Hebreus 11
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ACF
1 Pʊ̃pãanyã, a sɔɔfʊ nyã vɛ̃ naa ka saa 'lɔɔrɔ gbɛr ɛ, yelmãɛ jaa a bon 'lɔ 'yɔ̃ɔ sɩn tara a tɩɛr tɩ ba nyɛn nɩbir ɛ.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam, e a prova das coisas que se não vêem.
2 A sɔɔfʊ nyã lɛ a kõr dẽme dɔ̃ɔ tara, ka a Nãaŋmɩn dãn ba.
2 Porque por ela os antigos alcançaram testemunho.
3 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ a ba bɔ̃ɔ a par ɩka Nãaŋmɩn dɔ̃ɔ de a wʊ nɛɛ 'yɛrbie maal a tẽe, nɩ a saaju wʊ jaa, ka a bonsɩ sɩn ben nyɛrɛ, a ba ɩ a dɔ̃ɔ be be ka wʊ de maal ɛ.
3 Pela fé entendemos que os mundos pela palavra de Deus foram criados; de maneira que aquilo que se vê não foi feito do que é aparente.
4 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Abel bɔɔrlo bonsɩ wʊn de kʊ Nãaŋmɩn ɩ gar a Kain bɔɔrlo bonsɩ. Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Nãaŋmɩn dãn wʊ 'yɛr ɩka a wʊ yele tor naa, a sɔ̃ɔ 'lɔ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ 'yɛr a Abel kʊfʊsɩ nyã 'yɛr, wʊn sɔɔ kpi gba, tɩchɛ a sɔɔfʊ lɛ vɛ̃n ka wʊ chɛnɛ 'yɛrɛ.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus maior sacrifício do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho dos seus dons, e por ela, depois de morto, ainda fala.
5 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka Nãaŋmɩn wa de a Enok bʊ̃nɩbir. 'Lɔ ba kpi bɔ̃ɔ kũu ɛ, baa lɛ wa nyɛ wʊ jaa go ɛ, bojũu Nãaŋmɩn mãɛ lɛ wa de wʊ. Bojũu sɛrɛ tɩchɛ ka wʊ wa chen, Nãaŋmɩn 'yɛr a ɩka a Enok yele nʊ̃mɔ̃ wʊ naa.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte, e não foi achado, porque Deus o trasladara; visto como antes da sua trasladação alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 Nɩrɛ ba wa tara sɔɔfʊ ɛ, an ɩn tuo wʊn na tʊ̃ɔ pɛl Nãaŋmɩn pʊɔ, bojũu nɩrɛ ãsʊɔ jaa wa waara a Nãaŋmɩn sɛ̃, wʊ sɔɔn ɩka wʊ ben be, na wʊ mɩ ma yara a bala na mʊ̃ɔ nɩbir bʊɔrɔ wʊ.
6 Ora, sem fé é impossível agradar-lhe; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe, e que é galardoador dos que o buscam.
7 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Nowa tu a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ wʊ tɩ ba nyɛn nɩbir ɛ, tɩ na wʊ de dãbãɛ maal a daka bulomtum faan a wʊ yir dẽme nɩ a wʊ mãɛ. A wʊ sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka wʊ 'yɛr nɛtuo 'yɔ̃ɔ a wɛr nɩbɛ ba jaa ban tɔr a Nãaŋmɩn 'yɛr jũu, tɩ na wʊ lɩɛb a yeltorsɩ bʊ̃dire a wʊ sɔɔfʊ jũu.
7 Pela fé Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, temeu e, para salvação da sua família, preparou a arca, pela qual condenou o mundo, e foi feito herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Abraham sɔɔfʊ jũu, a sɔ̃ɔ 'lɔ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ bʊɔl wʊ ɩka wʊ yi chen a jie 'lɔ na wa ɩ a wʊ sofʊ daar kɔ̃ɔ, wʊ tu naa a Nãaŋmɩn nɛɛ na wʊ chen, wʊn gba na ba bɔ̃ɔ a jie wʊn chiine ɛ.
8 Pela fé Abraão, sendo chamado, obedeceu, indo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka wʊ tɩ kpɩɛrɛ a nɛtɩraa tẽe 'lɔ pɔ ɩ sãan a be a paal 'lɔ pɔ. A gãma sɛɛr ala pɔ lɛ wʊ dɔ̃ɔ 'mataa kpɩɛrɛ nɩ a Isaakɩ nɩ a Jekɔb, na ba mɩ pʊɔ wʊ na wa so a jie 'lɔ a Nãaŋmɩn na tɩr a wʊ nɛɛ.
9 Pela fé habitou na terra da promessa, como em terra alheia, morando em cabanas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Bojũu wʊ dɔ̃ɔ kaara niem ɩka wʊ nyɛ yir par ban sʊ̃ɔ, ka a Nãaŋmɩn mãɛ ɩ a mɩmɩɛrɛ.
10 Porque esperava a cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Abraham na dɔ̃ɔ kor ɩ danyɔ̃ɔ, ka a wʊ pɔɔ Saara mɩ ab, tɩ ba chɛnɛ na dɔɔ bie. Wʊ tara na sɔɔfʊ nɩ a Nãaŋmɩn nɛɛ wʊn tɩr kʊ wʊ.
11 Pela fé também a mesma Sara recebeu a virtude de conceber, e deu à luz já fora da idade; porquanto teve por fiel aquele que lho tinha prometido.
12 Ka a dabʊ̃'yen nyã na kor bʊ̃tul ta kũu, tɩ wʊ 'yɔ̃ɔn par ka ba waa fɩka a ŋmɛrbie na be a saaju, na ba kaara man nɛɛ bire kaar fʊn kʊ̃ tʊ̃ɔ sɔr ɛ.
12 Por isso também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 A nɩbɛ banyãna sɔɔn Nãaŋmɩn tɩ tãn a sɔ̃ɔ 'lɔ ban kpi. Baa nyɛ a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ ba ɛ, nɩdaa lɛ ba gbã nyãa tɩ sɔɔ de, na ba sɔɔ ɩka sãanba nɩ nɩyʊɔrsɩ lɛ ba ɩ ka a wɛr pɔ.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas; mas vendo-as de longe, e crendo-as e abraçando-as, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 A nɩbɛ banyãna na 'yɛr a anyãna, wiil ɩka ba kaara na bʊɔrɔ a tẽe 'lɔ na ɩ a ba mãɛ tʊɔr.
14 Porque, os que isto dizem, claramente mostram que buscam uma pátria.
15 Ala ɩ ba dɔ̃ɔ tɩɛrɛ a paal 'lɔ ban yi, ban taa tʊ̃ɔn lɛ lɩɛb kul a be.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela de onde haviam saído, teriam oportunidade de tornar.
16 Tɩ lɛ ba lɛ ɛ, ba dɔ̃ɔ tɩɛrɛ a paal 'lɔ na gar a be, na be a saaju. Ala lɛ so ka a vã ba kʊrɔ wʊ wʊn ɩ a ba Nãaŋmɩn ɛ, bojũu wʊ chɔɔr a tẽe kʊ ba.
16 Mas agora desejam uma melhor, isto é, a celestial. Por isso também Deus não se envergonha deles, de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka Abraham, a sɔ̃ɔ 'lɔ a Nãaŋmɩn na bɛɛr wʊ kaa ka wʊ sɔɔ de a wʊ bidaba Isaakɩ ka wʊ ɩ a bɔɔrlo bon a wʊn lon a bɔɔr. 'Lɔ lɛ dɔ̃ɔ sɔɔ de a lɛ a Nãaŋmɩn na tɩr a nɛɛ kʊ wʊ, tɩ na wʊ sɔɔ de a wʊ bidabʊ̃'yen tɛɛ nyã na lon a bɔɔr.
17 Pela fé ofereceu Abraão a Isaque, quando foi provado; sim, aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 Nãaŋmɩn gba na dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ wʊ ɩka, “Isaakɩ lɛ na 'yɔ̃ɔ a fʊ par, lɛ ɩn tɩr a nɛɛ kʊ fʊ.” (A Pielfʊ Gãn 21:12)
18 Sendo-lhe dito: Em Isaque será chamada a tua descendência, considerou que Deus era poderoso para até dentre os mortos o ressuscitar;
19 Abraham tɩɛr bɔ̃ɔn ɩka Nãaŋmɩn na tʊ̃ɔn sãɩ kũu, ka a nyɛtãan fɩka wʊ nyɛn a Isaakɩ na yi a kũu pɔ.
19 E daí também em figura ele o recobrou.
20 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka Isaakɩ 'yɛr nɛvɩla 'yɔ̃ɔ Jekɔb nɩ a Esau a ba nɩdaar kɔ̃ɔ yele.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Jekɔb na ta a kũu, wʊ 'yɛr nɛvɩla 'yɔ̃ɔ a Josefʊ bibiir ba jaa tɩ na wʊ guun lan a wʊ dãgbal diiraa tɩ puor Nãaŋmɩn yãan.
21 Pela fé Jacó, próximo da morte, abençoou cada um dos filhos de José, e adorou encostado à ponta do seu bordão.
22 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka a Josefʊ kũu na wa gbʊrɔ, tɩ wʊ 'yɛr kʊ a Isɩral nɩbɛ a Ijipitɩ tẽe pɔ yifʊ 'yɛr kʊ ba, na wʊ man ba a lɛ ban na ɩ nɩ a wʊ kɔbɔ.
22 Pela fé José, próximo da morte, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Sɔɔfʊ nyã vɛ̃ naa ka a sɔ̃ɔ 'lɔ ban dɔɔ a Mosesɩ a wʊ dɔɔrbɔ sɔɔl wʊn bar ŋmɛrsɩ ata. Bojũu ba nyɛn wʊn ɩ bivɩla, na baa joro a nãa binfʊ ɛ.
23 Pela fé Moisés, já nascido, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Sɔɔfʊ nyã vɛ̃n a lɛ a Mosesɩ na wa nʊ̃ɔ, waa sɔɔ ka ba bʊɔlɔ wʊ a nãkpɛ̃ɛ Faaro bipɔɔ bie ɛ.
24 Pela fé Moisés, sendo já grande, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Wʊ kãan ir ban na 'mataa gen wʊ nɩ a Nãaŋmɩn nɩbɛ gar wʊn na di a yelbier nʊ̃ɔ bãlãa tɛɛ.
25 Escolhendo antes ser maltratado com o povo de Deus, do que por um pouco de tempo ter o gozo do pecado;
26 Wʊ nyɛn wʊn na di dɔɔyɛ a Kɩrɩsɩto jũu ka a tara tɔ̃nɔ̃ gar a Ijipitɩ tẽe pɔ nãbomo. Bojũu daar kɔ̃ɔ sãyar lɛ wʊ mʊ̃ɔ nɩbir kaara.
26 Tendo por maiores riquezas o vitupério de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka a Mosesɩ yi be a Ijipitɩ tẽe pɔ, tɩ ba joro a nãa suur ɛ. Wʊ tara na kãnyir, bojũu wʊ nyɛn a 'lɔ a nɩbir na maa nyɛ ɛ.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como vendo o invisível.
28 Sɔɔfʊ lɛ wʊ de tun a lɛ a Nãaŋmɩn na 'yɛr a Gõl Bar Bɩbir 'yɛr, na wʊ dɔ̃ɔ 'yɔ̃ɔ ka ba bol a jãɩ a ba dɔ̃dɔ̃ ɛ, ka a sɔ̃ɔfʊ 'lɔ na waara ba tʊ̃ɔ sɩɩr a Isɩral nɩbɛ bidadɔ̃n ɛ.
28 Pela fé celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos lhes não tocasse.
29 Sɔɔfʊ vɛ̃ naa ka a Man Jɩɛ var lɩɛb sɔr, ka a Ijipitɩ dẽme mɩ na wa ta nyɛ a lɛ na ba kpɛ ka a man di ba jaa.
29 Pela fé passaram o Mar Vermelho, como por terra seca; o que intentando os egípcios, se afogaram.
30 Sɔɔfʊ lɛ vɛ̃ ka a Jeriko dachin kpɛ̃ɛ 'lɔ wʊ jaa gel lo, a lɛ a Isɩral nɩbɛ na wa gʊɔr a tẽe wʊ jaa a ber ayopõi tuor.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, sendo rodeados durante sete dias.
31 Sɔɔfʊ lɛ dɔ̃ɔ faa a sɛ̃sɛ̃ pɔɔ 'lɔ ban bʊɔlɔ a Worahab, bojũu wʊ dɔ̃ɔ sɔɔ de a bala ban tʊ̃ ɩka ba tɩ jʊʊr a tẽe kaa. Waa dɔ̃ɔ pʊɔ a bawõnsɩ pɔ kpi ɛ.
31 Pela fé Raabe, a meretriz, não pereceu com os incrédulos, acolhendo em paz os espias.
32 N lɛ man bo go? N ba tara jaa na man lɛ a Gɩdɩyɔn nɩ Barakɩ nɩ Samson nɩ Jefeta nɩ a Nãa David nɩ Samuwɛl nɩ a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na tʊ̃ 'yɛr ɛ,
32 E que mais direi? Faltar-me-ia o tempo contando de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel e dos profetas,
33 bala lɛ de sɔɔfʊ jɛb na ba tʊ̃ɔn nãmɩne, tɩ maal a lɛ na sɛɛ, nyɛn a lɛ a Nãaŋmɩn na tɩr a nɛɛ. Bala lɛ mɩ dɔ̃ɔ kpal a jubɛrɛ nɛɛr,
33 Os quais pela fé venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 na ba kpĩin a bũu dagel, tɩ na ba jo faa a ba mãɛ a sɔbɛrɛ ala ban taa kʊn ba. Bala lɛ dɔ̃ɔ ɩ a nɩbaalsɩ, na ba lɩɛb nɩkpãɛn, na ba lɩɛb gãdaar a jɛɛr pɔ tʊ̃ɔ a ba dɔ̃dẽme.
34 Apagaram a força do fogo, escaparam do fio da espada, da fraqueza tiraram forças, na batalha se esforçaram, puseram em fuga os exércitos dos estranhos.
35 Pɔbɔ mɩ lɛ nyɛn a ba nɩbɛ na dɔ̃ɔ kpi tɩ lɛ lɩɛb ir ɩ vʊɛ. Ba gen bamɩne putuger. Bala ta sɔɔ, ba kʊ̃ naa ge ba ɛ, tɩ ba tɔr tɩ chɛnɛ ara a ba sɔɔfʊ bʊɔrɔ ɩka ba wa nyɛ a kũu 'lɔ pɔ irfʊ na ɩ gar a nyã.
35 As mulheres receberam pela ressurreição os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 Ba lan bamɩne na ba fɔb ba, tɩ lũn bamɩne mɩ nɩ bɔ̃jɔrsɩ tɩ 'yɔ̃ɔ pɔɔfʊ die pɔ.
36 E outros experimentaram escárnios e açoites, e até cadeias e prisões.
37 Ba lɔb bamɩne nɩ kusɩbɛ kʊ, tɩ ma chɛ bamɩne mɩ var a yi, tɩ kʊn bamɩne mɩ naa sʊɔ. Piir gãma nɩ bʊʊr gãkpoor lɛ bamɩne mɩ ma dɔ̃ɔ su yʊɔrɔ nɩ na ba ɩ nɔ̃n dẽme, ka ba tara ba gere tɩ sɩlɛ ba a pɔrɔ jaa a lɛ nɛ.
37 Foram apedrejados, serrados, tentados, mortos ao fio da espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, desamparados, aflitos e maltratados
38 Ka a wɛr nyã ba ta sɛɛ ɩka wʊ tara a nɩbɛ banyãna ɛ, ka ba bãra yʊɔrɔ be a mɔgɔ̃ɔ pɔ nɩ a tɔ̃n jur, kpɩɛrɛ a tɔ̃n bɔɔr pɔ nɩ a tũlotuursɩ bɔɔr ala ban ya a tẽe.
38 (Dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 A nɩbɛ banyãna ba jaa nyɛn dãasɩvɩla a ba sɔɔfʊ jũu, tɩchɛ a bonsɩ ala a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ ba ãsʊɔ jaa ba nyãa ɛ.
39 E todos estes, tendo tido testemunho pela fé, não alcançaram a promessa,
40 Nãaŋmɩn guor yelvɩɛl na gar a anyã na wʊ gun sɩ, ka wʊ na de sɩ 'matãan ba maal yele a jaa ka a jãtaa.
40 Provendo Deus alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles sem nós não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.