Lucas 8
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NAA
1 Melamu xö ina na, Jisas ixo wan nana xöbo lagunon, ma ixo etöngösen ma tinenge deek möxö kingdom kö God. Ma a sangaun ma ninöng toxo arixe me ine,
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 ma dauleng ne balixilik bölök ewe nang e Jisas ixoro kip tewe abo tano saban kalik idi ma ixoro ölanglanga idi xalik abo miniset. Ma öng kaluluonin idi, e Maria (ewe nang tobo tengen me Makdala), ewe nang a pitnö ma ninöng ne tano saban toxo wan su xalik ine,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 me Joana, a une re Kusa ewe nang ixobo sila sik kö warkurai xöbo lalaa xö gunon te Erot, me Susana ma oleleng kabise bölök. Inabo balixilik na idi toxo top e Jisas ma abo bak ne ausu re ine mabo lalaa iat te idi.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ma nang a marakörö raxin toxo orot etok ma toxo önan ot pösöt e Jisas meringan köbo lagunon öngöng, ine ixo tengen ina tinenge öwuo na:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “A önga tödi ixo wan tua retewe abo irine wit kö komo. Ma nang ine ixo retewe nanin abo irine wit, a dauleng toxo subu muu a ngas. Ma toxo wawas kaa lömö xönan, ma bung pun meriso lömö toxo en idi.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ma dauleng ne irine wit toxo subu xö öxöno warawat, ma nang ixo das kaa, ixo mölös ma ixo met, möxösa, kaim a ari.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Dauleng ne irine wit toxo subu kaluluonin abo gargaras. Ma abo gargaras toxo das kaa arixe ma irine wit ma toxo pari abo wit nang i dadas kaa.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Lamun a uleng ne irine wit toxo subu xö pu deek. Idi toxo das kaa ma toxo o, öngöng ixo eöt ma önga mar ne irine wit.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Abo bak ne ausu re ine toxo ose ine bara a unine a lasa ina tinenge öwuo na.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Ine ixo tengen, “God ixoro tabaa e mum ma nanase möxöbo pidik möxö kingdom kö God, nexalik kö idi nang kabise e bo rengrengen abo tinenge öwuo bere,
10 Jesus respondeu:
11 “Ine na a unine tinenge öwuo: ina irine iaa ine a tinenge xö God.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 A irine wit nang toxo subu muu a ngas, idi te eöt me idi nang te ölangen, me e Satan ibo ot ma ibo xikip tewe abo tinenge möxö kat te idi, bara idi takarabo nunu ma takarabo kip a ineöro.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 A irine wit nang idi toxo subu lömö xö warawat, idi te eöt me idi nang te axanan tua xikip lo a tinenge nang bara idi te ölangen ine, ma lamun kaim idi ma buon. Idi te nunu aulik mon, ma lamun kö axana bung möxö ölelewen idi tobo subu rewe.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 A irine wit i subu kaluluon köbo gargaras i eöt me idi nang te ölangen, nexalik nang idi te önan kö nuan te idi, idi te döxömen köbanin abo lalaa möxö öxöno lagunon ma ulamun a kinis ne orong ma axanan mera xö öxöno lagunon. Ma inabo mangana tatalien na tobo wewet pi idi me idi tokobo maruxo.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Lamun a irine wit kö pu deek i eöt me idi ma bala deek nang toxo ölangen a tinenge, toxo töndik, ma tobo tuu lölös ot nang tobo oo.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Kaim pe öng ibo usumot a laam ma ibo umungen kölöme xö bile bara ibo bulbulus kö ene öra. Kaim. Inexalik ibo uxis lömö xö xönö iat möxönan, io nang, ewe idi te önan laxa tabo eöt tua werwere a maras.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Io, abo lalaa i malaa mun sik irabo ot kö malmalan, ma abo lalaa te tawi sik irabo ot kö malmalan ma tabo ösöxö.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Io niang, mum moro dödöm mamaran kö ölöngö re mum. Ewenene midi nang idi ma lalaa, God irabo tabaa idi ma oleleng. Me ewenene me idi nang kawaim idi mere lalaa, God irabo kip tewe bölök kirip abo lalaa nang idi te döxömen bara te uruoxe.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Io, a nago mabo tönö e Jisas toxo wanot tua werwere ine, nexalik kaim idi xo eöt tua inot lörörö re ine, möxösa, xö marakörö.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Io, önga tödi ixo tengen te ine, “A nago re nöngön mabo töm te tuu sik ni xö araman, te mamaa rua werwere nöngön.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Jisas ixo balu, “A nago re e mabo töke idi ewe nang te ölangen a tinenge xö God ma te muu eörin.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Önga bung Jisas ixo tengen köbo bak ne ausu re ine bara, “Ire ta wan köröp uruo xö lawa xabise möxö tu.” Io, idi toxo kaa laxa xö önga mön ma toxo wan.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Ma nang idi toxo ululo, Jisas ixo paluso. Ma a xiki raxin ixo wan su lömö xö tu ma ari ixo wan laxa xö mön me idi toxo lörörö rua iuiuo.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Abo bak ne ausu toxo wan, ma toxo ölaran ine ma toxo tengen, “Tödi raxin! Tödi raxin! Ire te eka köngö!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Me ine ixo ose abo bak ne ausu re ine, “A nunu re mum ule?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Io, idi toxo uluso uruso xö xönö pu mee Gerasen, ibo malaa sik kö lawana tu Galili.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Ma nang e Jisas ixo ösö, ixo esuo ma önga tödi meringan kö lagunon, a tano saban ixo kis se ine. Bang im iat ina tödi kaim kö sisige re man bara ixobo xisixis kere gunon, nexalik ixobo xisixis kölöme xöbo lieng kö nangadi minet.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Ma nang ixo pere e Jisas, ixo kalasii ma ixo subu su xö nine xexene e Jisas, ma ixo kup nöngösö lömö, “Jisas, a Barok kö God lömö saxit, u mamaa lamun a lasanene xalik e? E seng nöngön u bele öxadik köbanin e!”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Ixo tengen bira, möxösa, e Jisas ixoro isik a tinenge lölös kö ina tano saban tua nuan su xalik ina tödi. Tobo kut sik a nine limine ma nine xexene ma tobo bulus mara sik ke ine, ma lamun oleleng ne axana bung a tano saban ibo rörödik ina tödi ma ixoro köröp abo sen te ine ma tano saban ibo sasat nanin ine xö boxönö nang kaim a nangadi.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jisas ixo ose ine, “Ewe a esem?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Me idi toxo rengrenge marmaris se ine bara ganim ine ra tinenge lölös sik ke idi rua nilaxa xö mara lamin kaim pe xakawam möxönan.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Oleleng ne bung bo toxo aan nana xö gegene maii. Abo tano saban toxo seng e Jisas sua ömaraxen idi ra nilaxa rup pe idi, ma ixo ömaraxen idi.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Bara nang abo tano saban toxo wan su xalik ina tödi, toxo laxa rup kö bung bo, ma ina bung bo toxo ewasak su xö gegene maii urungan kölöme xö ari ma toxo köngö met.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Ma nang a nangadi möxö balaure a bung bo toxo pere ina lasa nang ixo ot, toxo ulo lo rua atöngösen min kö lagunon taxin ma xö boxönö lörörö.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ma nangadi toxo wan su rua werwere a lasa ixo ot. Ma nang idi toxo wanot pösöt e Jisas, idi toxo pere wösöt ina tödi ewe nang abo tano saban toxoro wan su xalik ine, ixo kisisik kö nine xexene e Jisas. Ixo laulawa sik ma ixo kisisik ma dinödöm pe ine ixoro maras. Ma a nangadi toxo buut.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Io, idi nang toxo pere ina laa, idi toxo töngösen a nangadi ma a ngas sa nang e Jisas ixo ölanglanga ina tödi nang abo tano saban toxoro kis se ine.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Io, a nangadi xirip möxö xönö Gerasen toxo seng e Jisas sua nuan pes xalik idi, möxösa, a binuut ixo kawönö idi. Io, ixo kakaa xö mön ma ixo wan.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Ina tödi nang abo tano saban toxo wan su xalik ine, ixo seng e Jisas bara irabo ömaraxen lo ine rua nuan arixe me ine, nexalik e Jisas ixo tile rewe ine, ma ixo tengen,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Örö wan baling kö lagunon te nöngön ma örö tengen a lasanene nang e God iri pet te nöngön.” Io, ina tödi ixo wan pes ma ixo etöngösen esexere xö lagunon mabo lasanene nang e Jisas ixo pet te ine.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Ma nang e Jisas ixo baling, a marakörö toxo öga ine, möxö idi xirip toxo xixiset me ine.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Io, önga tödi a esene e Jairus, a tödi sila xö gunon ne sineseng ke idi abo Judeia, ixo ot ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas. Ma ixo tenge marmaris se Jisas sa nuan uruso xö gunon te ine,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 möxösa, önga balik kalik mon te ine, a balik ixoro lörörö a sangaun ma ninöng, ma ixo eka minet.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Ma önga une nangen niang, nang a dee ixobo önan kalik ine, ma ixo öt xarnang a sangaun ma ninöng ne awat, nexalik kaim pe öng ixo öt ta ölanglanga ine.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Ina une ixo wan melamu re ine ma ixo sigi a ngusuno man te Jisas, ma saxit mon a ililo ne dee ixo kawam.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Jisas ixo ose, “Ewe i sigi e?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ma lamun e Jisas ixo tengen, “A öng i sigi e. E ösöxö bara lölös iri wan su xalik e.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Io, a une ixo wanot arixe ma dedede ma ixo subun kexe xö nine xexene Jisas, möxösa, ixo pere bara i kebeöt ta minun. Ma xö wawara xö nangadi ine ixo tengen ruasa ixo sigi e Jisas ma nang e Jisas ixo ölanglanga uwasaxit ine.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Io, Jisas ixo tengen tö ine, “Balik, a nunu re nöngön iri öro nöngön. Örö wan ma malum.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Nang e Jisas nangen bang ixo wöwörö xö une, önga tödi ixo ot meringan kö gunon te Jairus, a tödi raxin möxö gunon ne sineseng. Ma ixo tengen te Jairus, “A balik ke nöngön iri met. Nöngön u bele isik a tiip kö tene ausu.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Jisas ixo ölangen ina na ma ixo tengen te Jairus bira, “U bele buut. Örö mana nunu mon, me ine irabo langlanga xalik ina miniset.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Nang ine ixo ot kö gunon te Jairus, Jisas kaim kö ömaraxen tebo duöng bölök kua nilaxa arixe me ine, nexalik mon e Pita, Jon me Jems, ma tata ma nago xö balik.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Ma nang a nangadi xirip toxo xukup ma ginee rö ine, Jisas ixo tengen, “Mum bele gegee. Ine i kobo met. Inexalik i paliso mon.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Idi toxo isis belek ine, möxösa, idi toxo ösöxö sik bara ine ixoro met.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ma lamun e Jisas ixo tön a limine ma ixo tengen, “Balik lik ke e, taru kaa!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 A tanono ixo ot baling, ma nang iat mon ine ixo taru kaa. Io, Jisas ixo tengen te idu ra tabaa ine mere laa ra enen.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Tamana me nene toxo wuwus, nexalik ine ixo tengen te idu bara ganim a rengrengen kere öng ma lasa ixo ot.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.