Lucas 8
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARIB
1 Melamu xö ina na, Jisas ixo wan nana xöbo lagunon, ma ixo etöngösen ma tinenge deek möxö kingdom kö God. Ma a sangaun ma ninöng toxo arixe me ine,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 ma dauleng ne balixilik bölök ewe nang e Jisas ixoro kip tewe abo tano saban kalik idi ma ixoro ölanglanga idi xalik abo miniset. Ma öng kaluluonin idi, e Maria (ewe nang tobo tengen me Makdala), ewe nang a pitnö ma ninöng ne tano saban toxo wan su xalik ine,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 me Joana, a une re Kusa ewe nang ixobo sila sik kö warkurai xöbo lalaa xö gunon te Erot, me Susana ma oleleng kabise bölök. Inabo balixilik na idi toxo top e Jisas ma abo bak ne ausu re ine mabo lalaa iat te idi.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ma nang a marakörö raxin toxo orot etok ma toxo önan ot pösöt e Jisas meringan köbo lagunon öngöng, ine ixo tengen ina tinenge öwuo na:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “A önga tödi ixo wan tua retewe abo irine wit kö komo. Ma nang ine ixo retewe nanin abo irine wit, a dauleng toxo subu muu a ngas. Ma toxo wawas kaa lömö xönan, ma bung pun meriso lömö toxo en idi.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ma dauleng ne irine wit toxo subu xö öxöno warawat, ma nang ixo das kaa, ixo mölös ma ixo met, möxösa, kaim a ari.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Dauleng ne irine wit toxo subu kaluluonin abo gargaras. Ma abo gargaras toxo das kaa arixe ma irine wit ma toxo pari abo wit nang i dadas kaa.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Lamun a uleng ne irine wit toxo subu xö pu deek. Idi toxo das kaa ma toxo o, öngöng ixo eöt ma önga mar ne irine wit.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Abo bak ne ausu re ine toxo ose ine bara a unine a lasa ina tinenge öwuo na.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ine ixo tengen, “God ixoro tabaa e mum ma nanase möxöbo pidik möxö kingdom kö God, nexalik kö idi nang kabise e bo rengrengen abo tinenge öwuo bere,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Ine na a unine tinenge öwuo: ina irine iaa ine a tinenge xö God.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 A irine wit nang toxo subu muu a ngas, idi te eöt me idi nang te ölangen, me e Satan ibo ot ma ibo xikip tewe abo tinenge möxö kat te idi, bara idi takarabo nunu ma takarabo kip a ineöro.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 A irine wit nang idi toxo subu lömö xö warawat, idi te eöt me idi nang te axanan tua xikip lo a tinenge nang bara idi te ölangen ine, ma lamun kaim idi ma buon. Idi te nunu aulik mon, ma lamun kö axana bung möxö ölelewen idi tobo subu rewe.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 A irine wit i subu kaluluon köbo gargaras i eöt me idi nang te ölangen, nexalik nang idi te önan kö nuan te idi, idi te döxömen köbanin abo lalaa möxö öxöno lagunon ma ulamun a kinis ne orong ma axanan mera xö öxöno lagunon. Ma inabo mangana tatalien na tobo wewet pi idi me idi tokobo maruxo.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Lamun a irine wit kö pu deek i eöt me idi ma bala deek nang toxo ölangen a tinenge, toxo töndik, ma tobo tuu lölös ot nang tobo oo.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Kaim pe öng ibo usumot a laam ma ibo umungen kölöme xö bile bara ibo bulbulus kö ene öra. Kaim. Inexalik ibo uxis lömö xö xönö iat möxönan, io nang, ewe idi te önan laxa tabo eöt tua werwere a maras.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Io, abo lalaa i malaa mun sik irabo ot kö malmalan, ma abo lalaa te tawi sik irabo ot kö malmalan ma tabo ösöxö.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Io niang, mum moro dödöm mamaran kö ölöngö re mum. Ewenene midi nang idi ma lalaa, God irabo tabaa idi ma oleleng. Me ewenene me idi nang kawaim idi mere lalaa, God irabo kip tewe bölök kirip abo lalaa nang idi te döxömen bara te uruoxe.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Io, a nago mabo tönö e Jisas toxo wanot tua werwere ine, nexalik kaim idi xo eöt tua inot lörörö re ine, möxösa, xö marakörö.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Io, önga tödi ixo tengen te ine, “A nago re nöngön mabo töm te tuu sik ni xö araman, te mamaa rua werwere nöngön.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Jisas ixo balu, “A nago re e mabo töke idi ewe nang te ölangen a tinenge xö God ma te muu eörin.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Önga bung Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu re ine bara, “Ire ta wan köröp uruo xö lawa xabise möxö tu.” Io, idi toxo kaa laxa xö önga mön ma toxo wan.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ma nang idi toxo ululo, Jisas ixo paluso. Ma a xiki raxin ixo wan su lömö xö tu ma ari ixo wan laxa xö mön me idi toxo lörörö rua iuiuo.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Abo bak ne ausu toxo wan, ma toxo ölaran ine ma toxo tengen, “Tödi raxin! Tödi raxin! Ire te eka köngö!”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Me ine ixo ose abo bak ne ausu re ine, “A nunu re mum ule?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Io, idi toxo uluso uruso xö xönö pu mee Gerasen, ibo malaa sik kö lawana tu Galili.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ma nang e Jisas ixo ösö, ixo esuo ma önga tödi meringan kö lagunon, a tano saban ixo kis se ine. Bang im iat ina tödi kaim kö sisige re man bara ixobo xisixis kere gunon, nexalik ixobo xisixis kölöme xöbo lieng kö nangadi minet.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Ma nang ixo pere e Jisas, ixo kalasii ma ixo subu su xö nine xexene e Jisas, ma ixo kup nöngösö lömö, “Jisas, a Barok kö God lömö saxit, u mamaa lamun a lasanene xalik e? E seng nöngön u bele öxadik köbanin e!”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ixo tengen bira, möxösa, e Jisas ixoro isik a tinenge lölös kö ina tano saban tua nuan su xalik ina tödi. Tobo kut sik a nine limine ma nine xexene ma tobo bulus mara sik ke ine, ma lamun oleleng ne axana bung a tano saban ibo rörödik ina tödi ma ixoro köröp abo sen te ine ma tano saban ibo sasat nanin ine xö boxönö nang kaim a nangadi.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jisas ixo ose ine, “Ewe a esem?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Me idi toxo rengrenge marmaris se ine bara ganim ine ra tinenge lölös sik ke idi rua nilaxa xö mara lamin kaim pe xakawam möxönan.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Oleleng ne bung bo toxo aan nana xö gegene maii. Abo tano saban toxo seng e Jisas sua ömaraxen idi ra nilaxa rup pe idi, ma ixo ömaraxen idi.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Bara nang abo tano saban toxo wan su xalik ina tödi, toxo laxa rup kö bung bo, ma ina bung bo toxo ewasak su xö gegene maii urungan kölöme xö ari ma toxo köngö met.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ma nang a nangadi möxö balaure a bung bo toxo pere ina lasa nang ixo ot, toxo ulo lo rua atöngösen min kö lagunon taxin ma xö boxönö lörörö.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ma nangadi toxo wan su rua werwere a lasa ixo ot. Ma nang idi toxo wanot pösöt e Jisas, idi toxo pere wösöt ina tödi ewe nang abo tano saban toxoro wan su xalik ine, ixo kisisik kö nine xexene e Jisas. Ixo laulawa sik ma ixo kisisik ma dinödöm pe ine ixoro maras. Ma a nangadi toxo buut.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Io, idi nang toxo pere ina laa, idi toxo töngösen a nangadi ma a ngas sa nang e Jisas ixo ölanglanga ina tödi nang abo tano saban toxoro kis se ine.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Io, a nangadi xirip möxö xönö Gerasen toxo seng e Jisas sua nuan pes xalik idi, möxösa, a binuut ixo kawönö idi. Io, ixo kakaa xö mön ma ixo wan.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Ina tödi nang abo tano saban toxo wan su xalik ine, ixo seng e Jisas bara irabo ömaraxen lo ine rua nuan arixe me ine, nexalik e Jisas ixo tile rewe ine, ma ixo tengen,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Örö wan baling kö lagunon te nöngön ma örö tengen a lasanene nang e God iri pet te nöngön.” Io, ina tödi ixo wan pes ma ixo etöngösen esexere xö lagunon mabo lasanene nang e Jisas ixo pet te ine.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Ma nang e Jisas ixo baling, a marakörö toxo öga ine, möxö idi xirip toxo xixiset me ine.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Io, önga tödi a esene e Jairus, a tödi sila xö gunon ne sineseng ke idi abo Judeia, ixo ot ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas. Ma ixo tenge marmaris se Jisas sa nuan uruso xö gunon te ine,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 möxösa, önga balik kalik mon te ine, a balik ixoro lörörö a sangaun ma ninöng, ma ixo eka minet.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Ma önga une nangen niang, nang a dee ixobo önan kalik ine, ma ixo öt xarnang a sangaun ma ninöng ne awat, nexalik kaim pe öng ixo öt ta ölanglanga ine.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Ina une ixo wan melamu re ine ma ixo sigi a ngusuno man te Jisas, ma saxit mon a ililo ne dee ixo kawam.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Jisas ixo ose, “Ewe i sigi e?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ma lamun e Jisas ixo tengen, “A öng i sigi e. E ösöxö bara lölös iri wan su xalik e.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Io, a une ixo wanot arixe ma dedede ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas, möxösa, ixo pere bara i kebeöt ta minun. Ma xö wawara xö nangadi ine ixo tengen ruasa ixo sigi e Jisas ma nang e Jisas ixo ölanglanga uwasaxit ine.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Io, Jisas ixo tengen tö ine, “Balik, a nunu re nöngön iri öro nöngön. Örö wan ma malum.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nang e Jisas nangen bang ixo wöwörö xö une, önga tödi ixo ot meringan kö gunon te Jairus, a tödi raxin möxö gunon ne sineseng. Ma ixo tengen te Jairus, “A balik ke nöngön iri met. Nöngön u bele isik a tiip kö tene ausu.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Jisas ixo ölangen ina na ma ixo tengen te Jairus bira, “U bele buut. Örö mana nunu mon, me ine irabo langlanga xalik ina miniset.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Nang ine ixo ot kö gunon te Jairus, Jisas kaim kö ömaraxen tebo duöng bölök kua nilaxa arixe me ine, nexalik mon e Pita, Jon me Jems, ma tata ma nago xö balik.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Ma nang a nangadi xirip toxo xukup ma ginee rö ine, Jisas ixo tengen, “Mum bele gegee. Ine i kobo met. Inexalik i paliso mon.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Idi toxo isis belek ine, möxösa, idi toxo ösöxö sik bara ine ixoro met.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ma lamun e Jisas ixo tön a limine ma ixo tengen, “Balik lik ke e, taru kaa!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 A tanono ixo ot baling, ma nang iat mon ine ixo taru kaa. Io, Jisas ixo tengen te idu ra tabaa ine mere laa ra enen.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Tamana me nene toxo wuwus, nexalik ine ixo tengen te idu bara ganim a rengrengen kere öng ma lasa ixo ot.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.