Mateus 22
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 Yesu lɛ lɔɔrɔ na sʊkpar kʊrɔ a nɩbɛ na wʊ 'yɛrɛ,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “A Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ nyɛntãan fɩka nãa kɔ̃ɔ na maal a wʊ bidaba na kulo pɔɔ paalaa bʊ̃diir.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Wʊ tʊ̃n a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ ɩka ba tɩ 'yɛr a bala wʊn bʊɔl a pɔɔ paalaa jie, tɩchɛ a bala wʊn bʊɔl ka ba tɔr.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 “Wʊ lɛ tʊ̃n nɩyor ɩka ba tɩ 'yɛr a bala wʊn bʊɔl, ‘Nyɛ, n maal a pɔɔ paalaa bʊ̃diir baar, n kʊn a n nadar nɩ a napɔl ka yele jaa chɔɔr baar, yɩ wa a pɔɔ paalaa jie.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Tɩchɛ ka ba tɔr ka nyã jaa ma chen wʊ chenfʊ jie, ka ãsʊɔ mɩ chen a wʊ puo pɔ, ka ãsʊɔ mɩ chen a wʊ yar jie.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Tɩchɛ ka a bala na chɛ nyɔɔr a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ ge ba tɩ na ba kʊ ba.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 A nãa suur ir naa ka wʊ tʊ̃ a wʊ sojasɩ ɩka ba tɩ kʊ a nɩkʊrbɔ bala tɩ chʊm a ba tẽe.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 “Tɩ na wʊ pãa 'yɛr kʊ a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ, ‘Yele jaa chɔɔr baar, tɩchɛ a bala ɩn bʊɔl ba sɛɛ ɛ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Yɩ yi a tẽe pɔ tɩ bʊɔl nɩrɛ jaa yɩn nyɛ ka wʊ wa a pɔɔ paalaa jie.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Lɛ lɛ, a tʊ̃tʊ̃nbɔ yin a tẽe pɔ tɩ bʊɔl nɩrɛ jaa ban nyɛ, a nɩmɩn nɩ a nɩdɛbɛ ka a yir wa sɛɛn nɩbɛ wʊ jaa.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Tɩchɛ a nãa na wa kpɛ ɩka wʊ kaa a nɩbɛ, wʊ nyɛn daba ãsʊɔ na ba su a pɔɔbɩɛl fuu ɛ,
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ka wʊ suur wʊ, ‘N badaba, ŋmɩnɛ fʊ ɩrɛ wa kpɛ a ka tɩ ba su a pɔɔ paalaa fuu ɛ?’ Ka a daba kpal a nɛɛ.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 “Ka a nãa 'yɛr kʊ a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ, ‘Yɩ lũ a wʊ gbɛɛ naa nuur na yɩ lɔb wʊ bar yõo a libe pɔ, be lɛ nɩbɛ na kõnõ tɩ ɔɔrɔ nyɩmɛ.’
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 “Nɩyɔɔ lɛ ba bʊɔl, tɩchɛ bãlãa lɛ ban chɛl ir.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Be lɛ ka a Faraseemɩne guor taa na ba wa bɛɛr Yesu kaa na ba na nyɔɔ wʊ a wʊ 'yɛrbie pɔ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Be lɛ ba tʊ̃ a ba poturbo nɩ a nɩbɛ bamɩne na yi a Nãa Hɛrɔd sɛ̃, na ba 'yɛr, “Wiwile, sɩ bɔ̃ɔ naa ɩka fʊ ɩn yelmãɛ sʊɔ, na fʊ wile Nãaŋmɩn sɔr nɩ yelmãɛ, bojũu faa kaara lɛ nɩbɛ na 'yɛrɛ bɩɩ oor ɛ.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 'Yɛr kʊ sɩ a lɛ fʊn tɩɛr. A tara na sɔr ɩka sɩ yab a lõpoo kʊ a Nãkpɛ̃ɛ Siisa bɩɩ sɩ ta yab ɛ?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Tɩchɛ a Yesu na bɔ̃ɔn a ba pʊtɩdɛɛr jũu, ka ka wʊ sʊʊr ba, “Yɩn nɛɛr ayi dẽme. Bo lɛ yɩ bʊɔrɔ ɩka yɩ bɛɛr ma kaa?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Yɩ wiil ma a libir n kaa.” Be lɛ ba de a libikur waan.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ka wʊ sʊʊr ba, “An foto nɩ an yuor lɛ be a libir pɔ?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ka ba 'yɛr, “A Nãkpɛ̃ɛ Siisa lɛ.” Lɛ lɛ ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ de a 'lɔ na ɩ a Nãkpɛ̃ɛ Siisa sofʊ na yɩ kʊ wʊ, na yɩ mɩ de a 'lɔ na ɩ a Nãaŋmɩn sofʊ mɩ kʊ a Nãaŋmɩn.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Ban wa wõ a nɩtɔ̃, nɛɛ 'maa ba naa ka ba bar wʊ tɩ chen jaa jomm.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 A bɩbir 'lɔ̃nɔ̃, a Saduseemɩne na 'yɛr ɩka a kũu pɔ irfʊ ba be be ɛ, ba wan a Yesu sɛ̃ wa sʊʊr wʊ,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Wiwile, Mosesɩ sɛb ɩka yɛbɛ wa kpi tɩ bar pɔɔ na ba tara bie ɛ, a wʊ yɛbɛ wʊ kul a pɔɔkʊɔr 'lɔ na wʊ dɔɔ bibiir kʊ a wʊ yɛbɛ 'lɔ na kpi.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Yɛɛr ayopõi lɛ dɔ̃ɔ be a ka a sɩ sɛ̃ ka a ba kpɛ̃ɛ kul pɔɔ na waa dɔɔ bie ɛ, tɩ kpi tɩchɛ a pɔɔkʊɔr bar ka a yɛbɛ de kul.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ka a ayi sʊɔ mɩ de a pɔɔkʊɔr kul baa mɩ dɔɔ bie, tɩchɛ ka wʊ mɩ kpi. A lɛ nɛ nɩ wʊ ju mɩ lɛ ata tɩ tãn a ayopõi sʊɔ.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ba jaa na wa kul a pɔɔkʊɔr nyã lʊɔr taa baar a pɔɔkʊɔr nyã mɩ baar kpi.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Bala wa ir yi a kũu pɔ, a nɩbɛ banyã ayopõi an pɔɔ, lɛ wʊn ɩ, an ɩ ba jaa kul wʊn lʊɔr taa?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yaa nyɛ yɩn bɔr, bojũu yaa bɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn gãma nɩ a wʊ kpɛ̃ɔ ɛ.
29 Jesus respondeu:
30 Nɩbɛ wa ir a kũu pɔ, ba kʊ̃ lɛ kul taa ɛ, tɩ ban kaara fɩka malakasɩ na be a saaju.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Tɩchɛ a kũu pɔ ir fʊ yele, yaa kar a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ yɩ ɩka,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 n ɩ naa a Abraham Nãaŋmɩn nɩ a Isaakɩ Nãaŋmɩn nɩ a Jekɔb Nãaŋmɩn ɛ? (A Yifʊ Gãn 3:6) Wʊ ɩn Nãaŋmɩn vʊr, waa ɩ Nãaŋmɩn kũu ɛ.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 A nɩbɛ na wa wõ a nɩtɔ̃ nɛɛr 'maa ba naa nɩ a wʊ wiilfʊ.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 A Faraseemɩne na wa wõ ɩka Yesu 'yɛr tʊ̃ɔ a Saduseemɩne, ba mɩ lɔ̃ɔn taa.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ka a ba ãsʊɔ na ɩ a nɛɛ wiwile sʊʊr 'yɛrbir bʊɔrɔ ɩka wʊ bɛɛr a Yesu kaa,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Wiwile, A Mosesɩ nɛbinsɩ a jaa pɔ, buor lɛ ɩ kpɛ̃ɛ?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ka a Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “ ‘Nʊ̃ a fʊ Soro Nãaŋmɩn nɩ a fʊ nyãa wʊ jaa, nɩ a fʊ nyɛvʊr wʊ jaa, nɩ a fʊ tɩɛr wʊ jaa.’ (Mosesɩ Gãma Na Tu Anũu 6:5)
37 Jesus respondeu:
38 Nyã lɛ ɩ a kpɛ̃ɛ nɩ a nɛdɔ̃ɔ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 A ayi sʊɔ mɩ nɩ nyã, ‘Nʊ̃ a fʊ tɔ sʊɔ a fʊ kaar.’ (Mosesɩ Gãma Na Tu Ata 19:18)
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 A Mosesɩ nɛɛr a jaa nɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ wiilfʊ kpãkpãana na a binfʊ nyãna.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 A Faraseemɩne na wa 'mataa, Yesu sʊʊr ba naa.
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Ŋmɩnɛ lɛ yɩ tɩɛr a Nɩ-iraa yele? An bie lɛ wʊ ɩ?” Ka ba 'yɛr kʊ wʊ, “David bie lɛ.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ka a Yesu sʊʊr ba, “Ŋmɩnɛ lɛ ka a nãa David a Nãaŋmɩn Sɩɛ na dɔ̃ɔ kpɛ, a wʊ bʊɔl wʊ ɩka, ‘N Soro’? Bojũu wʊ 'yɛr naa ɩka,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘A Soro 'yɛr kʊ a n Soro, “Jãnɛ a n nũsʊ̃ɔ jie, ka n wa de a fʊ dɔ̃dẽme ka ba ɩ a fʊ gbɛɛ dɔɔlfʊ jie.” ’ (Yiel Gãn 110:1)
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Ala ɩ David bʊɔl wʊn wʊ ɩka, ‘N Soro,’ ŋmɩnɛ wʊn ɩrɛ wa ɩ a wʊ bie?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 An yɩ a daar 'lɔ̃nɔ̃ chiine, nɩrɛ jaa ba lɛ haa nɛɛ 'yɛr 'yɛr ɛ bɩɩ lɛ 'la sʊʊr sʊʊrfʊ jaa go ɛ.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.