João 12

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A chɛn ber ayʊɔb ka a Gõl Bar Difʊ bɩbir ta. Yesu chen a Betanɩ na ɩ a Lajarusɩ 'lɔ na kpi ka wʊ sãɩ kpɩɛrɛ.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Ba maal bʊ̃diir kʊ wʊ a be, ka a Mata põnõ a bʊ̃diir. Lajarusɩ pʊɔ naa a nɩbɛ bala na lɔ̃ɔ jɛ̃n Yesu a bʊ̃diir jie.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Be lɛ Mɛɛr de kãnyũu vɩla daa na ɩ tuo wa pʊr 'yɔ̃ɔ a Yesu gbɛɛ pɔ, tɩ lɩɛb a jukɔɔl fɩɛlɛ nɩ ka a nyũu de a yir wʊ jaa.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Tɩchɛ a wʊ poturo ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Judas na yi a Isɩkariyot, 'lɔ lɛ na wa gar 'yɔ̃ɔ a Yesu sʊʊr,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “Bo lɛ so ka baa da a kãnyũu nyãna ɛ, a libie na tãn nɩrɛ yuon gbul sãyar na ba de kʊ nɔ̃n dẽme ɛ?”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 A nɔ̃n dẽme yele ba bã wʊ ɛ, bojũu nãnyie lɛ wʊ ɩ an ɩ 'lɔ lɛ tara a ba libie wʊɔ, na wʊ ma juro a ala ban 'yɔ̃ɔ a be sʊ̃nɔ̃ nɩ wʊ mãɛ.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 A Yesu 'yɛr, “Bar a pɔɔ jaa jomm, wʊ bin a kãnyũu nyãna gun a n ũufʊ bɩbir.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 A nɔ̃n dẽme na ben a yɩ sɛ̃ bɩbir jaa, tɩchɛ maa kʊ̃ be a yɩ sɛ̃ bɩbir jaa ɛ.”
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 A Juu yɔɔ jie na wõ ɩka Yesu be naa a Betanɩ, ba wa naa a ba ɩ a 'lɔ tɛɛ 'yɔ̃ɔ ɛ, tɩchɛ ba bʊɔrɔ na ɩka ba nyɛ a Lajarusɩ 'lɔ wʊn sãɩ a kũu pɔ, ka wʊ ir ɩ vʊr.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 A lɛ 'yɔ̃ɔ, a bɔɔrlo nɩbɛrɛ mɩ guoro nɩ taa ɩka ba mɩn kʊ naa a Lajarusɩ.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 A wʊ jũu lɛ a Juu nɩbɛ yɔɔ jie tɔr a ba nɩbɛrɛ wiilfʊ tɩ sɔɔrɔ a Yesu.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Wɛr na wa chaar, a nɩyɔɔ bala na wa a Gõl Bar Difʊ jie, wõ naa ɩka Yesu ben a sɔr pɔ waara a Jerusalɛm.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Ba 'mɛl bɛ vaɩ yi tuoro nɩ wʊ pãa chɩlɛ gɔ̃nɔ̃, “Yãan yooo, Nãaŋmɩn wʊ sʊ̃ʊ a 'lɔ wʊn tʊ̃. (Yiel Gãn 118:25, 26) Nãaŋmɩn wʊ sʊ̃ʊ a 'lɔ na ɩ a Isɩral nãa.”
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Yesu nyɛn a bʊ̃pɔl na wʊ do jãnɛ nɩtãa lɛ an sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ,
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “A yɩn Jerusalɛm nɩbɛ, yɩ ta joro dãbãɛ ɛ, Yɩ nyɛ a yɩ nãa na do bʊ̃pɔl waara nɩ.” (Jekariya 9:9)
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 A wʊ poturbo ba dɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a anyãna a jaa par ɛ, tɩ a Yesu na wa ir ɩ vʊr, ba tɩɛr yuo ɩka anyãna lɛ ba dɔ̃ɔ sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ a wʊ 'yɔ̃ɔ ka ba mɩ maal a lɛ kʊ wʊ.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 A nɩyɔɔ bala na dɔ̃ɔ be a wʊ sɛ̃ na ba nyɛ a lɛ wʊn bʊɔl a Lajarusɩ ka wʊ yi a yaa pɔ ɩ vʊr, ba chɛnɛ na mana kʊrɔ a nɩbɛ.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Ala lɛ so ka a nɩyɔɔ yi tuoro wʊ, bojũu ba wõ naa ɩka wʊ tʊ̃n nɛ'maa tʊ̃mɔ̃.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Be lɛ ka a Faraseemɩne pãa 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Yɩ nyɛ, saa lɛ tʊɔrɔ bon jaa maala ɛ. Nyɛ, a nɩbɛ ba jaa ben turo wʊ.”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 A nɩbɛ bamɩne mɩ na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, pʊɔ naa bala na do a puorfʊ jie a Jerusalɛm a Gõl Bar Difʊ sɔ̃ɔ.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Ba chen a Filip na yi a Betɩsaida na be a Galilee wɛr pɔ sɛ̃ tɩ 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ, sɩ bʊɔrɔ naa ɩka sɩ nyɛ a Yesu.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filip chen tɩ 'yɛr kʊ Andiru ka ba 'mataa chen tɩ 'yɛr a Yesu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 A Yesu 'yɛr ba, “A sɔ̃ɔ ta naa ka Nãaŋmɩn na kʊ a Nɩsaal Bie tɩɩr.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, chibir baa ũu tẽe ɛ, wʊn chɛnɛ na ɩ a chibir bʊ̃'yen. Tɩchɛ 'lɔ wa lo tẽe kpi, wʊ ma dɔɔn chibiyɔɔ.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Nɩrɛ 'lɔ na nʊ̃ a wʊ nyɛvʊr na bɔr wʊ naa, tɩchɛ 'lɔ na 'laar a wʊ nyɛvʊr a wɛr nyã pɔ, wʊn tara na a nyɛvʊr 'lɔ na ba tara baarfʊ ɛ.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ala ɩ ãsʊɔ jaa bʊɔrɔ naa ɩka wʊ sʊ̃ʊ ma tʊ̃, wʊ turo ma, jie jaa ɩn be a nɩrɛ 'lɔ na sʊ̃nɔ̃ ma tʊ̃nɔ̃ mɩ na ben be. Ka a n Sãa 'yɔ̃ɔnɔ̃ a 'lɔ na sʊ̃nɔ̃ ma tʊ̃nɔ̃.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 “Pʊ̃pãanyã, n pʊɔ sɔ̃ɔ naa, tɩ n 'yɛr bo? N 'yɛr ɩka a Sãa wʊ faa ma a sɔ̃ɔ nyãna pɔ bɩɩ? Kai, a sɔ̃ɔ nyãna 'yɔ̃ɔ lɛ n wa.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Sãa, kʊ a fʊ yuor tɩɩr.” Be lɛ a kɔkɔr pãa 'yɛr yi saaju, “N dɔ̃ɔ kʊ wʊ a tɩɩr, ɩn lɛ kʊ wʊ naa a tɩɩr go.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Ka a nɩyɔɔ bala na ara a be wõ naa na ba 'yɛr, saa lɛ tãna, ka bamɩne mɩ 'yɛr malaka ãsʊɔ lɛ 'yɛrɛ nɩ wʊ.
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 A Yesu 'yɛr ba, “A ba ɩ maa 'yɔ̃ɔ lɛ a kɔkɔr 'yɛr ɛ, tɩ yɩn 'yɔ̃ɔ lɛ.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Pʊ̃pãanyã a sɔ̃ɔ ta naa ka a wɛr nyã 'yɛr na tɔɔr. Pʊ̃pãanyã, ban ir naa wɛr nyã nãa Satan bar.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Tɩchɛ maa, bala wa 'mɔɔ ma a saaju, ɩn tɔɔn nɩbɛ ba jaa waan a n sɛ̃.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Wʊ 'yɛr a lɛ na wʊ wiil kũu 'lɔ tɔ wʊn na kpi.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Ka a nɩyɔɔ bala 'yɛr, “Sɩ wõn yi a Nɛɛ pɔ ɩka, a Nɩ-iraa naa 'lɔ na ben be kpo kpo, tɩ ŋmɩnɛ a ɩ a fʊ 'yɛr ɩka ban 'mɔɔn a Nɩsaal Bie a saaju? An lɛ a Nɩsaal Bie 'lɔ?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 A Yesu pãa 'yɛr ba, “Ber bãlãa lɛ a chãa na be a yɩ sɛ̃, yɩ chiine a chãa pɔ wʊn chɛnɛ be be ka a libe taa pɔɔ yɩ ɛ. Nɩrɛ na be libe pɔ ba bɔ̃ɔ a jie wʊn chiine ɛ.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Yɩ sɔɔ de a chãa, yɩn chɛnɛ tara wʊ na yɩ tʊ̃ɔ ɩ a chãa bibiir.” Yesu na wa 'yɛr a lɛ baar, wʊ yin chen a baa nyɛ wʊ ɛ.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Yesu gba, wʊn tʊ̃ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ a ba sɛ̃, tɩ baa chɛnɛ sɔɔ de wʊ ɛ.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Ka a Isaiya 'yɛr ɩ yelmãɛ. Lɛ wʊn 'yɛr a kõr jaa, “Sɩ Soro an lɛ sɔɔ de a sɩ 'yɛr, an lɛ a Soro mɩ wiil a wʊ kpɛ̃ɔ?” (Isaiya 53:1)
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ban ba tʊɔrɔ sɔɔrɔ ɛ, bojũu a Isaiya 'yɛr jie ãsʊɔ,
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Wʊ jɔ̃ɔn a ba nɩbie bar. Na wʊ pɔɔ a ba tɩɛr bar, baa lɛ nyɛrɛ ɛ. Ba kʊ̃ mɩ lɛ bɔ̃ɔ a par a ba tɩɛr pɔ ɛ, na ba lɩɛb wa a n sɛ̃ ka n sãa ba ɛ.” (Isaiya 6:10)
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Isaiya 'yɛr naa nɩtɔ̃, bojũu wʊ dɔ̃ɔ nyɛ a Yesu tɩɩr na wʊ 'yɛrɛ a wʊ 'yɛr.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 An sɔɔ be a lɛ tɩ nɩbɛrɛ yɔɔ bamɩne sɔɔn de wʊ. Tɩchɛ a Faraseemɩne dãbãɛ jũu baa 'lara 'yɛrɛ ɛ, ka ba taa dii ba bar a ba lɔ̃ɔfʊ jie ɛ.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Bojũu ba nʊ̃n nɩrɛ pɛɛfʊ gar Nãaŋmɩn pɛɛfʊ.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Be lɛ a Yesu 'yɛr kpɛ̃ɔ jaa, “Nɩrɛ 'lɔ na sɔɔ de ma a ba ɩ maa tɛɛ lɛ wʊ sɔɔ de ɛ, tɩchɛ wʊ sɔɔn de a 'lɔ na tʊ̃ ma.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Nɩrɛ 'lɔ na nyɛ ma mɩ nyɛn a 'lɔ na tʊ̃ ma.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 N wan a wɛr pɔ nɩtãa chãa, ka nɩrɛ 'lɔ na sɔɔ de ma kʊ̃ lɛ be libe pɔ ɛ.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 “A nɩrɛ 'lɔ na wõ a n 'yɛr, tɩ na waa tu ɛ, n kʊ̃ tɔɔr a wʊ 'yɛr ɛ. N ba wa ɩka n wa tɔɔr a wɛr 'yɛr ɛ, tɩ n wa faa wʊ.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 A 'yɛr tɔɔrɔ ben be, nɩrɛ 'lɔ na tɔr ma na waa de a n 'yɛr bie ɛ, a 'yɛr 'lɔ̃nɔ̃ nɩ wʊ ju ɩn 'yɛr lɛ na 'yɔ̃ɔ wʊ a 'yɛr a ber baaraa daar.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 N ba 'yɛrɛ n mãɛ 'yɛr ɛ, tɩchɛ n 'yɛr naa a lɛ a Sãa na tʊ̃ ma 'yɛr ma ɩka n 'yɛr.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 N bɔ̃ɔ naa ɩka a wʊ 'yɛr kʊrɔ na nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ. Ala lɛ so ka n 'yɛr yɩ a lɛ nɛ a Sãa na 'yɛr.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.