e Jisas nangen bang ixo wöwörö xö une, önga tödi ixo ot meringan kö gunon te Jairus, a tödi raxin möxö gunon ne sineseng. Ma ixo tengen te Jairus, “A balik ke nöngön iri met. Nöngön u bele isik a tiip kö tene ausu.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Jisas ixo ölangen ina na ma ixo tengen te Jairus bira, “U bele buut. Örö mana nunu mon, me ine irabo langlanga xalik ina miniset.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Nang ine ixo ot kö gunon te Jairus, Jisas kaim kö ömaraxen tebo duöng bölök kua nilaxa arixe me ine, nexalik mon e Pita, Jon me Jems, ma tata ma nago xö balik.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Ma nang a nangadi xirip toxo xukup ma ginee rö ine, Jisas ixo tengen, “Mum bele gegee. Ine i kobo met. Inexalik i paliso mon.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Idi toxo isis belek ine, möxösa, idi toxo ösöxö sik bara ine ixoro met.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Ma lamun e Jisas ixo tön a limine ma ixo tengen, “Balik lik ke e, taru kaa!”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 A tanono ixo ot baling, ma nang iat mon ine ixo taru kaa. Io, Jisas ixo tengen te idu ra tabaa ine mere laa ra enen.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Tamana me nene toxo wuwus, nexalik ine ixo tengen te idu bara ganim a rengrengen kere öng ma lasa ixo ot.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.