Atos 25
A Xuxubus Maxat (BJK) vs NAA
1 Io, a narun ne bung ixoro saxit melamu xö nuanot te ine urungan kö ina provins, Pestus ixo wan mee Kaisaria urungan Jerusalem.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Ma abo pris tataxin ma abo sisila möxöbo Judeia idi toxo isik abo tinenge ne apuk ke idi ulamun e Pol urungan te Pestus.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Idi toxo ose ölölös e Pestus bara irabo top idi xarnang, bara irabo lamus e Pol urungan Jerusalem, möxö idi toxoro pingit sik kua sesexomet ine xö ngas.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Me Pestus ixo balu, “Na idi te xisixis pi e Pol ti Kaisaria me e iat arabo wan baling urungan melamu ulik.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Io, nang bara ina tödi ixoro pet tebo lalaa saban, mum morobo tile rebo tene sisila re mum uri Kaisaria arixe me e, me idi tabo puk ine ringan.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ma nang e Pestus ixoro kis a pitnö ma narun, bara xö sangaun ne bung arixe me idi, ine ixo wan su uri Kaisaria. Ma xö bung kabise ine ixo kuwe etoxin a kinis arixe ne pet warkurai ma ixo erile bere Pol irabo wanot ma irabo tuu mesila xö wawara rine.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ma nang e Pol ixo tuu ot, abo Judeia ewe idi toxoro wan su mee Jerusalem, idi toxo tuu elulurein ine me idi toxo isik ot abo tinenge lölös möxö apuk urungan tö ine. Inexalik idi tekebeöt bere idi tabo öturunon ina tinenge re idi.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Io, Pol ixo isik a tinenge re ine möxö ruruu wi ine xöbo apuk bira: “E kebeöt ta wewet te önga sasaban urungan köbo Judeia, bara xö gunon ne lotu raxin, ma bara urungan bölök ke Kaisar, a king taxin mee Rom.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ma lamun bere Pestus ixo mamaa bara irabo öaxanan abo Judeia, io, ixo ose e Pol bara, “U mamaa bara örobo wan u Jerusalem, ma arabo ose muu nöngön lamun inabo apuk na ringan, bara kaim?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Me Pol ixo balu ine bira, “E tuu sik na xö pet warkurai niang köbo Rom. Io, i töxödös bere e rabo tuu xö warkurai ta. E kaim kö wewet te sasaban urungan köbo Judeia me nöngön iat u ösöxö ödeek sik xarna na.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Inexalik bara nang e xoro pet tunon te önga sasaban, i eöt bara arabo mana iuo xelen, io, idi tabo sexomet e, kaim pe laa. Ma lamun niang bara kaim pe turunon möxöbo apuk ke idi ura rö e, io, i kobo töxödös bara öng irabo isik e urungan kö limedi. E seseng bere Kaisar, a king taxin mee Rom, irabo ölangen e, xarnang i töxödös köbo warkurai te ire!”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Melamu nang e Pestus ixoro wöwörö arixe mabo kansel te ine, ixo balu e Pol bira: “U xoro seseng bere Kaisar irabo ölangen nöngön. Io, e rabo tile nöngön uruso re Kaisar.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Io, a uleng ne bung melamu, Agripa a önga king arixe me Bernis, idu nasixinen toxo wanot Kaisaria rua öga lo e Pestus kö kinis maxat te ine.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Me idu toxo mamaa rua kinis bang kingan, io, Pestus ixo paraa abo lalaa lamun e Pol urungan te king Agripa. Ine ixo tengen tö ine, “Mesila e Pelik ixo wan lo, ixo gan sik önga tödi ringan kölöme xö gunon ne aömokorot.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Ma nang e xo wan u Jerusalem, abo pris tataxin ma abo sisila möxö bung marapun Judeia, idi toxo puk ine ma toxo ose e bara arabo euguran ta sesexomet ine.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Ma lamun e xo tengen tö idi bara kawaim bara abo tatalien te mem mee Rom bere mem marabo isik tewe tataun a önga tödi rua ömaso ine. Kaim. Ine irabo mana tuu mesila xö wawara iat te idi ewe idi nang toxo puk ine. Me ire tabo ömaraxen tabaa ine bölök mere axana bung kö ine bara irabo tuu wi ine iat kalik abo apuk.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Io, nang idi toxo wanot arixe me e ra, e kaim kö ulis a warkurai. Kaim. E xo kuwe etok a kinis arixe ne pet warkurai xö bung kabise. Me e xo erile bere idi tabo lamus ölaxa ina tödi.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Inexalik nang abo tene apuk ke ine toxo tuu me idi toxo wöwörö, idi tokoxobo puk ine lamun tebo magingin saban niang e xo döxömen bere idi tabo puk ine lamun.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Inexalik idi toxoro mon tinenge ne agot sik arixe me ine lamun a lotu re idi iat ma lamun a tödi nang ixo met, a esene e Jisas, nang e Pol ixo tengen bere ine nangen i to.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Me e kaim kö marmaras bara e rabo ose muu ulamun ina agot bule, io, e xo ose ine bara i mamaa rua nuan u Jerusalem bara kaim, nang idi tabo ose ine ringan lamun inabo apuk.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Ma lamun bere Pol ixo tengen bere idi tabo ganim sik ine ot nang e Kaisar irabo pet a öxöno warkurai lömö re ine. Io, e xo isik a tinenge lölös bere idi tabo kis pi ine ot nang bara e rabo tile rewe ine urungan te Kaisar.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Io, Agripa ixo tengen te Pestus, “E mamaa bara e xalik, e rabo ölangen ina tödi na.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Xö bung kabise Agripa me Bernis, idu toxo wanot arixe ma mariris taxin me idu toxo laxa urungan kö gunon ne tinenge arixe ma abo sisila xö bung umri ma abo tödi orong möxö ina lagunon taxin. Io, Pestus ixo erile, me idi toxo lamus ölaxa e Pol.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Io, Pestus ixo tengen, “Nöngön Agripa a king, me mum kirip na ewe mum mo kis etok, mum moro pere ina tödi na. A nangadi mee Judeia xirip pingan Jerusalem ma na Kaisaria, idi toxo xukup bara ta sexomet tewe ine.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 E kaim kö werwere lo re öng ke laa bere ine ixoro pet nang ine irabo met kelen. Inexalik ixo kup bara Kaisar irabo ölangen ine, io, e xo bulus a dinödöm pe e bara e rabo tile ine u Rom.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Inexalik bere e kaim kö marmaras bara e rabo tengen tunin a lasa lamun ina tödi, nang e rabo geet ösu ina ginigeet urungan Kaisar. Io, e re lamus lo ine urungan kö wawara re nöngön, e king Agripa, me e mum kirip bölök, nang e eöt tua gegeet muu ine merebo tinenge niang bere ire tere ose mumuu ine.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Me e tengen bira, möxösa, e döxömen bara i kobo töxödös bere e rabo tile tataunin mon a öng meringan kölöme xö gunon ne aömokorot ma kaim bang e xo ömaras abo apuk ke ine.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.