Mateus 22

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu lɛ lɔɔrɔ na sʊkpar kʊrɔ a nɩbɛ na wʊ 'yɛrɛ,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “A Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ nyɛntãan fɩka nãa kɔ̃ɔ na maal a wʊ bidaba na kulo pɔɔ paalaa bʊ̃diir.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Wʊ tʊ̃n a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ ɩka ba tɩ 'yɛr a bala wʊn bʊɔl a pɔɔ paalaa jie, tɩchɛ a bala wʊn bʊɔl ka ba tɔr.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “Wʊ lɛ tʊ̃n nɩyor ɩka ba tɩ 'yɛr a bala wʊn bʊɔl, ‘Nyɛ, n maal a pɔɔ paalaa bʊ̃diir baar, n kʊn a n nadar nɩ a napɔl ka yele jaa chɔɔr baar, yɩ wa a pɔɔ paalaa jie.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Tɩchɛ ka ba tɔr ka nyã jaa ma chen wʊ chenfʊ jie, ka ãsʊɔ mɩ chen a wʊ puo pɔ, ka ãsʊɔ mɩ chen a wʊ yar jie.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Tɩchɛ ka a bala na chɛ nyɔɔr a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ ge ba tɩ na ba kʊ ba.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 A nãa suur ir naa ka wʊ tʊ̃ a wʊ sojasɩ ɩka ba tɩ kʊ a nɩkʊrbɔ bala tɩ chʊm a ba tẽe.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Tɩ na wʊ pãa 'yɛr kʊ a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ, ‘Yele jaa chɔɔr baar, tɩchɛ a bala ɩn bʊɔl ba sɛɛ ɛ.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Yɩ yi a tẽe pɔ tɩ bʊɔl nɩrɛ jaa yɩn nyɛ ka wʊ wa a pɔɔ paalaa jie.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Lɛ lɛ, a tʊ̃tʊ̃nbɔ yin a tẽe pɔ tɩ bʊɔl nɩrɛ jaa ban nyɛ, a nɩmɩn nɩ a nɩdɛbɛ ka a yir wa sɛɛn nɩbɛ wʊ jaa.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Tɩchɛ a nãa na wa kpɛ ɩka wʊ kaa a nɩbɛ, wʊ nyɛn daba ãsʊɔ na ba su a pɔɔbɩɛl fuu ɛ,
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Ka wʊ suur wʊ, ‘N badaba, ŋmɩnɛ fʊ ɩrɛ wa kpɛ a ka tɩ ba su a pɔɔ paalaa fuu ɛ?’ Ka a daba kpal a nɛɛ.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 “Ka a nãa 'yɛr kʊ a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ, ‘Yɩ lũ a wʊ gbɛɛ naa nuur na yɩ lɔb wʊ bar yõo a libe pɔ, be lɛ nɩbɛ na kõnõ tɩ ɔɔrɔ nyɩmɛ.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 “Nɩyɔɔ lɛ ba bʊɔl, tɩchɛ bãlãa lɛ ban chɛl ir.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Be lɛ ka a Faraseemɩne guor taa na ba wa bɛɛr Yesu kaa na ba na nyɔɔ wʊ a wʊ 'yɛrbie pɔ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Be lɛ ba tʊ̃ a ba poturbo nɩ a nɩbɛ bamɩne na yi a Nãa Hɛrɔd sɛ̃, na ba 'yɛr, “Wiwile, sɩ bɔ̃ɔ naa ɩka fʊ ɩn yelmãɛ sʊɔ, na fʊ wile Nãaŋmɩn sɔr nɩ yelmãɛ, bojũu faa kaara lɛ nɩbɛ na 'yɛrɛ bɩɩ oor ɛ.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 'Yɛr kʊ sɩ a lɛ fʊn tɩɛr. A tara na sɔr ɩka sɩ yab a lõpoo kʊ a Nãkpɛ̃ɛ Siisa bɩɩ sɩ ta yab ɛ?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Tɩchɛ a Yesu na bɔ̃ɔn a ba pʊtɩdɛɛr jũu, ka ka wʊ sʊʊr ba, “Yɩn nɛɛr ayi dẽme. Bo lɛ yɩ bʊɔrɔ ɩka yɩ bɛɛr ma kaa?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Yɩ wiil ma a libir n kaa.” Be lɛ ba de a libikur waan.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ka wʊ sʊʊr ba, “An foto nɩ an yuor lɛ be a libir pɔ?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ka ba 'yɛr, “A Nãkpɛ̃ɛ Siisa lɛ.” Lɛ lɛ ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ de a 'lɔ na ɩ a Nãkpɛ̃ɛ Siisa sofʊ na yɩ kʊ wʊ, na yɩ mɩ de a 'lɔ na ɩ a Nãaŋmɩn sofʊ mɩ kʊ a Nãaŋmɩn.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ban wa wõ a nɩtɔ̃, nɛɛ 'maa ba naa ka ba bar wʊ tɩ chen jaa jomm.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 A bɩbir 'lɔ̃nɔ̃, a Saduseemɩne na 'yɛr ɩka a kũu pɔ irfʊ ba be be ɛ, ba wan a Yesu sɛ̃ wa sʊʊr wʊ,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Wiwile, Mosesɩ sɛb ɩka yɛbɛ wa kpi tɩ bar pɔɔ na ba tara bie ɛ, a wʊ yɛbɛ wʊ kul a pɔɔkʊɔr 'lɔ na wʊ dɔɔ bibiir kʊ a wʊ yɛbɛ 'lɔ na kpi.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Yɛɛr ayopõi lɛ dɔ̃ɔ be a ka a sɩ sɛ̃ ka a ba kpɛ̃ɛ kul pɔɔ na waa dɔɔ bie ɛ, tɩ kpi tɩchɛ a pɔɔkʊɔr bar ka a yɛbɛ de kul.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ka a ayi sʊɔ mɩ de a pɔɔkʊɔr kul baa mɩ dɔɔ bie, tɩchɛ ka wʊ mɩ kpi. A lɛ nɛ nɩ wʊ ju mɩ lɛ ata tɩ tãn a ayopõi sʊɔ.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ba jaa na wa kul a pɔɔkʊɔr nyã lʊɔr taa baar a pɔɔkʊɔr nyã mɩ baar kpi.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Bala wa ir yi a kũu pɔ, a nɩbɛ banyã ayopõi an pɔɔ, lɛ wʊn ɩ, an ɩ ba jaa kul wʊn lʊɔr taa?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yaa nyɛ yɩn bɔr, bojũu yaa bɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn gãma nɩ a wʊ kpɛ̃ɔ ɛ.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Nɩbɛ wa ir a kũu pɔ, ba kʊ̃ lɛ kul taa ɛ, tɩ ban kaara fɩka malakasɩ na be a saaju.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Tɩchɛ a kũu pɔ ir fʊ yele, yaa kar a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ yɩ ɩka,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 n ɩ naa a Abraham Nãaŋmɩn nɩ a Isaakɩ Nãaŋmɩn nɩ a Jekɔb Nãaŋmɩn ɛ? (A Yifʊ Gãn 3:6) Wʊ ɩn Nãaŋmɩn vʊr, waa ɩ Nãaŋmɩn kũu ɛ.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 A nɩbɛ na wa wõ a nɩtɔ̃ nɛɛr 'maa ba naa nɩ a wʊ wiilfʊ.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 A Faraseemɩne na wa wõ ɩka Yesu 'yɛr tʊ̃ɔ a Saduseemɩne, ba mɩ lɔ̃ɔn taa.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Ka a ba ãsʊɔ na ɩ a nɛɛ wiwile sʊʊr 'yɛrbir bʊɔrɔ ɩka wʊ bɛɛr a Yesu kaa,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Wiwile, A Mosesɩ nɛbinsɩ a jaa pɔ, buor lɛ ɩ kpɛ̃ɛ?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ka a Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “ ‘Nʊ̃ a fʊ Soro Nãaŋmɩn nɩ a fʊ nyãa wʊ jaa, nɩ a fʊ nyɛvʊr wʊ jaa, nɩ a fʊ tɩɛr wʊ jaa.’ (Mosesɩ Gãma Na Tu Anũu 6:5)
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Nyã lɛ ɩ a kpɛ̃ɛ nɩ a nɛdɔ̃ɔ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 A ayi sʊɔ mɩ nɩ nyã, ‘Nʊ̃ a fʊ tɔ sʊɔ a fʊ kaar.’ (Mosesɩ Gãma Na Tu Ata 19:18)
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 A Mosesɩ nɛɛr a jaa nɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ wiilfʊ kpãkpãana na a binfʊ nyãna.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 A Faraseemɩne na wa 'mataa, Yesu sʊʊr ba naa.
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Ŋmɩnɛ lɛ yɩ tɩɛr a Nɩ-iraa yele? An bie lɛ wʊ ɩ?” Ka ba 'yɛr kʊ wʊ, “David bie lɛ.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ka a Yesu sʊʊr ba, “Ŋmɩnɛ lɛ ka a nãa David a Nãaŋmɩn Sɩɛ na dɔ̃ɔ kpɛ, a wʊ bʊɔl wʊ ɩka, ‘N Soro’? Bojũu wʊ 'yɛr naa ɩka,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘A Soro 'yɛr kʊ a n Soro, “Jãnɛ a n nũsʊ̃ɔ jie, ka n wa de a fʊ dɔ̃dẽme ka ba ɩ a fʊ gbɛɛ dɔɔlfʊ jie.” ’ (Yiel Gãn 110:1)
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Ala ɩ David bʊɔl wʊn wʊ ɩka, ‘N Soro,’ ŋmɩnɛ wʊn ɩrɛ wa ɩ a wʊ bie?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 An yɩ a daar 'lɔ̃nɔ̃ chiine, nɩrɛ jaa ba lɛ haa nɛɛ 'yɛr 'yɛr ɛ bɩɩ lɛ 'la sʊʊr sʊʊrfʊ jaa go ɛ.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.