Marcos 2
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA
1 A anyã puor, Yesu lɩɛb wa a Kapenahum, ka nɩbɛ wõ ka wʊ be naa a yir.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Nɩyɔɔ wan wa duo na ba sɛɛ a die wa tɩ yin a yõo. Ka wa 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊrɔ ba.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Be lɛ ka daba ãsʊɔ mɩ bɩɛrɛ, a wʊ nuur nɩ a wʊ gbɛɛ kpi naa, ka nɩbɛ anaar jɛ̃jɛl wʊ na ba waan a Yesu sɛ̃.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Ka ba wa ta, ka jie ba be be a ba na tu kpɛ̃n a be a Yesu na be ɛ, a nɩyɔɔ jũu. Be lɛ ba do a gar ju na ba tɩ ŋmaa puo a jie 'lɔ a Yesu na ara, tɩ na ba de a daba nɩ a fɔbaa 'lɔ ban 'mɔɔn wʊ waan tur bar ka wʊ suu tɩ gã a Yesu niem.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Be lɛ a Yesu na wa nyɛ a lɛ ban sɔɔ de wʊ, wʊ 'yɛr kʊ a dabaala, “N bie, n vɛ̃ naa fʊ yelbebe bar.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Ka be lɛ ka a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe bamɩne na be be tɩɛrɛ,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Ka nyɛ daba na ara fere na wʊ sɔ̃ɔnɔ̃ Nãaŋmɩn yuor tɛɛ. An lɛ na tʊ̃ɔ nɩrɛ yelbebe vɛ̃ bar, ka Nãaŋmɩn tɛɛ ba lɛ ɛ?”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Ajienaa Yesu bɔ̃ɔn naa a lɛ ban tɩɛrɛ a ba pʊʊr pɔ, ka wʊ 'yɛr kʊ ba, “Bãa lɛ yɩ tɩɛrɛ a lɛ a yɩ pʊʊr pɔ?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Buor sʊɔ lɛ ɩ kɔ̃mɔ̃kɔ̃mɔ̃, n 'yɛr ɩka n vɛ̃ naa wʊ yelbebe bar, bɩɩ, n 'yɛr ɩka a daba nyã wʊ ir, 'mɔɔ a wʊ bʊ̃gãnaa, na wʊ kulo nɩ?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 N bʊɔrɔ naa ɩka yɩ bɔ̃ɔ ɩka a Nɩsaal Bie tara naa kpɛ̃ɔ a wɛr pɔ na vɛ̃ nɩrɛ yelbebe kʊ wʊ.” Be lɛ wʊ 'yɛr kʊ a daba 'lɔ nuur nɩ a gbɛɛ na kpi,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “Fʊ̃ʊ lɛ n 'yɛrɛ, ir, na fʊ 'mɔɔ a bʊ̃gãnaa, na fʊ kulo nɩ.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Be lɛ, ka wʊ vaa ir 'mɔɔ a bʊ̃gãnaa yin a nɩbɛ ba jaa niem. Nɛɛr 'maa ba naa ka ba dãna Nãaŋmɩn 'yɛrɛ, “Saa dɔ̃ɔ nyɛ a lɛ ɛ.”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Yesu lɩɛb chen a man nɛɛ ka nɩyɔɔ wa a wʊ sɛ̃ ka wʊ wile ba.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 A Yesu na wa chiine wʊ nyɛ naa a Alfayasɩ bie, Levi, ka wʊ jãnɛ a lõpo defʊ jie, ka Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “Ir turo ma,” ka wʊ ir turo wʊ.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 A lõpodierbe nɩ a yelbetʊ̃nbɔ yɔɔ turo naa a Yesu, ka 'lɔ nɩ a bamɩne nɩ a wʊ poturbo 'mataa dire a Levi yir.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 A Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe na ɩ a Faraseemɩne nyɛ a lɛ wʊn jãnɛ nɩ a lõpodierbe nɩ a yelbetʊ̃nbɔ 'mataa dire, ka ba sʊʊr a wʊ poturbo, “Bãa lɛ so a daba nyã na 'mataa dire nɩ a lõpodierbe nɩ a yelbetʊ̃nbɔ?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Yesu wõ naa a lɛ ban 'yɛr, ka wʊ 'yɛr kʊ ba, “Nɩrɛ na kpɛ̃mɛ waa chiine tɩtɩlɛ jie ɛ. Baalaa lɛ ma chen. N ba wa ɩka n wa bʊɔl a nɩtorsɩ ɛ. N wa naa ɩka n wa bʊɔl a yelbebe tʊ̃nbɔ ka ba wa lɩɛb a tɩɛr.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Jɔɔn poturbo nɩ a Faraseemɩne nɩbɛ gal kɔ̃, ka nɩbɛ wa sʊʊr a Yesu, “Ŋmɩnɛ lɛ a Jɔɔn poturbo nɩ a Farasee poturbo ma gal kɔ̃, tɩchɛ ka a fʊ̃ʊ poturbo maa gal kɔ̃ ɛ?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 A Yesu 'yɛr kʊ ba, “Ŋmɩnɛ lɛ an ɩ ka nɩbɛ be a pɔɔ paalaa sɩrɛ jie tɩ tʊ̃ɔ kɔ̃ gal? Wʊn chɛnɛ be a ba sɛ̃, ba kʊ̃ tʊ̃ɔ ɛ.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 A daar 'lɔ ban wa de a pɔɔ paalaa sɩrɛ, ban gal a kɔ̃.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 “Nɩrɛ maa ŋmaa fɔpaalaa sɛ 'yɔ̃ɔ fɔkoraa pɔ ɛ. 'Lɔ be sɛ 'yɔ̃ɔ a lɛ, a fɔpaalaa na tɔɔ naa a fɔkoraa chɩɛr.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Nɩrɛ maa de dãbãɩn 'yɔ̃ɔ wɔkoraa pɔ ɛ. 'Lɔ 'yɔ̃ɔ, a wʊɔ na pur naa, ka a dãa nɩ a wʊɔ sɔ̃ɔ. Wʊ ma 'yɔ̃ɔ naa dãbãɩn wɔpaalaa pɔ.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 A Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar, Yesu nɩ a wʊ poturbo kpɛ̃n tala puo sãlsɔɔ, ka a wʊ poturbo piel fɔrɔ a bʊ̃bie.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Ka a Faraseemɩne 'yɛr kʊ a Yesu, “Nyɛ lɛ a fʊ poturbo na ɩrɛ. Bo lɛ so ka ba tʊ̃nɔ̃ a Pɛ̃nfʊ Bɩbir? A ba tara sɔr ɛ.”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yaa bɔ̃ɔ a par a lɛ yɩn kar kaa a Nãaŋmɩn gãn pɔ a nãa David nɩ a wʊ nɩbɛ na ba dɔ̃ɔ tara bon na di ɛ!
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 A ber ala pɔ Abiyata lɛ ɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ, kɔ̃ dɔ̃ɔ kpɛ ba, ka wʊ kpɛ a Nãaŋmɩn yir, ka a Abiyata de a paanʊ̃ɔ ala ban bin kʊ Nãaŋmɩn kʊ wʊ, ka wʊ 'wɔb. A paanʊ̃ɔ ala a Juu nɩbɛ bɔɔrlorbo tɛɛ lɛ ma 'wɔb, a ba tara sɔr ɩka nɩyuo wʊ 'wɔb ɛ, tɩchɛ ka David 'wɔb tɩ de kʊ a bala na be a wʊ sɛ̃, ka ba mɩ 'wɔb.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Be lɛ ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “A Pɛ̃nfʊ Bɩbir ben be a nɩbɛ 'yɔ̃ɔ, a ba ɩ a nɩbɛ ben be a Pɛ̃nfʊ Bɩbir 'yɔ̃ɔ ɛ.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Ala lɛ so ka a Nɩsaal Bie ɩ a Soro lɔ̃ɔn a Pɛ̃nfʊ Bɩbir gba.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.