Lucas 23
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA
1 Be lɛ a nɩyɔɔ bala pãa tara a Yesu chiin a be a paal nɩkpɛ̃ɛ Pilate sɛ̃.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Na ba tɩ piel 'yɛrɛ a 'yɛrsɩ anyãna dɔɔlɔ wʊ, “Sɩ nyɛn a daba nyãna ka wʊ 'yɔ̃ɔnɔ̃ a nɩbɛ 'yɛr, a ba ta yab a lõpo kʊ a Nãa Siisa ɛ, na wʊ lɛ 'yɛr ɩka 'lɔ lɛ ɩ a Nɩ-iraa na ɩ a nãa.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ka a Pilate sʊʊr a Yesu, “Fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Juu nɩbɛ nãa ɔ?” Ka a Yesu 'yɛr, “Ɔ̃ɔ, fʊ̃ʊ baa 'yɛr.”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ka a Pilate pãa 'yɛr kʊ a bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a nɩbɛ, “N ba nyɛ chɛfʊ jaa a daba nyã jie ɛ.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Tɩchɛ ka a nɩbɛ tɔr tɩ chɛnɛ 'yɛrɛ, “Wiilfʊ nyãna lɛ wʊ tara dɔ̃ɔnɔ̃ nɩ a nɩbɛ be a Judiya. Galilee lɛ wʊ piel a yele nyãna be wa tãn a ka.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Pilate na wõ a nɩtɔ̃ ka wʊ sʊrɔ, Galilee lɛ a daba yi bɩɩ?
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Wʊn wa bɔ̃ɔn ka a Hɛrɔd paal nɩrɛ lɛ, wʊ vɛ̃ naa ka ba tara wʊ chiin tɩ kʊ a Hɛrɔd, ka ɩ a Jerusalɛm lɛ wʊ mɩ be a sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Hɛrɔd na wa nyɛ a Yesu, wʊ pʊɔ pɛl naa, bojũu a kor wʊn wõ a Yesu yele na wʊ bʊɔrɔ a wʊ nyɛfʊ, ka wʊ tʊ̃ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Na wʊ sʊʊr a Yesu sʊʊr yɔɔ tɩ waa haa wʊ nɛɛ ɛ.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe na ara a be 'yɛrɛ 'yɛr kpãɛn dɔɔlɔ wʊ.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Hɛrɔd nɩ a wʊ sojasɩ maal a Yesu dɛɛr na ba ɩrɛ wʊ laara. Ba su wʊ naa a nãa fuu tɩ lɩɛb wʊ chiin a Pilate sɛ̃.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Hɛrɔd nɩ a Pilate dɔ̃ɔ tara taa nɩ 'yɛr, tɩ a daar 'lɔ̃nɔ̃ lɛ ba maal a 'yɛr.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Be lɛ a Pilate bʊɔl a bɔɔrlo nɩbɛrɛ, nɩ a tẽe nɩbɛrɛ, nɩ a nɩbɛ ba jaa lɔ̃ɔ taa.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Na wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩn lɛ waan a daba nyãna a n sɛ̃ wa 'yɛr ɩka wʊ sɔ̃ɔnɔ̃ naa a nɩbɛ. N vɩɛr naa a wʊ 'yɛr a yɩ jaa niem ka a ala yɩn 'yɛr dɔɔl wʊ ba ɩ yelmãɛ ɛ.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Hɛrɔd mɩ ba nyɛ yele jaa a wʊ jie ɛ, ala lɛ so ka wʊ lɛ lɩɛb wʊ wa kʊ sɩ, yɩn mãɛ nyɛ naa wʊn ba maal yele jaa na sɛɛn kũu ɛ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 A lɛ jũu ɩn vɛ̃ naa ka ba fɔb wʊ tɩchɛ kaa n bar wʊ.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ka ba jaa ŋme chɛl daa 'yɛrɛ, “Ŋmaa daba nyã ju tɩ na fʊ yuo a Barabasɩ na fʊ kʊ sɩ.”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Ba pɔɔ naa a Barabasɩ, bojũu 'yɛr dɔ̃ɔ lo be a tẽe pɔ, ka wʊ kʊ nɩrɛ.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pilate na bʊɔrɔ ɩka wʊ bar a Yesu wʊ lɛ 'yɛr kʊ a nɩbɛ go.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Tɩchɛ ka ba chɛnɛ ŋmiere a chɛlsɩ 'yɛrɛ, “Kpa wʊ a daa ju, kpa wʊ a daa ju.”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Gbɛɛ ata lɛ wʊ sʊʊr ba, “Bo? Bãa dɛɛr lɛ wʊ ɩ? Maa ba nyɛ dɛɛr jaa wʊn sɛɛn kũu ɛ. A lɛ jũu ɩn vɛ̃n ka ba fɔb wʊ tɩ bar wʊ.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Tɩchɛ ka ba chɛnɛ tãna bʊɔrɔ ɩka wʊ kpa wʊ a daa ju, ka a ba gɔ̃mɔ̃ wa tʊ̃ɔ wʊ.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Lɛ lɛ a Pilate 'yɛr ɩka wʊn ɩ naa a lɛ ban 'yɛr.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 A Barabasɩ 'lɔ na dɔ̃ɔ dam a tẽe na wʊ kʊn nɩrɛ ka ba nyɔɔ wʊ pɔɔ, wʊ yuo wʊn bar tɩ kʊ ba a Yesu.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 A lɛ ban chiine a Yesu, ba nyɔɔn daba yuor na di Simon, Sirenɩ lɛ wʊ yi na wʊ yi a yõo tɩ kpɩɛrɛ a tẽe pɔ. Ba fɩr wʊn de a Yesu daa tuo wʊ ka wʊ turo nɩ wʊ.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Nɩyɔɔ turo wʊ naa lɔ̃ɔn pɔbɔ, bala lɛ kõnõ waala kʊrɔ wʊ.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ka a Yesu lɩɛb 'yɛr kʊ ba, “Jerusalɛm pɔɔbil, yɩ ta kõnõ kʊrɔ ma ɛ, yɩ kõnõ kʊrɔ a yɩ mãɛ nɩ a yɩ bibiir.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Bojũu bɩbir kɔ̃ɔ na wa vɩɛ naa ka yɩ 'yɛr, ‘Pʊpɛl lɛ kʊ a pɔbɔ bala na ab nɩ pɔɔ 'lɔ jaa na ba dɔɔ bie ɛ, bɩɩ bɩrɛ ala jaa na ba 'yɛn kaa ɛ.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 ‘A ban pãa 'yɛrɛ kʊrɔ a tɔ̃bɛrɛ, “Yɩ lo pɔɔ sɩ, na yɩ ũu sɩ.” ’ (Hosea 10:8)
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Ala ɩ nɩbɛ maala naa a nɩtɔ̃nɔ̃ kʊ a tɩɛ na chɛnɛ ɩ a 'maar, ŋmɩnɛ ban ɩ wʊ 'lɔ wa ko?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Dɔɔr ayi na maal dɛɛr, ka ba nyɔɔr ba 'matãan a Yesu chiine a kʊfʊ jie.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ba chiin ban tɩ tãn a jie ban bʊɔlɔ Julaa, be lɛ ba kpa ãsʊɔ jaa a wʊ daa ju, ka a nɩdɛbɛ ayi bala ka a ãsʊɔ be a Yesu nũsʊ̃ɔ jie, tɩchɛ ka a ãsʊɔ mɩ be a wʊ gʊbaa jie.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Be lɛ a Yesu 'yɛr, “N Sãa, vɛ̃ kʊ ba, baa bɔ̃ɔ a lɛ ban ɩrɛ ɛ.” Gbãm lɛ ba gba na ba põn a wʊ fuusɩ.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Ka a nɩbɛ ara kaara wʊ, ka a Juu nɩbɛ nɩbɛrɛ ara kpɛrɛ wʊ na ba 'yɛrɛ, “Wʊ ma faan bamɩne, vɛ̃ a wʊ faa a wʊ mãɛ ala ɩ 'lɔ lɛ ɩ a Nɩ-iraa 'lɔ a Nãaŋmɩn na ir.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ka a sojasɩ mɩ wa ɩrɛ wʊ laara, na ba de a dãmiir kʊ wʊ.
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Tɩ na ba 'yɛrɛ, “Ala ɩ fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Juu nɩbɛ nãa, faa a fʊ mãɛ.”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ba sɛb sɛbie mar be a wʊ ju pɔ ka a 'yɛr, “Nyãna lɛ ɩ a Juu Nɩbɛ Nãa”.
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 A nɩdɛbɛ bala ban lɔ̃ɔ kpan wʊ, ãsʊɔ tʊrɔ wʊn 'yɛrɛ, “A ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Nɩ-iraa ɛ? Faa a fʊ mãɛ tɩ mɩ faa sɩ.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Tɩchɛ ka a wʊ tɔ sʊɔ 'lɔ gɔ̃nɔ̃ wʊ 'yɛrɛ, “Faa joro Nãaŋmɩn dãbãɛ ɛ, an ɩ a kũu 'lɔ lɛ fʊ mɩ kpire.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Sɩn gefʊ sɛɛn sɩ naa, sɩ nyɛn a lɛ na sɛɛ sɩn maal, tɩchɛ a daba nyã 'lɔ ba maal dɛɛr jaa ɛ.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Tɩ pãa 'yɛr kʊ a Yesu, “Tɩɛr tɔ ma fʊ̃ʊ wa kpɛ a fu nãalʊ̃ʊ pɔ.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Ka a Yesu 'yɛr, “Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ fʊ, dɩna maa nɩ fʊ̃ʊ lɛ a Nãaŋmɩn tẽvɩla pɔ.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 A mɔ̃tɔ̃ɔ dɔ̃ɔ gbʊrɔ a garju sãlsɔɔ tɩchɛ ka a chãa ɩ jaa gbɛb, ka a mɔ̃tɔ̃ɔ wa tɩ vɩr.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 A mɔ̃tɔ̃ɔ ba lɛ chaar go ɛ, ka a fɔbaa 'lɔ ban lũ var a Nãaŋmɩn puorfʊ yir die pɔ 'mar ayi.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Be lɛ a Yesu tãn kpɛ̃ɔ jaa 'yɛr, “N Sãa, fʊ nũu pɔ lɛ n de a n sɩɛ 'yɔ̃ɔ.” Wʊn wa 'yɛr a nɩtɔ̃ baar, tɩ vʊʊr a wʊ vʊʊr baaraa.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 A sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ na nyɛ a lɛ na ɩ wʊ dãn Nãaŋmɩn tɩ 'yɛr, “Sɩrɛ jaa a daba nyã ɩn nɩtor.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ka a nɩbɛ ba jaa na lɔ̃ɔ taa a be nyɛn a lɛ na ɩ ka ba lɩɛb pʊsɔ̃ɔ, na ba waala kulo.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Tɩchɛ a wʊ nɩbɔ̃ɔnsɩ pʊɔn a pɔbɔ bala na tu wʊ yi a Galilee ara tɛɛr tɩ kaara a lɛ na ɩrɛ.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Daba ãsʊɔ mɩ ben be ban bʊɔlɔ Josefʊ, wʊ pʊɔ naa a nɩbɛrɛ pɔ, na wʊ ɩ nɩsʊ̃ nɩ nɩtor.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Wʊ tɔr naa a lɛ ban 'yɛr nɩ a lɛ ban ɩrɛ. Wʊ yi naa a Judiya paal pɔ tẽe ban bʊɔlɔ Arimatɩya, wʊ mɩ dɔ̃ɔ chɛlɛ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 'Lɔ lɛ chen a Pilate sɛ̃ tɩ sʊɔr a Yesu ãgãn ɩka wʊ ũu.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Na wʊ pãa yɔɔ a kũu suun tɩ vil wʊ a fɔpɩla pɔɔ tɩ ũu wʊ a yaa ban chɩ kʊsɩr pɔ, ban ba ũu nɩrɛ sɛrɛ ɛ.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 A daar 'lɔ̃nɔ̃ lɛ ba mɩ chɔɔrɔ ka a Pɛ̃nfʊ Bɩbir na piel.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 A pɔbɔ bala nɩ a Yesu na 'mataa yi a Galilee wa, ba tu naa a Josefʊ tɩ nyɛ a yaa nɩ a lɛ ban ũu a Yesu.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Tɩ na ba pãa lɩɛb kul tɩ chɔɔr a tãɩ nɩ a kãnyũu vɩla na tɩ fɔ a Yesu ãgãn, tɩchɛ a Pɛ̃nfʊ Bɩbir jũu, baa dam ɛ, ba pɛ̃n naa a lɛ a Mosesɩ Nɛɛ na 'yɛr.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.