Romanos 10
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT
1 N yɛɛr, lɛ a n nyãa na bʊɔrɔ ka n sʊɔrɔ nɩ Nãaŋmɩn lɛ ɩka, a Isɩral nɩbɛ ba nyɛ faafʊ.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Bojũu ɩn tʊ̃ɔn di a ba dãasɩɛ ɩka ba tara na nɩbijɩɛ nɩ a Nãaŋmɩn yele, tɩchɛ bɔ̃ɔfʊ lɛ ba pʊɔ a ba nɩbijɩɛ pɔ ɛ.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Ban ba bɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn yeltorsɩ ɛ, tɩ na ba bʊɔrɔ ɩka ba bin a ba mãɛ yeltorsɩ, baa siir ba mãɛ kʊ a Nãaŋmɩn yeltorsɩ ɛ.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Kɩrɩsɩto lɛ ɩ a nɛbinãa tɛɛfʊ jie, ka nɩrɛ jaa na sɔɔ de wʊ, wʊn vɛ̃n ka a nɩnyɩnɛ yele tor.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Nɩtɔ̃ lɛ a Mosesɩ man a lɛ a nɛbinãa na ma vɛ̃ ka nɩrɛ yele tor, “A nɩrɛ 'lɔ na maala a lɛ a nɛbinãa na 'yɛr, na tara na nyɛvʊr.” (Mosesɩ Gãma Na Tu Ata 18:5)
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 Tɩchɛ a yeltorsɩ ala na yire a sɔɔfʊ pɔ 'yɛr naa, “Ta tɩɛr a fʊ nyãa pɔ sʊʊr ɩka, ‘An lɛ na do a saaju?’ (Mosesɩ Gãma Na Tu Anũu 30:13) Ka a lɛ wiil ɩka, tɩ tara a Kɩrɩsɩto suu waan.
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 Bɩɩ sʊʊr a fʊ mãɛ ɩka, ‘An lɛ na chen a kpĩi tẽe?’ ” (Mosesɩ Gãma Na Tu Anũu 30:13) Ka a lɛ wiil ɩka, tɩ ir a Kɩrɩsɩto a kũu pɔ waan.
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Tɩchɛ bo lɛ a 'yɛr a Nãaŋmɩn gãn pɔ? “A 'yɛr gbʊr fʊ naa, a ben a fʊ nɛɛ pɔ, naa be a fʊ nyãa pɔ.” (Mosesɩ Gãma Na Tu Anũu 30:14) Ala lɛ ɩ a sɔɔfʊ 'yɛr nyã sɩn mʊɔlɔ.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Ala ɩ fʊ haan a fʊ nɛɛ chiir a fʊ pʊɔ 'yɛr ɩka, “A Kɩrɩsɩto lɛ ɩ a Soro,” na fʊ sɔɔn a fʊ nyãa wʊ jaa ɩka, Nãaŋmɩn ir wʊn a kũu pɔ, fʊn nyɛn faafʊ.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Bojũu a fʊ nyãa 'lɔ fʊn sɔɔ den lɛ na vɛ̃ ka a fʊ yele tor, ka a fʊ nɛɛ 'lɔ fʊn haan 'yɛr lɛ na faafʊ.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Nɩtãa lɛ an sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “Nɩrɛ 'lɔ jaa na sɔɔ de wʊ, vã kʊ̃ kpɛ wʊ ɛ.” (Isaiya 28:16)
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Bojũu tɛɛ taa ba be a Juu nɩrɛ nɩ a 'lɔ na ba ɩ a Juu nɩrɛ ɛ. A Soro bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ lɛ ɩ ba jaa Soro, na wʊ sʊ̃nɔ̃ a bala jaa na bʊɔlɔ a wʊ yuor.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Bojũu a sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, “Bala jaa na bʊɔlɔ a Soro yuor ɩka wʊ sʊ̃ʊ ba, na nyɛn faafʊ.” (Joɛl 2:32)
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Ŋmɩnɛ lɛ ban ɩrɛ wa bʊɔl a Nãaŋmɩn 'lɔ ban ba sɔɔ ɛ? Ŋmɩnɛ lɛ ban ɩ wa sɔɔ a nɩrɛ 'lɔ ban ba wõ a wʊ 'yɛr ɛ? Ŋmɩnɛ lɛ ban ɩrɛ wa wõ a wʊ 'yɛr ka nɩrɛ kɔ̃ɔ ba wa mʊɔl a wʊ 'yɛr kʊ ba ɛ?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 Ŋmɩnɛ lɛ ban ɩrɛ wa mʊɔl ka baa tʊ̃ ba ɛ? Nɩtãa lɛ an sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “Nyɛ lɛ a bala na waara nɩ a 'yɛr nʊ̃ɔ gbɛɛ na vɩɛlɛ ka.” (Isaiya 52:7)
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Tɩchɛ a ba ɩ a Isɩral nɩbɛ ba jaa lɛ lɩɛb kaa a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã ɛ. Bojũu Isaiya dɔ̃ɔ sʊʊr, “Sɩ Soro, an lɛ sɔɔ de a sɩ 'yɛr?” (Isaiya 53:1)
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Sɩrɛ jaa lɛ ɩka 'yɛr fʊn ma wõ pɔ lɛ fʊ ma sɔɔ, ka a 'yɛrbie ala ban wõ ɩn a Kɩrɩsɩto 'yɛr.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Tɩchɛ ka n sʊʊr, a mɔ̃ baa wõ naa ɛ? Sɩrɛ jaa lɛ ba wõ naa naa. “A ba kɔkɔr yin de jie wʊ jaa, ka a ba 'yɛr tɩ ta a wɛr tɛɛfʊ jie.” (Yiel Gãn 19:4)
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 N lɛ sʊʊr kaa go, a mɔ̃ a Isɩral nɩbɛ ba bɔ̃ɔ a par ɛ? Mosesɩ dɔ̃ɔ de nie 'yɛr, “A bala na ba ɩ paal ɛ, ɩn maal ba naa ka nyuur kpɛ yɩ, naa lɛ maal a paal 'lɔ na ba bɔ̃ɔ bon jaa ɛ, ka suur kpɛ yi.” (Mosesɩ Gãma Na Tu Anũu 32:21)
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Ka Isaiya mɩ ba dɔ̃ɔ jo dãbãɛ ɛ, tɩ 'yɛr ɩka, “A bala na ba dɔ̃ɔ yʊɔrɔ bʊɔrɔ ma ɛ, ba nyɛ ma naa, n wiil naa n mãɛ kʊ a bala na ba dɔ̃ɔ sʊrɔ ma ɛ.” (Isaiya 65:1)
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Tɩchɛ a Isɩral nɩbɛ 'lɔ, nɩtɔ̃ lɛ wʊ 'yɛr, “Bɩbir jaa lɛ n ma tur a n nuur bʊɔlɔ a bibawõnsɩ nɩ a nɩdɛbɛ, na turo a sɔɩ ala na ba vɩɛlɛ ɛ bʊɔrɔ a ba mãɛ tɩɛrsɩ bʊ̃bʊɔrsɩ.” (Isaiya 65:2)
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.