Hebreus 11

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pʊ̃pãanyã, a sɔɔfʊ nyã vɛ̃ naa ka saa 'lɔɔrɔ gbɛr ɛ, yelmãɛ jaa a bon 'lɔ 'yɔ̃ɔ sɩn tara a tɩɛr tɩ ba nyɛn nɩbir ɛ.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 A sɔɔfʊ nyã lɛ a kõr dẽme dɔ̃ɔ tara, ka a Nãaŋmɩn dãn ba.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ a ba bɔ̃ɔ a par ɩka Nãaŋmɩn dɔ̃ɔ de a wʊ nɛɛ 'yɛrbie maal a tẽe, nɩ a saaju wʊ jaa, ka a bonsɩ sɩn ben nyɛrɛ, a ba ɩ a dɔ̃ɔ be be ka wʊ de maal ɛ.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Abel bɔɔrlo bonsɩ wʊn de kʊ Nãaŋmɩn ɩ gar a Kain bɔɔrlo bonsɩ. Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Nãaŋmɩn dãn wʊ 'yɛr ɩka a wʊ yele tor naa, a sɔ̃ɔ 'lɔ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ 'yɛr a Abel kʊfʊsɩ nyã 'yɛr, wʊn sɔɔ kpi gba, tɩchɛ a sɔɔfʊ lɛ vɛ̃n ka wʊ chɛnɛ 'yɛrɛ.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka Nãaŋmɩn wa de a Enok bʊ̃nɩbir. 'Lɔ ba kpi bɔ̃ɔ kũu ɛ, baa lɛ wa nyɛ wʊ jaa go ɛ, bojũu Nãaŋmɩn mãɛ lɛ wa de wʊ. Bojũu sɛrɛ tɩchɛ ka wʊ wa chen, Nãaŋmɩn 'yɛr a ɩka a Enok yele nʊ̃mɔ̃ wʊ naa.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Nɩrɛ ba wa tara sɔɔfʊ ɛ, an ɩn tuo wʊn na tʊ̃ɔ pɛl Nãaŋmɩn pʊɔ, bojũu nɩrɛ ãsʊɔ jaa wa waara a Nãaŋmɩn sɛ̃, wʊ sɔɔn ɩka wʊ ben be, na wʊ mɩ ma yara a bala na mʊ̃ɔ nɩbir bʊɔrɔ wʊ.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Nowa tu a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ wʊ tɩ ba nyɛn nɩbir ɛ, tɩ na wʊ de dãbãɛ maal a daka bulomtum faan a wʊ yir dẽme nɩ a wʊ mãɛ. A wʊ sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka wʊ 'yɛr nɛtuo 'yɔ̃ɔ a wɛr nɩbɛ ba jaa ban tɔr a Nãaŋmɩn 'yɛr jũu, tɩ na wʊ lɩɛb a yeltorsɩ bʊ̃dire a wʊ sɔɔfʊ jũu.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Abraham sɔɔfʊ jũu, a sɔ̃ɔ 'lɔ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ bʊɔl wʊ ɩka wʊ yi chen a jie 'lɔ na wa ɩ a wʊ sofʊ daar kɔ̃ɔ, wʊ tu naa a Nãaŋmɩn nɛɛ na wʊ chen, wʊn gba na ba bɔ̃ɔ a jie wʊn chiine ɛ.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka wʊ tɩ kpɩɛrɛ a nɛtɩraa tẽe 'lɔ pɔ ɩ sãan a be a paal 'lɔ pɔ. A gãma sɛɛr ala pɔ lɛ wʊ dɔ̃ɔ 'mataa kpɩɛrɛ nɩ a Isaakɩ nɩ a Jekɔb, na ba mɩ pʊɔ wʊ na wa so a jie 'lɔ a Nãaŋmɩn na tɩr a wʊ nɛɛ.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Bojũu wʊ dɔ̃ɔ kaara niem ɩka wʊ nyɛ yir par ban sʊ̃ɔ, ka a Nãaŋmɩn mãɛ ɩ a mɩmɩɛrɛ.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Abraham na dɔ̃ɔ kor ɩ danyɔ̃ɔ, ka a wʊ pɔɔ Saara mɩ ab, tɩ ba chɛnɛ na dɔɔ bie. Wʊ tara na sɔɔfʊ nɩ a Nãaŋmɩn nɛɛ wʊn tɩr kʊ wʊ.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Ka a dabʊ̃'yen nyã na kor bʊ̃tul ta kũu, tɩ wʊ 'yɔ̃ɔn par ka ba waa fɩka a ŋmɛrbie na be a saaju, na ba kaara man nɛɛ bire kaar fʊn kʊ̃ tʊ̃ɔ sɔr ɛ.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 A nɩbɛ banyãna sɔɔn Nãaŋmɩn tɩ tãn a sɔ̃ɔ 'lɔ ban kpi. Baa nyɛ a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ ba ɛ, nɩdaa lɛ ba gbã nyãa tɩ sɔɔ de, na ba sɔɔ ɩka sãanba nɩ nɩyʊɔrsɩ lɛ ba ɩ ka a wɛr pɔ.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 A nɩbɛ banyãna na 'yɛr a anyãna, wiil ɩka ba kaara na bʊɔrɔ a tẽe 'lɔ na ɩ a ba mãɛ tʊɔr.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Ala ɩ ba dɔ̃ɔ tɩɛrɛ a paal 'lɔ ban yi, ban taa tʊ̃ɔn lɛ lɩɛb kul a be.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Tɩ lɛ ba lɛ ɛ, ba dɔ̃ɔ tɩɛrɛ a paal 'lɔ na gar a be, na be a saaju. Ala lɛ so ka a vã ba kʊrɔ wʊ wʊn ɩ a ba Nãaŋmɩn ɛ, bojũu wʊ chɔɔr a tẽe kʊ ba.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka Abraham, a sɔ̃ɔ 'lɔ a Nãaŋmɩn na bɛɛr wʊ kaa ka wʊ sɔɔ de a wʊ bidaba Isaakɩ ka wʊ ɩ a bɔɔrlo bon a wʊn lon a bɔɔr. 'Lɔ lɛ dɔ̃ɔ sɔɔ de a lɛ a Nãaŋmɩn na tɩr a nɛɛ kʊ wʊ, tɩ na wʊ sɔɔ de a wʊ bidabʊ̃'yen tɛɛ nyã na lon a bɔɔr.
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 Nãaŋmɩn gba na dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ wʊ ɩka, “Isaakɩ lɛ na 'yɔ̃ɔ a fʊ par, lɛ ɩn tɩr a nɛɛ kʊ fʊ.” (A Pielfʊ Gãn 21:12)
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Abraham tɩɛr bɔ̃ɔn ɩka Nãaŋmɩn na tʊ̃ɔn sãɩ kũu, ka a nyɛtãan fɩka wʊ nyɛn a Isaakɩ na yi a kũu pɔ.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka Isaakɩ 'yɛr nɛvɩla 'yɔ̃ɔ Jekɔb nɩ a Esau a ba nɩdaar kɔ̃ɔ yele.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Jekɔb na ta a kũu, wʊ 'yɛr nɛvɩla 'yɔ̃ɔ a Josefʊ bibiir ba jaa tɩ na wʊ guun lan a wʊ dãgbal diiraa tɩ puor Nãaŋmɩn yãan.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka a Josefʊ kũu na wa gbʊrɔ, tɩ wʊ 'yɛr kʊ a Isɩral nɩbɛ a Ijipitɩ tẽe pɔ yifʊ 'yɛr kʊ ba, na wʊ man ba a lɛ ban na ɩ nɩ a wʊ kɔbɔ.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Sɔɔfʊ nyã vɛ̃ naa ka a sɔ̃ɔ 'lɔ ban dɔɔ a Mosesɩ a wʊ dɔɔrbɔ sɔɔl wʊn bar ŋmɛrsɩ ata. Bojũu ba nyɛn wʊn ɩ bivɩla, na baa joro a nãa binfʊ ɛ.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Sɔɔfʊ nyã vɛ̃n a lɛ a Mosesɩ na wa nʊ̃ɔ, waa sɔɔ ka ba bʊɔlɔ wʊ a nãkpɛ̃ɛ Faaro bipɔɔ bie ɛ.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Wʊ kãan ir ban na 'mataa gen wʊ nɩ a Nãaŋmɩn nɩbɛ gar wʊn na di a yelbier nʊ̃ɔ bãlãa tɛɛ.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Wʊ nyɛn wʊn na di dɔɔyɛ a Kɩrɩsɩto jũu ka a tara tɔ̃nɔ̃ gar a Ijipitɩ tẽe pɔ nãbomo. Bojũu daar kɔ̃ɔ sãyar lɛ wʊ mʊ̃ɔ nɩbir kaara.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka a Mosesɩ yi be a Ijipitɩ tẽe pɔ, tɩ ba joro a nãa suur ɛ. Wʊ tara na kãnyir, bojũu wʊ nyɛn a 'lɔ a nɩbir na maa nyɛ ɛ.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Sɔɔfʊ lɛ wʊ de tun a lɛ a Nãaŋmɩn na 'yɛr a Gõl Bar Bɩbir 'yɛr, na wʊ dɔ̃ɔ 'yɔ̃ɔ ka ba bol a jãɩ a ba dɔ̃dɔ̃ ɛ, ka a sɔ̃ɔfʊ 'lɔ na waara ba tʊ̃ɔ sɩɩr a Isɩral nɩbɛ bidadɔ̃n ɛ.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka a Man Jɩɛ var lɩɛb sɔr, ka a Ijipitɩ dẽme mɩ na wa ta nyɛ a lɛ na ba kpɛ ka a man di ba jaa.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Jeriko dachin kpɛ̃ɛ 'lɔ wʊ jaa gel lo, a lɛ a Isɩral nɩbɛ na wa gʊɔr a tẽe wʊ jaa a ber ayopõi tuor.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Sɔɔfʊ lɛ dɔ̃ɔ faa a sɛ̃sɛ̃ pɔɔ 'lɔ ban bʊɔlɔ a Worahab, bojũu wʊ dɔ̃ɔ sɔɔ de a bala ban tʊ̃ ɩka ba tɩ jʊʊr a tẽe kaa. Waa dɔ̃ɔ pʊɔ a bawõnsɩ pɔ kpi ɛ.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 N lɛ man bo go? N ba tara jaa na man lɛ a Gɩdɩyɔn nɩ Barakɩ nɩ Samson nɩ Jefeta nɩ a Nãa David nɩ Samuwɛl nɩ a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na tʊ̃ 'yɛr ɛ,
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 bala lɛ de sɔɔfʊ jɛb na ba tʊ̃ɔn nãmɩne, tɩ maal a lɛ na sɛɛ, nyɛn a lɛ a Nãaŋmɩn na tɩr a nɛɛ. Bala lɛ mɩ dɔ̃ɔ kpal a jubɛrɛ nɛɛr,
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 na ba kpĩin a bũu dagel, tɩ na ba jo faa a ba mãɛ a sɔbɛrɛ ala ban taa kʊn ba. Bala lɛ dɔ̃ɔ ɩ a nɩbaalsɩ, na ba lɩɛb nɩkpãɛn, na ba lɩɛb gãdaar a jɛɛr pɔ tʊ̃ɔ a ba dɔ̃dẽme.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Pɔbɔ mɩ lɛ nyɛn a ba nɩbɛ na dɔ̃ɔ kpi tɩ lɛ lɩɛb ir ɩ vʊɛ. Ba gen bamɩne putuger. Bala ta sɔɔ, ba kʊ̃ naa ge ba ɛ, tɩ ba tɔr tɩ chɛnɛ ara a ba sɔɔfʊ bʊɔrɔ ɩka ba wa nyɛ a kũu 'lɔ pɔ irfʊ na ɩ gar a nyã.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Ba lan bamɩne na ba fɔb ba, tɩ lũn bamɩne mɩ nɩ bɔ̃jɔrsɩ tɩ 'yɔ̃ɔ pɔɔfʊ die pɔ.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Ba lɔb bamɩne nɩ kusɩbɛ kʊ, tɩ ma chɛ bamɩne mɩ var a yi, tɩ kʊn bamɩne mɩ naa sʊɔ. Piir gãma nɩ bʊʊr gãkpoor lɛ bamɩne mɩ ma dɔ̃ɔ su yʊɔrɔ nɩ na ba ɩ nɔ̃n dẽme, ka ba tara ba gere tɩ sɩlɛ ba a pɔrɔ jaa a lɛ nɛ.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Ka a wɛr nyã ba ta sɛɛ ɩka wʊ tara a nɩbɛ banyãna ɛ, ka ba bãra yʊɔrɔ be a mɔgɔ̃ɔ pɔ nɩ a tɔ̃n jur, kpɩɛrɛ a tɔ̃n bɔɔr pɔ nɩ a tũlotuursɩ bɔɔr ala ban ya a tẽe.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 A nɩbɛ banyãna ba jaa nyɛn dãasɩvɩla a ba sɔɔfʊ jũu, tɩchɛ a bonsɩ ala a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ ba ãsʊɔ jaa ba nyãa ɛ.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Nãaŋmɩn guor yelvɩɛl na gar a anyã na wʊ gun sɩ, ka wʊ na de sɩ 'matãan ba maal yele a jaa ka a jãtaa.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.